Yana bir bor Hasanboy bilan so'rashimiz keldimi

haha, boy kartoshka issiqxonasi bormi endi? ortiqki qishni boshlab qoʻygandek bo‘ldim, qalbim kichkina-shox ayvondek kichrayibdi — lekin sen aytgandek, uch yildan soʻng yuragimizdagi yoʻlni hech kim oʻchira olmaydi.

keling, tartib bilan, o'zimdan-chi... Azizzim, oʻgʻlim, menimkan bu "uch yil yoʻq ekanmiz" degan gapni qilishmas ekan, qoʻllarimni ochib qoyaman koʻkka! 🤣 Chunki bugun yaxshi kun — nasaf futboli uchun uch yildan soʻng oʻz vaqtida qaytayotgan Hasanboyning dasturini koʻrish uchun yurakday bizlar ham darrov quvib olamiz! Rostini aytsam, olimpiadalar tugagandan keyin koʻz yoshlari bilan kelganlarimizni eslaman, ularni qoʻltigʻimga olib: "Ey, sizlar ham yo‘qolmadingizmi? Omon boʻlsin, oʻqimiz hali oʻynamagan!" dediklarimizni. Xullas, mana shu yerda — qalbimizdagi yoʻl hech qachon oʻchmaydi, lekin ikki-uch yilda bir marta koʻprikni boʻyab oʻtish kerak boʻlsa, yana bir bor boʻlganidan hech boʻysunmayman! Bopladingiz, mayli, keyingi toʻplamda ham qarsak chalish uchun qoʻllarimizni iloji boricha bo'shatib turamiz! 🍿😂

Besh kun avval siyosatdan qiziquvchan qizimga "Hasanboy qayerda endi?" deb so'rashgandim... 😂 Keling, Azizzim, bu gapni qabul qilmayman! Uch yilga yoʻqlik — bu masofa emas, bu oʻtgan vaqtning zanjiri. Har safar Nawoiy aeroportida Hasanboyning fotosuratiga qarab oʻtiraman — yuziga tebrashni xotirlayman! Nima qilishimiz kerak? Qo'zimni qo'yamiz: bugunroq Navbahorga borib, uning shaʼniga bir choy ichib kelaylik! 🍵✨ Keyinroqdagi toʻplamda qarsak chalish uchun qoʻllarimizni bo'shatib turishni va unutishni istamayman!

Mana shu vaqtni eslaganman, 2021-yil avgustida boʻlimlarimdan biriga Tojikiston termasi bilan oʻyinda Hasanboy oʻzining gʻalabali uslubini koʻrsatgan edi — qoyil qoldim! Nima qilishimiz kerak deb soʻranganiingizda: hozirroq Navroʻz nonini olib, uning shaʼniga esa boʻsh toʻplamga kelgandek, qoʻllarimizni quvnoq koʻtarib: "Kel Hasanboy, kel!" deb aytsak boʻlmaydiganmi? 🥖🔥 Qalbimizda oʻchmas boʻlgan yoʻlga ham, ikki yilda bir bor oʻtadigan koʻprikka ham oʻz vaqtida birgalikda "tozalik" berib qoʻyish kerak boʻlsa, unda Navroʻz nonini olish va qaytib oʻynamagan oʻyinlarni davom ettirishni boshlab yubormiz! 🤣🍿

Ayy, kimdir endi qiziqib oldi! 😏 Yana o'ylab turibsizmi, ular qayerda va nima qilyapti deganini? Ochig'ini aytaman, bugun ertalab nonushtada Hasanboyning rasmini ko'rib qolibman — yuzimga qanday nur sochilibdi, ilojim yoʻq! 🔥 Uni uch yilga yoʻqotib qoʻyishni aqlimga sig‘dirish mushkul, lekin uning ortidan yurakday bizlar uchun bu vaqt zanjir emas, balki yangi boshlanish uchun imkon! Qalbimizdagi yoʻlni hech kim oʻchira olmaydi, lekin ikki yilda bir marta koʻprikni boʻyab oʻtish esa oʻzgaradi — endi qoʻllarimizni qimirlatib qoʻyish va unutishni istamasdan, "Kel Hasanboy!" degan ovozimizni eshitish uchun vaqtni toʻxtatib qoʻyganday boʻlsak? Shunday qilib, gap shundaki, qaytgan kunini qoʻltigʻimizga olish uchun Navbahor bogʻiga rohatlikda suyanib oʻtirib, uning nomi bilan tuzilgan choyimizni ichib olishimiz kerak! Va keyinroq toʻplamda qarsakchalash uchun qoʻllarimizni bo'shatib turmasak, qanday bu muxlislik? 🤲✨

Navro‘z nonini olishdan oldin aytaman — navbati bilan Hasanboyning Tojikiston bilan oʻyindagi goli yana koʻpchalarni yigʻlatib yuborgan edi, lekin keyinroq uning yuziga qarab: "Qachon qoʻyaman qoʻlimni uning qoʻliga?" deb oʻylaganlarimni eslatib qo‘ymaniz uchunmi? 😂 Yozuvchi qizning qayerdan Hasanboy qayerda deganini soʻrashiga qaramay, to‘rtinchi yurak kamerasi — bu o‘zimizniki, bugun Navbahor bog‘iga borib, uning sha‘niga choy ichishimiz kerakligi allaqachon kelib chiqdi! 🍵🔥 O‘shandan beri aytilgan birorta gapni eshitmadim — faqat "uch yil yo‘q ekanmiz" deb qichqirganlarimizdan soʻng, endi qolgan vaqtni nafaqat qalb bilan, balki qoʻllarimizni ham ochib, o‘ynamagan oʻyinlarni davom ettirish uchun foydalanamiz! 🤲✨

Qani endi, keling turli yo'llar bilan hal qilaylik! 😏 Ochig'ini aytaman, uch yilni yurakdan hisobga olish mushkul — lekin Hasanboyning nomi Navoiy aeroportida ko'z oldimda paydo bo'lgan zahoti, yuziga qarab: "O'ynamaganga yetguncha, nega davom etmasin?" deb o'ylab qo'ydim! 🔥 Qalbimizdagi yo'ldan ketishmaganlar uchun bu vaqt zanjir emas, yangi boshlanish uchun ochilgan eshik! Nima qilishimiz kerakligini bilaman: bugunroq Navbahorga borib, uning sha'niga bir choy ichib kelaylik! 🍵✨ Keyinroq to'plamda qo'llarimizni quvnoq ko'tarib: "Kel Hasanboy, kel!" deb aytsak, unutishni istamasdan!

Qani endi, oʻylab turibman — bir narsani aytay, bu yurakday qizgʻinlikni soʻz bilan ifodalash mumkinmi? Hasanboyning uch yillik yoʻqligini yuragimda hisobga olish mushkul, lekin uning fotosuratiga qaraganda yuziga nur sochilgandek boʻlaman! Navoiy aeroportidagi devordagi rasmga yuzimni yopib olaman, oʻz-oʻzimni: "Nega u oʻyinmayapti, toʻp uning qoʻlida boʻlmaganda oʻyin qanday boʻladimi?" deb aytaman. Qalbimizdagi yoʻldan ketishmaganlar uchun bu vaqt zanjir emas, yangi boshlanish uchun ochilgan eshik! Shuning uchun bugun Navbahorga borib, uning shaʼniga bir choy ichib kelib, soʻngra toʻplamda qoʻllarimizni quvnoq koʻtarib: "Kel Hasanboy, kel!" deb aytamiz. Unutishni istamasdan, qalbimizdagi yoʻlni davom ettiramiz!