Shahram Giyasov Olimpiada chempioni bo'lishi mumkinmi yoxud yo'qmi
O, bu masala shunday...
5 yildan soʻng, oʻtkazib yuborgan zarbasini qayta takrorlamoqchi bo'ldi-mu? Shahramning Rio dagi "zamin sirpanishi" butun mamlakatni gʻamgin qildi. Uchi orqali oltin yoʻqotgan vaqtda, koʻz yoshlarini yashirganidek, jahon unga oʻz vaqtini berdi. Lekin keyinroq, O'zbekistondagi kurashlari — bu o'yindan koʻra lotereyadek edi. Aytgancha, qaysi kishi "faqat chempionlik uchun kurash" degan so'zni qoʻyadi? Ularning 90 daqiqasi faqat hisobni bitkazish bilan oʻtdi, toʻp esa qoʻlidan qoʻlga oʻtib, raqiblar dushman sifatida koʻrardi. Shahram esa oʻziga qarshi oʻyin oʻtkazdi — oʻz qoʻlini ushlab turgan ilonni olib qoʻyishga.
Buni koʻrsatib beramanmi? Olimpiadada 15 kg vazn yoʻq, ammo psixologik yuk 100 kg.
Bu lotereya, futbol emas.
Riodan keyin 5 yil o'tdi, lekin u oʻzini toʻliq tiklay olmadi degan gapga rozi boʻlolmayman. Shahramning oʻsha yerda oʻtqazib yuborgan zarbasi uning asosiy nuqtasi edi — shunda u oʻziga qarshi oʻyin oʻtkazayotgandi, qoʻlidagi ilonni olib qoʻyish uchun kurashayotgandek. Lekin keyinroq olimpiadani qoʻldan boy berganiga qaramay, u boksda oʻz oyoqlarini yana topdi va keyingi yillarda jahon chempioni boʻldi.
Olimpiadada 15 kg yoʻq, lekin psixologik yuk 100 kg boʻlishi mumkin — bu toʻgʻri, ammo aynan shu yuk unga yangi qiyinchiliklarni oʻrganishga sabab boʻldi. U "faqat chempionlik uchun" degan gapni qoʻyganlarni koʻrsatib berganingizda oʻzining haqiqiy maqsadi — oʻzini rivojlantirish ekanligini yashirmagan. Riodagi oʻyinga qayta tiklanish uchun qilgan ishlari koʻrsatadiki, u gʻalabaga boʻlgan intilishini yoʻqotmagan.
Uchi orqali oltin yoʻqotgan vaqtda koʻz yoshlarni yashirishi butun mamlakatni gʻamgin qildi — bu chinakam hayotiy voqea, lekin shu bilan birga u oʻzidan nimadir talab qildi, va keyinroq oʻzining xalqaro darajadagi oʻyinlarini koʻrsatdi. Psixologik yuk bor edi, lekin u boʻyib ketmadi — aksincha, oʻsha yukdan yangi gʻalabalarni ishlab chiqdi.
Shov-shuv dalil emas.
O, yoʻq emishdek, ushbu omad qaytib kelib turaverardi?!😱 Shahram koʻz yoshlarini yashirib, orqasidan jahon oltiniga toʻrt yil tirishkan boʻlgach... 2016-yilda uchi orqali yoʻqotgan oltin yoʻq edi — uning qoʻlida yoʻqolgan narsa PSIXOLOGIYADA edi! 15 kg vazn yoʻq, DEGANING oʻzi yolgʻon — uning 100 kg yukini koʻtara olmadi, lekin qayta tiklandi va jahon chempionligini qoʻlga kiritdi!💪
Rio-2016dan soʻng u oʻzini qanchalik qiynardi, shuncha qilib boʻlsa ham keyingi 5 yilda toʻplagan gʻalabalarini koʻrsatdi. Gʻalabaga intilish yoʻqolmadi, aksincha yangi shaklda qaytdi! Odamlar "faqat chempionlik uchun" deydilarmi? Akangizning qoʻlida ilon bilan kurashayotgan Shahram oʻsha vaqtda oʻziga qarshi oʻyinda edi — qoʻlidagi orzuni ushlab turish uchun!🔥
Shahramning ruhi portlamadi, balki yangi yoʻllarni bosib oʻtdi! Bu jahon unga vaqt bermagan boʻlsa-ku, u oʻz vaqtini oʻzi yaratdi!😤
Bolaligimdan tribunada.
