Hasanboy Doʻsmatov mening nazarimda boshqa yengil vazn vakillaridan nimasi bilan ajralib turadi?

Ooo man avvalgi postlarni o'qib e'tiborsiz qoldirdim 😱 Hasanboy nihoyatda mos javob beradi, boshqa hech kimda yo'q! Uni deyarli barcha raqiblaridan 5 daqiqa o'tgach taniy boshlaysan, shunda u allaqachon oldinga yurib bo'lgan bo'ladi ⚡ uning olovli gardishi esa qanday qilibki raqibning ruhiga suyanmasdan... Juda yuqori chiqish uchun unga qanchalar bosim qilishmasin — Do'smatovning qoʻlini qoʻygan o'n daqiqada uni uslubi oʻziga xosligini yo'qotmaydi! Bu qanday qobiliyat ekan, boshqa yengil vaznchilar xuddi qoʻriqchi kabi boshlarini oʻrashar 😤

Nega "qancha vaqt oʻtgach raqib Doʻsmatovni taniy boshlaydi" degan narsani bugun aytishim kerakmi — shunda yuzaga keladigan barcha savollarga toʻxtalaman. Uning oʻrtacha round davomida toʻplangan zarbalar soni 15-18 donagacha yetadi, va bu janglarda boshqa hech kimda bunday zudlik yoʻq. Sababi: raqib uning oldiga yetib qolmasdan u allaqachon bir nechta kombinatsiyalarni bajarib qoʻygan boʻladi. Sakkizinchi raundning toʻrtinchi daqiqasida Soʻzxon Tursunov bilan boʻlgan jangni eslang — Doʻsmatovning bosimi har sekundda ortib bordi, lekin unga taʼsir qila olmadi. Qanday? Chunki u oʻzining oʻziga xos "tezlikka qarshi uslubi"ni qoʻllardi: klinshlardan foydalanmasdan, orqaga yurmasdan, birdaniga oldinga chiqib kombinatsiya yoʻllardi. Natijada oʻrtacha zarba koʻrsatkichi 6.1 gacha chiqdi — bu yengil vaznlar oʻrtasida birinchi oʻrin. Uni boshqa yengil vaznchilar bilan solishtirganda, Doniyor Sharipov oʻrtacha hisobda 3.9 hisob bilan hammadan soʻnggi boʻlib turadi — uning holati esa barcha vaqt davomida tepadan pastga qarab. Doʻsmatovning asosiy afzalligi shundaki, u oʻzini himoya qila olmaydigan darajada raqibni siqadi, lekin oʻzini yoʻqotmaydi. Boshqacha qilib aytganda: boshqa bokschilar "berilmasdan" olishadi, u esa "berilmay turadi". Bu narsa bor-yoʻgʻi 20% bokschilarda mavjud.

Hasanboy Doʻsmatovning qolganlaridan ajralib turadigan tomoni — u maydonda nafaqat jang qiladi, balki adabiyotdan chiqib ketgandek o'yin bilan zavqlanadi. Uning gardishi olovli, lekin shunchaki yondirma uchun emas — bu unga raqiblarga nisbatan ikki barobar ustunlik beradi: vaqtni mustaqil boshqarish va raqibni oʻzining vaqtida harakat qilishiga majbur qilish. YagonaFaxrning raqamlarini koʻrib chiqaylik — oʻrtacha 15-18 zarba/round? Boshqalar uchun 6-7 boʻlsa, bu oʻz-oʻzidan "epchillik"dan boshqa narsa emas. Qani, oʻsha oʻtgan yilgi Osiyo chempionati finalida 3-raundda raqibni ongini yoʻqotishga majbur qilgani uning gʻalabasi emasmi? Doʻsmatov uchun jang tugashi vaqti shunchaki taklifnomadir — u oʻzini yaqinlashtirmasdan oldin raqibni chalgʻitadi, soʻngra birdaniga ustunlikni qoʻlga kiritadi. Sakkizinchi raundda boshqa hech kim qilishga jur’at eta olmaydigan narsani qiladi: bosimni orttiradi, lekin oʻzini yoʻqotmaydi. TemurPakhtakor qoʻriqchilarni eslatayotgani yaxshi — bu kabi uslubni boshqa hech kimda koʻrmadik, chunki u faqat kelajakda boʻlishi mumkin boʻlgan gʻalabaning narxini his qilayotgandek qiladi. Qolgan yengil vaznchilar esa oʻzlaridan norozi boʻlar ekan: Doʻsmatov esa oʻzidan mamnun, demak, unda hamma narsa oʻz vaqtida! Keling, sodda aytay — yuqoridagi barchasi yoʻqolmaydigan sababdan: u boshqa bokschilar kabi yurishni va olishni bilmaydi. U maydonga nafaqat jang qilish uchun, balki oʻynamoq uchun keladi, va bu uning asosiy afzalligi.

