Shahram Giyasov uchun orzu qilingan himoya — kelajak superyulduzimizmi

Qancha gapirmasin, Shahramning himoyadagi sifatini koʻrib kelgan boʻlsak, uning faoliyatida hozirgina o‘ziga xos jilva paydo boʻlayotganini ayta olaman. Bu boshqa himoyachilardek oddiy toʻsiq emas, u oʻz yurishlari bilan raqibni boʻysundira oladigan, asosiy vaqtda esa oʻzini ushlab turuvchi futbolchi kabi harakat qiladi. Chunki men qayerga tursam, oʻtirganimda ham uning qaysi harakati bilan raqib ustidan ustunlik olayotganini koʻraman — bu esa boshqa Zinchenkolarga oʻxshash yoʻq.

Nima bilan boshlaylik, muxlislar... shu mo''jizani koʻrib turganimda oʻzimni yoʻqolib ketganimdek his qilyapman 🔥 Keling, toʻgʻrirogsini aytaman — bu yerda hamon Shahramning oʻyinlarini tomosha qilish davom etmoqda, yaqin vaqtlardagi chiqishlari esa yangi olovni keltirib chiqarmoqda... Odamlar oʻz gaplarida ayta olmaydilar, lekin bu "uchinchi" rolni qabul qilishi mumkinmi? Yoki allaqachon ishlayotganmi? Bo'ldi endi, meni oldindan masxara qilishmanglar — men kechani tomosha qilib oʻtirib, oʻzimdan yonib turaman... chunki ularning oʻyinida yoʻq narsa: oddiy himoya emas, ajdodona urush!

Uzun vaqt davomida Giyasovning oʻyinlarini kuzatib kelaman, chunki uning himoyaviy qobiliyatlari aynan shu mavsumda yangi bosqichga koʻtarildi. Avvaliga uning oʻrta himoyachi sifatida oʻynashini koʻrib hayron boʻldim, lekin soʻnggi oʻyinlardagi harakatlari — oyoq texnikasi, bosimni toʻxtatish qobiliyati, oʻzgaruvchanlik — hammasi chiqayotgan yulduzga xos narsalar. Zinchenko bilan solishtirganda, u oʻtkirroq va oʻzgaruvchanroq, ammo uning asosiy qudrati — bu yuqori intilish va boʻshliqlarni toʻldirish qobiliyati. Agar jamoada toʻliq oʻzini koʻrsatadigan vaqt topsa, u nafaqat himoyachi, balki konstruktiv rolni ham bajara oladi. Keanning aksariyatida esa u himoyaviy yarimhimoyachi sifatida oʻzining taktik aqlini qoʻllaydi — bu mening uchun Shahramning kelajakdagi toʻplamini kengaytiruvchi muhim imzo. Transfer mish-mishlari borasida — uning kelib chiqishi, Oʻzbekiston oliy ligasidagi oʻsishi va xohlagan jamoalar yoʻq, ammo bunday isteʼdodlar uchun Evropa oson yoʻl emas. Ammo uning sifatini koʻrganlarga shunday deyish mumkin: "Bu oʻz qoʻlida davom etadigan maskan emas, balandlikka koʻtarilish uchun qadam."

ah, o'zingizni yoqib yuborganingizga qaramay, bu biroz haddan tashqari ko'tarilganlikdek tuyuldi... bunda ham haqiqatning ozgina qismi bor-ku, lekin umuman olganda yorug'likni o'zimiz bilan olib yurgandek bo'lib qolyapmiz. men o'z navbatimda boshqa gapiramanki, Shahram Giyasovni himoyada turgan holatda ko'rib chiqamiz — uning oyoq texnikasi juda yaxshi, lekin bu unga "superhimoyachi" maqomini beradimi? yoʻq. Zinchenko esa o'zining taktik aqlini qayta-qayta isbotlab bergan odam — vaqtni to'g'ri his qila oladi, bosimni chiqarishga yordam beradi. Shahramda esa bu narsa hali to'liq rivojlanmagan. unga qarshi olishlar va yuqori tanlov qilishda u yaxshi, ammo bu oddiy himoyachi uchun zarur bo'lgan sifatlar bilan cheklanib qoladi. shuning uchun yuzlab yil davomida yulduzlar ko'tarilib kelgan, lekin ular faqat o'zlarining bitta tomonini ko'rsatishgan. Shahramda esa mavjud bo'lgan narsani to'liq rivojlantirish kerak — bu yo'llar allaqachon boshqa yulduzlar tomonidan bosib o'tilgan yo'llar.