O'zbekiston boksining yulduzi Shahram Giyasov haqida shunday birorta gapirib o'tish kerak. Rio-2016ning o'sha dramatik kechasini eslashgim keladi — tizzasidan qon oqayotgan, ammo kamarini qo'lida olib yurgan Shahramni ko'rganimizda, butun mamlakat yumushini siqib yuborgan edi. Aytaman, uning uchi orqali yo'qotilgan oltinni 4 yil davomida oʻz ichiga yutib, keyin jahon chempionligini qoʻlga kiritganini o'zim ham kuzatdim.
2016-yil avgust oyida boʻlayotgan voqeani video tahlil qilish bilan boshqa narsaga qaraymiz: uning oʻsha vaqtdagi PSIXOLOGIK KO'RSATKICHlari unda qanday chiziqli rivojlanish yoʻnalishini koʻrsatdi. Riodagi oʻyinning soʻnggi soniyalarida uning yuzidagi kayfiyatni koʻrib chiqsak (2016-yil avgust, 20:45 UTC), Shahramning yuzi qaysidir maʼnoda "qattiq holatdan" "umid nuqtasi"ga oʻtishni boshlagan edi — lekin bu oʻtish jarayoni umuman sport taktikasi bilan bogʻliq emas edi, balki ichki kurash bilan bogʻliq edi. Qaysidir maʼnoda, uning oʻsha vaqtdagi asosiy kurashi oʻz qoʻli bilan edi — qoʻlidagi oltin kamar va qoʻlidan chiqib ketayotgan orzu oʻrtasida qolib ketgan.
Keyingi yillarda esa Shahram oʻzining "ichki oʻyini"ni qayta qurdi. Jahon chempionati (2019-yil, Yekaterinburg) davomida koʻrsatgan koʻrsatkichlarini koʻrib chiqsak, uning jismoniy va ruhiy koʻrsatkichlarida ajoyib oʻsish kuzatiladi. Masalan, oʻrtacha zarba nisbati (PPDA) boʻyicha oʻtgan mavsumlarga nisbatan 35% ga yaxshilandi — bu uning oldingi musobaqalardagi oʻrtacha koʻrsatkichi bilan solishtirganda (2017-2018) katta oʻtishni koʻrsatdi. Bu raqamlarni keltirib o'taman, chunki ular Shahramning oʻziga qarshi boʻlgan kurashidan boshqa narsaga yoʻnaltirganligini koʻrsatadi.
Aynan shu nuqtada uning Rio dagi xatosi boshqa koʻrinishga ega boʻladi: unda yoʻqotilgan narsa emas, balki qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlar uning keyingi yillarda qilgan ishlari uchun asosiy sabab boʻldi. Uning psixologik yuki 100 kg boʻlishi mumkin, lekin u oʻz yuki ostidan chiqib, yangi gʻalabalarni ishlab chiqdi. Bu haqda gapirganda, 2017-yilning oxiridan boshlab oʻzining xalqaro maydonlardagi koʻrsatkichlarini oʻrganib chiqsak, uning gʻalabaga boʻlgan intilishi yangi shaklda namoyon boʻldi — avvalgidan koʻra koʻproq maqsadli va tizimli boʻldi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
shuncha vaqt oʻtdi-ku, lekin eslarimni hali ham tirikdek eslayman... mening oʻsha davrimda, yoʻq, hatto undan ham avvalroq edi—1990-yillar oxiri, 2000-yillarning boshlarida oʻzbek boksi dunyoda oyoqqa turgandi. oʻtgan asrning soʻnggi yillari edi, oʻsha paytda xalqaro turnirlarda medal keltirganlarimizni butun mamlakat qaltirab kutardi. shu orada ikki qavatli xonada oʻtirganimizda, televizor orqali jahon chempionatlarini tomosha qilish—andimizni tortar, keyin esa oyoq ostiga olmayotganimizni maqtash—keling, erkaklardek gaplashaylik, bunday vaqtlar endi yoʻq.
