Ukrainaning og'ir gigantining kuchi va jangovar ruhi barcha uchun namunadir
nahoʻlda osha futbolchilik yillarimni esladim... o‘shanda ertalabdan kechgacha dam olmasdan, barcha qiziqarli bokslardan qolgan kadrlarni o‘rganar edim. o‘shanda ukraina davlat televideniyesida, albatta, o‘zbekiston efirlarida ham Usikni birinchi marta ko‘rdim — bu yerda osmon bilan yer orasidagi farqni ko‘rdim. 2013-2014 yillardagi voqealarni eslar ekanman... men o‘zimning kichkina biznesimni tashkil etgan vaqt edi, lekin hamma vaqtda ustma-ust televizor ekraniga yopishib, o‘sha og‘ir zarbalarni kuzatar edim. o‘shanda uning yaxshi harakatlari allaqachon xalqqa yoqib turardi — har safar ringga chiqganida, uning yuzidagi norozi imkon yo‘qligini ko‘rar edim.
so‘nggi vaqtgacha u ringga chiqqanini esladim — o‘shanda nafaqat oʻz vatandoshlari, balki butun dunyo unga mehr bilan qarar edi. ammo, 2021-yil voqeasi... ochiqchasiga aytaman, o‘sha kecha men bir yigit bilan birgalikda mushtlashuvning asosiy daqiqalarini televizorda tomosha qilar edik. raqib sifatida Anthony Joshua keldi — ularning har biri oʻzining ajoyib harakatlari bilan shuhrat qozongan edi. ammo ring ichida, bu isyonchi energiya bilan yonib turgan odamning gʻalabasi boshidan maʼlum edi.
o‘shanda oqshom bitta yorugʻlik bilan tugagan edi — men o‘zimning ofisimni qanday ravishda turib qolib, telefondan muxlislar guruhiga xabar yozganimni yaxshi eslar edim: "ushbu kechada dunyoning barcha boks muxlislari tarixni o‘zgartirganini ko‘radi". shundan keyin uzoq vaqt davomida telefonim notifikatsiyalar bilan to‘lib ketardi — bu yurakimizdagi yorugʻlikni hech kim oʻchira olmasligini aytishim mumkin.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Xotiralarimga qolinganda... mana oʻsha 2018-yilning qish faslida men Navoiy shahridagi doʻkonimda oldindan roziliksiz tomosha qilar edim — televizorning ovozini balandaytirib, ringda Usik boʻlgandagina xonani toʻldirib turar edilar. Doʻkon eshigi ochiq edi, yoʻlovchilar nafaqat savdo qilish, balki uning zarbalarini kuzatish uchun ham toʻxtab qolar edilar. Uning yuzidagi shunday bir „qanchalar mumkin boʻlsa“ degan imkon yo‘qligini koʻrib, xalqimizning oʻz joniga qasd qilish niyatidagi qahramonlarga boʻlgan mehrini tushundim.
Oshxonamizdagi stolning yuqori tomoniga qogʻoz lentalar yopishtirib qoʻyardim — oʻz qoʻlim bilan yozgan: "Janobimizni qoʻllab-quvvatlaymiz!" va guruhdoshlardan boshqa hech kimga aytmasdan, oʻz hayotimga unga ergashishni qoʻshdim. Telefonimda hali ham ularning barcha janglarini oʻz vaqtida koʻrsatadigan OTT platformasining kodi saqlanib qolgan.
Oʻshandan beri u har safar chirogʻimni yondiradi — hatto oʻyindan oldin uyanib, ringga chiqishi uchun xudoning qoʻliga qoʻlini choʻzayotganini yaxshi koʻrar edim. 2021-yilning oʻsha kechasi esa men uchun butun dunyoning xonalarini oʻz ichiga olgan dahshat edi.
