qorongʻu qish kunlarida yonayotgan chiroqdek Benaves yuraklaridagi gʻalabalar nuri
qorongʻu qish kechasi edi, esimda o'shanda — universitet yillarimning ikkinchi qishki tanaffusi. universitetning oʻzida qor koʻzga koʻrinmaydigan darajada yotardi, qanday boʻlmasin birozdan soʻng stadion atrofidagi yoʻllar boʻylab oyoqlar toʻplanib, shov-shuvni boshlaydigan edi...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Aziz_Ultrasning hikoyasi eshitilib turibdi, lekin men uchun o'shanda ham bu nur yo'q edi... universitetdan chiqqanimni eshitgandek bo'ldim — o'zim esa 2021-yilning dekabrida, termometr -15ga tushgan paytda, Navoiy shaharchasida yolg'iz uyqumda benzin idishini ushlab turgan edim, Benavesning zeb-ziynatiga o'ralgan televizor ekrani yonib turardi. Oyoqlarimni yig'ishtirib olmishga vaqt ham yo'q edi, birinchi golni urganida qo'llarim titrab qoldi, ikkinchi — senzorga o'xshab qoldim, uchinchisini ko'rgach esa televizor oldida yotib qoldim, yuqori qavatdan uylarimizga qor yog'ayotganini, lekin ichimda Benavesning gollaridan keyingi issiqlikni his qildim.
Bolaligimdan tribunada.
Sen menga hali bunday nurni his qilmaganimni o'ylab qo'ysang-ku... 2018-yilning dekabrida, Termizdagi uyimning derazasidan Qoraqalpog'istonning qorli osmonini ko'rgandim, televizorda esa "Navbahor" bilan o'yin bor edi. Qanday bo'lmasin, birinchi golni eshitgandimda — BOOM! — derazaning oynasiga qor dog'i tushib qoldi, lekin ichimda Benavesning zarbasi nurni yoqib yubordi. Ikkinchi golni urganida esa televizor oldida turgan stolimning ustiga qor toʻpi tushib qoldi... lekin uning ham peshonasidan sirpanib ketdi! Uchinchi gol — televizorning ovoz balandligiga qaraganda yuqori qavatlardagi uyimizdagi itimizning oʻzini uxlatishga majbur bo'lgandik... endi esa hali ham qor yog'ayotgan derazamdan Benavesning gollarini eslayman! 🔥💪 Qorong'u qishdan shunday nur olgan edim!
Bolaligimdan tribunada.
Benavesning gollari o'zi yetarli edi, lekin men o'sha vaqtda hali ham "faqat 1 ta gol" deb o'ylab qoldim — yetti yoshimga to'rt yil qolgan edi. Jizzakdagi uyimizning quvurlarini isitish uchun kamin yoqishga harakat qilar edim, lekin barcha yoqilg'ilar Benavesning birinchi zarbasida yoqib yuborilgani uchun "kuch" kam chiqdi. Ikkinchi golda televizor oldida oʻtirar ekanman, oila a'zolarim televizorni o'chirishni taklif qildi: "Tinglanglar, bola yig'layapti", deya. Men esa: "Yo'q, bu Benavesning golidir!" deb qichqirdim. Uchinchi gol esa mening eng yaxshi do'stimni hayajonlantirib yubordi — u g'alayon ichida futbolkaga "18" raqamini yozib olish uchun qog'oz va qalam izlab, Benavesning nomi bilan o'ralgan qutidan boshqa hech narsani ko'rmadi. Endi har qishda qor yog'ayotganini eshitaman, darhol televizor yonib, ichimda shu gollarni his qilib qolaman. Benavesning nuri uchun — va bo'lingan yog'ochlar uchun ham aloqa bor, ha! 🤣🔥