O'zimizning Kanelo: meksikalik afsonaning qiyofasi va yuragi
xush kelibsiz, azizlar. yillar oʻtib qoldi... o'shanda men birinchi marta televizor orqali Kanelo Alvarezni koʻrgan edim — qora sochli, o'zi-yoʻli erkak, ringga qadam qoʻyganda tomoshabinlar qoʻllarini qaqratib ketardi. kanelo ringga chiqadi — va darrov mavsumning eng og'ir kechasiga aylandi edi... o'zim ham uyimda oʻtirganman, qoʻlidagi choy bilan ekranga qaraman, oyogʻimni qoʻygan stol ham shiddat bilan silkitib ketdim... esimda, ularning jamoasi oʻrtasidagi klassikolar — bu taniqlilar oʻrtasidagi duel emas, bu ikki xalqning bahsi edi. kanelonining oʻziga xosligiga kim qarshi turar edi? uning qattiqqoʻlligi, bir qoʻl bilan yuqori va pastni oʻynashi, shuningdek, mexikanlik ruhi — hammasi bir yerda edi.
o'shanda men aytardim: "qani, bizning qizil bayroqli qoʻlimizni koʻtaradigan bola shu", va shunday ham boʻldi. endi o'zingizningizni tasavvur qiling — o'shanda uning 20 yoshida edi, jismonan toʻla boʻlsada, ruhan allaqachon asosiy jangovar edi. La Masha bilan soʻnggi yillarning kanelo — bu boshqa oʻyin emas, bu tarix edi, ikki jamoaning kelajakini belgilab qoʻygan janglar edi. shuni eslayman, ularni tomosha qilish uchun uyga hech kimni taklif qilishim kerak emas edi — mening yaqinlarim ham vaqt oʻtib undan qoyil qoldilar. kanelo uchun muxlislik qilishning oʻziga xos yoʻli bor — bu nafaqat gʻalabalar, bu nafaqat chempionliklar, bu oʻz gʻururini asosiy qoʻyish.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Sen mening sport zalimda edim, keyingi oʻrnatiladigan simulatorlarni sinab koʻrayotgan edim, quloqlarimda "El Canelo" qoʻshiqlari oqardi. Qachonki birinchi marta uning surati ekrandan oʻtganda, darhol qoʻlidagi nutqlar bilan ishlayotgan bolalarimni qoʻyib, tirbandlik bilan stuldan turdim, ko‘zoynaklarim tiniq qilib qoldi.
Bo‘sh boʻlgan vaqtimda uzoq vaqtdan beri yig‘ilmagan mushtsiz janglarimni eslayman, ammo uning oloviga hech narsa yetolmas edi — uyimdagi barcha narsalar, hatto televizorning o‘zi ham qo‘rqib qolganga o‘xshardi. O‘shanda oʻylardim: "Nihoyat, mexikaliklar oʻzlarining qizil bayroqlarini koʻtara olishdi... lekin bu farqli edi". Uning har bir zarbasi bilan uyimning devorlari ham tebranar, bir vaqtning oʻzida Kanelo bilan birga men ham ringda boʻlar edim, yillar oʻtganidan qaramasdan hozir ham oyoqlarimning tagidagi zamin shu bilan silkitilib turadi.
Zaldagi ogʻir dumbbelllarni o‘sha kuninikiday koʻtarganimni eslab qoldim — oʻzimni u kabi qattiq his qilish uchun.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Keling tartib bilan, azizlar! Menning xotiramda ularning soʻnggi chempionatining soʻnggi janglaridan biridir. Kanelo ringga chiqmasdan oldin, uning yuzida shunday bir g'urur va o'ziga ishonchli bo'lgandiki, mening o'zim esa uzoq vaqtdan beri kelmagan quvonch bilan qolaman edi. Uni tomosha qilish uchun televizor yonidagi stulga oʻtirganimni yaxshi eslayman — mexikan bayrog'i qoʻlimda, qoʻllarim qaltirar, tomoshabinlar qoʻllarini qaqratayotganlarida esa mening koʻz yoshlariim oqib ketar edi.