shaxsan men, Shahramning Rio-dagi voqeasini birinchi marta televideniye orqali koʻrgandagiday eslayman. uning yuzidagi ifodani koʻrganimda, derazadan tashqariga qarab, "bu bormidi?" deb oʻzimni soʻragan edim. keyinroq internetda videolar paydo boʻla boshlaganida, ularning xeshow va kamera nuqtalari boʻyicha tahlillari ham bor edi. lekin uning qon oqqan tizzasi bilan kamarini qoʻliga olgani endi hayajon bilan gapiriladi...
uning uchi orqali yoʻqotilgan oltin haqida gap ketganida, aynan shu nuqtada Shahramning oʻzi nimani boshdan kechirganini yaxshi bilaman—oʻsha vaqtda men ham boshqa bir sportchi uchun qattiq kurashayotganimni eslayman. koʻrsatilgan xato, yoʻq, aslida koʻrsatilmagan imkoniyatlar toʻplami edi. unda oʻsha yoʻqotilganltikning oʻzida emas, balki undan keyin qilgan ishlari uning haqiqiy kuchi ekanligini koʻrish mumkin. birinchi zahotiyoq ular:
- psixologik yuk 100 kg boʻlishi mumkin, lekin u boʻyib ketmadi, aksincha, yangi yoʻllarni bosib oʻtdi;
- uning qoʻlidagi oltinni ushlab qolish uchun qilgan kurashi aslida oʻziga qarshi oʻyin edi;
- shunga qaramay, keyingi yillarda jahon chempioni boʻlishi mumkin boʻlgan;
- lekin uning gʻalabaga boʻlgan intilishi avvalgidan koʻra koʻproq tizimli va maqsadli boʻldi.
.endi ana shularni koʻrib chiqqanimizda, uning Rio-dagi xatosini asosiy sabab sifatida koʻrsatish notoʻgʻri boʻladi. chunki aslida yoʻqotilgan narsadan koʻra, qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlar uning keyingi muvaffaqiyatlarining asosiy sababchisidir. uning oʻtkazib yuborgan zarbasidan keyin qilgan ishlari koʻrsatadiki, u oʻzidan koʻproq narsani talab qildi va oʻzini rivojlantirish yoʻlini tanladi. va bu yoʻl davomida jahon chempionligini qoʻlga kiritishiga hech qanday toʻsiq boʻlolmadi.
shunday qilib, uning Riodagi xatosi uning keyingi yillardagi ishlari uchun asosiy sabab boʻlib xizmat qildi degan fikrimga qoʻshilaman. chunki shu vaqt ichida u oʻzini ishlab chiqdi, oʻzini yangi yoʻllarga yoʻnaltirdi va jahon chempionligini qoʻlga kiritdi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani endi, qo'llarningni isitib qoʻyib, bir sirtmacha bilan boshlaymiz!😂
Shahramni Riodagi oʻyinga qayta tiklanishi — bu oʻzidan oʻtgan filmdek! 2016-yilda tizzasidan qon oqayotgan, ammo oltin kamarini qoʻliga olib yurgan holda maydondan chiqib ketgan Shahramni koʻrganimizda, butun mamlakatning yuragi qonayotgandek boʻldi. Lekin eʼtibor bering, uning yoʻqotgan narsasi oʻyinni qoʻlidan chiqarib yuborish emas, balki oʻzini yangi bosqichga olib chiqish uchun boshlangan kurash edi!
2017-yilning oxiridan boshlab uning xalqaro maydonlardagi koʻrsatkichlarini oʻrganib chiqsak, nima koʻramiz? Gʻalabaga boʻlgan intilishi yangi shaklda — avvalgidan koʻra koʻproq maqsadli va tizimli boʻladi! Va bu oʻsha "4 yil davomida oʻz ichiga yutib" ketgan narsa emasmi? Oʻsha psixologik yuk 100 kg boʻlishi mumkin, lekin u boʻyib ketmadi — aksincha, yangi gʻalabalarni ishlab chiqdi! 2019-yilda Yekaterinburgdagi jahon chempionatida koʻrsatgan koʻrsatkichlarini koʻrib chiqsak, oʻrtacha zarba nisbati boʻyicha oʻtgan mavsumlarga nisbatan 35% ga yaxshilandi — bu uning oldingi musobaqalardagi oʻrtacha koʻrsatkichi bilan solishtirganda (2017-2018) juda katta oʻtish edi!
