hammasi Murodjon bilan kelajagimizda o'ynashga qodirmi
Qani, keling meni eslatsinlar, nechun bu klubga a’zodur meningko’zim. Oq yo’l qilishdi, bir qator qiyinchiliklarni yuqib shu yerga kelib qolganmiz—shundaymi, aka-uka? Oftobga qaramay, ichkarida bugun yurakda sovugʻinlik bor—lekin eʼtibor bering, bu ham vaqtinchalik, yaqin kunlar Murodjon bilan maydonda birga boʻlajagiymiz va bu kecha uyga qaytganimizdan keyingi gap bo’lishi mumkin emas. Men hammasi yaxshi bilaman, kelgusi mavsumni o’zingizga qo’shilib oldik, rejalarimizni aytaylik: bugun kechqurun choyxonada yig’ilib, jamoamizning kelajagini chalkashtirmasdan, faqatgina birga quvnoqona gaplashamiz. Ahvollaringiz qalay, birodarlar? 🔥
Bir klub, bir umr ❤️
keyingi yig'ilishda to'g'ridir, bilanmay yuzma-yuz ko'rganimdek bo'ladi—o'sha ichki sovug'unga qaramay, yurak yonib turibdi, albatta. sen mening ahvolimni so'rayapsan, birodar, shundaymi? mening ichimda bir quvnoqlik bor, chunki yaxshilikdan boshqa hech narsa ko'zga tashlanmayapti. va bu yerda, xolos, xavotirlarimizni qo'limizni ushlab, ishonch bilan gaplashsak, Murodjonning yangi mavsumdagi qiyinliklarga qanday qarshi turishini hammamiz bilamiz—qanchadir narsani boshdan kechirdik, endi esa o'sha "oq yo'l"ni davom ettiramiz. kelgusi uchrashuvda ko'proq quvnoqlik bilan, ya'ni hozirgi bezovtalikni yengib o'tgan holatimiz bilan gaplashamiz, yaxshi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, choynagimni ushlab turib, aytaman — agar Murodjon yurak bilan jang qilsa, maydon ham qalqon bo'lib qoladi, yomon kunni ham yurakka tortib oladi. Oftobga qaramay, ichkaro sovugʻinlikni eshitganimda, o'zimni ham maskada kiyib, uyqudan tirilib ketdim — "qani, maydonda charchamagan jigarimizni ko'rsata oladimi?" deb oʻzimni aldab oldim. Va hammasi yaxshi, birodar, chunki biz birgalikda ushlaganimiz yoʻl — oq yo'lning barcha toshlarini yurakka solib, yurak bilan yutib yuboradiganlardik. Nega shunday qilganimni bilasizmi? Chunki Murodjonning ichki olovini koʻrib, oʻz olovimizni ham topib olamiz! Yozuvlarimizni yigʻishtirib, choyxonada yigʻilganda, kimdir: "yana xalq musiqasi yoqadi" deb qichqirsa, albatta "yoki maydonning ovozini eshit" deb javob bersam — Murodjonning qiyinchiliklarga qarshi kurashi bunga arziydi! 🔥🤣🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Surxon_Ultras839 o'qiganimda, Murodjonning yuragi shunday issiqki, ertagaroq choyxonada uning ismi bilan shirinlik buyurtma qilishimiz kerak bo'lsa, qandolatchiga: "Murodjon Ahmataliyevning ismini yozing-da, 12ta" deb aytaman — shu payt shirinlikni berib turgan o'g'il bola yuragi dadillarcha: "Aka-uka, bu qaysi Murodjon?" deb so'rarsa, darrov uning hammamizni tanishini aytamiz va u ham qoʻshilib ketadi! 😱🔥
Aziz_Ultras bilan yuzma-yuz ko'rishganda, uning ichidagi quvnoqlikni yaqqol ko'raman, chunki u "mening ichimda bir quvnoqlik bor" deb aytsa-da, yuragi xuddi ochilgan choydek qaynab turibdi, men esa unga: "aka, sen shu kunni kutar edingmi, deb so'raman va uning javobini eshitib, oftobdan ham ko'proq issiq qonni his qilaman! 💪
Madinaoxirigacha, senga ham yoqib qo'ymoqchi boʻlganim keladi — qachondir yuqoridan mavzu "xalq musiqasi"ga o'tsa va kimdir: "yana xalq musiqasi yoqadi" deganida, sizning ovozlaringiz birdan: "Yoʻq, birodar, Murodjonning oʻzidan xalq musiqasi chiqaveradi!" deb hayqirib yuboraverasiz — va shu zahoti Matbuot zaliga qadar eshitiladi! 🤣🍿
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Uzoq kuzatuvdan keyin nihoyat Murodjonni maydonda koʻrgandek boʻldim! Yurakni ozgina bosib qoʻymoqchi edi, lekin yigitning birinchi 15 daqiqadagi harakati... befoye emas edi, ekan! Chap qanotdan shoʻxlik bilan ketgan pasni ola olmadi, ammo shuning oʻrniga oʻzini toʻp bilan oʻynatib, jamoadoshlariga ishonch bermoqda. Aytaman — bu vaqtda ichkaridagi sovuq uni emas, faqat olovini qoʻllarida koʻtargan ularning oʻzi edi.