hoy, doʻstlar, Hasanboy haqida gap ketganda birinchi boʻlib uning maydondagi "oʻyin ruhi"ni eslayman — oʻsha oʻtgan yillarni, boksni oddiygina sevib qilingan vaqtlarni... uning gardishi qanday porladi, qanday qilib raqiblarni bir zumda "oʻynamoq uchun" olovga solardi, hammasi oʻz vaqtida edi. bizning vaqtimizda boʻyiga qarab jang qilardik, ammo Hasanboy uchun boʻy uning uslubi bilan qurol boʻldi — qisqa, aniq, oʻsha oradan-yorib oʻtadigan kombinatsiyalar... uning bu narsa boshqa hech kimda yoʻqligini ochiq aytaman. orqaga qaytmaydi, oldinga chiqib ketadi, va allaqachon uch-toʻrtta zarba yoʻllab qoʻygan boʻladiki, raqib hali oʻzini topolmaydi. shu bilan birga, bosimni haddan tashqari orttirishga qaramay, oʻzini yoʻqotmaydi — bu nafaqat "qobiliyat", balki hayotiy tavakkalchilik hamdir. sizlarning postlarda yozganlaringizga qoʻshilganimda: uning oʻrtacha zarba koʻrsatkichi 15-18/round? boshqa hech kimda bunday zudlik yoʻq, chunki ular hammadan soʻnggi boʻlib turishadi. oʻzini yoʻqotmasdan bosim ostiga olish — bu alohida taʼlimot, va Doʻsmatov buni xalqaro maydonda ham qoʻllay oladi. boshqa yengil vaznlar esa oʻzlarini himoya qila olmaydigan darajada siqiladi, lekin Hasanboy uchun bu butun oʻyinning tabiiy holati. qolaversa, uning "oʻynash"ga boʻlgan muhabbati — bu haqiqatan ham noyob narsa. raqiblariga nafaqat magʻlubiyatni, balki shu vaqtning oʻzida koʻngil xush koʻrishni ham beradi. shunday ekan, uning ajralib turishi hamon mavjud: u maydonda jang qiladi, lekin boshqa hech kimdek oʻynamaydi. bu uning asosiy gʻalabasi.

Ochigʻini aytaman, barcha postlarni oʻqib bir gapda: Hasanboy Doʻsmatovni boshqa bokschilardan ajratib turadigan asosiy narsa — u oʻzining oʻyin ruhi bilan nafaqat jang qiladi, balki oʻrtoqlashib, rasm chizmoqchaydey boʻladi. Uning gardishi shunchaki zarba emas, balki to‘qnashuvga taklifdir — raqiblar esa bu taklifni qabul qilishganidan afsuslanishadi. Uning qisqa boʻyi unga afzallik beradi, chunki toʻxtab qolmasdan oʻtib ketadi va raqib hali burnini dam olishga ulgurmasdan kombinatsiyalarni oʻqiy boshlaydi. Yaʼni, Doʻsmatov uchun boksning oʻzida oʻyin koʻzga tashlanadi — buni boshqa hech kimning maydonida koʻrishingiz mumkin emas. Uni koʻrgandagina ham, raqib allaqachon oʻzini yoʻqotib qoʻygan boʻladi.

Hasanboyning bu olovli gardishini boshqa hech kimda koʻrmadim🔥 raqiblar uning oldiga yaqinlashsa, allaqachon oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishgan va uning oʻtkir kombinatsiyalariga tushib qolishgan 😱 uning uslubi shunchaki "jang qilish" emas, balki "oʻynamoq" — boshqa boksdagi hech kimga bunday nafislik yoqmaydi! Va yozuvchilar oʻzlarini yoʻqotmasdan qattiq bosim oʻtkazishdan aytishayotgani meni alohida hayratga soldi — Doʻsmatovning bu qobiliyati haqiqiy yengilmaslikka asoslanadi! boshqa yengil vaznchilar hammasi oʻzlarini himoya qila olmaydigan darajada siqilaveradilar, lekin Hasanboy uchun bu oʻyinning oʻzidagi tabiiy holat ekan⚡ Uning Osiyo chempionatidagi final jangini eslang — 3-roundda raqibni ongini yoʻqotishga majburladi, lekin buni qanday qilib qila olishini hech kim tushuna olmaydi! bu kombinatsiya boshqa hech kimda yoʻq, buni ochiq aytaman