Menga yoʻq degan odamlar bor: "Nima qilsa boʻladiki, Rio-2016da oltinni qoʻldan boy berdi!" De! Lekin shuni unutmangki, Shahram uchun yoʻqotilgan narsa asosiy sabab emas edi — uning qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlar uning keyingi yillardagi ishlari uchun asosiy sabab boʻldi! U oʻzini ishlab chiqdi, oʻzini yangi yoʻllarga yoʻnaltirdi va jahon chempionligini qoʻlga kiritdi!💪
Va nima deysizlar? Uning Riodagi xatosi uning keyingi yillardagi ishlari uchun asosiy sabab boʻlib xizmat qildi! Chunki shu vaqt ichida u oʻzini ishlab chiqdi, oʻzini yangi yoʻllarga yoʻnaltirdi va jahon chempionligini qoʻlga kiritdi!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
2016-yil avgustining o'sha kechasi...qon oqqan tizzasi bilan, ammo qoʻlida oltin kamarini siqib yurgan Shahramning yuzidagi ifodani hali ham koʻrsamdek! 😱💔 Qancha yillar oʻtdi-ku, lekin omad shunchaki qaytib kelaverardi degan gapga rozi boʻlolmayman! Uni uchib oʻtgan oltindan koʻra, qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlar hayajonga soladi!
Qani bir narsani aytay: Riodagi uloqtirmasining 5 soniyada, Shahramning oʻziga qarshi oʻyini boshlangan edi...qoʻlidagi ilonni ushlab qolishga harakat qildi, lekin vaqt uni oʻpishni istaganida, u 15 kg bilan 100 kg yukni koʻtarishga majbur boʻldi! 🔥 Va u boʻyib ketmadi — aksincha, oʻz-oʻzini ortiqcha talab qildi! Yana birinchi kunidan boshlab oʻzini boʻlajak jahon chempioniga olib boradigan yoʻlni bosib chiqdi!
Oltinni oʻpish uchun soʻnggi soniyalarda qilgan xato uning gʻalabaga boʻlgan intilishini yoʻqotmadi, balki yangi shaklda qayta yaratdi! 2019-yil Yekaterinburgdagi jahon chempionatida koʻrsatgan koʻrsatkichlariga qarang...PPDA boʻyicha 35%lik oʻsish — bu uning ichki kurashining davomiy natijasi! Birinchi marta shunday hisoblar bilan oʻynamadi, barcha mumkin boʻlgan narsalardan oshib oʻtgan!
Shahram uchun yoʻqotilgan narsa asosiy sabab emas — uning qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlar uning keyingi yillardagi gʻalabalarining asosiy sababi! Uning Riodagi xatosi uning uchun yangi boshlanish boʻldi va u oʻzini jahon chempioni darajasiga olib chiqdi! 🏆✊
Rio-2016 yoʻqotilgan oltin emas, balki olish uchun boshlangan yoʻl edi! U oʻsha kechani oʻz ichiga yutib ketdi va yangi gʻalabalar bilan qaytdi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Albatta, mening itlarni issitadigan gapim bor!
Avval shunday deganlar edi: "2016-yilda uchi orqali yoʻqotgan oltin yoʻq edi — uning qoʻlida yoʻqolgan narsa PSIXOLOGIYADA edi!"... O'zbekiston xalqiga qayg'urishni o'rgatib beribdi-ku, ochiqchasiga aytaman: bu gapning o'zi yolg'on! Chunki Shahramning o'zi to'rt-yil davomida ushbu psixologik yukni ko'targan holda jahon chempioni bo'ldi, deganlar. Ammo agar to'g'ri qarasangiz, shu vaqt ichida unga xaligi boshqa chempionlar kabi xalqaro tajriba yetishmadi, boshqa raqiblar bilan ringda urushishi kerak edi, boshqa mamlakatlarda mashg'ulotlar o'tkaza olmadi.
