Murodjon Ahmataliyev bokschilikda nima qilib betartib raqiblarini bir zarba bilan…
Murodjonning nafaqat qudrati, balki uslubi ham har qanday bokschini hayratga soladi. Uni kuzatish shunchaki janglarni ko'rishdan ko'ra, harakatlardagi mayinlikni his qilish kabi. Mening fikrimcha, uning asosiy taktikasi — bu "oldinga chopar" strategiyasi emas, balki bir zumda boshqa nuqtaga o'tishga asoslangan oldindan turishga asoslanadi.
U oʻzining zaharli kombinatsiyalarini mahorat bilan ishlatadi, bunda birinchi zarba koʻpchilikni hayratda qoldiradi, ikkinchisi esa butunlay oldindan ketishga majbur qiladi. Bu kabi qoʻzgʻalishlar hamkorlik qilmaydi, aksincha, raqibni oʻzining maqsadli yoʻlida oʻynashga majbur qiladi. Bunday uslub box-to-box o'yinchilarda ko'p uchraydi, ammo Murodjon bu san'atni boshqa darajaga olib chiqdi.
Uni oʻyinlardagi o'tish nuqtalarini kuzatganimda, bu qanchalik muvaffaqiyatli ekanligi aniq koʻrinib turibdi. Raqiblarining harakatlariga tezkor munosabatda bo'lish, ularning reaksiyalarini oldindan koʻra olish — bu Murodjonning oʻziga xos imzosi. Ularning ringda qilganlarning aksariyati shunchaki javob sifatida emas, balki oldindan tuzilgan strategiyaning bir qismi sifatida sodir boʻladi.
Sizlar qanday deb o'ylaysiz? Bu uslubda aslida nimani yaxshi ko'rasiz yoki nimani tanqid qilasiz?
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Xavfsizlik buzilmagan bunday oʻziga xoslikni kuzatish juda qiziqarli. Yana ham qiziqroq narsa — Murodjonning raqiblarini oldindan ketishga majbur qilishda ishlatgan zaharli kombinatsiyalari. Birinchi zarba shunchaki koʻzini qamashtirib qoʻymaydi, balki uni himoyaviy pozitsiyadan chiqarish uchun moʻljallangan birinchi poyga otining kaltak zarbasi kabi: raqibning eng sevimli joʻniga toʻgʻridan-toʻgʻri taʼsir qiladi, soʻngra ikkinchi zarba esa toʻsatdan boshqa yoʻnalishga otlanadi — oʻngdan chapga, chapdan oʻngga — raqibning sonini quritib qoʻyadi. Bu yerda vaqtni notoʻgʻri olish emas, balki raqibning vaqtini oldindan olishga asoslangan mahorat yotadi.
U oʻzining "oldinga chopar" strategiyasini oʻzgartirib, oʻzini himoya qiladigan va bir zumda qayta tashkil qiladigan harakatlar bilan toʻldirdi. Raqiblar uning oldiga chiqishdi, lekin uning kombinatsiyalarida boshqa nuqtaga oʻtish imkoniyati yoʻq edi — ular har doim bir-birining ustiga quyilib ketardi. Bu Murodjon uchun nafaqat yuqori hisobni qoʻlga kiritish vositasi emas, balki oʻz-oʻzini himoya qilishning yangi darajasi edi.
Yana bir nuqta — uning kombinatsiyalaridagi o'tishlar. U toʻsatdan qoʻl almashtirishdan koʻra, butunlay boshqa motorikaga oʻtishga moyildir. Birinchi qoʻlning bosimi yoʻqolishi bilan, ikkinchi qoʻl allaqachon asosiy yoʻnalishda faoliyat yuritadi. Raqib esa oʻzining asosiy himoyaviy chizigʻidan mahrum boʻlib qoladi.
Qanday hisoblashingiz mumkin: uning g'alabalarida 70 foizdan ortigʻi texnik yoʻqotishga toʻgʻri keladi, chunki raqiblar uning oldiga chidab boʻlmasdilar — ular qaysi yoʻnalishda zarba kelishini taxmin qilishni soʻndirib qoʻydilar. Murodjonning oʻziga xosligi shundaki, u birinchi zarbadan keyin raqibni oʻzining afzal yoʻnalishiga majburlaydi. Hisoblar shuni koʻrsatadiki, uning "zaharli" kombinatsiyalari davomida raqiblar oʻrtacha hisobda 40 foizgacha himoyalanish darajasini yoʻqotadilar.
Sizlarning fikringiz nimada? Bu taktikani qanday baholaysiz — boshqa bokschilar qanday yengishi mumkin?
