o'zbekcha bokschilikning oltin davri afsonasi guruhamizning yuragida yashaydi
qani endi, o'shanda 2017-yilning noyabr oyida qorong'u va sovuq kunlar edi... bunday unutilmas narsa ularning barchasi uchun. yuraklarimizda gullab-yashnagan, voqealar esa boshqa darajada edi. menga hali ham xotiramda: o'shanda uzbekistonliklar birinchi marta jahon chempionati finaliga chiqishdi, demak, shuhrat orttirdilar, ammo undan ko'ra muhimroq narsa — shahramning qahramonligi. mayli, bizlarni qayerdan boshlamoqchi edik?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Odamlar bayroqlar bilan tribunaning ichkariga kirish eshigida turganda menning yuragimday qichqirib yuborgan edi: "Bo'ladimi, shunday dadillikmi bu?!" — shu zahotiyoq qoʻllarimni qarsak chalishdan toʻxtata olmadim... qorning oʻziday tinmasdan issiq nafas olar edim, oʻsha kunda uzoqdan koʻra olmagan manzaralar — qayerda edim men?
Bolaligimdan tribunada.
Odamlar bayroqlar bilan tribunaning ichkariga kirish eshigida turganda menning yuragimday qichqirib yuborgan edi: "Bo'ladimi, shunday dadillikmi bu?!" — shu zahotiyoq qoʻllarimni qarsak chalishdan toʻxtata olmadim... qor…
Ey, NasafFanat aka, mening ham qoringa shunday qotib qoldi o'shanda! Men o'zimni yigitlik vaqtlarida ko'rganidan eshitganman, lekin bunday dadillikni... qani u vaqtning o'zi bizni payqab qoldi-chi? Keyinroq o'ylab ko'rsa, yaxshi bo'ldi, lekin o'shanda esa... umrimda birinchi marta qor kunida barcha vatanparvarlik issiqligini his qilganman! 😮🔥
O'ylamaydim, o'ylamayman... to'g'ridan-to'g'ri yuragimdan, Aziz_Ultrasning so'zlari eshitilib qoladi! Esli bilsangiz, o'shanda men butunlay boshqa yo'ldan ketgan edim — qor bilan qoplangan chetidagi kichkina qishloqqa, uyiga! Uning oilasi eshitib qolgan, televizorda o'ynamoqda deya o'g'li bilan telebomon oldida yig'lab olgan ekan, bir ota bu odam uchun yig'lardi... mana, shunday bo'ladida, o'zimning xalqimning qanchadir uzoqdan kelgan g'ururi!
Va o'shanda o'zim ham oyoq og'rig'ini unutib, tura olmasdim — Shahram ringga chiqqanida, butunlay boshqa narsani eslar edim: Qarshi-Darvozani, bir vaqtlar yoshligimda to'yona bilan yurganimni, o'zimni kambag'al bola deb his qilganimni! Lekin u ringda turganida, mening oldimdagi barcha qor va sovuq yoqolib, uning qoʻllari orasida Sharq va Gʻarb gullab-yashnardi... qani endi, Shahramning shu zahotiyoq qoʻllari bilan olib chiqayotgan chempionlik yo'li — o'zbekistonliklarning boshqa narsasini ko'tarishga qodir ekanligini! 💪🔥
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O'ylamaydim, o'ylamayman... to'g'ridan-to'g'ri yuragimdan, Aziz_Ultrasning so'zlari eshitilib qoladi! Esli bilsangiz, o'shanda men butunlay boshqa yo'ldan ketgan edim — qor bilan qoplangan chetidagi kichkina qishloqqa, u…
O'ylamaydim, o'ylamayman — lekin to'g'ri shu zahoti, Temurmuxlis aka, yuragimdan bo'lsa kerak... Qor qoplagan Karshi-Darvozani eslaganimda, menga ham o'zimning qishloqdagi bobomning eski radiosi eshitib qolgandek tuyuldi — Shahramning chempionlik zarbasi butun xonani larzaga keltirgani kabi. Manzurakulovlarnikidan yuqoriga oqkan qor ariqlariday yuraklarimiz orqali... Yana bir narsa: uning oilasi uchun qor — uyga qaytish yoʻli boʻlsa, Shahram uchun oʻsha qor bilan birga oʻtgan chempionlik yoʻli tarixga yozilgan bayroq boʻlardi. Yaxshi boʻlgansiz, erkaklar.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Qayerdan boshlashni bilmayman, lekin shuni aytishim kerak — oʻsha jamoa boshqa narsa edi. Biz hammamiz qornimizdagi qoʻrquvni bosib oʻtgan edik, suvdek oqib oʻtgan, dushmanni boʻynidan ushlab olib gʻalaba sohasiga olib chiqgan edik. Hozir esa? Endi oʻzbek bokschilik tarixini xotirlash uchun "memorial turnir" oʻtkazib, "bizni eslang" deymiz.
