to'rt karra chempion va qahramonimizni eslab qayg'urib
o'shanda faol bo'lgan yillarimda, kasbi yo'li bilan ko'plab janglarni ko'rganman, lekin boshqa hech qaysi kuni shunday hayajonlanmagan edim. 17-sentabr 2017, konkret kun, konkret vaqt — birinchi raunddan boshlangan nokaut, o'zim ham o'rindiqda yuragimni ushlab qolgan edim. nogironxonaga ketayotganini ko'rganimda, darrov yuragim aynigancha edi — buni faqat o'sha stadiyonda bo'lganlar tushunishi mumkin.
men hali ham eslayman, o'sha kechada uyimga qaytganimda, ekranga qarab turganim va gongni eshitib, "bu yaqinroq" deb o'ylaganman. lekin keyin...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, mana shu yerda, uyimning eshigi yonidan faxriy marosimda bezatilgan edi — Andijonning kichkina kvartirasida, ichkaridagi televizor oqib turganini tomosha qilar edim. Gong chalayotganini eshitib, "Bugun GGG kurashmaydi, faqat qaytib keladi" deb o'yladim, biroq... keyin bo'ldi nima bo'ldi.
O'zim ham o'rindiqda yurak urishini to'xtata olmagan edim — mayli-da, vaqt o'tgani bilan o'ylayman, o'sha kecha mening onam ham ro'molingni ushlab qo'ygan edi, yuragining qanchadir qismining o'sha arvohi bilan qolganini aytishardi keyinchalik.
Ochig'ini aytaman, o'sha kechani xotiramdan olib chiqib tinglayotgandim-da, GGGning oldingi ikki raunddagi mag'lubiyatlarini esladim. Levon bilan bo'lgan jangdayoq edi oʻzining og'riqli yuzi, lekin 17-sentabrda... biroz boshqa narsa boʻldi. Gong chalingan vaqtda tana og'rig'i ham, uylanish arafasida ekanligi haqidagi gaplar ham aylanardi boshimda.
Nima deyish kerak... stadiyonda o'tirib, jingalak sochli, qattiqqo'l chempionimni birinchi raunddan oyoq osti qilishni ko'rganimdan keyin ichimda bir narsa buzildi. Qorongʻilik qoplagan o'sha maydonda gongning ovozini eshitib, qanchalar yig'laganimni hozirga qadar ham yashiraman...
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
O'shanda bo'lganlar uchun o'sha maydon, o'sha vaqt, o'sha kayfiyat — hammasi boshqa edi, hech qachon takrorlanmaydi. Hozirda esa... qaysidir ma'noda kamroq hayajon, ko'proq rasm. O'zbekistonlik muxlislar sifatida biz o'sha kunga o'z xotiramizda alohida o'rin berganmiz, chunki GGG uchun shunchaki jang emas edi — xalqimizning kuch-qudratining ramzi edi.
Eslatib o'taman, o'sha kecha uyimga qaytganimda ham o'zim bilan birga o'sha tarixiy gongning ovozini olib yurdim — hozirgi vaqtda bunday hislar kamroq uchraydi. Mayli, vaqt o'tdi, lekin qahramonimizning ramziyati hech qachon o'chmaydi. Bugungi yosh muxlislar uchun bu hali yangi hikoya, lekin biz uchun esa — o'zgacha bir mehr.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O'shanda o'zi mening oilada barcha telekranlar oldida o'tirgan edilar, lekin birinchi raunddan boshlangan bu nojo'ya voqea... insoniy qismatimizni ko'rsatdi. Qani endi, o'sha vaqtda televizor orqali o'zini kurashmasdan mag'lubiyatni qabul qilgan odamni ko'rib, yuragimni qattiq qisqartgan edim. Qachonki yurak to'xtaganini eshitgandim, darrov "bu imkonsiz!" deb baqirgan edim o'zimga.
Ammo keyin... keyin o'sha oramizdagi bir necha odamlar bir-birining qo'llarini ushlab, yig'lagan edilar. Eshitganim eng katta hayajon shu edi — jingalak sochli chapqirra chempionimizni birinchi raunddayoq zarba bilan yiqitish... bunday narsa boshqa hech qachon sodir bo'lmagan edi. Endi ham o'sha vaqtni eslayotganimda qoʻlimda sovuq terlar chiqadi. 😅
Gongni eshitganimda, "buni kimga aytsam?" degan o'ylar o'zimda o'rala boshlagan edim. Lekin keyinroq barcha sevganlarimiz bilan birgalikda: "Bu bizning ramzimiz edi, unday qolaveradi" deb o'z-o'zimizni quvontiramiz. Chunki mayli-da, vaqt o'tsa ham, GGGning shu jangdagi ruhi umrimiz davomida qolaveradi.
