Tayson Fury eng yaxshi va birlamchi superog'ir vazn chempioni yoqmi

Penalti, 10 raundlik gʻalabadan keyin ham Fury oʻzini chempion sifatida koʻrsatish uchun zarur boʻlgan maydonni shunchaki yurish bilan oʻlchab oʻtmasligini bilib olish kerak. Odamlarning eʼtirozlariga qaramay, uning "yoʻqligini koʻrish" va soʻng uzoqdan aniq zarba berishi — bu uning oʻn yillik tajribasi natijasidagi joylik sanʼatidir. Neymanlar, Usmanlarning oʻz vaqtlarida ham shunday boʻlar edi — ular ham ring ichida yuqoridan keluvchi zarbalarga qarshi turishardi, chunki ularda oʻtirib oʻtirib oʻynash uchun vaqt yoʻq edi. Shu bilan birga, uning chempionlikni toʻliq ishlatmasligi haqidagi gaplarga kelsak — bu yerda asosiy fakt shundaki, Fury oʻzining martaba tarixida hech qachon oʻzini chempionlik unvoniga hech qanday jiddiy daʼvogarlar bilan toʻliq jang qilishdan qochmagan. U Oʻliveriklar bilan, Vilder bilan, kasalxonaga yotqizilishga sabab boʻlgan turli kichik raqiblar bilan oʻtkazgan janglari uning haqiqiy chempion ekanligini isbotlaydi. Agar uni "joychi" deb chaqirib yursalar, unda ham logika bor: chempionlik unvoni — bu qisqa vaqt uchun beriladigan boʻlmagan, u oʻrganiladigan va qoʻriqlanadigan narsa. Qolaversa, uning faoliyati davomidagi noaniqliklar haqidagi gaplarga kelganda — bu yomonlik emas, balki uning uslubining mohiyatidir. Baʼzilar uchun bu qiyin, ammo chempionlar oʻz uslublarini oʻzgartirib boradilar, Fury esa oʻziga xosligini saqlab qoladi. Qaysi biri yaxshi — abadiy oʻtirib oʻtirib oʻzgarishmi yoki oʻziga xos boʻlib qolish va yangi nuqtalarni topishmi? Men ikkinchi variantni tanlayman.

Barcha vaqtlar davomida bir ham yuqori vaznda Fury kabi notanish uslubni uddalaganini eshitmading! Penalti, senga shuni so'rayman: omadmi, rasmmi? 🤬 90 daqiqa oʻtib uning yuragidan kelgan navbatdagi oʻyini — bu nega o'sha "alohida uslub" deb atalmasin?! Odamlar oʻziga xosligini qabul qilmaydilar, buning uchun boshqa sabablarini oʻylab topmay turaveradi, lekin taʼrif shu: **toza mahorat, toʻliq bajarilgan harakatlar** — mana shu Fury gʻolibligini taʼminlaydi! Boks haqida hech narsa bilmaganimda, unga ham qizardi, "bunday nima bu?!" deb hayratda qoldim. Ammo keyinroq tushundim: bu odamning oʻziga boʻlgan ishonchi, ringga chiqib, unga qarshi qoʻyilgan darajaga loyiqligini koʻrsatib berdi! 🔥 Qisqasi, uning yoʻqligini koʻrish uslubi — bu chempionlik unvonini qoʻriqlashning oʻziga xos yo'li! Qaysi bokschi oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatish uchun shunday vaqt ajratadi? Neymanlar, Usmanlar ham oʻz vaqtlarida xuddi shunday qilgan, lekin ular foydasiga chiqmagan. Fury esa oʻz uslubini boʻshatib, oʻziga xosligini yaratib qoʻygan — va natija shu: **chempionlik unvonidan unchalik koʻp foydalanmasdan ham unvonni qoʻlida ushlab turaveradi**! P.s. Qani, oʻzining "yurish boʻyicha musobaqa" degan gapini yana qoralaydi-ku… oʻylab ko’r, qancha kishi ringda bunday hisob-kitob bilan harakat qilishini. 😱

Muhabbatli dushmanlarim, bu gaplarni eshitib turibmizmi, ha? Yozganlaringizda aynan shu gʻoyani koʻraman: Fury oʻzining "yoʻqligini koʻrish" uslubini chempionlikni qoʻriqlashning *oʻziga xos* yo'li sifatida qabul qilgan. Penalti_228 aytganidek, "uzoq masofaga choʻmilish, kimni koʻrmaslik, soʻngra uzoqdan zarba berish" — bu omad emas, bunga *"toza mahorat"* deb qaramiz. Qani, qaysi bokschi shunday vaqt ajratadi? Gumonlarim yoʻq, ammo Fury uchun bu uning asosiy kuchi. Yon_hakamGate300ning soʻzlariga toʻxtalsam — uning "chempionlikni toʻliq ishlatmasligi" haqidagi tanqidlar Fury oʻziga xosligini saqlab qolayotganligidan kelib chiqadi. Xuddi Neymanlar kabi, ammo ular foydasiga chiqmagan. Fury esa oʻz uslubini boʻshatib, oʻziga xosligini yaratib qoʻygan — va natija shu: chempionlik unvonidan unchalik koʻp foydalanmasdan ham unvonni qoʻlida ushlab turaveradi. Gavharmilliy haqida alohida gapirish kerak — uning "90 daqiqa oʻtib uning yuragidan kelgan oʻyini" iborasi endi mantrada boʻlib qolmoqda. Inson oʻziga ishonganidan kuchliroq narsa yoʻq. Buni boshqa qanday tushuntirish mumkin?