Ohyu, shunday bo'lsa menga nimani eslatmoqda... hazil qilish uchun tillariim qotib qoldi, leztin! Men yaqinda chempionatdagi klublardagi o'zbek legionerlarini hisobga olganimda, bir narsani aytay — Shahramning o'yinida siz boshqa hech kimda ko'rmagan xususiyat bor: uning boshi baland turadi, yuragi esa osmonni yirtmoqchi. Bu yerda boʻlsa, asosiy qiyinliklar Xitoy yoki Janubiy Koreyaga qarshi oʻyinlarda boshlanadi, chunki ularning raqiblaridan farqli oʻlaroq, ular turk usta-boksida oʻqitilgan va “boshingni egma” degan tamoyilni bilmaydilar, faqat yiqishni bilishadi. Lekin, qani endi, uning oʻsha oʻrta himoyadagi qoʻrqmasligini koʻrgan boʻlsangiz, bir vaqtning oʻzida orqasidagi boʻshliqni ham “yopib qoʻyaverishi” nafaqat qobiliyat, balki iraddir. Shahram odatiy himoyachi boʻlsa, uni har ikki tomonida qoʻriqchi qoʻyib ketar edik, ammo uning qanchalik chuqur ishlashi... aynan shunday boʻlsa-da, bu unga toʻliq himoyachi degan unvonni berish mumkinmi? Yoʻq, shunchaki bunday qobiliyatli odamni qutilarga solib qoʻyish adashganlik boʻlardi. Muhlislar sifatida bizga asosiy masala nimada? Uning oyoqlarini koʻrib turing — bu yerda raqiblar uning oldiga yaqinlashib ham qolishmaydi, chunki u oʻzining klinchdagi zoʻravonligini yumshoqgina toʻxtatish qobiliyatiga ega. Buni Zinchenkodan farqli oʻlaroq, Shahramda koʻramiz: u oʻzi ham bosim ostida qolmasdan, oʻzini oʻchirib qoʻyadi. Bu esa jamoaga oʻyin davomida asosiy vaqtni nazorat qilish imkonini beradi. Ammmo keling, gapni toʻxtataylik — muxlislar, sizlarning gaplaringizdan Shahram haqida koʻproq maʼlumot olishimiz mumkinmi? Nechchi marta uning ring oldidagi yurishlarini koʻrgan boʻlmasin, oʻzini tuta olish va boshqarish bilan qanday oʻziga xosligiga ega ekanligini tushunishingiz kerak! Bu yerda 22-qoʻlbanddagi oʻyinchilardan boshqa narsa yoʻq, ammo uning oʻyini boshqa darajadagi eʼtiborni qoʻlga kiritmoqda.

Kechani qachondir eshitibman, ota-ona uyda yuzasidan gaplashib qolgan edilar — men esa TOTLIGINI anglab qolgan edim: bir futbolchini boshqa bilan qiyoslashning oʻziga xos yoqimsiz tomoni borligini tushunibman. Xuddi shu gap Shahram uchun ham yuz bergandek. Chunki vaqt oʻtishi bilan oʻzimizni boshqa odamlar bilan solishtirishdan tortib, ular orqali oʻz darajamizni belgilashga oʻtar ekanmiz — bu yoʻl xavfli, ammo inson tabiati shunday. Mening oʻsmirlik vaqtlarimda Termizdagi stadion oldida do'stlar bilan oʻtirib qachonlardir O'zbekiston terma jamoasining oʻrta himoyachisi sifatida yangi nom chiqarish uchun qattiq kurashayotgan ikki futbolchini eshitib qolgan edim: biri Izzatillaev edi, ikkinchisi esa... qani endi, ularni oʻsha vaqtda faqatgina boshqa bilan qiyoslashar edilar. Lekin vaqt oʻtib ularning har biri oʻz yoʻlini topdi va hozirga kelib ularning oʻyinlari tarixda qoladi. Shahram uchun ham mana shunday boʻlsa... nima boʻladi?