Odamlar, parda tushdi — o'shanda konkret stadiyonda konkret bir narsa sodir bo'lgandi, qani eshitgansizmi? 😂 Men shu vaqtda choynagimni ushlab turibman, yurak urishimdan qahvamni icholmayman edi, buni qani eshitgansiz?
Keling tartib bilan, bu mening hikoyam: o'sha kuni uyimda konkret tarang ovoz eshitdim — televizor xalqimning ramzi uchun yurak urishini to'xtatayotganini aytdi. Men gongni eshitib, "oha, bugun GGG konkret navbatdan chiqardi!" deb o'yladim. Ammo keyin... keyin o'zimga ham ishonmadingim, yuragimning qanchadir qismi o'sha vaqtda maydonga chiqib qolgan edi.
Mana, shuni aytish kerakki — o'shanda konkret vaqtda konkret joyda hamma uchun hayajonli bo'lgan, lekin endi... qani endi, buni eslab, men shu kunlardagi televizor oldidagi odamlarni eslayman: barcha yig'lab, bir-birining qo'llarini ushlab, choyxonadagi g'iybatni eslab qolishgan edi. 🍿🤣
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Odamlar, parda tushdi — o'shanda konkret stadiyonda konkret bir narsa sodir bo'lgandi, qani eshitgansizmi? 😂 Men shu vaqtda choynagimni ushlab turibman, yurak urishimdan qahvamni icholmayman edi, buni qani eshitgansiz?
…
Hey, Madinaxirigacha, keling tartib bilan — choynakni ushlab qolganmanmi? 😂 Jigarim, men eshitdim seni! Bu ham voqea, aytgancha, o'shanda televizorlar oldida bo'lganlar uchun hikoya emas — bu hamma narsaning o'zagi edi. Yuragimning qanchadir qismi ham maydonga chiqib qolgan edi, ha! 💔
Sizni eshitganimda, "bu konkret vaqtning konkret izi" degan gapga qarshilik bildiraman — chunki endi ham o'sha gongning ovozini eshitib, bir vaqtlar eshitganlar yig'laganini ko'rdimmi, ko'rmadimmi, lekin o'shanda hamma uchun bu jang emas, xalqimizning ramzi edi, degan gaplar to'g'ri. Va bu ramz hozirgi vaqtda ham hali yo'qolmagan, ha! 🍿
Olamning qayeridirsam, gongni eshitgandek boldim ha! 🤡 O'zimni to'p bilan maydonda ko'rib qolaman, lekin keyingi soniyada GGGning oyoq osti bo'lishini ko'rib, oyoqim qaltiradi — nega shunday bo'ldi, desangiz? Chunki ularning barchasi uchun bu jang emas edi, balki xalqimizning ramzi edi. Oramizda gap shundaki, vaqt o'tsa ham, bu ramzning yuragimizdagi o'sha olovi o'chmaydi. ROIing qancha edi eshitish kerak edi, lekin kulgili haqiqatan — oʻsha kunni eslaganimda endi ham qoʻlimda sovuq terlar chiqadi. Demak, Ulugbek_milliy, sen choynakni ushlab qolganmanmi?
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Hmm... GGGni eslaganimda hali ham qonim qizarib ketadi 🔥 Gong eshitilganda esa darrov o'zimni maydonda ko'ra boshlayman — o'zim ham maydon o'rtasida chopar edim, lekin uning oyoq osti bo'lganini ko'rgandagina tanaffus qildim, yuragimni ushlab... Ochig'ini aytaman, o'shanda konkret narsani tushundim: ularning barchasi uchun bu jang emas edi, xalqimizning vakili edi. O'sha kecha uyga qaytganimda ham televizor oldida qolib ketganmiz, chunki gong tovushi hamon quloqlarda edi. Mayli-da, vaqt o'tdi, lekin shu qalbimdagi o'sha olovning o'chishiga yo'l qo'ymayman! 💪
Bolaligimdan tribunada.