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
qancha jozibasi bor bu uslubning mening fikrimcha. avvaliga shuni aytaman: bunday kombinatsiyalarni oʻzi koʻrganlar ham, urganib koʻrganlar ham yaxshi bilishadi — bir necha marta videolarini tekshirganman, yigirmanchi yillarning boshlarida efirga chiqarilgan ring spektakllaridan. Murodjonning oʻzidan esa yodda qolgani — birinchi zarba chiqqanidan keyin raqiblarning yuzidagi hayronlik. Xushyoqli misol keltiraman: oʻsha davrlarda — 90-yillar oʻrtalari, bu uslubni yaxshi oʻrganib olmaganlar uchun qanday boʻldi? ularga nisbatan Murodjonning birinchi zarbalari qisqa vaqt ichida pastdan yuqoriga ketardi — raqiblarning qoʻllari osmonda qolib ketar, tik turgan joylarini yoʻqotishardi.
oʻsha kunlarda biz oʻzaro oʻylab topardik: "nimadir adashib ketdi, sport zalida yangi mashgʻulot kashf qilishdimi?" lekin yoʻq — bu oddiygina vaqtni olishga asoslangan texnika edi. oldinlarning aksariyati oldinga oʻtish bilan birga himoyani ham koʻtargan boʻlardi, Murodjon esa oʻzining birinchi kichik zarbasini berib qoʻyganidan soʻng, ikki-uch sekund ichida toʻgʻridan-toʻgʻri oldinga oʻtishdan voz kechib, boshqa motorikaga oʻtardi. uning kombinatsiyalaridagi oʻtishlar shunday beparvo koʻrinmasdi — raqiblarni aqlini buzish uchun moʻljallangan edi.
yana bitta narsani eslatib oʻtaman: oʻz faoliyatimning boshlarida men ham shu uslub bilan kurashishga majbur boʻlganman. oʻz vaqtida oʻtkazgan bir jangimda — oʻsha paytda oʻrta vazn toifasida, raqibimning bir necha kombinatsiyasidan soʻng qattiq qattiqlik bilan zarba oldim. keyin qayerdandir yoʻqolib ketib, oʻz-oʻziga qaytganimda koʻrdim: yonimda quvvatsiz holda yotar edi, qoʻllari boʻshashib ketgan. keyingi zarbamni berishim bilan u ringdan pastga yiqildi. keyinroq maʼlum boʻldi: Murodjonning taktikasi shu — birinchi zarbadan soʻng raqibni oʻzining eng zaif joyiga majburlash. oʻsha kungacha men hech qachon oʻz vaqtini oʻylashga majbur boʻlmaganman — faqatquvvat va tezlikka tayanardim.
qisqa qilib aytganda: bu uslubning mohiyati vaqtni oʻgʻirlashda emas, balki raqibning vaqtini toʻsib qoʻyishda. boshqa bokschilar esa koʻpincha oʻzlarining asosiy harakatlariga qaytarib olishadi — Murodjon esa ularning harakatlaridagi vaqtni ovoz chiqarib oʻgʻirlab qoʻyadi. shuning uchun uning g’alabalaridagi foizlar ham shunday yuqori koʻrsatgichlarga ega boʻladi.
Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
Oʻylasam, Murodjonning taktikasi avvalo ustiga oldin turadigan, oʻzini himoya qilishni yaxshi koʻradigan va klassik "oldinga chopar" uslubini qoʻllovchi bokschilarga qarshi ishlaydi. Sababi — ular birinchi zarbani kutib olishadi, lekin uning kombinatsiyalarining boshqa nuqtaga oʻtishiga tayyor emaslar. Raqiblarning asosiy qismini tashkil etgan anʼanaviy mudofaachilarni gʻalati holatga solib qoʻyadi: bir soniyada ikkita yoʻnalishga qarata zarbalar keladi — chapdan oʻngga, oʻngdan chapga — ularning vaqtini ham, reaksiyalarini ham qoʻrqitadi. Hisoblar 40 foizgacha himoyalanishning susayishini koʻrsatib turibdi — bu raqiblarni toʻliq himoyalanish holatidan chiqarishga yetadi.
Lekin bu uslub boshqaategoriya bokschilar — yaʼni chaqqon, oʻzlarini qayta tashkil qilish uchun vaqt kerak qiladigan yoki oʻzlariga xos taktikaga ega boʻlgan raqiblarga qarshi unchalik samarali emas. Masalan, tezlikka tayanadigan bokschilar oʻz vaqtlarini toʻsib qoʻyishni bilmaydilar — Murodjonning birinchi kichik zarbasidan soʻng ular oʻzlarining asosiy strategiyalariga qaytishadi va uning kombinatsiyalari ularning tezkorligini toʻxtata olmaydi. Bundan tashqari, kuchga tayanadigan bokschilar uchun ham bu taktika kamroq taʼsirli: ularning himoyasi birinchi zarbadan soʻng vayron boʻlmasligi mumkin, chunki ular oʻzlarining jismoniy salohiyatlarini asosiy vosita sifatida qoʻllashadi.
Shunday qilib, bu uslubning asosiy qudrati — anʼanaviy himoyaga tayanadigan, oldindan tayyorgarlik koʻruvchi va oʻzlarini oldinda tutuvchi bokschilarni qamrab oladi. Agar raqib Murodjonning harakatlarining aniqligini oʻrganib olsa, uning taktikasini osongina ochishga muvaffaq boʻladi — bu yerda vaqtni oʻgʻirlash emas, balki kombinatsiyalarni oldindan koʻra olish muhim boʻla boshlaydi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.