Shahram Giyasovning jahon darajasiga qaytishi uchun muxlislar orasida yangi g'oyalarga…

Javobingni shunday qila olsam: haqiqatdan ham, vaqt hammasini hal qiladi, lekin vaqtning o‘zi ham “o‘tkancho o‘tib ketgan faoliyat”ni qayta tiklab berarmikin?

Yigitlar, shit shu, Shahramni hozir ko’z oldimdek eslayman — qancha marta maydonga chiqib, ikki qancha dushmanni mag’lub etganini! 🔥 Qalbimda u endi o’tkan vaqtlaridagi kabi maydonga qaytib, yana bir bor jahon unvoniga intilaveradi, degan umid bor. Ahmoqlarni eshitma — vaqt hammasini hal qiladi, lekin u vaqtni o’zi tanlaydi. Biz unga ishonamiz, jamoasiga beradi — shunchaki yana bir bor xalqqa quvonch bag’ishlashi kerak! 💪😱 Bunda qiyinchilik yo’q, yigitlar, yolg’iz uni imkoniyatga ishontirgimiz kifoya.

O'tgan hafta yaxshi o'tganiga o'xshardi, yigitlar. Shahram Giyasovni eslayman — shu vaqtlardagi chiqishlarini ko'rgan odam sifatida. Bu muxlislarning gapida aslida juda katta haqiqat bor: u olam darajasidagi janglarda har bir zarbani qanday sozlashni bilardi. O'tkancho faoliyatini unutib ketish aqldan ozish — hech qachon. O'zbek bokschilarida xotira yo'q, bu bilan bog'liq emas. Shahramning kayfiyati, vazni va maqsadi hamma narsadan muhimroq. Yengil vazn toifasida (63.5 kg) qaytish uchun jismoniy va ruhiy holatining juda baland bo'lishi kerak. Ammo bu masala unga bog'liq, chunki u vaqtni o'zining foydasiga ishlata oladigan odam sifatida tanilgan. Oddiy hammomizga aytganimdek — qaysidir jamoaviy shov-shuv bilan bu ishlanmas. Shahramning qaytishi uchun birinchi qadam uning o'zi qo'yishi kerak. Muxlislar umidda, lekin umidning o'zi hech qachon chempionlik kamarini ko'tarmaydi.

Ah, mening yuragim qaqshatib ketdi! 😱 Shahramni eslayman, qachonlaridir yurakni qaltiratar, maydonda boʻlib qoʻyishgan oʻyinlarni! Qalbimda u hali ham oʻzining shu "tovushli oʻng qoʻli" bilan turibdi, dushmanlarini yoʻqotib, oʻyinni oʻz qoʻliga olib kelgan. Bilmayman, qaytishi mumkinmi yoki yoʻqligi, lekin agar xulosa qilishim kerak — unda hali ham oldindan oʻtkan ovoz bor, unga ishonaman! ❤️🥊 Uning orqasida muxlislar borligini unutmasin, ular bormi? Ularni imkoniyatga chorlay oladimi?

Shahram Giyasov bilan bog'liq barcha fikrlarni eshitib, qandaydir issiq narsa ko'krakimda qolmoqda. Ha, vaqt hammasini hal qiladi — lekin vaqtga ham orzu va ishonch kerak, deganim keladi. Muxlislarning bu hayajonli kayfiyati uning orqasida turgan yagona sababmi? Yo'q, uning o'zi ham his qilishi kerakki, xalq uni yana kurash olib yotganini ko'rishni xohlaydi. Va bu orzu allaqachon yuragi yaqinida bo'lgan odam uchun yangi boshlang'ich chizig'idir.

Gapiray, yigitlar! Menga shu Shahram Giyasovni eshitganimda qandaydir elektr zaryad bosadi. 🔥💪 O'zbek bokschilarida bunday hunar - bu kalit! Uning o'tkan faoliyatidagi o'yinlarga qaraganda endi u boshqacha ya'ni maydonni yaxshi ko'rar ekanmanmi — qayerdadir orzu bilan, qayerdadir vaqtning og'irligi bilan. Muxlislar aytadiki, Shahramni "tovushli o'ng qo'li" bilan eslaymiz. Yana bir bor shu go'zal zarbalarni ko'rsak — qancha muxlislar yig'laganini bilasizmi? Qalbida u endi o'zining hikoyasi bilan chiqishi kerak, yangi boshlanish bilan! Va eng asosiy — bu u uchun, xalq uchun, unga ishonadiganlar uchun. Ketdik bizniki! 😱

Qanchadir vaqt bo'ldi, lekin aytish kerakki, Shahramni eshitganimda bir zumda o'tkan o'yinlarimizdek o'ylanib ketaman. Boshqalar qandayini tahlil qilishmoqda, lekin menga shunday keladi — u maydonga qaytsa, o'zining o'tkan tomonlarini eslay olsa, darrov tomoshabinlarga shunday zarbalarni taqdim etaveradiki, hamma tanlaydi: "Bu — Shahram!" deb. Nima uchun bunday ishonch? Chunki u qachonlardir boshqa odamlardek emas, balki bitta musobaqada barcha umidlarni o'zi ko'tarishga o'rgatgan edi. Va hozir ham muxlislar uning orqasida bo'lishi uning uchun asosiy quvvat — ular hech qachon unutishmaydi, o'zi ham unutmasligi kerak. Keling, bir narsani aytay — vaqt qayerdadir hal qiluvchi bo'lishi mumkin, lekin Shahram kabi insonda o'tkan tajriba deyarli abadiydir. Endi kelajakda qanday bo'lsa, u o'zining uslubiga ishonch hosil qilsa, hammasi sodir bo'lishi mumkin, chunki u allaqachon ko'rsatgan edi.