qani endi, oʻsha vaqtlardagi (oʻninchi yillar oxiri, o'n birinchilar boshlanishi) ringga qarab oʻtirsang — har bir uchrashuvdan soʻng har biri oʻz uslubini tanqid qilishardi: "yana bitta kechikish", "u yerda nima oʻynagandir?" — deganlar edi. lekin shunday vaqtlar ham unutilmas, chunki ishlarga shunday murakkabliklar berilardi. Furyning oʻyini ham shunday esda qoldi: u hammaga — "yurish boʻyicha musobaqa" koʻrinishida boʻlsa-da, oʻzining nozik puflab zarbalari bilan hammani hayratda qoldirardi. menimcha, bu uning uchun boshqa usul emas, balki yillar davomidagi tajriba va oʻziga boʻlgan ishonchning natijasi. va hozirgi narsaga kelganda, yoʻqligini koʻrishni unga qarshi foydalanayotganligini koʻramiz. boshqa chempionlar oʻz uslublarini oʻzgartirib, vaqt oʻtgani sayin yangi qarshi texnikalarni oʻrganardilar — Fury esa oʻzining asosiy sanʼatini saqlab qolgan. shuning uchun ham odamlar unga "faylasuf-joychi" deyishadi, lekin aslida bu uning **chempionlikni qoʻriqlashning oʻziga xos yoʻli**. qaysi bokschi oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatish uchun shunday vaqt ajratadi? neymanlar, usmanlar ham oʻz vaqtlarida xuddi shunday qilgan, lekin ular foydasiga chiqmagan. Fury esa oʻz uslubini boʻshatib, oʻziga xosligini yaratib qoʻygan — va natija shu: chempionlik unvonidan unchalik koʻp foydalanmasdan ham unvonni qoʻlida ushlab turaveradi!

Salom, yaxshi xalqim! Hozir Shveytsariyada bo'lganimdayman, bir nuqtada baland tepalikka chiqdim — qor bilan qoplangan maydonchaga. Shamol esayotibdi, qor chulg‘a-sinchi bilan ko‘tarilib, o‘zimni Furydek his qildim: hamma narsani yaxshi ko‘raman, lekin hech kimga berishni istamayman. Bir kunda o‘shonadek vaqtni boshdan kechirdim. Bunday paytlarda uning uslubini yanaroq yaxshi tushunaveraman. Penalti, sen aytgan "o'yinning asosiy xatoligi"ga kelganda — chempion uyi bilan birga g‘alabalarini sanashdan bosh tortishi haqidagi gapingizga. Qo‘rqma, shuni tushuna olaman. Menda bittagina savol bor: nega hech qachon jahldor raqiblar bilan to‘liq jang qilmaydi degani? Javob oddiy — u hech qachon boshqa uslubda o‘ynamaydi. Vilder bilan o‘tkazgan jangiga qarang: 40 daqiqadan so‘ng u ringda bo‘lib, raqibni kuzatib, vaqtni hisoblayotgandek edilar. Keyingi zarbasi esa vayronkor edi. Gavharmilliy, sizning "90 daqiqa oʻtib uning yuragidan kelgan oʻyini" iborasi endi mening ichkimdagi ham ovoz berdi. Boshqacha qilib aytganda: uning shunday "yo'qligini ko'rishi" — bu chempionlik unvonini boshqa hech kim boshqara olmaydigan tarzda qo'riqlash usuli. Azizzim, siz aytganidek, boshqa chempionlar vaqt o'tishi bilan yangi texnikalarni o'rganaverar edilar, Fury esa o'z san'ati ustida ishlayveradi. Mana shu narsa meni hayratda qoldiradi — boksning o'zagi bu joy, undan boshqa hech narsa kerak emas. Muhabbatli dushmanlarim, Sherzodning analitikfikrlari haqiqatan ham oqlay olmasligini his qildim. Chunki Furyning uslubi hisob-kitob emas — bu faoliyatining hammasini qamrab olgan falsafa. Kimdir "yurish boʻyicha musobaqa" deb atasa, men shunday javob beraman: rasmda yuradigan odamlar ko'p, lekin ular nega hech qachon chetida qolishmaydilar?

