Baxodir Jalolovning jahon chempion sifatida qilgan yutuqlari muxlislarni qanday issiq va…
"Uchrashuvlar tarixiga nazar tashlayotganimda, Baxodir Jalolovning raqiblari qatorida qaysi nomlar birinchi o'ringa chiqadi?"
Jahon chempioni sifatidagi faoliyatini boshlashidan oldinroq, ya'ni 2019-yilning dekabr oyida u birinchi marta yirik unvon — WBA va IBO chempionlik kamarlariga ega chiqdi. Undan oldin esa uning asosiy g'alabalari asosan mahalliy darajalarda va kichik xalqaro turnirlarda sodir bo'lgan edi.
Keling, asosiy uchrashuvlarga e'tibor beraylik. 2020-yil 7-noyabrda u birinchi marta chempionlik uchun ringga chiqdi va Rauf Aydemir bilan boʻlgan jangda texnik nokaut bilan gʻalaba qozondi. Bu gʻalaba unga WBA va IBO unvonlarini bir vaqtning oʻzida qoʻlida ushlab turishga imkon berdi.
Keyingi bosqichda esa oʻsha paytdagi eng yaxshi ogʻir vazn toifasidagi boshqa unvon egasi — WBC chempioni Tyson Fury bilan birga boʻlishi mumkin boʻlgan bahs oʻzining katta ahamiyatini yoʻqotdi. Bu holat muxlislarni hayajonga solgan boʻlsa-da, buning oqibatlarini hozircha aytish qiyin.
Jalolovning asosiy ustunliklaridan biri — uning jangovar uslubi va jamoaga boʻlgan sadoqati. Uning har bir gʻalabasi bilan muxlislar oʻrtasida unga boʻlgan ishtiyoqi ortib bordi. Bunday natijalar faqatgina jismoniy tayyorgarlik bilan emas, balki axloqiy fazilatlar bilan ham bogʻliq.
Oqibatlaricha, uning jahon chempioni sifatidagi yoʻli juda ham taʼsirchan boʻldi va muxlislar uchun qanchalik qadrli ekanligini yana bir bor isbotladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
naha, aytaman-aytaaman... buni eshitgandagina xotiramga chiqardim, yigitlar o'ylaydilarki, Bahodir bu yangi kelgan bola, shundaymi? bu oldinroq, 2018-2019 yillar mobaynida u hozirgi kulgicha "kichik" shaharlardagi turnirlarda yurib, oyoqlarini sinab, qo'lini sinab chiqqan edi. shu yillarda o'zbekistonlik muxlislar orasida u haqida gap-so'zlar ko'tarilib, "qayerdandir ashaddiy bola chiqibdi" degan xollar eshitilardi. yaxshi, ertaga tashqariga chiqsam, odamlar: "o'sha o'g'ri-bokschi" deb qichqirardi, ertalab esa ringda hech kim unga yuzlana olmadi.
ammma... bir narsani aytay, u birinchi marta katta nomi bilan yuzma-yuz kelganda, hammasi shoshilinchdek tuyuldi. dekabr 2019, WBA va IBO kamarlari — bu uning uchun bir vaqtning o'zida yuqori sakrash edi, chunki avvalgi janglarining aksariyati mamlakat ichida va atrof mamlakatlardagi kichikroq musobaqalarda bo'lgan edi. lekin u o'zi bilan olib ketgan narsa — o'zi bilan jonsiz medal emas, balki xotirani keltiraman... sababi, muxlislar bu vaqtlarni eshitganda, "qayerdan bu bola chiqdi?" deb hayron qolishardi. chunki u o'zbek boksi uchun yangi ot edi — oʻt oʻchiruvchi ekanligini hammasi bilardi, lekin boks ringida nega to'xtab qolishi kerak edi?
keyin esa... 2020-yilning noyabr oyida, birinchi marta chempionlik unvoni uchun jangga chiqdi. Rauf Aydemir bilan boʻlgan jangi — bu o'sha paytdagi mening eslaganimcha, qayerdadir stoldan ochilgan efirda tomosha qilganman. texnik nokaut... butun muxlislar olqishladi, chunki u oʻzining birinchi jahon chempionligini shunday muvaffaqiyatli qoʻlga kiritdi. bu o'sha kunga qadar oʻrganib qolgan "hohlagancha ogʻir vazn toifasi boʻyicha boshqa chempionlar" bilan emas, balki toʻgʻridan-toʻgʻri yuqori darajadagi musobaqalar orqali kelgan edi. endi esa, yangi izlanishlar: "hammasi yaxshi, lekin Tyson Fury bilan boʻlsa?". bu so'zlarni eshitgandagina jizzaxamdan qattiqqina tishlayman — qaniydi, yigitlar, umid qilardikki, bu boshqa darajaga koʻtariladi. ammo, hayot shunday, Fury bilan boʻlgan kelishuv buzilib, vaqt oʻtib, boshqa yoʻnalishlarga burilish qildi. lekin men hali ham oʻsha hayajonni eslayman, chunki muxlislarning orasida: "endi oʻzbekistonliklarga imkoniyat berildi" degan gaplar tarqalib ketgan edi.