O'zimni unga qanchalik bog'liq his qilgan edim, deb o'ylardim... lekin keyin zamin qoʻtirardi, u birinchi zarbani yoʻllaganda esa butun uy bilan birga men ham tilimni tiqqan edim. Bir vaqtning oʻzida u menga oʻzi-cha: "Qo'rqma, ukam, sen bilan" deb aytganday edi. O'shanda uning 30 yoshida edi, lekin unga qaraganda 20 yoshini eslatardi. Qachonlardir u La Masihadan ketgach, oʻshanadagi u kabi jang qilarmidi? Javobini hech qachon bilolmayman, lekin oʻshanda uning ringdagi boʻyidan ancha baland koʻtarilganligini yaxshi eslayman. Albatta, uning qoʻli koʻtarilgan edi — oʻz xalqining gʻururini koʻtargan holda...🤣🔥
Ularni eslayman, oʻshanda ularning jamoasi oʻrtasidagi raqobat bir nuqtadan soʻng oʻzgarib ketdi. Bir vaqtlar La Mashaning soʻnggi klassikolarida oʻyinchilarning qariyb barchasi — afsuski, ularning jismoniy holati aynan oʻsha yillarni koʻrsatardi. Hozirgi esa boʻshliq boshqa. Ularning saflariga yosh, chaqqonlik va tajovuzkorlik kelgan. Albatta, qanchalik yaxshi boʻlmasin, oʻsha "qora sochli erkak"ning oʻrnini hech kim bosib bera olmaydi, lekin yangi avlod oʻz tarzida yuqoriga koʻtarilmoqda.
Ularning oʻyinida endi koʻproq elektron narsalar koʻzga tashlanadi — ijtimoiy tarmoqlar, avlodlar yoshligi, ammo asosiy ruhi oʻzgarmagan. Kanelo oʻtgan vaqtda oʻzining mexikanlikligiga, gʻururiga qaramay, hozirgi avlod uchun u nafaqat chempion, balki qattiqqoʻl san’ati namunasi sifatida qolmoqda. Yangilanishlar yaxshi, lekin oʻsha oʻtkinchilik, oʻsha momaqaldiroq holi qandaydir yoʻqolib ketdi. Yoki meni eskirganimmi?
Xonadamlar, soʻnggi vaqtlarda kanelo haqida koʻproq maʼlumotlarga duch kelaman, gʻaroyibadek — xolos! 1988-yil dekabrining oʻsha oqshomida televizor oldida oʻtirganimni yaxshi eslayman, u ringga qadam qoʻyganida oʻz-oʻzidan qoʻllarim koʻtarilib ketgan edi... uylarida urush boʻlgan, xalqlar oʻrtasida duel boʻlgan, ammo men koʻrgan narsa shunchaki jahon chempioni edi, boshqa yoʻq!
Boshimga toʻqmoqdek keladigan bir narsa — uning 2008-yilda boshlangan faoliyatini hamma narsa bilan birga yuraksiz oʻtkazgani. Oʻshanda men shahardagi kichkina restoranda ishlardim, kechki smenada edi, Metyu Hatton bilan jangini koʻrsatishardi. Uni koʻrib qoʻlimdagi likopchani tushirib yubordim, donalar toʻkildi, lekin men uchun ularning ovozini eshitmasdan ketdim — ringda faqatgina u va raqib edi.
Qora sochlar, baland boʻy, ammo eng muhimi — ishonch! Oʻsha paytda koʻpchilik: "Yigit oʻsib qolgan, bu uning soʻnggi jangi boʻladi" degan edi, ammo keyin u oʻsdi, kuchaydi va oʻzini butun dunyoga koʻrsatdi. Uning ringdagi harakati... qani qaysi boshqa bokschida bunday narsani koʻrsangiz, darrov qoʻlingiz qalqib ketardi! Bir qoʻli bilan yuqori, bir qoʻli bilan pastga — barcha mexikachilarning ruhi shu bir harakatda edi.
