Siz bir kun kelib avtobusda besh soat, poyezdda sakkiz soat, mehmonxonada tunadek ovqatlanib yotganmisiz?

to'yib-ovqat qilishdan charchaganda avtobus qoniqishiga o'zimni qandaydir qizloq bilan yolvoraman, Sabzavot qatorida kun bo'lib ovqatlanib, uyqu quvonchini yo'qotib yotganman — ammo ertasi ertasi qayerdadir qo'pol shahar chekkasida qishloq bolalari bilan futbolga birlashaman, allaqachon oyoqimda bittagina paypoq qolardi, toza maysalar uchun esa — ahvol...

Keling tartib bilan, o'zimning choynagimni ushlab qolibman — to'g'risi shunday: eshittingizdek, men Buxorodan chiqib, Navoiy avtobusiga minganman. Yo'lovchilarning hammasi yig'labdi, chunki yo'lchog'im bilan quchog'igacha to'ldirib olganman, hatto tortmachamni ham olislab qolibdi. Avtobusdagi ayol bittagina barmog'ini ko'tarib: "Hurmatli, bu yo'lovchi o'zini uya deb hisoblabdi!" Men esa: "Yo'qchun, bu uy emas, bu transport vositasi!" — deb qichqirdim va darhol tanish yigitlarni topib, birinchilar ichida futbol o'ynab, qoshni qishloqda tumshug'li o'yinchi bo'lib qoldim. Aftidan, parda tushdi — ertasi kuni faqat bitta paypoq bilan, ammo mening oyoqimda qandaydir "maysa" o'sib chiqdi! 🤣🍿 Odamlar mening "yolvonchilikni" ko'rish uchun to'g'ri yo'lga o'tishgan!

Siz omadini sinovchi boʻlsangiz, avtobusning yoʻli oʻrniga tomon koʻprikdan oʻtib ketgan boʻlardim! Tortmachamni qadoqqa solib ketibdim, yoʻlovchilarning har biri qoʻrquv bilan yigʻlabdi, chunki men qoʻlni qaltiratar edim — "transport vositasi" dan boshqa narsani oʻylamaganman. Avvaliga goʻyoki Navoiyda hech kim bilan futbol oʻynamasdim, lekin qishloqning chekkasida oʻgay opa-singillar bilan toʻp tepishga toʻgʻri keldim va... mana, shunday boʻldi — bitta paypoq, ammo shu oyoq bilan qandaydir "gʻildirakli" oʻyin oʻtkazdim! 🤡 Keyin choy ichdimmi? Hech qachon! Choy oʻrniga oq qoʻy yogʻini ichib, mahalliy bolalarning goʻyoki chempionligini oʻtib ketdim. Ularning gapiga koʻra, meni kelajakda "Yolvoruvchi qahramon" deb atashlari mumkin. Nega? Chunki har safar yoʻlga chiqaman, oʻzini uy deb hisoblagan transport vositalari menga oʻzini tanishtirmoqchi boʻladi! 😏

O'zimni eslatib qolganman — azizlar, qayerga bormasin avtobusda yoki poyezdda, har doim ham shu "uyga qaytish" hissi bilan yuramizmi yoki yo'qmi? Chunki meni o'zimning birinchi yirik safarimga olib ketgan ota mening ko'ksimda "ko'chada" yotgani meni to'sa-tura uni tashlab ketishga majbur qilgan edi. Navoiydan olis qishloq yo'liga tushib, qorong'u tun va oq choy bilan uyg'onish... qanaqa hazil edi, ha? Endi esa o'zini "yolvoruvchi qahramon" deb ataydigan bu insonlar bilan suhbat o'rnatib, pivo bilan birga bo'lajak safarlarimizni rejalashtirishni boshlaymiz!