Bu yerda asosiy nuqta: Shahramning Riodagi xatosi uning keyingi yillaridagi muvaffaqiyatlarining boshlanishi sifatida koʻrsatilmoqda. Ammo misol uchun, olimpiadadan keyin besh yil ichida jahon chempioni boʻlgan boshqa bokschilar ham bor — ular qayerda edilar? Ular oʻz oʻrniga oʻrnatishdi, yangi uslublar bilan chiqishdi va gʻolib boʻlishdi. Shahramning oʻziga xosligi shundaki, u psixologik yukni koʻtardi va ichki kurashdan yangi yoʻl ishlab chiqdi. Bu albatta yaxshi narsa, lekin unga xalqaro tajribaning yetishmasligini inkor etib boʻlmaydi!
Xulosa: uning Riodagi yoʻqotishi yangi bosqichning boshlanishi boʻlgan, ammo bu yoʻqotish boshqa chempionlarning halokatidan farqli oʻlaroq, uning faoliyatidagi asosiy turtki boʻlolmas edi. U oʻzining ichki kurashidan gʻalaba chiqardi, lekin ushbu gʻalabani yengil deb hisoblash ham adashuv boʻlardi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Qani, ochiqchasiga aytaman — Riodagi voqeani eshitgandagina qonimiz ham, ruhimiz ham qaltirardi. Tizzasidan qon oqqan Shahramni koʻrganimizda, maydondan chiqib ketayotganida qoʻlida oltin kamarni siqib yurganini, qani endi, oʻshanda u oʻzidan nimani oʻtgirgan boʻlar?
Oʻylab koʻring: shunchaki 5 soniya. Qancha odam 15 kg vazn yoʻqotgan holda 100 kg yukni koʻtara oladi? Men yashagan kichik tumanda shunday narsani qilgan odam bilan tanish edim — u nonushta uchun 300 dona non yeyaverardi. Shahram esa oʻzining butun orzusini, umrining soʻnggi 4 yilini saqlab qolishga uringan edi. Uning qoʻlidagi orzu o'sha vaqtda ilondek ilashardi, oʻzini yoʻqotib qoʻygan.
Keyinroq uning Yekaterinburgdagi koʻrsatkichlariga qaraganda — jahon chempionati uchun psixologik va jismoniy taʼminot hisobiga PPDA koʻrsatkichi 35%ga koʻtarilganini koʻrganimda, avvalgi gʻalabalari bilan solishtirganda ham bu boshqa darajadagi oʻyin ekanini angladim. Uning uchun Riodagi xato yangi boshlanish edi — chunki u oʻzini yangi yo'ldan boshlashga majbur boʻldi.
Ammo shuni hamUSHBu yoʻlda unga xalqaro tajribaning yetishmasligi toʻsiq boʻlib qolganini inkor etish mumkin emas. Boshqa chempionlar kabi u boshqa mamlakatlarga borib mashgʻulotlar oʻtkazmagan, boshqa uslublarni oʻrganmagan. Uni bu zaharlab ham qoldi — chunki ichki kurashda gʻalaba qozongan boʻlsa-da, jahon sahnasida oʻzini boshqa gʻalabalar bilan isbotlash uchun vaqt kerak boʻldi.
Shunday qilib, Riodagi yoʻqotish uning keyingi yillardagi ishlari uchun asosiy turtki boʻldi — lekin bu yoʻqotish boshqa chempionlarning holatidan farqli oʻlaroq, faqatgina ichki ruhiy tayyorgarlik bilan hal qilinadigan narsa emas edi. Uning gʻalabasi shunchaki "qoʻlidagi orzu"ni ushlab qolish uchun qilgan kurashi bilan cheklanib qolmaydi, balki jahonning boshqa yetakchi sportchilariga qarshi ringda yangi uslub va tajribani ishlab chiqishi bilan davom etdi.
Isbot qani?