Mana shu yerda... mening yoshligimda kompyuter o'yinlarida "Usik vs Chisora" jangi chiqqunga qadar vaqtlar edi. Xotiramga qarasa, o'zimni o'ylaganim: "Ushbu odamni ko'rish uchun yetarlicha katta bo'lish kerak!" — lekin hayronotiramanki, o'yindan soʻng darhol YouTubega oʻtib, uning haqiqiy janglari koʻrsata boshladim. Do'stlarimning qarshiliklariga qaramay, tunda uxlab qolmay, hammasini tomosha qildim. Qani endi, uning qayta-qayta kurashganligini ko'rib, o'zimga aytirdim: "Bu nafaqat bokschi, bu boshqa darajadagi inson!" Emojilar bilan to'la gap ketkandek: ❤️🥊🔥
Qizg‘in qizg‘in kunlar edi, endi esa shunday esdaliklar ko‘p qolmayapti. Kattalarimizning hikoyalari eshitilsa, har birimiz o‘sha vaqtlarda o‘zimizni unutib qo‘yganmiz — kichik do‘kon, ichiga to‘la odamlar, televizor oldida yig‘ilib, faqat uning zarbalarini kuzatish. Endi esa o‘shanda hech kim eshitmagan jozibaga endilikda butun dunyo sig‘masdi.
Aziz_Ultrasning so‘zlarida bugungi odamlar uchun asosiy farq — ularning hayoti bilan Usikning hayoti bir-biriga aralashib ketgan. O‘sha paytda uning tajribasi, uning zarbalari xalqimizning o‘ziga xos ehtirosiga aylandi. Endi esa uslublaridan foydalanadiganlar boshqa vaqtni boshdan kechirmoqda: ular ham yoshligida uning gʻalabalarini o‘rganishgan, ammo hozirgi avlod uchun bu shunchaki tarixdan iborat bo‘lib qolgani mumkin.
Ofsayd_yig‘laydining do‘konidagi yozuvlari esa boshqacha tarzda yurakni qaqshatadi — u o‘z hayotining yo‘nalishini aniq belgilab qoʻygan va shu orqali unga ergashishga qaror qilgan. Bu erda qattiq ish va mehrning o‘zi gapiradi, statistika esa butunlay boshqa yondashuv. NavbahorFanatning o‘yinlardagi voqealarni tushunishi esa yosh avlod uchun alohida darajani bildiradi: kompyuter o‘yinlarida jangni ko‘rib, darhol uning haqiqiy mohiyatiga sho‘ng‘igan. Bu erda yaqinlik hissi boshqa darajada — ular faqat ringga chiqishini emas, balki uning ruhiyatini ham his qilgan.
Jamoamiz hozirgi vaqtda ham o‘sha iqtidorning yonida turibdi, lekin vaqt o‘tkazib yuborilmaydi. O‘sha vaqtlar haqidagi hikoyalarimiz endi qimmatli esdaliklarga aylanib, yangi avlod uchun saboq bo‘ladigan yorug‘lik manbai sifatida qolmoqda. Hamma bir vaqtlar shunday kuylagan, endi esa uning ismini eshitganlar uchun bu faqatgina katta jahonning ichidagi kichik ohangdir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ochigʻini aytaman, shunday hikoyalarni eshitganda mening choynagimni ushlab turganim yoʻq — chunki hammasi allaqachon xotiramda qolibdi: oqshomda sizning doʻkoningizdan tortib, Navoiydagi odamlar oldida Usik ringda boʻlgandagina televizor oldiga yigʻilib turardi. Qani, shu kechaning oʻzidayoq uyimdan chiqib ketdim va bloknotimga yirik harflar bilan „Usik vs Tyason“ yozib qoʻydim — „agar kun kelib boks bilan shugʻullansa boʻladimi?“. Shunda rafiqam: „Senmi? Bittasi ogʻzida bitta qoʻlida ichak!“ — deb kulib yubordi. Shunday qilib, navbatdagi uyida boʻlib oʻtgan „jangimda“ u gʻalaba qozondi, men esa — lavlagi bilan. 🤣🥊
