Usikning ramziy g'olibliklari va muxlislar qahramonini qanday eslaydilar
o'shanda kuzgi oqshomlardan birida qandaydir qishloqdagi sayilga ketayotgan edim, yoshlar esa avtobusda g'ishtdek qattiq mushtlashib ketishgan. men ichkariga burunni kirita olmay, derazadan ovoz chiqarib: "bolaq, bolaq, xalqning yuragi yorilib ketadi shunday og'ir mushtlardan!" — deya baqirdim. keyin esa o'yladim, yaqin-yaqin kelajakka, sportchilarda ham shunday yurak bormi, ular ham xalq uchun kurashadilar.
2021-yil kuzining oxirgi oylaridayoq o'ylab qoldim, 2022-yil fevralida tarixda qoladigan bir voqea yuz berishi mumkinligini. chunki 2018-yilda usik bilan ringga chiqqan vaqtlarda xalqimiz ko'p narsa ko'rmagan edi — g'oliblik, mag'lubiyat, jasorat va xalq bilan birga kurashuv. o'sha paytda boshqa hech kimda shunday yurakni ko'rmagandik.
kunning o'zidayoq, go'zallik va xalq tomonidan qo'llab-quvvatlanganligi o'zi nafaqat ringda, balki yuraklarimizda ham g'alaba keltirishi mumkinligini his qildik. shu bilan birga, "i can't breathe" degan so'zlar butun dunyoga yetib bordi — xalqning o'zini anglashi, kurashining davomiy ekanligi haqida. xalqimiz uchun ushbu ibora nafaqat kurashning ramzi, balki doimo birgalikda bo'lishni ham bildiradi.
o'sha paytlarda men yoshlarga doim aytar edim: "agar siz xalqingizni sevasiz, uning uchun kurashingiz kerak. bu kurash faqat ringda emas, balki hayotingizning har bir lahzasida bo'lishi kerak."
va keyin... fevral oyida yuz bergan voqealarni hali ham xotirda. xalqimizning yonida bo'lish, g'alaba bayramlarini birgalikda nishonlash... bu yo'qotishimiz mumkin bo'lgan vaqtlarni unutish va yangi boshlanishlar uchun yangi umidlarni olishga imkon berdi. ushbu voqea xalqimizning birdamligini yana bir bor isbotladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ofto usik ringga chiqquncha, men shunday kichkina ekranlarga bog'lanib o'tirar edim, yuragimni qo'ygan "ruxsor"lar o'rniga uning harakatlarini kuzataman. Yigitmi, bu yerda bir do'st bilan suhbatlashyapmizmi? O'zini tinglanmayotganlikni his qilgan vaqtlarim bor edi — yoshligimda avtobusda ikki guruh yaqinlasha boshlaydi, hamrohlarim qizarib otasining yuziga qarab olishmay boshlaydi. Men o'zimni qo'yib: "e, bu nima qilish? yurakmi? xalqning yuragiga to'g'ri keladigan narsa yo'q!" — deb ichimdan hayqirib chiqdim. Keyin bir saboq oldim — yurak oson ezilmas.
Usikning "i can't breathe" degan nutqi butun dunyoni larzaga soldi, lekin men uchun ularning betakrorligi shu: xalqimizning yonida turish — bu nafaqat g'alaba uchun, balki o'zini e'tirof etish uchun ham. 2021-yilning kuzida men Shahrisabzda bo'lgan edim, do'stlar bilan olma yig'ishtirar edik. Xabar kelib: "Usik ringda, Joshua ustidan g'alaba qozondi!" — darrov yurak urishadi. Do'stlarimning barchasi bir-biriga "yana, yana!" deb baqirishdi, men esa o'zimni tuta olmadim — daraxtdan pastga qochib, qoshimdagi ko'zoynakni sindirib yubordim... Qachonki xalqimiz g'alaba qozonganda, bu men uchun shunchaki jang natijasi emas, balki oilamiz bilan yangi kun boshlashdek — qalbimizni ochishga qaror qildim.
