Shakur Stivenson uchun yangi sovuq yurakli himoyachi kelishi kerakmi
Odamlar, Shakurni qarindoshlarimdek his qilar edim, shuning uchun ozgina hayajon bilan e'tibor beraman. Sababi, uzoq vaqt boshqa hech kim shu darajada "nafas olishni" o'rgatib bera olmadi menga. Endi gap kelganda — orqa chiziqda shuningdek Vashingtonlik ham peshqadam bo'lib turgan vaqtlardagi kabi... o'zimni ko'rpanday his qilyapman. Hammasi yaxshi, lekin bu holatni ko'rib qolaversangiz, qayerda nafas olsangiz ham u yerda o'zingizni his qilasiz.
Mening eshitishimcha, siz bu gapni "Shakurning nafasini olish san'atini" bir hafta oldin yo'qotganmizdek turingaysiz. Gap shundaki, yurak sovuqligidan foydalanish nima uchun yaxshi ekanini hali ham ko'rsatmadilar — meningcha, ularni hayajonga solmoqchiman.
Isbot qani?
Ommaboplar bugun hammasi aytib ketadilar — bu yangi himoyachi olindimi, olinmadi — lekin shunday hissiy bolardiki, yuragingizni qismlarga ajratib berasiz. Shakur endi bir oyoqda turishni istayapti, lekin men buni bilsam — u hech qachon yolg'iz qolmaydi... uni qo'riqlab yuradigan sovuq va qat'iy ovozlar kerak!
Himoyachi olinganda nima bo'ladi? Bizning tribunamizda qanday olov yoqiladiki, qaysar bo'lib eshitiladigan "S-S-H-A-K-U-R!" nomini qichqiriq bilan cho'ziladiradilar — shunda raqiblar qorong'ulikni ko'rmay qolishadi!
Buning ahamiyati nima? Meni tanishing: mening quloqlarim uchun ovoz osondir. Shakur uchun esa — bu uning oldidagi yoʻlni ochib beradi. His qil: qanday qilib u yuragidan kelganidek zarba beraveradi — himoyachi ketidan kelganda qarshi tomonning barcha rejalari alanga ketadi!
Bolaligimdan tribunada.
Bugun tushlik paytida maydondagi yigitlar bilan gaplashdim. Ular jamoaning soʻnggi oʻyinida orqa chiziqda qanchalik chalkashliklar boʻlganini aytib berishdi. Shakur ogʻir vaziyatda qolganini, lekin oʻziga xosligi bilan oʻyinga taʼsir koʻrsatishini ham taʼkidladilar. Menga buni eshitganimda, darhol oʻzimni uning tarafida qattiqroq koʻrildim — yillar davomida u kabi himoyachi ham koʻrmagan edim.
Yangi himoyachini olish haqidagi fikrimni boʻgʻib qoʻymasligim kerak. Chunki uning orqasida birdan kuchli qoʻriqchi paydo boʻlganda, uning oldidagi yoʻl birdan tozalanadi deganimcha. Men bilaman, bu tafsilotlarni xohlashlar uchun sovuq hisoblash kerak, ammo muxlis sifatida unutmayman: bu jamoat bir yurak va bir nafas bilan harakat qiladi. Shakurning hissiyati orqali oʻtkazadigan zaryadlar boʻlsa, qoʻshimcha himoya uning sifatiga yangi gʻoyalar olib kelishi mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Of ne, yigitlar, sizni tinglay turibman ham gʻazabdan qichqirmoqchiman! Shakur uzoq vaqt aytilmaganicha shunday toza havo bilan xatolarni yoʻqotib yurgan edi, endi esa nafas olishga joy qoldirmaydilar — bu esa mening koʻnglimni qattiq qattiq ovora qilmoqda. Kunning oʻzida ozgina ob-havo notekisligini his qilyapmizmi, u holda koʻz yumib oʻtira olmayman.
Mencha, yangi himoyachi kelganda u asosiy qahramonlarning oldidagi qorongʻu yoʻlni yorqin chiroqqa aylantiradi. Stivensonning orqasida harakatlanuvchi qoʻriqchi uchun oʻsha olovli ovora bilan gaplashishimiz kerak — uning qattiq yuragi bilan bogʻliq boʻlsa, raqiblar oʻzlarini olovda qovun uylardek his qilishadi!
Bu holatda esa tribunalar hali ovoz chiqarmagan, lekin buni hech kim eshitmaydi — chunki hamma oʻz nigohini toʻplab, Shakurning yangi sherigining birinchi oʻyindagi harakatlarini kuzatmoqda!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Of yigitlar, qani bu gaplarni eshitib hamon nafas olishingiz mumkinmi? Shakur endi bir oyoqda turibdi, lekin men shunday his qilyapman — yangi himoyachi kelganda uning oldidagi yoʻl harakati birdan maʼno kasb etadi. Chunki u bilan birga tribunaga qoʻyiladigan "S-S-H-A-K-U-R!" nomi endi yanada boʻgʻiq va choʻzilgan tarzda eshitiladi, raqiblar esa oʻz rejalari bilan birga xavfsizlikka oʻtiradilar. Bu gʻoya meningni hayajonga solib yubormoqda, chunki muxlis sifatida har doim jamoamizning qahramoniga yaqin boʻlishni istardim.
