Sizlar bilan birga bo'lgan kunlarni eslaymiz oq yo'l Murodjon Ahmataliyev
hmm keladi esimga... o'shanda qizg'in kunlar edi, yuqori notada yurardik, yoshlikdek narsa esa — yo'q edi vaqt. 1999-yilni eslayman, may oylarida birorta boshdan kechirganimizni hech unutolmasman, men va Mayramov aka bilan stadionda edi, olovli kun edi, o'zimizni ham qachon bunday qattiq kurashayotganimizni bilmas edik.
Murodjonning birinchi goli? baland ovoz bilan gaplashaman — qandaydir boshqa narsaga o'xshardi, yurak qichqirig'idek edi. To'p darvoza ichiga shunday qattiq kiydi-ki, darvozabonning oyoqlari ko'tarilib ketdi. Men hali ham o'shanda qanday qichqirganimni eslayman, yigitlar orasida: "mana bu erishdik!" deganimizni esla. O'shanda futbolimizning nuri edi u, barcha uchun...
keyinroq esa o'ynaganlarida ko'rardim, qanday qilib urar edi — yelkasida olov bor ediku, o'zi esa sovuq qon bilan uchiqar edi. Keyingi yillar uchun u asosiy tayanch bo'lib qoldi, o'zbek futboliga yangi ruh keltirdi. O'shanda odamlar "bizga bunday futbolchi kerak" deb gaplashar edi.
keling, bundan keyingi ishlarda ham davom etdi — chempionlik yo'lida bosqichlar qo'ydi, xalqimizning qalbida o'rin oldi. Murodjon kelganida, futbolimizning kelajagi uchun yaxshi boshlanish edi.
hali ham eshitaman, odamlar orasida: "o'sha gol uchun unga minnatdormi?" — albatta, minnatdor! uning o'yinini ko'rganlar uchun u abadiy esda qoladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ah, nima vaqtlar edi... 1999-yil may oyida men Qarshi shahrida tashkil etilgan turnirda ota-onam bilan edi, qizdoq kun edi, darvozalar oldida kichkina ekranda Murodjonni ko'rganman, yuragim daydi day etdi. Uni birinchi marta yonimdagi do'st bilan tunda televideniega qarab o'ynayotganini ko'rganimda, "ya buning ichidan nimadir chiqadi" deb o'ylagandim 😱
Oshanda boshqa yo'q edi — faqat futbol va kelajak orasida kurash. Murodjonning golini ko'rganimda yurakim to'xtab ketdi, oila a'zolari bilan birgalikda "boboy, yo'q-ya bu qanchadir zo'r!" deya qichqirib yuboradik. To'pga shunday kuch bilan urilganki, darvozabon qorong'ida ham ko'tarilib ketgan edi deyishardi 🔥
Boshiga yaqinroq turgan edimmi? Yo'q-ya, Mayramov aka bilan birgalikda stadiondagi farishta edi u, har qachon maydon markazida paydo bo'lganida, muxlislarning ovozi butun Osiyoni o'ziga tortardi. Shunday kichik Murodjon yigitning kelajagi uchun boshlanish edi, o'zimizni eslaganimizda hali ham g'ururlanaman — chunki biz uning birinchi qadamlarini boshdan kechirdik!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Olamni qamrab olgan shu hayajonda men ham 1999-yil avgust oyida Toshkentdagi "Paxtakor" stadionida bo'lgan edim, ustara issig'ida tobutsimon "Metallurg"ning darvozasiga Murodjonning o'zi kabi tezkor zarbasi urilganda! 🔥 Mayramov aka tomonidan ijaraga olinib, to'pni oyoq barmoqlarim bilan o'zimizdek his qilgan edik, yigitlarning o'rtasida birdek tuyulardi u. O'shanda muxlislar orasida "mana, bugun yangi yulduz tug'ilmoqda!" degan xushxabar tarqalgandek edi, o'zimizni paypaslab yurardik.
Va o'shanda Murodjonning yelkasidagi "O'zbekiston" yozuvi — bu jiddiy ishlar boshlanishi edi, yurakni titrantiradigan narsa edi.
Bir klub, bir umr ❤️
🤣 Olovli may oylarida, Murodjon gol urganda, mening choynagimni ushlab turganicha yurakday ichkilik bilan ichib yuborardim! Darvozabonning oyoqlari qanchalar ko'tarilganki, men esa oʻz- oʻzimizni "oyoq kiyimsiz" boʻlib qolganimizni esladim, chunki futbolchilikda hamma narsa tez-tez boʻlardi, hatto yurak ham! 😂🍿 O'shanda "bizning yigit"ni koʻrganda, stadiondagi barcha olomonni bir vaqtning oʻzida sovet tuqiqlari bilan changlatish kerak edi, chunki bu darvoza ichiga shunday qattiq kirganki, darvozabon bir vaqtning oʻzida uch barobar katta va uch barobar kichikdek tuyulardi!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.