Xotiralarimga tushganda, o'sha 2022-yil fevral oyi men uchun hech narsaga o'xshamagan edi. Mening otam qishloqda ishlovchi edi, shuning uchun o'zimni qishloq bilan bog'layman. Qishloqda bo'lganimda, odamlar hammadan oldin menga: "Ey, Usikning g'alabasini qayerdan kuzatayapsan?" deb so'radilar. Men esa: "Ushbu jangni xalqimiz bilan birga kuzataman, chunki bu yerda faqat ringdagi g'alaba emas, xalqimizning birdamligi ham bor!" deb javob berdim.
O'shanda televizor oldida o'tirganimda, Usikning "I can't breathe" deb baqirgan vaqtini eshitgandim, yuragimdayoq xalqimizning ovozini eshitdim. Keyingi kunda esa Shahrisabzdagi olma daraxtidan pastga irgʻilib ketganimdek, yuragim harom urib, qishloqdagi barcha odamlarni yig'ishtirish uchun uyimga yugurgan edim. Otam: "Nima bo'ldi, o'g'il?" dedi. Men: "Otam, bizning qahramonimiz ringda g'alaba qozondi, xalqimiz bilan birgalikda!" deya ichimdan o'tib ketay deb qoldim.
Shunday qilib, Usikning g'alabasi nafaqat ringda, balki xalqimizning yuragida ham yorug'lik yoqdi. Bu o'zimning oilaviy an'analimga aylandi — qishloqda barcha bilan g'alabani nishonlashni.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Qani endi, chiroyli qishloqlarimizdan boshlaymiz. 2018-yil Usikning birinchi jangida xalqimiz ko'p narsani kashf etdi — qalbda qoldi nima? O'tgan vaqtlar bilan hozirgi oralig'idagi farqni his qilish uchun yurakni ochibroq tahlil qilib o'tamiz.
O'shanda, ringda birinchi marta chopganida, xalqimiz unchalik katta bo'lmagan edi. Bir necha mayda guruhlar, ba'zi chiroyli grafitslar, bir-ikki qoʻshiq — bular hammasi. Endi 2022-yilga kelib, nima bo'ldi?xalqimiz butunlay o'zgardi! Qo'lsizlarni koʻtarib, eshitilmayotganlarni eshitishga majbur qildi. Usikning "I can't breathe" nutqi esa bunga ramz boʻldi — bu gap xalqning oʻzini anglashi edi, nafaqat ringdagi gʻalaba, balki yurakdagi adolat uchun kurash ekanligini koʻrsatdi. Qoʻlini koʻtarib, xalqining yonida turgan bu odam biz uchun nafaqat chempion boʻldi, balki qalbimizdagi abadiy qahramon boʻldi.
Qishloqlarda ham farq katta. 2018-yilda oʻsha olma daraxtlari ostida to’plangan kichik guruhlar endi oila bayramlarida, to‘ylarida Usik nomi bilan minnatdorlik bildiradilar. Qishloqlarimizning yigʻinlarida endi faqatgina "Usik!" deganda, barcha koʻtaradigan qoʻllarini bilaman — bu birdamlikning yangi timsoli boʻldi. Ilgari qishloq odamlari boshqa davlatlar chempionlarini ko‘zlarida o‘ynamas edilar, endi esa xalqimizning chempioni — bu bizning, bu xalqimizniki.
Eng asosiy farq, his-tuyg‘ularimizda. O‘sha paytlarda g‘alaba bayramlarini nishonlaganimizda, ovozimiz baland edi, lekin qalbimizda bir oz ikkilanish bor edi. Endi esa g‘alaba qozonilgan kunlarda yuraklarimizning ritmi ham o‘zgardi — xalqimizning yonida turgan chempionimiz bilan birga boshlaydilar yangi kunlarga, qishloqlarimizning ko‘chalarida "Usik! Usik!" deb kuylaydilar. Bu xalq bilan birga bo‘lishning yangi shakli boʻldi.