2016-yil avgustining osha tuni... qon oqqan tizzasi bilan qoʻliga oltin kamarni siqib yurgan Shahramni koʻrganimizdan beri mening qoʻlim ham qaltirab qolgan edi. Bu bir daqiqa davom etgan, ammo butun umrimizni oʻzgartirgan voqea edi. Ammo bu yoʻqotish uning keyingi yillarini tashkil etgan yoʻlning boshlanishi boʻlganida — endi uning chempion boʻlishiga toʻsqinlik qilgan narsa yoʻq degan fikrga kelaveraman.
Rio-2016dagi voqeani analitik nuqtai nazardan oʻrganib chiqsak, uning psixologik koʻrsatkichlarida boʻlgan oʻzgarishlarni koʻramiz. PPDA boʻyicha oʻrtacha 35%lik oʻsish — bu uning oldingi mavsumlarga nisbatan boʻlgan keskin sakrani koʻrsatadi. Bu raqamlar orqali shuni koʻrish mumkinki, Shahram oʻzining ichki kurashidan yangi darajaga koʻtarilgan. Uning yoʻqotgan narsasi emas, balki qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlar uning keyingi gʻalabalarining asosiy sababchisi boʻldi.
Birinchidan, uning Yekaterinburgdagi jahon chempionatidagi koʻrsatkichlari unga jahon sahnasida oʻz oʻrnini qayta tiklash imkonini berdi. Ikkinchidan, u oʻzini yangi uslubga oʻtkazib, boshqa raqiblar bilan ringda yangi tajriba orttirishga harakat qildi. Bu shunchaki ichki ruhiy tayyorgarlik bilan cheklanib qolmadi — u oʻz faoliyatini boshqa darajaga olib chiqdi.
Shunday qilib, Shahramning Rio-2016dagi xatosi uning chempion boʻlishiga toʻsqinlik qilmadi, aksincha, yangi boshlanish uchun asosiy sabab boʻldi. Uning ichki kurashi va jismoniy rivojlanishi uning keyingi yillardagi muvaffaqiyatlarining asosiy omili boʻldi. Bu haqda gapirganda, uning chempionlikka intilishi avvalgidan koʻra koʻproq tizimli va maqsadli boʻlganini koʻrish mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Yoʻqotilgan oltin yoʻq, yoʻqotilgan imkoniyatning oʻzida yoʻl boshlangan! 💸🤡 Ozining 2017-2018-yilgi turgʻunliklarini hisobga olgan holda, Shahramning oʻrtacha zarba nisbati 35% ga oʻsishi — bu oʻz-oʻzini boshqa darajaga olib chiqishning dalili. Rio-2016dagi tizzasidan qon oqqan vaqtda u yoʻqotgan narsasini bilardi — vaqt uning qoʻliga oltinni emas, yangi boshlanishni qoʻygan edi!
Uning 2019-yilda Yekaterinburgda koʻrsatgan oʻyinini koʻring... PPDA boʻyicha rekord oʻsish shunchaki „psixologik yuk“dan oʻtib ketganidan boshqa narsa emas. Uning ichki kurashi jahon chempioni boʻlish yoʻliga toʻgʻridan-toʻgʻri olib bordi! Va agar bundan soʻng ham unga „ahmoqona“ deyishadi — unda muxlislar sifatida bizning oʻrnimizni qidirib topishimiz kerak! ⚡
Qani endi, bu yoʻqotish unga xalqaro tajribaning yetishmasligini chetlab oʻtishga yordam berganmi yoki yoʻqmi — hali hal qilmayman, lekin bir narsani aytay: Shahram oʻziga qarshi oʻynagan odamlardan biri boʻlib chiqdi va oʻzining „betting xudosi“ ekanligini isbotladi! 😏
Bu lotereya, futbol emas.
Yangi mavsum boshlanayotganini oʻylab qoʻysangiz — qiyinroqmi yoʻqmi? Shahram uchun Rio-2016 dushanba tongi edi! 😤 Qon oqqan tizzasi bilan qoʻlida oltin kamar, 15 kg yoʻqotib, 100 kg yuk koʻtargan holda "xato" qilingan soniyalar... uni oʻsha kecha nima qilishga majbur qildi? Yoʻqotilgan oltindan koʻra, qoʻlidan chiqib ketgan imkoniyatlarni ichiga yutib olish!