Uning "menko"larini toʻplashimni eslayman, otam bergan birinchi 1000 soʻmim bilan Makro mehmonida turib qoʻrqmasdan Kanelo Alvarezni qoʻllab-quvvatlagan edim... oʻtgan yili uning jangi uchun barcha xonalarimni bezadim, hatto koptoklarning fotosuratlarini ham osib qoʻygan edim. Va siz aytasizmi — omadmi? Yoʻq, bu aslida oʻz xalqining gʻururini koʻtargan odamning kuchi! 🔥💪
Garchi boshqa avlodlar kelganiga qaramasdan, uning oʻyinida esa hali ham oʻsha chaqqonlik, oʻsha chaqaloqlik vaqtidagi hiddat edi. La Masha bilan soʻnggi janglarida uning yuzida oʻsha gʻururni koʻrganimni hech qachon unutmayman — oʻsha paytda u butun xalqning qoʻllari bilan koʻtarilgan edi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ah, o'zingizningizni eslanglar, qizlar va o'gillar — mening yuragim ham o'shanda orqaga qaytdi. Chunki 1988-yilning 14-dekabrida ota-onamizning uyida televizor oldida oʻtirganimni yaxshi eslayman, qandaydir ovozlar orqali eshitib qolgan edim: "Mexikada yangi yulduz tugʻilmoqda!" — va keyinroq, ertasi kuni, 15-dekabrda, uning birinchi suratini koʻrgan edim. Qora sochlar, deyarli qora koʻzlardek qorongʻi, lekin yuzidagi shunday gʻurur va oʻziga ishonch — qoʻlimdagi stakan choydan notiq qolganimni hozirgacha eslayman. Uning La Mashaning ranglarini kiyib ringga chiqishi bilan butun zaldagi xalq qoʻllarini qaqratib ketardi, men esa oʻsha vaqtda oʻylardim: "Bu yerda faqatgina erkak emas, bu butun xalq kurashmoqda..."
Va ha, ularning soʻnggi Klassiko kechalaridagi uning oʻyini — bu boshqa narsa emas, balki tarix edi. Uni koʻrganlar, uning birinchi zarbasini yoʻllaganida, oʻz-oʻzidan qoʻllaringiz koʻtarilib ketardi, chunki siz u bilan birga ringda boʻlgandek his qilar edingiz. Ular oʻrtasidagi raqobatna qanchalik ogʻir boʻlmasin, Kanelonining oʻziga xos uslubi — bir qoʻli bilan yuqori, bir qoʻli bilan pastga — barcha mexikanlarning ruhini oʻzida mujassam etardi.
Menga kelsangiz, uning "menko"larini toʻplashimni eslayman... otam bergan birinchi 5 ming soʻmim bilan Makro mehmoniga bordim, qoʻrqmasdan uning suratlarini toʻpladim. Va hozir oʻylayman: ularning narxi hozir necha boʻlsa, lekin uning gʻururi uchun oʻsha vaqtda 100 tadan 1 ta pul boʻlishini aytardim — hech narsa! Chunki u butun xalqning qoʻllari bilan koʻtarilgan edi, va bu hech qanday omad bilan bogʻliq emas edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ochigʻini aytaman, azizlar! Parda tushdi — oʻshanda Kanelo oʻzining birinchi "menko"sini qoʻlida koʻtarganini eslayman, lekin yigit toʻrtta barmogʻi bilan va boshqa barmoq ham yoʻq edi. Ya, soʻnggi jangda umurtqa pogʻonasiga qattiq zarba berilgan edi, shu sabab qoʻlida "menko"ni ushlab turgan chogʻida boshqa barmoqlarini koʻrsatish uchun ikkinchi qoʻlini ham ishlatib turar edi. Qolgan vaqtlarda esa unga aynan toʻrt barmoq bilan ishlashga oʻrgatib qolganlar ekan!🤣🍿
Jamoamizning afsonasiga oʻrtoqlik qiladiganlar, qoʻlingizni koʻtarib ket: u ringdagi har bir zarbasi bilan butun davlatning koʻzlarida yangi yulduz tugʻilar edi!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.