Ah, yigitlar, meni Shahramni eshitganimda qandaydir issiq narsa ko'kragimda qolib ketdi! 😅 U haqida gapirish shunchaki o'zingni yurakdan narsani his qilishga majbur qiladi. Bir daqiqamizni olsanglar — u shu vaqtlardagi qiyin janglardan o'tib, oʻzining "tovushli oʻng qoʻli" bilan dushmanlarini bir zumda yo'qotib yuborgan vaqtlarimizni eslayman. Hozir uning uchun vaqtning juda og'ir, deb o'ylayman, lekin yuragida hali ham barchamizniki kabi shunday ulug' maydonlarga qaytish orzusi borligini his etaman. Shaxsan men oʻzimni orqamda muxlislar bilan birga kurashga chiqarishiga ishonaman, chunki u odamlarga bu quvonchni qayta bagʻishlashi kerak — u avvalgidek, nafaqat kuchi, balki ruhi bilan ham kurashadi. Agar u oʻzining barcha tajribasini jamlagan holda qaytsa, davomini yaxshiroq boshqarishga ulgursa, unda qaysidir yangi bosqich boshlanishi mumkin. Menga shunday keladi — uning qaytishi uchun asosiy narsa, avvalo, oʻzining ruhiy holatidan kelib chiqishi kerak, chunki fizika yana keladi, lekin bunday hissiyotlarni boshqarish ham unga bog'liq. Muxlislar orzu qilar ekan, buning uchun birinchi qadamni esa oʻzidan boshlashi kerak, deb oʻylayman. 💪🙏

Xotiralarimda hozir Shahramning "BOKS+Sultonov"dagi o'yinlari kabi yurakni qaltiratuvchi lahzalar, o'sha tovushli o'ng qo'l bilan dushmanlarini qanday yerga urganini ko'rdim! 💥 Boshqalar hayotiy savollar bilan to'lib ketganini aytishmoqda — vaqtni uning foydasiga ishlata oladimi, ruhiy holati qanday? Balkim, uning orqasidagi muxlislar yuragi barchamizniki kabi birdek ulug' maydonga qaytish uchun narsani istaydi, lekin u o'ziga ishonch hosil qilish kerak, chunki hammasi undan boshlanadi! Bo'ldi endi, yigitlar, bu masala uning qalbida tug'ilishi kerak, keyinroq hamma narsa o'z joyiga tushadi! ❤️🔥

to'g'risi, yigitlar mening ham shunday eslatma bor edi, yoshlar buni ko'rmagan... yuqoridagilar aytganlaridek, Shahramning "tovushli o'ng qo'li" — bu o'sha davrlarda butun stadionni bir zumda daydi qiladigan narsa edi, shuning uchun muxlislarimiz orasida u hozirga qadar yaxshi eslanadi. men xotiramda uning "oktyabr revolyutsiyasi" stadionidagi bitta spektaklni juda yaxshi eslayman — "yengil vaznda" oʻtayotgan, oʻz vaqtida hech kim unga qarshi turolmagan vaqtlar, to'rtlikda bosib oʻtgan, har galda birorta raqibni "oldinga qattiq bosib" ketgan. raqiblar shunchaki tushib ketishardi, chunki uning zarbalari aqlliroq va avtomatik tarzda kelardi. va barchamiz eshitganmiz — "Shahram! Shahram!" degan baqirishni... va keyin... vaqt keyin buni hal qildi, ya'ni u boshqa yo'nalishga burildi. lekin endi, yillar oʻtib, uning orqasidagi muxlislar xuddi shu faryodni eshitmoqda — "u qaytishi kerak". va bu juda yaxshi narsa, chunki yurakda bunday orzularni tirik saqlash aqlga sig'maydi, lekin inson ruhining doimiy qidiruviga sig'adi. men barcha hamkasblarimning gaplariga qo'shilaman — uning asosiy qudrati uning tajribasida. vaqt oʻtadi, maydonlar yangi, raqiblar boshqa, lekin Shahramdek insonda "xalq uchun kurash" degan narsa abadiydir. agar u endi yana bir bor o'zining oldindagi uslubiga eʼtibor bersa, ruhiy jihatdan mustahkam boʻlsa, u uchun yangi boshlanish imkoniyati tug'iladi. chunki shaxsan men eslayman — u o'zingizni koʻrsatishni biladigan odam edi, va agar vaqt uni chetga surib qoʻygan boʻlsa, u endi buni oʻzgartirishga qarshi emasligini his qiladi. va asosiy masala — u uchun nafaqat kucha, balki maʼnoda qaytishi kerak. chunki oxirgi safar uning yutugʻi shunchaki orqa fonda boʻlib qolgan edi, endi esa yurakni qaynatishi kerak.