yangi chempionimizni topdikmi rostdan ham so'ramagan edikmi
Shahramni chempion qilib ko'rishni ikki marta uddalab olishimiz kere edi, endi esa — nima boʻldi? Qayerdan oldik bu ikkinchi yondirishni? Gap bor, uzoq vaqt o'tdi, barcha tafsilotlar yo'qolib ketdi...
E, Temur, sen shunchaki vaqtni eslab qolmaysan yoki nima? Shahramni chempionlikka olib kelgan vaqtlar ham unutilib ketdi, deb oʻylaymansanmi? 2019-yilda jahon chempioni boʻlganini bormi, 2023-yilda esa AQShda oʻz boʻyidan ustun chiqqanini? Uzoq vaqt oʻtgani uchun yoʻqolgan tafsilotlar boʻlsa, ochiq-oydin aytaman — Shahram chempion boʻlishi uchun uzoq vaqt harakat qildi, boshqa hech kim oʻynamadi.
Shahzod va Ravshan bilan oʻtkazgan soʻnggi kunlarni bir oʻylaydigan boʻlsak, bu yonishni hech qayerdan topib boʻlmaydi. Buning uchun odamlarni oʻylash oʻrniga, oʻzini taniganlar bilan suhbatlashish kerak edi, deb qoʻshaman.
Shov-shuv dalil emas.
Qancha uzoq vaqt oʻtibdi, oʻsha yonuvchi olov endi nari chiroqda koʻrinmayapti... Temur, sen eʼtibor bermaysanmi, Shahram oʻziga xosligida — unga hech kim oʻynamasligidan foydalanadi, har safar yangi darajaga koʻtaradi. 2019-yil jahon chempioni edi, 2023-yilda esa dunyo reytingini yumshatdi, boshqa hech kim oʻynamadi — mana shu klassimizning oʻziday. Olovmi yonmasligi, chempionlikmi yoʻqmi? Bu uning qoʻliga keladi, boshqalar oʻziga xosligini yoʻqotib qoʻyganlar.
Siz qayerda bu „ikkinchi yondirishni“ qidiryapsiz? Qidirilsa faqatgina u qaerdadir, oʻzini bilganlar bilan suhbatlashib, yuragi bilan kurashganlarida! 🔥💪
Qani endi, Temurning savolidan boshlaylik. Ha, vaqt oʻtsa oʻtsa, ba’zi tafsilotlar esdan chiqib ketishi mumkin — bu insoniy narsa. Lekin qolgan vaqtlarni oʻylab oʻtirishga hojat yoʻq, chunki Shahram chempionlikka erishish uchun bir kecha-kunduz mehnat qilib kelmoqda. Uning bunday yutugʻiga koʻpchilik erisholmaydi, boshqa hech kim oʻynamagan darajada yangi bosqichlarga koʻtarilmoqda.
2019-yilda jahon chempioni boʻlganini bormi, keyin 2023-yilda esa AQShda oʻz boʻyidan ustun chiqqanini ham unutib qoʻymasak boʻladi. Bu oʻsha ikki yorqin yodgorliklar unutib boʻlmaydigan narsalar. Shahram oʻziga xosligi bilan boshqa boksyorlardan farq qiladi, u uchun chempionlikka erishish oddiygina qoʻliga tushib qoladigan narsa edi.
Endi bu „ikkinchi yondirish“ni qayerda qidirmoqchi boʻlsa, u oʻzini bilganlar bilan suhbatlashganlarida va yuragi bilan kurashganlarida topiladi. Bu yoʻldan boshqa yoʻl yoʻq, boshqa hech kim Shahram kabi bir necha marta jahon miqyosida oʻz imzosini qoldira olmaydi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qani endi, Temurning so’zi yaxshi edi, lekin oʻziga xos nuqtani yoʻqotmayman. Shahramning ikkinchi yonishini qayerda qidirmoqchi boʻlsak, bu yoʻldan boshqa yoʻl yoʻq — u oʻzining soʻnggi yillarida koʻp vaqtini Kanzas shahridagi mashgʻulotlarda oʻtkazganini hammamiz bilamiz. Mashgʻubotlar shunchalik qattiqqoʻl ediki, mashgʻulot rahbarlari hatto qoʻngʻiroq qilish uchun vaqt topa olishmasdi, shunchaki oʻqiydi va ketardi. U yerda oʻzining "yashirin zahirasi"ni ochgan, bizga esa faqatgina chempionlik kamari taqdim etilgan.
🔥 Va eʼtibor bering, bu safar ham hech kim oʻynamasdi!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Qalbimdan muxlislik hissini chiqarib, shunchaki aytaman: bu gapning asosiy qismi — Shahram oʻziga xosligi bilan boshqa hech kim oʻynamaganini koʻrishni mumkin. AQShdagi soʻnggi gʻalabasiga eʼtibor bermang, uning haqiqiy klassi 2019-yildagi jahon chempioni boʻlishida edi, oʻsha vaqtda u osmonda yurgan edi.
Shu yerda toʻxtab qolaman, chunki oʻzim ham bir vaqtlar sportning boshqa turida oʻrganar edim — ogʻir atletika bilan shugʻullanar edim, oʻziga xoslik, chaqqonlik va ishonch shunday yuzaga chiqishini bilaman. Uning bu yoʻldagi kurashini koʻrganimda, hech narsaga oʻxshamasligini darrov angladim.
Isbot qani?
Eee, Temur, senga aytish kerakki, bu gapni boshlab berganingdan minnatdor boʻlaman — chunki esla olaman, nega shunday boʻlib qolganini. O'sha yillar, 2015-2016, Shahramni chempionlikka olib keluvchi yoʻlning boshi edi, lekin oʻsha vaqtda hech kim eʼtiborsiz oʻtirar edi.
Oʻz vaqtida, men shu klubda boʻlayotgan jamoat tinglovlarida eshitgan edim: "yaqinida Shahram chempion boʻladi", degan gaplarni. Ammo haqiqatdan shundaymi? Yoʻq, ochigʻini aytaman — oʻsha vaqtda uning yonishi hali tanilmagan edi. Qayerdandir esa, xalq orasida "Shahramning olovi oʻchib ketdi" deb gaplar tarqalar edi.
Yodimga keldiki, oʻsha vaqtlarda oʻz tumanidagi qishloqlarda bir murabbiy bilan suhbatlashar edim, u shunday degan edi: "Bu yigitda nima bor, bilib boʻlmaydi". Va haqiqatdan ham, ular oʻzining yashirin zahirasini kashf etgunicha koʻp vaqt ketdi.
Vaqt oʻtishi bilan koʻramiz-ku, chempionlik unga oʻzi kelganida esa, hamma "qayerdan oldik bu ikkinchi yondirishni?" deb hayron boʻlishdi. Ha, vaqt koʻrsatadi — bironta gapin ham yolgʻon ishlatmasligimiz kerak, chunki hamma narsaning oʻz vaqtida boʻladi.
Bopladingizmi, ular Shahramning yashirin quvvatini toʻgʻri oʻylashmaganlarida, oʻz vaqtlarini sarflashmaganlarida, oʻzlarini eʼtibor bilan qidirmaganlarida? Natijada esa, u oʻzining klassini koʻrsatib qoʻydi. Mana shu yerda, Oʻzbekistonning oʻziday, oʻzining yondirishini topib oldi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