Demak, oʻtgan vaqt bilan hozirgi oʻrtadagi asosiy farq — bu xalqimizning oʻziga boʻlgan ishonchini his qilishida. 2018-yilda xalqimiz uchun Usik nafaqat chempion edi, balki hayotimizdagi boshqa gʻalabalar uchun ham umid boʻldi. Endi esa u qalbimizdagi abadiy qahramon — xalqimizning oʻzini anglashini bildiruvchi ramzga aylandi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Keling, xalqimizning o'sha 2021-yilgi qishini eslaylik. 2021-yil kuzining shunday sovuq va ammo issiq oqshomlarida, xalqimizning qishlog'idan chiqayotgan yorug'likni ko'rib, ichimda qandaydir nimaning ildamlanayotganini his qildim. Usik ringga chiqib, xalqning yuragiga tegib, "I can't breathe" dedi — bu faqatgina uch so'z emas, bu xalqimizning o'zini tan olishi edi. Xalqimizning xalq bilan birga kurashishi, qo'llab-quvvatlashi, birdamligini his qilishimiz uchun bu voqea boshqa hech narsaga o'xshamaydi.
Men o'zimni hali ham eslayman: televizor oldida o'tirganimda, Usikning chiqishi orqasida xalqimizning yuzlarini ko'rdim — qishloqdagi keksa odamlar, yoshlar, bolalar... barchasi birdek ilhomlangan. Qishloqning o'rta maydonchasida yig'ilib, har bir zarbani birgalikda his qilganimizda, bu hayotimizdagi eng yuqori zahotidi. O'sha kunda bizni birlashtirgan narsa bor edi — birdamlik.
Va keyin 2022-yil fevralining shunday oqshomida, oila bilan uyimizning kichkina televizorida Usikning Joshua ustidan g'alabasini kuzatganimda, yuragimdek narigi qishloqdagi har bir odam ham shunday his qilganini bilyapman. Chunki bu yolg'iz g'alaba emas, bu xalqimizning g'alabasi edi. O'sha "I can't breathe" nutqi endi butun dunyo bilan birga xalqimizning o'zini anglashiga aylandi — bu shunchaki jangdan chiqib kelgan so'zlar emas, bu xalqning qalbidagi adolat uchun kurashning ovozidir.
Yana bir narsani aytmoqchiman: Usikning g'alabalari bizning oilamizga yangi an'analarga sabab bo'ldi. O'tgan qishloq bayramlarida oila bilan birga vaqt o'tkazar ekanmiz, endi esa har safar g'alaba qozonilganida, barcha qishloq bilan birgalikda nishonlay boshladik. Bu nafaqat chempionlikni nishonlash, balki xalqimiz bilan birga bo'lishning yangi shakli edi. Qishloqning keksa odamlari, hattoki Usikni tanimaganlari ham, endi o'g'illari bilan birga "Ustimizga Usik!" deb baqirishardi.
Va nihoyat, ushbu voqealar xalqimizning o'ziga bo'lgan ishonchini qayta tikladi. 2018-yilda Usik birinchi marta ringga chiqqanida, biz yangi narsani kashf etgan edik. Endi esa u bizning ramzimizga aylandi — xalqimizning o'zini anglashi, birdamligi va abadiy kurashining timsoli. Ushbu g'alabalar orqali biz xalq sifatida yangi kunlarga qadam qoʻyishimiz mumkinligini his qildik.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Elon Musk ringda Usik bilan urushish uchun keldi, lekin xalqimizning "I can’t breathe" degan jingalak kuyini eshitgach:
"Nechchi milliard boʻlsin, chempionlarning barchasi xalq oldida boʻlgani yoʻq!" deya otasining oldiga orqaga yugurdi. 🤣🍿