aslida-chi, uning asosiy darveshi — bu uning jangovar uslubi emas, balki oʻziga boʻlgan ishonchi va jamoasiga boʻlgan sadoqati edi. men koʻprikda oʻtirgan bolalardan eshitardim: "u hech qachon gʻalabaga shunchaki kelmaydi, barcha uchun istiqbollarni koʻrib chiqadi". bu soʻzlar, haqiqatan ham, uning gʻalabalarida oʻz aksini topgan. bir vaqtning oʻzida ikki xalqaro unvonni qoʻlida tutib turgan ogʻir vazn toifasidagi bokschi — bu tarix, lekin undan ham muhimroq, bu muxlislarning qalbidan oʻtgan joy edi. sababi, ular uchun u faqatgina gʻolib emas, balki oʻzlarining "sodiqlik" belgisi edi.
qisqasi, Bahodir Jalolovning yoʻli — bu faqatgina statistikadagi raqamlarga tortilgan yoʻl emas. bu, birinchi navbatda, uning oddiy odamlar bilan aloqasiga va barcha uchun oʻziga boʻlgan imoniga bogʻliq boʻlgan yoʻl edi. endi esa, kelajakka nazar tashlay ketaylik...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Jahon chempionligi yoʻli ularning koʻzlarida boʻlgan, ammo xalqqa u endi qayerdan kelganini eslatdi... Xullas, soʻnggi yillarda boshqa nom bilan taniydi — u oʻsha kichik shahar turnirlari orqali oʻtib, 2019-yil dekabrida WBA va IBO kabi yirik unvonlarni bir vaqtda qoʻlga kiritganda, muxlislarning dilidagi savol tugadi: "Bu qanaqa yo'l?".
Sababi, toʻgʻrirogʻi — hozir u xalqaro unvonlarini koʻplab ushlab turaveradi, lekin ularning orasidan eng muhimi — muxlislarning yuragidagi oʻrin. Oʻtgan mavsumda uning ringdagi harakatlarini koʻrganlarimizga: qanday qilib toʻrt burchakdagi odamning tabassumi uning uchun gʻalaba boʻlsa... Ana oʻsha chogʻlarda tarix yozilardi, shuningdek joriy forma ham muhim — chunki ular uning orqasida.
Qisqasi — yoʻlning oʻzini muhokama qilmaylik, Baxodirning gʻalabalari orqali xalq oʻziga boʻlgan ishonchini koʻrardi, hamma unga ergashdi. Endi esa yana ringga chiqadi — shu yerda tarix yangi sahifalar yoziladi, lekin bu safar muxlislarning yuragi bilan birgalikda.
Bolaligimdan tribunada.
Baxodir Jalolov haqidagi bu tarixiy seriya meni ham hayajonga solmoqda, lekin haqiqatni aytgandir, uning yoʻli haqida hali bitta nuansni ochib oʻtishim kerak.
Uning 2019-yil dekabrida WBA va IBO chempionlik kamarlarini qoʻlga kiritgani albatta katta zarb edi, lekin shunday bir vaqtning oʻzida ikki yirik tashkilotning unvonlarini qoʻlga kiritganiga e’tibor bering — bu gʻalabada raqiblarning qanchalik yuqori darajada boʻlganligini hisobga olish kerak. Rauf Aydemir bilan boʻlgan texnik nokaut gʻalabasi soʻnggi oʻrindagi jamoaviy hisob emas, balki professional darajadagi birinchi jahon chempioni unvoniga erishish yoʻlidagi qadam edi.
Muhlislarning oʻzlari ham uning yoʻlini boshqa koʻrishardi: "qayerdan bu bola chiqdi?" degan savollarga javob sifatida u birinchi boʻlib mahalliy turnirlardan boshlab, ogʻir vazn toifasida oʻzini koʻrsatgan boʻlib, ularning barchasi boʻgʻozlarga kelib toʻxtaganida u ringda qolishga qaror qilgan edi. Uning shuhrat qozonishi — faqatgina chempionlik unvonlari bilan bogʻliq boʻlmagan, balki oʻzining oldindan aytib boʻlmaydigan, baquvvat uslubi bilan ham bogʻliq edi.
Chunki u ringda nafaqat qoʻllari bilan, balki yuragi bilan kurashadi — muxlislarning unga boʻlgan sadoqatini koʻrib, ular ham oʻzlarini uning orqasida his qilishgan. Bu esa uning gʻalabalaridan koʻra muhimroq edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