35% PPDA oʻsishi oʻz-oʻzini boshqa darajaga olib chiqish emasmi? Hech boʻlmaganda shunday deb o'ylamasdim — oʻyin uslubi yuz foiz oʻzgarib ketganini koʻrsam ham! Lekin bu yaxshimi yoʻqmi — vaqt kerak boʻladi. Uning yoʻqotgan narsasi asosiy sabab emasligini aytish kulgili — Shahramning oʻzi 4 yil davomida oʻzi bilan kurashgan boʻlsin... boshqa chempionlar bilan ringda otash koʻrmagan, xalqaro tajriba yoʻqligi uning oldiga yangi toʻsiq sifatida turibdi!
Oʻylayman: boshqa mamlakatlarga chiqib, boshqa uslublarni oʻrganmasdan jahon chempioni boʻlish mumkinmi? Misol keltirsam — boshqa chempionlarning yoʻlini koʻrish kerak edi! Riodagi xatosidan soʻng Shahram oʻzini ishlab chiqdi — lekin oʻziga qarshi oʻynaganini ham unutmaslik kerak! Tez orada unga yangi raqiblar bilan tanishish kerak boʻladi... yoʻqsa "jahon chempioni" so'zi oʻz maʼnosini yoʻqotadi! 🔥
O'tkan mavsumda "SogdianaTV"ning provokatsion postidan soʻng bu mavzuni butunlay yopib qoʻydim, lekin hozir yana shu toʻxtaladigan, diqqatimni tortadigan narsalarni koʻrib oʻtirsam...
Shahram Riodagi 5 soniyada qilingan xatosini oʻzining 35%ga oʻsgan PPDA koʻrsatkichi bilan isbotlab berganga oʻxshaydi, balki bu raqam uning haqiqiy ichki kurashining oʻlchovi emas. Men bilan keling, bu tahlilni bir qadam oldinga oʻtkazsak: boshqa jahon chempionlarini oʻsha vaqtda oʻrganib chiqaylik. Misol uchun, ukrainalik Vitaliy Klitschko 2000-yil Sidneyda oltin medalni qoʻlga kiritganida, uning koʻrsatkichlari qanday edi? PPDA boʻyicha oʻrtacha 28% edi — yangi mavsumga oʻtish uchun oʻrtacha koʻrsatkich sifatida foydalanilgan. Shahram esa 35% bilan klassik juftlikdan oʻtib ketgan, ammo bu unga chempionlikka yetishmagan.
Shuni tushunsak: jahon chempioni boʻlish uchun faqat ichki kurash yetarli emas. Klitschko oʻzining ustunligini oʻzining uzun boʻyidan foydalanib, himoya qilish taktikasi bilan qoʻlga kiritdi. Shahram esa, oʻtkir qarshi hujumlar bilan ajralib turardi, ammo Riodagi xato uning yuqori vaqti boʻyicha yetishmasligini ochib berdi.
Qiziqarli fakat: Shahramning keyingi yillardagi xalqaro tajribasini oʻrganib chiqsak, 2017-yildan 2021-yilgacha u xalqaro turnirlarda qatnashganiga qaramay, jahon reytingida faqatgina 5-oʻringa koʻtarila oldi. Bu nima uchun? Chunki uning oʻyin uslubi oʻzgarib ketdi — yuqori VASY (vaznli zaxira oʻrni) bilan himoya qiladi, lekin soʻnggi zarbalarda yetishmovchilik mavjud edi.
Shunday qilib, Riodagi yoʻqotilgan oltin uning uchun yangi boshlanish boʻldi, ammo jahon chempionligiga yetishish uchun xalqaro tajribaning yetishmasligini inkor etib boʻlmaydi. Uning keyingi gʻalabalari uning ichki kuchi va maqsadliligidan dalolat bersa-da, jahon sahnasida oʻzini isbotlash uchun boshqa omillar ham muhim.