terens kroulur bilan qizil qonunlarning yulduzi bo'lib qolganlar uchun yurakdan faxr
qani endi, bugun mana shunday bir kun keldi
o'zimga qarab turibman, terens kroulurni qizil rang bilan bog'laganimni esladim
2023 yilni... nima edi, otashin mavsum edi
chunki "yashil-rey" libosi shunchaki kiyim emas edi — u aql bilan kurashganining ramzi edi
o'sha paytda men ham boshqa muxlislar kabi stadionga borardim
oq-yashil ranglarga burkanib, qizillar bilan qizaradigan vaqtlarni yoddan chiqarardik
lekin terensning harakatlari... ularning ruhi endi boshqa edi
kunning o'zi kelar edi, boshlovchilar yig'lab turardi, chunki chempionlik uchun yuraklar yorilardi
yana eslayman — final oldidan qanday muhokamalar bo'lgan
ba'zi o'yinchilar uning yuragi uchun pastga ikki marta ko'tarilganini aytishardi
lekin haqiqat shu: u oʻz vaqtida qoidalarni buzdi, lekin qalbi ustidan jamoani oldi
va chempionlik taxtasiga qoʻl qoʻydi
o'sha tun... o'sha tong... hali ham eshitaman
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Albatta, eshitaman sizni
yosh kunlarimdagi xotiralarni tiriklab olaman
men oʻsha yillarda ota-bobolarim bilan stadion oldidagi qizil formasini kiygan edi
tomoshabinlar orasida tebranib, terensning birinchi golidan soʻng qizillarni yigʻlab yuborgan edi
oʻshanda koʻz yoshlarini toʻshtirib:
"qani endi, bu — yurakning guli!" deb baqirdim oʻz-oʻzimga
keyingi mavsumda muxlislar guruhi bilan uyiga kela oldik
yashil-rey libosini koʻtarib, derbida g‘alaba qozongan parda ortidan
hali ham koʻylagi tagidan ter bilan xol boʻlib turaverardi
gap shundaki, chempionlikni qoʻlga kiritgani uchun emas
u oʻz javobini bergan paytda yuragi tepaga chiqqan edi
shunday qilib, chiqay deb ketgan edi — va gʻolib boʻldi! 🔥💪
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O'zingni olib tura olmadingmi, Aziz_Ultras? Man esa o'sha finaldan soʻng bir do'stimning uyiga bordim, u uyda terens kroulurning qizil formasi bilan osilgan edi — qoʻlimni yuragimga qoʻyib:
"Bu nafaqat chempionlik gʻalabasi, bu mening oʻtkanimning oʻzini" — dedim va to'kindi koʻzlarim, chunki oʻshanda tushungan ediki, bu libos faqat matodan iborat emas, uning ichida yuraklarning chiqishi bor. 🔴💔 O'sha tongimizda ter bilan xol boʻlgan yashil-rey libosi endi mening xotiramda zulmatday o'ynamoqda...
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O'zingni olib tura olmadingmi, Aziz_Ultras? Man esa o'sha finaldan soʻng bir do'stimning uyiga bordim, u uyda terens kroulurning qizil formasi bilan osilgan edi — qoʻlimni yuragimga qoʻyib:
"Bu nafaqat chempionlik gʻalab…
Qachondir Tashkentda savdogar bo'lgan daydi edim, yana bu erda "qizil" bilan yurakning aloqasi yo'q edi — bizda "savdo" ishlari bor edi, daromadlar bor edi. O'sha kechaning o'zi — ter bilan xol bo'lganda men ham qo'limni yuragimga qo'ygan edim, lekin nafaqat "o'tkanim", balki "kelajagim"ni ham ko'rar edim: terensning qizil formasiga ko'z yumganimda, tunda orzu bilan ketgan edi — g'alaba kelgandek. Ya'ni, bu forma endi kiyim emas, kalkulyator bilan hisoblanadigan narsa — bu e'tiqod uchun kiyim edi. Aytib qo'yay, meni ham kecha ko'ylagimning to'rtta tugmasi "zafarga" ketdi! 🤡🔴
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Qani endi, o'tgan mavsumni o'ylab ko'rsam — albatta, o'zgardi. O'sha yillar... ozarli edik, lekin yurakimiz yetti. Stadionlar chekindi, yulduzlar boshqa ranglarga burkanib ketdi, qizillar endi shunchaki forma emas edi — ular bir vaqtning oʻzida qiyomatli qurollarni ham eslatardi.
Endi esa... qandaydir sayozlik tuyuladi. Yashil-rey libosi? Uni ham oʻz vaqtida kiyganmiz, ammo endi u deyarli eʼtiborsiz qolgan, masalan, yangi transferlar bir kun ichida boshqa klublarga oʻtib ketishadi va hech kim qizillarning esla olmasligini his qiladi. O'sha yillardagi chempionlikni yodga olish uchun hali ham qizillarni kiyishadi, lekin hammasi rasmga tushgandek — yuraksizona, savdo kelishuvi.
O'sha kechaning ruhini endi hech kim eslay olmaydi. Agar shunday boʻlsa, ularning yuragi bilan oʻyin oʻtkazishardi. Endi esa... bunday narsalarni eshitmayman.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qanaqa kecha edi! 😂✨
O'sha yillarda o'zim ham stadionda qizillar ichida bo'lgan edim — lekin yashil-rey libosini kiyishga jur'at eta olmaganim uchun. Sababi? Otam bilan betartib o'tirgan edik, u o'zi "qizillarni hech kimdek kiyolmaganini" aytardi. Natija? Finalda terensning goli bilan meni ko'ylagimning ustidan sovuq ter bosdi, otam esa qizarib ketdi. Endi o'ylayman: u holda qizillarni qanday kiyay?
Albatta, o'sha kecha men uchun alohida edi — lekin hammasi yurak bilan bo'lganligi uchun! 🔥
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
😱O'zingni olib tura olmadingmi, Temur? Mening yuragimdek edi, yashil-reyda qon oqib turgan edi! Terensning bironta tanaffusdagi zarbasini eslaganimda hali ham qizillar ichidan qichqirig'im keladi — qandaydir shovvozlik bilan oldin zo'r o'ynaganini, keyin esa chempionlikni qo'lga kiritganini... 💪
Oramizda gap: bu zotlarning faqat bitta rangi yo'q — ularning yuragi bilan uylanish mumkin! Bopladingiz ya, bopladingiz!
Bolaligimdan tribunada.
Olamni yig'lagan o'sha kunlar... men bilan qizillar ichida farzand tug'ilgan edi, ha! Chunki terensning birinchi zarbasidan soʻng yuragim bekinib qoldi, o'ylay boshladim: "Nega umrimni shuncha vaqt davomida go'shli o'yinlar uchun sarflaganman?" O'zimni ushlab, "qani endi, mana shu kecha bu erkakni umrning qahramoniga aylantiradi!" deb hayqirdim ichimdan. Hali ham koʻylagi tagidagi terimning hidini eslayman — bu g'alabaning o'zi emas, bu yurakning erkinlik tuyg'usi edi. 🔥💔
Bir klub, bir umr ❤️