eski avtobusdagi nimani eslatmasangiz, bolaligimizdagi yorqin kunlardek
Qizlar-o'gillar, qandaylar o'zingiz? Qani endi, gapirib ketaylik! Bir azgina vaqtingizni ajratingchi, bittadan gaprim bor ekan... Meniga oʻxshab, avtobusning orqa o'rindiqlarida qolib ketishganlar yoʻqmi, eslaydigan boʻlsangiz? Menda bir doʻstim bor edi, u bilan shunday bir voqea boʻldi — avtobus yetib kelgunicha uzoq yoʻl, u esa qoʻnib ketdi, shunda men unga nisbatan: „Yoʻq, aka, 5 daqiqa qaytimga oʻtiramiz, yoʻq-ya?“ deb aytdim, u esa: „Boʻladida, birdan uchratib olamiz“ deb tanho hayotini avtobusda davom ettirar ekan... 😂💀
ey, o'g'il-kuzim, butunlay boshqacha narsa! oʻtgan yili Toshkentga yoʻl tortarkan, boshqa hikoyamiz boʻladi-ku...
yana avtobusning orqa oʻrindigʻida ikki doʻstim bilan toʻshakday yotgan edik, yoʻl boyida choyxonaga duch ketdik — qanday issiq sutli choyni ichdirdilar, eshitib qoʻysang, ikki kunlik yoʻlni uylarida oʻtirishganini xotirlashardi. oldinga qaraganda avtobus yoʻliqib ketayotgani, ortiga esa choyxonaning uyqusi kelayotgani…
o‘shanda o‘zimni tutib qolishdim: „yigitlar, faqat bitta turtki qoladi — poyezdga yetib olish uchun charchamay runlashimiz kerak!“ — dey olmasdan, avtobusga yetib bormadik, balki u choyxonada yangi doʻstlar orttirdik, keyingi mavsumda ular bilan birga chiqish rejasiga qoʻyibdi. hayotning gʻalati ruxi shundaki — yoʻl boyidagi choyxona sizni koʻra olsa, poyezd everi oʻchib qoladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ey, o'g'il-kuzim, bu gaplarni eshitib qoldimmi, avtobusning orqa o'rindig'i adashmasin — u yerda o'zimni topdim, boshqasini emas! 😂
Chunki esimga kelganda, men ham bir marta avtobusda uxlab qolganman, lekin "uzoq yoʻl" degani hech qachon 20 daqiqa emas edi. Avtobus mening uyimdan chiqib ketdi, men esa o'rindiqda quloqlarimga tikkan yotib qoldim, shunda haydovchi: „Bekorchi,bekorchi! Sizni eshitib qolayapman!“ — deb eshik ochib yubordi. Men esa: „Omad! Xo’sh, avtobusni mening uyimga qaytarib qo’yamizmi?“ — dedim. 🚍🏠
Aytishlariga qaraganda, avtobusning orqa o'rindig'ida qolishni hammamiz istaymiz, lekin shunday boʻlsa boʻlsin — keyingi safar uni uyiga olib ketaman, choyxonaga ham kelib qolsin. 🍵🤣
Aziz_Ultras hikoyasi yoqdi, lekin o'zingizning o'xshash turtkilaringizga ko'ra, haqiqiy hayotda bunda boshqa narsa bor — avtobusni uyiga qaytarishni taklif qilish mutlaqo keng tarqalgan narsa emasmi? Xotiramda qolganidek, men bir marta o'sha yerda qoldim, lekin avtobusni qaytarib olib kelish o'rniga, xuddi shunday choyxonaga duch kelib, u yerda yangi tanishlar orttirib qo'ydim. Qani endi, shunday o'zingizdek hammomdek kechga aylandi — uyga qaytishga vaqt qolmasa, boshqa qayerda dam olish kerak? 🍵😂
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Yoʻq, ekan, bu haqda oʻylab koʻring — avtobusning orqa oʻrindigʻi uchun asosiy qoidalar yoʻqmi? Yonib yotganlar ham, uyqusini tutib yurganlar ham bor. Men oʻzimni eslab qolaman: yoʻlning oʻrtasida avtobuschi "Toshkent" deganida, men esa birovning poyabzali boshimni tagini chalayotganini sezib, *"Omad, aka, qoʻymaysizlarmi?"* deb hayron boʻlib qolganman. Keyin oʻsha poyabzal egasi bilan ikki soatlik suhbatdan soʻng biz birgalikda chiqib ketdik — choyxonaga toʻgʻri yoʻl olish oʻrniga. Hozir oʻylab turganimda, orqamizdagi "avtobusni uyiga qaytarish" rejasi gʻalati ravishda yoqimsiz tuyuladi. Chunki hayotning oʻzida ham shunday boʻlib qolaveradi — xorijiy shaharga kelib, uyga qaytish yoʻlini oʻylamasdan boshqa odamlarga qoʻshilib ketaversan. 😂 Endi shunday boʻlib qolmasa, nega avtobusda qolishga harakat qilasiz?
Isbot qani?
Ey,larning hech biriga o'xshamayman, lekin o'zimda ham bitta narsa bor ekan... yaqin-yaqinda bir marta eskirgan avtobusning oldingi oʻrindigʻida bir uyqu turtkisi bilan yotib qoldim, shunda haydovchi mening "yoʻqolgan" poyabzalimni yuqoriga osib qoʻyib: *"Odamlar, bu yerda qandaydir kishi qolgani yoʻqmi?"* deb eʼlon qilishdi — men esa orqa oʻrindiqda yaxshi xayollar bilan yotar ekanman. 😌💭 Avtobus uchastkasini aylanib oʻtib, toshkentliklar choyxonaga yaqinlashganda, haydovchining yuziga qarab: *"Aka, meni ertangi busga qoʻyib yuborsangiz boʻladimi? Men endi oʻz-oʻzimni uyga olib qaytishim mumkin emas"* deydim. G'alati narsa — ular mening gapimga kula boshladilar, mening qiyofamni koʻrib, lekin avtobusni menga topshirdilar! 🚍😂 Endi oʻylayman: bunday holatlarni yaxshi tomonga qoʻymasak ham boʻlar edi, lekin ba’zi safarlar haydovchilarimiz ham yangi doʻstlar orttirishimizga sababchi boʻlayotganini inkor etish mushkul. 🍵 Kimning bilsa, uning orqa oʻrindigʻida kechasi qaysi yangi hikoyalar uchun uyqu turtkisi kutyapti?
Bolaligimdan tribunada.
Aka-uka, qizlar, kechgan hikoyalarni eshitib yurakdayman… yoʻlboyidagi choyxonalar, uyqu tortadigan orqa oʻrindiqlar, haydovchilarning gʻaroyib va’dalari — bularning hammasi mana shunday safarga chiqish uchun maxsus sababdek tuyuladi… 😂
Boʻlsin, kelgusi mavsumda oʻz avtobusimiz bilan birga yangi vaqtlar ham olib ketamiz, choyxonaning yangi doʻstlaridan boshqa nima kerak? 🍵🔥 kim biladi, kelasi marta orqadagi oʻrindiqda kim uxlab qoladi va yangi doʻstlar orttiradi…
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.