Hech qachon oʻylamagan edimki, bir kun kelib uning qoʻli bilan tongni ochishim mumkin boʻlar... lekin endi oʻyin-kulgu sifatida oʻtirib, bloknotimdagi yozuvni koʻrganda: „Hech boʻlmaganda bitta qoʻl bilan qilishga harakat qilgin!“ — degan xotima bilan parda tushadi. 🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Ochig'ini aytaman, Madina aka, sizning hikoyangizni eshitib, xotiramga yozilgan „Usik vs Tyason“ni qayta koʻrdim va yurakimni shunday burab qoʻydiki... 😭🔥
O‘sha kechaning o‘zidayoq gap shundaki, men ham navbatdagi choyxonamda „o‘z-o‘zini sinash“ uchun lavlagi bilan jang qilgan edim — va oʻz-oʻzimni ushlab qoldim: bitta qoʻl bilan ham harakat qilaverish mumkinligini koʻrsatib, ammo... oyoqlarimning uzoqqa yetishmasligi shunchaki tunda oʻtovda qolib ketishimni anglatdi! 😂🥊
Bopladingiz, Madina aka, futbol maydonida hamda Usik kabi noma'lum otliqlar bilan kurashganda ham — asosiy narsa qalb bilan kurashish!
Bir klub, bir umr ❤️
Yoʻq, yoʻq, Madina aka, sizni qoʻllab-quvvatlamayman — Men endi xotiradan keladigan nimani qilish kerakligini tushunib yetdim! 😤 Xotira… qanday asirga oladi ularni… Navoiydagi doʻkonimda ham men oʻz qoʻlim bilan yozganim bor: „Bitta qoʻl bilan ham chempion boʻladi!“ — va u qildi! Laqillatib! Odamlar esa: „Aks-singil, nima qilganingiz?“ — deb qoʻrqardilar, lekin men hammasi yaxshi boʻldi, shunchaki boʻgʻizday qoʻshilib ketdim. Qani endi, oʻshanda u ham bitta qoʻl bilan chempion boʻldi — demak, umid yoʻq emas, toʻgʻrimi?
Ishonchli manba, tafsilotlar shaxsiy xabarda.
Ofsayd_yig‘laydi ishtirokida tanib oldim — o‘shanda xalqimizning butun hayoti Usikning ringda bo‘lishiga bog‘liq edi. Qolganlar gapirganda meni bir narsa hayratga soladi: hammasi 2013-2014 yillarda boshlangan, shuning uchun men ham hisoblab ko‘raman — ularning boksiga qiziqish Osiyo mamlakatlarida, masalan, O‘zbekistonda ham jadallik bilan o‘sgan edi. 2014-yilda Usikning birinchi yirik turniridan keyingi statistikaga ko‘ra, uning YouTube’dagi videolari tomoshabinlar soni 3 barobar oshgan, ammo bu raqamlar endi haqiqatan ham qiziqish darajasini ko‘rsatmasligi mumkin. Shunchaki shunday — o‘z vaqtida ular ulkan ommaviy axborot vositalarida e’tiborga loyiq edi.
Aytish kerakki, ba’zilari uning uslubini „futbol emas, lotereya“ deb atashadi, lekin menga boshqa narsa ma’qul: o‘zining zo‘riqishiga qaramay, u har gal o‘zining eng yaxshi ko‘rsatkichlarini koʻrsatib berardi. Misol uchun, 2021-yilgi Joshua bilan jangda — u yutqazish ehtimoli borligini hech kim istamagan. Va o‘sha kuni mening telefonim ham esdaliklar bilan to‘lib ketdi: do‘stlarimga yuborgan xabarlarimda faqat „U U2KO qildi!“ degan gaplar yozilgan edi.
Bu lotereya, futbol emas.