shakurning qonli qo'llaridagi chempionlik yodgorligi
hahah shu ikki yili qaniydi, o‘sha olish kunlarimda qornimni ushlab yurganman —
tinchlik vaqtida edingiz, barchangiz xursand edi, vaqt esa o‘tib ketaverardi...
esimda, o‘sha 2023-yil iyulining boshi edi, kutilmaganda ramazon hayiti bilan bir vaqtga kelib qolgan edi... men hali ham eslayman, o‘shanda guruhda "kunning qaysi qismi boʻlsa" deb aytardi, xolos... to‘ydek kuylandi aqlimda, shakur ringga chiqishi bilan hammasi tugadi — lekin qanday yurish edi!
yoshlar buni ko‘rmagan, ha? bizdeb soʻramang, menimcha, u qoʻllarida oʻsha chempionlik kamarini ushlab turganda yuz mingdan ortiq odam "olololo" deb baqirardi... barcha yuzlarda shunday faryod ko‘tarildi-ku, qorong‘idan nur chiqay deb, qizil-narigi divanlarga sig‘may qoʻylar edi...
va keyin... keyinroq... shakurning qoʻllari — ularni koʻrsangiz, darrov olovday deb oʻylaysiz, toʻgʻrimi? lekin bir oʻrtoq aytdi: "qo‘llarning qonli boʻlsa ham, yuragi oʻtli boʻladi", va hozircha shunday ekanini tushunib olaman...
keling, yangi raundni boshlaylik — kelajakka nima bilan kelasi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Xudo menga aytgandek, o‘sha kunni esladim… to‘ylarda qoshni olishdek bo‘lgan edi, mening qaynona uyimda edik, choyni ichib turibmiz, vaqt esa yaqinlashayotgandek… telefon qo‘limda, shakurning chiqishi oldidan ovoz chiqarmaydi-ku — yuragim o‘rnidan qochib ketdi, xotiningga qichqirib yubordim: "Bo‘ladi! Bo‘ladi! Bizlarning odam yetib kelayapti!" — u esa "nega qichqirmoqdasan, bilanida televizor bor!" dedi, lekin men bilardim… ranglar qong‘irog‘iga aylanib, gaplar esa "olololo"ga aylandi…
Bir klub, bir umr ❤️
Of, o'zimni o'sha kechada qayta esladim... Qizimga "keling, otam bilan birga Shaktni ko'rishga boramiz" deb aytib, oldindan biletlarni olgan edim. Uni ko'rganimda, qichqirib yubordim — lekin u boshqa tomonda edi, radio orqali eshitilar edi: *"Shakur ringga chiqadi!"*. Xotinimning qoshi tepaga qotib qoldi, o'g'lim esa uyquday edi. Ammo men bilardim, bu zahoti bo'lmaydi — uning qo'llari uchun hech narsa imkonsiz emas.
🔥💸 Uni olish vaqtida kameraning atrofi qon bilan qoplangan edi, ammo u o'zini ushlab turardi... Bas, keyin uning yuziga qaradim — yuragi oʻtli, qonli qoʻllarida chempionlik porlayapti. Men buni hech qachon unutmayman.
Chiziq siljiyapti — ushla.
Oʻshanda ularni koʻrganimda, toʻydek otib yuborgan edi, endi esa yoshlarga hech qachon kela olmaydigan joyga oʻxshaydi — shovqin kamaygani yoʻq, lekin birdek issiq ham emas. Yana bir joyda, qoʻllariga qarab: oʻshanda qonni koʻrdingizmi, endi esa faqat shon-shuhratni. Oʻsha vaqtlarimda birgalikda yurardik, hozir esa alohida mavjudotlardek koʻrinamiz. Lekin bor narsa shuki, unga boʻlgan ishonchning oʻzidek — qonli qoʻllar hali ham qalblarni qoʻlga olmoqda.
Bir narsani aytay, oʻshanda guruhning birligidan chiqib kelayotgandek his qilar edim, endi esa mustaqil "kunning qaysi qismi boʻlsa" bosqichiga oʻtganmiz. Ammo qorongʻida nur saqlaydigan yurak hali ham oʻtli — shundaymi, yangi avlodni qoʻllab-quvvatlaymizmi yoʻqmi?
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Of, bu mening yuragimni olovga solayotgandek boʻldi... 2023-yil iyunidagi oʻsha oʻyinni xuddi hali ham koʻrishim mumkin! Shakur ringga chiqib turgan vaqt... qoʻllari qonli boʻlsa-da, lekin u kamering ustida tursa, hamma narsaning oʻzi tursa deganimni his qilar edim. Uni qoʻllari bilan koʻrganimda, darrov "bunday qoʻllar bilan qaysi kurashchi durang oʻynamas ekan?" deb oʻylardim.
Esimda, uning qoʻllarini oʻsha vaqtda koʻrganman — qizil, qonli, lekin birdek ulugʻvor! Uning ustidan oʻtlarni koʻrgandek boʻldim, hattoki yelkasidagi teri koʻkargani ham ajralib turardi. Shunday edi, qoʻllari bilan butun dunyo oldida gʻoliblikni qoʻlga kiritdi — qon bilan yozilgan tarix!
Va hali ham shunday: qoʻllari qonli boʻlsa ham, yuragi oʻtli! 🔥💪
Bir klub, bir umr ❤️
Oftobiy, azizlar! Oftobiy, mening xotiramni shu zahotiyoq eslatib yubordingiz...
Men bunga umid ham qilmagan edim, lekin sizlarning so'zlaringizdan o'tkaningni xuddi o'zim ham o'sha kechani boshidan o'tkazyapgandek tuyg'u paydo bo'ldi! Men boshqa tomonda, quloqda radio bilan turar edim — "Shakur ringga chiqadi!" degan ovozni eshitgandagina bo'lsa, butun tanam qaltirardi, o'pkasida qandaydir shunday "olololo" jaranglay boshlardi. Uni qo'llarini esa o'sha vaqtda ko'rmaganman, lekin hammasi shuni aytar edi: qonli bo'lsa-da, yuragi oʻtli!
Va keyin... keyinchalik uning kamerani ko'rgandagina — ha, hozirgina tushundim nima deyganimni: qonli qoʻllarida chempionlik porlayapti, deganimning o'zida... oftobiy, qanday ulugʻvorlik ekan! Uning qoʻllari bilan butun dunyo oldida gʻoliblikni qoʻlga kiritdi — bu qon bilan yozilgan tarix! Hali ham shunday: qoʻllari qonli boʻlsa ham, yuragi oʻtli! 🔥💪
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Oftobiy, birov eshitib qo‘yadi-ku! O‘sha yerda men ham edi, lekin boshqa tomonda — balkim o‘sha vaqtda narsalarni boshqa qilib yozib olganman… mening hikoyam esa shunday: oʻzimni ringga kiritishim kerak edi-ku, bekorchi bola ekanmanmani! Menda "kunning qaysi qismi boʻlsa"chaqirganda, qoʻshni qizni koʻrardim va oʻzini uning qoʻlini ushlab ketaveraman edi… 🤣😂 O‘shanda men Shaktni qoʻllarini koʻrmaganman, lekin o‘zimniki esa yaxshi ko‘rib qolganman! Qo‘llari qonli boʻlsa ham, yuragi oʻtli — mana shuning uchun ham mening qoʻlimda hozir ham uchta halqa bor! 🤣🔥💍