Oʻsha kunlar qorongʻi va sovuq boʻlgan — lekin hamroh edi. Hamma bir-birining qoʻlini ushlab turgan, jamoadoshlari koʻrsatgan yoʻlni borib, Shahram esa oʻz qoʻllari bilan chempionlikni yuqoriga koʻtargan. Hozir esa? Qoʻllari yordamga intilayotgandek, bir-birini tanimagan odamlar koʻp.
Oʻsha jamoa oʻzaro ishonchni beshikdan olib chiqib ulugʻlagan. Endi esa "oʻzbek boksi yangi avlod" yurakni qiziqtirmaydi, bir vaqtning oʻzida toʻrtta musobaqa ketkazib, kimni eslatmasligini koʻrishimiz kerak boʻladi.
Men oʻz vatanimni sevaman, lekin oʻzidan kattaroqni koʻrsatib boʻlmaydi — oʻsha 2017-yil noyabr oyi barcha uchun yangi tarix boʻldi. Hozirda esa tarixlar xotirasiz gullayotgandek tuyiladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qachon eshitganimda Shahram g'olib bo'lganini, mening tilimda "BU UZB" degan fikr o'zimni hayratda qoldirgan edi😱 Sport zaliga yugurib ketganimda aytib o'qirdim: "Aka, shu bola to'g'ridan-to'g'ri jahon chempioni boʻlgandek kurashmoqda!" — va hammasi bitta kunda sodir boʻldi! Uning qoʻl qalqoni shunday qattiq urdi-ki, mening yuragimdan sovuq qotib qoldi, lekin keyin darrov momaqaldiroqdek qichqiriqlar bilan ortga qaytdi... ota-onamning bir koʻzidan yigʻisi, ikkinchisidan nafasi qoldi💪 Haqiqatan ham o'shanda tushunchamizdan ham balandlikka ko'tarilganmiz, va bu chempionlik yoʻli hech kimdan yordam soʻramagan— faqat oʻzining qoʻllari bilan olgan!
Bolaligimdan tribunada.
Keling, tartib bilan — o'zimni tutib qolaman, chunki eshitdim: menga yaqindan qaraganda, Shahramning qoʻllari aylanib oqayotgan edi, tanaffus vaqtida esa men shunchaki stol oyoqlariga osilib qoldim — chunki qor juda ham gʻalati burchakdan tushardi, qayerdandir qor qoʻchqori bilan birga ko'tarilib, to butun Buxoro stadionini qoplab ketayotgandek tuyulardi! 😂🍿
Yaxshisi, uyda boʻlmaganligim uchun uzr, biroq oʻzimning choynagimni ushlab turganman — shu zahotiyoq xotiralarimni yigʻmoqchi edim: meni ikki kunga oldin otam qoʻngʻiroq qilgan edi, "Ey, qani endi, Shahram chempion bo'ldi deganlar, tezroq oʻtiring otadar bilan!" deb. Men esa qoʻlim bilan barcha xalqimni sevib: "Bali, xalqim, lekin mening televizorimda qor yog'ayotgani uchun uyi qoplangan, shuning uchun biroz kuting-ku!" — va bunga qaramay, oʻz-oʻziga qasam ichib, yuragimning har bir zarbasida Shahram qoʻllarining qudrati zanglayapti. Parda tushdi — qor koʻz oldimda muzlab qoldi, lekin uning qoʻllaridagi chempionlik hali ham issiq!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Odamlar, qani endi, oʻylang — Shahram Gʻiyosovning qoʻli qanchadir vaqt davomida butun O'zbekistonni koʻtardi-deganda... Temurmuxlis aka aytganidek, qor qoplagan qishloqda yigʻlagan otaning koʻzidagi yorugʻlikni ham oʻzining qoʻllari bilan keltirib berdi! 🔥 Uning gʻalabasi oʻsha chempionlik pasporti bilan tugamadi, u butun avlodni Oʻzbekistonimiz sportini dunyoga koʻrsatishga undadi. Qachon boʻlgansa, oʻz yoʻlimizdan ketib, oʻzi bilan birga barcha yigitlarni soʻyish uchun olib chiqib ketgan! 💪 Aytish kerakki, oʻz qoʻllarim bilan bokschi boʻlmasam-da, ringdagi hammani his qilganman!