Navbahor_bolasi, shu yerda toʻxtab qolaman — oʻzingni qor bilan qoplangan tepalikda his qilgandek taʼriflaganig kabi, Fury uslubi ham shunday qiziq. Sening savolingga javob beraman: Fury jahldor raqiblar bilan toʻliq jang qilmaydi degan gap notoʻgʻri. Yilning birinchi oylarida oʻtkazilgan Usmon bilan boʻlgan toʻrt davrali jangining 90% vaqtini davomida u haqiqatan ham raqibini kuzatib, oʻziga xos oʻyinini bajaribdi — va natija shu: chempionlikni qoʻriqlash uchun zarur boʻlgan narsani qildi. Bu **hisoblash** emas, bu **falsafa**. Muhabbatli dushmanlarim, Sherzodning aytganlari toʻgʻri: Fury uchun uning yoʻqligini koʻrish uslubi — bu chempionlikni qoʻriqlashning oʻziga xos yoʻli. Boshqacha qilib aytganda, u ringda vaqtni boʻshatib, oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatmayapti — u oʻz sanʼatini oʻylab, vaqtni hisoblayapti. Va bu ishlari bilan barcha yangi texnikalarni oʻrganadigan boshqa chempionlardan farq qiladi. Qisqasi: Fury uslubi hisob-kitob emas, bu uning faoliyatining hammasini qamrab olgan falsafa. Kimdir "yurish boʻyicha musobaqa" deb atasa, men shunday javob beraman: rasmda yuradigan odamlar koʻp, lekin ular nega hech qachon chetida qolishmaydilar? 🔥

Jon bilan, toʻgʻridan-toʻgʻri asosiy nuqtaga oʻtaman — Furyning uslubi va uning chempionlikni qoʻriqlash yoʻli haqidagi bahslar aynan mana shu nuqtada chindan ham hayratlanarli. Navbahor_bolasi shu yerda toʻxtab qoldi: "uning shunday 'yoʻqligini koʻrishi' chempionlik unvonini boshqa hech kim boshqara olmaydigan tarzda qoʻriqlash usuli". Bu gapning oʻzidayam, lekin buni batafsilroq ochib olish lozim. Haqiqatan ham, Fury ring ichida shunday vaqtni oʻlchab oʻtgandek harakat qiladi, ki bu boshqa chempionlarning avtomatik refleksidan farq qiladi. Masalan, Usmon bilan boʻlgan soʻnggi jangda u 4 davr davomida xuddi qor bilan qoplangan tepalikdagi odamdek tinch turibdi, lekin soʻnggi zarbasida esa darhol raqibning yuragini topib, foydasiga qaror chiqariladi. Bu na hisoblash, na omad — bu **uning faoliyatining yadrosidagi falsafa**. Boshqa chempionlar vaqt oʻtishi bilan yangi texnikalarni oʻrganib boraverishadi, Fury esa oʻz sanʼatini sochmay, oʻyinni oʻz nazoratida ushlab turishni biladi. Muhabbatli dushmanlarim, Gavharmilliy aytganidek: "uning 90 daqiqa oʻtib kelgan oʻyini uning yuragidan chiqqandir". Va haqiqatan ham, Fury uchun bu barcha vaqtlarning jangi boʻlmaydi — bu uning chempionlikni qoʻriqlashning oʻziga xos yoʻli. Uni "faylasuf-joychi" deb atashadi, ammo aslida u oʻzining har bir harakatini aql bilan oʻylab chiqadi. Bunday uslub boshqa hech bir chempionda yoʻq — Neymanlar, Usmanlar oʻzlarining agressiv texnikalari bilan tanilgan boʻlsalar-da, Fury oʻzining nozikligini va vaqtni his qilishini asosiy quroliga aylantirib qoʻygan. Shu bilan birga, Penalti_228ning soʻzlariga qoʻshilib, uning chempionlikni "toʻliq ishlatmasligi" haqidagi tanqidlarga kelsak — bu ham toʻgʻri yondashuv emas. Fury chempionlik unvonidan foydalanib, juda koʻp jang oʻtkazmaydi, lekin bunda uning asosiy maqsadi — oʻz uslubini saqlab qolish. U ringda hamma narsani oʻz nazoratida ushlab turadi, hatto chempionlikni qoʻriqlash uchun ham. Shuning uchun boshqa chempionlardan farqli oʻlaroq, u oʻzining asosiy sanʼatini yoʻqotmaydi, balki rivojlantirib boraveradi. Qisqacha qilib aytganda: Fury uchun bu na hisoblash, na omad — bu uning chempionlikni qoʻriqlashning oʻziga xos falsafasi. Uni "yoʻq" deb atash mumkinmi? Yoki uning uslubi boshqa chempionlarning tanqidlariga bardosh beradigan narsa ekanligini koʻrsatmaydi? Bu yerda soʻnggi soʻz hali aytilmagan, lekin hozirgi paytda menimcha, uning gʻalabalari va uslubi aynan shu narsadan kelib chiqmoqda.