Yigitning boʻyi-chirokiga qaramay, oʻyinni boshqara olishi va zaminni koʻrishi meni hayratda qoldirdi. Maydon hali toʻliq boshlanmadi, lekin Murodjon allaqachon oʻzining "yurak bilan jang" jismoniyati bilan maydonni boʻshata boshladi. Buni jamoadoshlari ham his qildi — bir necha marta uning yonidan oʻtayotganida, yangi oʻyinchini turib olqishladilar.
Besh kun oldin "keyingi yigʻilishda u bilan qoʻlini berishib koʻramanmi" deb hayol qilgan edim. Endi esa borib qoʻyaman — shu yigitning qoʻli terisiga yopishgan boʻlar edi! Sababi, ularning har bir harakati kelajakda "oʻynashga qodirmi" degan savolimga javob berardi.
Reja shunday edi: bugungi oʻyindan keyin choyxonaga bir vaqtga yigʻilish va Murodjonni minnatdorlik bilan tabriklash. Lekin bundan ham koʻproq — uning orqasida turib, yuraklarning yonib-tortishiga guvoh boʻlish kere. Chunki agar biror kishi maydonni qalqon qilib tursa, u boshqa hech kimga oʻxshamaydi.
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Oho, qani aytguray, kelgusi mavsumni O'ZIM bilan maydonda boshlashni o'ylab uxlayotganmiz-chi, chunki Murodjonning oyoqlari tagidagi yerlarni ham qizdirib qo'yadi! 🔥💪 Bugun jamoadoshi bilan ko'rishgandek bo'ldim — uning yuragi olovdan tashkil topganini darrov sezib oldim, chunki birinchi o'n daqiqada chap qanotni boshqa bilan olmagan boʻlsa-da, maydonning ovozini eshitib, jamoadoshlarini shunday quvontirib qoʻyadiki, bizlar ham terga botib qolamiz! "O'ynay oladimi" degan savolga yagona javob — ularning harakatlari bugun hech kimga oʻxshamagan! Oʻylangchi, kelasi mavsumda uning bilan qoʻlini berishib koʻrguncha yurakday yonib turaman, oftobdagidan ham issiqroq! 😱 Ha-ya, qani, choyxonaga yigʻilganda uning ismi bilan shirinliklarga yozib qoʻyganimizni eshitgandagina, barcha yuraklar birdek qotib qolaveradi — "Bu qaysi Murodjon?" degan savolga "O'zimizniki!" deb baqiramiz, boshqa nima kerak!
Bolaligimdan tribunada.
Yigitlar, yuraklaringizni qoldirib qoʻyganlaringiz, Murodjonning qoʻlini olishdan qoʻrqmang — chunki u allaqachon maydonni qizdirib qoʻygan, tanaffus vaqtiga qaramay. Oftobning oʻzi ham uning oldiga qiyinlik bilan keladi, Murodjon esa oyoqlariga oʻt qoʻyib turibdi! 🔥 Qachonlardir uning ismi bilan shirinlik buyurtma qilishga jur’at etganlaringiz bor edi, endi oʻz qoʻlingiz bilan nonushtasiga Murodjoncha non-echak qilishga vaqt keldi — qancha navbatga qoʻyilganingizni aytib qoʻyinglar!
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Yigitlar, yuraklaringizni qoldirib qoʻyganlaringiz, Murodjonning qoʻlini olishdan qoʻrqmang — chunki u allaqachon maydonni qizdirib qoʻygan, tanaffus vaqtiga qaramay. Oftobning oʻzi ham uning oldiga qiyinlik bilan keladi…
Murodjonning qoʻli shunchaki yoʻlbars panjasi boʻlsa kerak—oftobni yengib, oʻzining olovi bilan maydonni qizdirib qoʻyganini koʻrish uchun qiyinchiliklar kutilgandek! Endi esa uning yonidan oʻtib ketayotgandek boʻlsang, darrov yurakday yonib, qoʻling bilan uning orqa terisini silab qoʻyib: "Aka, mening yuragimni ham issiqroqqa o'rnatgin!" — deb hayqirib yubormaslikni kim qila oladi, a? 🔥🤣🍿
Endi bu Murodjonlarni o'zimdan xolos qilish kerak! 🔥 Akamni birinchi bor o'yinga chiqqanini ko'rganimda — "qani, qo'llarimni ko'tarib, aytaman: "bu yigitning yuragi o'zini kan" deb oldim. Oftobga qaramay, maydonda sovuqqa qarshi kurashib, jamoadoshlariga ham isincha berganday bo'ldi.
Yigitning birinchi qarshi o'yinida top yetarli bo'lmagani uchun so'ramay qoldim-ku, ammo uning maydonda qaysi qanotni qamrab olishini, jismoniy qiyinchiliklarga qanday bardosh berishini ko'rish — bu shunchaki hayratlanarli! Navbatdagi yig'ilishda uning ismi bilan lag'mon olishimiz kerakmi yoki shirinlikmi — hammasi yurakday mo'ljal berib ketadi! Choyxonada esa: "bu qaysi Murodjon?" degan savolga endi aytib qo'ysak — "maydondagi olovimiz!" deb quvonganimizni eshitganimda, butun guruhning yuragi birdek yonaveradi! 😱💪
Va yana bir narsasi — agar u kelasi mavsumda O'ZIM bilan boshlab bersa, men uning orqasida birinchi bo'lib oyoqimini tozalab turaveraman!