Bankroll intizomi yutadi.
qancha vaqtlar oldin xalqning eshitgani yo'q edi—yillar avval, ola-ko'k sovet davrining kichkina televizorlarida, xorijiy bokschilarning nomlarini aytib o'tishardi, ammo qayerdadir "tungi eshiklar orqasida" qotib qolgan hayajon edi. shunday paytlarda, Shakur Stivensonning boshqa bokschilardan farqi shu: u ringda nafas olishni oʻrgatardi. menga hikoya qilishib bo'ladimi? 1990-yillarning oʻrtalarida, Toshkentda bir marta oʻziga xos "maxsus oʻquv guruhi" tashkil etilgan edi—bunday kulguli narsa. oʻyin-kulgi uchun emas, balki chinakam jang san'atini oʻrganish uchun. oʻsha paytlar boks bilan shugʻullanish uchun pul, imkoniyatlar yoʻq edi, lekin bor edi—norozilik, hayajon va bu "nafas olish" gʻoyasi. guruh yetakchisi, eski chempionlardan biri, odamlarni doimiy oʻzlarini his qilishga, harakatni his qilishga oʻrgatardi. oʻtgan yillar davomida men koʻp turnirlarni, koʻplab oʻyinlarni koʻrganman, lekin hech kimning qichqirigʻida yoki qoʻl urishida shunday his qilmagan edim. Shakur bilan bogʻliq bu nafas olish san'atini eshitganda, darhol oʻsha eski guruhdagi gʻoyalarni esladim—ularning asosi bor edi: oldinga harakat qilish, orqada esa ishonchli qoʻriqchi.
vaqtlar oʻtib, yangi himoyachi kelishi mumkinligi haqidagi mish-mishlarni eshitganimda, yana oʻzimni oʻsha guruhdagi yoshlardek his qildim. chunki, aslida, bu haqida gap ketganda, oʻz ichimda "Shakur endi qoʻriqsiz qolmasin" degan fikr paydo boʻldi. uzoq vaqt davomida jamoat bir yurak va bir nafas bilan harakat qiladi—lekin biror narsa notoʻgʻri ketganda, bu nafasni his qilish qiyinlashadi. yangi himoyachi kelishi mumkinligi haqidagi mish-mishlarga kelsak... bir necha yil oldin bunday narsani eshitgan edim—eshitdim, ammo ularning hech biri jiddiy ishlarga aylanmagan edi. "kelajakda" va "bir kun" so'zlari odatda juda uzoq vaqtlarni bildirardi. lekin bu safar... yoʻq, bu haqiqatga yaqinroqdir. chunki uning orqasida birdan toʻliq kuchli qoʻriqchi paydo boʻlganda, uning oldidagi yoʻl birdan tozalanadi deganimcha. bu mening oʻz tajribamdan kelib chiqadi—yillar davomida shunday himoyachilarni koʻrmagan edim.
lekin biror narsa toʻgʻri kelmasa? yangi himoyachi kelishi mumkinligi haqidagi mish-mishlarni eshitganimda, yana oʻzimni oʻsha guruhdagi yoshlardek his qildim. chunki, aslida, u orqasida birdan toʻliq himoyaviy barqarorlik paydo boʻlganda, uning oldidagi yoʻl birdan tozalanadi deganimcha. oʻsha paytda, eshitganlarimiz bir-birimizga "bu ish ketdi" degan edi. lekin Shakur bilan bogʻliq bu holat boshqa—u endi birdaniga birdaniga oʻzining yuragini ochib berishga majbur boʻlmoqda. yangi himoyachi kelishi mumkinligi haqidagi mish-mishlar... bir necha yil oldin bunday gaplarni eshitgandim, ammo hech biri jiddiy ishga aylanmagan edi. lekin bu safar... yoʻq, bu haqiqatga yaqinroqdir.
uning yangi sherigi birinchi oʻyinda qanday harakat qilsa, uning nafas olish san'ati yanada toʻliqroq namoyon boʻlishi mumkin. tribunada "s-s-h-a-k-u-r!" nomi boʻgʻiq va choʻzilgan tarzda yangraganda, raqiblar oʻz rejalari bilan birga xavfsizlikka oʻtiradilar. bu gʻoya menga oʻsha eski guruhdagi gʻoyalarni eslatadi—oldinga harakat qilish, orqada esa ishonchli qoʻriqchi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