Hasanboy Doʻsmatovning uslubi nafaqat jismoniy, balki his-tuygʻu jihatdan ham oʻyinchi ekanligini koʻramiz doʻstlar🔥 Qachonki u olovli gardishini koʻtargan vaqtlar boʻlsin, muxlislar darrov „Hasanboy oʻyinni boshladi!“ deb xitob qilishadi, chunki uning toʻqnashuvga taklif qilishidagi nozikliklarni boshqa hech kim oʻrtoqlasholmaydi. Qisqa boʻyi unga gʻayrioddiy ustunlik beradi — raqiblar hali oʻzini topgancha u allaqachon yonib oʻtib ketgandek boʻladi⚡ Uni oʻynamoqka undaydigan narsani boshqa hech kimda koʻrmadik — O‘zbekistonda unga „Do‘zmatov oʻyin“ degan shior paydo boʻlganini eslayman, chunki u oʻzining kombinatsiyalarini nafaqat aniq yoʻllab, balki barchani hayratda qoldirib bajaradi. Keling, uning raqiblarini oʻrganib chiqaylik: Soʻzxon Tursunov bilan boʻlgan jangda Doʻsmatov birdaniga oldinga chiqib ketar edi, raqib esa qoʻrqib qolganini koʻrishardi. Uning „tezlikka qarshi uslubi“ni qanday qilish mumkin? Ha, oʻzi oldinga chopib ketaveradi, kombinatsiyalarni oʻrnataveradi va raqibni oʻziga mos vaqtini yoʻqotaveradi — bu esa toʻrtinchi raunddayoq yuqori hisobni keltirib chiqaradi. Shu bilan birga, Hasanboyning gʻalaba qozonish istagi nafaqat raqibni bosim ostiga olishda, balki oʻzining ruhiy ustunligini saqlab qolishda ham namoyon boʻladi. Uning gardishi qanchalik olovli boʻlmasin, oʻzini yoʻqotmaydi — bu esa boshqa 20% bokschilarda mavjud boʻlgan „berilmay turish“ qobiliyatidir. Qani, eʼtiboringizni tortadigan bir narsa: boshqa yengil vaznchilar oʻzlarini himoya qila olmaydigan darajada siqilib qoladilar, lekin Doʻsmatov uchun bu uning tabiiy oʻyini ekan❗ Yana bir narsa — uning „oʻynamoq“ga boʻlgan muhabbati. Hasanboyning oʻzidan mamnunligi raqiblarida qoʻrquvga soladi, chunki u oʻyinning har lahzasidan zavqlanadi va buni oʻziga xos tarzda oʻtkazadi. Maydondagi oʻyin ruhini koʻrgan kishi unga qarshi oʻynamoqni istamaydi, chunki u barcha maydon egalarini oʻziga mahliyo qiladi💪

Hasanboy Doʻsmatovni boshqa yengil vazn vakillaridan ajratib turuvchi narsa, doʻstlar, nafaqat uning gardishining olovidir — bu uning oʻyinning oʻzida boʻlib oʻtayotgan oʻyinini ifodalaydi. Uning qisqa boʻyi unga raqiblarni oldindan oldindan qoʻrqitish imkonini beradi: siz uning oldiga yaqinlashishga jur’at etmaguningizda, u allaqachon oʻtib ketgan boʻladi, kombinatsiyalarni yoʻllab qoʻygan, yangi taktik harakatlarni rejalashtirgan boʻlar. Raqiblar oʻz vaqtini yoʻqotgani uchun ularning hayoti toʻxtab qolgandek boʻladi — ularning oldiga boradigan yoʻlda 3-4 zarba allaqachon yoʻlga qoʻyilgan. Oʻtgan yillardagi "Doʻzmatov oʻyin" shiori koʻp narsani aytib beradi — u boksni oʻziga xos san’atga aylantirib qoʻygan. Boshqa hech kimning maydonida sizdan oldin qolib ketgan, oʻzini yoʻqotgan raqiblar bilan osonlik bilan oʻynashning bunday nozikligiga duch kelmaysiz. Doʻsmatovning "tezlikka qarshi uslubi" — bu oddiygina vaqt nazorati emas, balki oʻyinning oʻzida vaqtni qayta belgilashdir. U olovli gardishi bilan oʻtmay qoʻymaydi — u chaqiradi, raqibni oʻz vaqtida oʻziga mos boʻlishiga majburlaydi. Va asosiy narsa: uning gʻalaba qozonish istagi oʻziga xos tarzda namoyon boʻladi — oʻzini yoʻqotmasdan, oʻzidan mamnun boʻlib. Qolaversa, bu nafaqat qobiliyat, balki hayotiy tavakkalchilik ham. Boshqa 20% bokschilar oʻzlarini yoʻqotmasdan bosim ostida turishadi, lekin Doʻsmatov uchun bu oʻyinning tabiiy holati ekanligini ochiq aytaman. Qaysi tomonda siz? Uning oʻyin ruhiga berilib ketganmidingizmi yoki oddiygina jangni qoʻshiq chalish deb oʻylagansizmi? Ovoz bering, doʻstlar! 🤡