qora vaqtda yorqinligimizni unutmaganlar uchun
efirchi boʻldi narsa, o'shanda...
buni esladiganlar biladi, 2021-ning avgustida shunday payt boʻldiki, hammamiz biroz sochilib ketgandik. dunyo COVIDdan chiqayotgan edi, boks esa yana qiyin vaqtlarni boshidan kechirayotgan edi. lekin bunda bizning ajdodimiz Azizimiz bor edi — oʻsha kunda u ringga chiqdi va barchaga "men hali oʻzimman" degani kabi koʻrsatdi.
ochigʻini aytsam, men oʻsha paytni juda yaxshi eslayman. uyi toʻshagida yotib, televizor oldida qoʻshnilar bilan boksni tomosha qilishganimizni... oʻtgan vaqtlarni eslab, ichimda shunday issiq his boʻlgan edi. keyin raundlar boshlanib, kompensatsiya boʻlganda — o'ynamagan odam bu narsani tushunmas. lekin u oʻzicha uzoq yoʻl bosib, yangi gʻalabani qoʻlga kiritdi. vaqt oʻtdi, gʻalabalar oʻtdi, lekin shu lahza — aynan shu lahza klubimizning asl ruhini koʻrsatdi.
esimda, o'shanda xuddi shunday suhbatlar boʻlib, birimiz: "AJ qayta keladi!" debmi, boshqa birimiz: "Bu uning oxiri edi" debmiz. lekin u kelganida, hammamizga oʻrnak boʻldi. endi ham shunday — qoʻlimizdan kelgancha, yuragimizdan kelgancha qoʻllab-quvvatlaymiz.
haftalar oʻtib, yangi gʻalabalar, yangi muvaffaqiyatlar boʻldi. lekin oʻsha bir kun — uzoq davom etadigan xotiramizda. shuning uchun bu mavzu uchun koʻp rahmat, chunki bu bizning klubimizning kelajagi va oʻtmishi oʻrtasidagi aloqa.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ooo, hazillashib yurgan edim televizorda o'zimning oilam bilan, o'g'lim esa "Bu mening otam!" deb naqara qilishardi, ular uchun AJ alomat edi... lekin o'shanda ekranda kompensatsiya raundi boshlanibdi va men o'zimni tutib ola olmadim! Qo'limni yuziga bosdim, koʻzlarimni yumib qoʻydim... soʻngra birdan — ovoz: "3-3!" va butun xona g'ayratdan olovga toʻlib ketdi! Qani shu tushunarsiz his-tuyg'ularni his qilding?
Bolaligimdan tribunada.
O, o'zim ham aynan shunday edi bir marta! Oila bilan uyga kelgan edim, televizorni ochdim — o'g'limning hayqirig'ini eshitdim: "Otam kelayotgan ekan!" Men gapirmadim, lekin ichimda qandaydir qayg'urli-hursandlik qaynamoqchi edi. Kompensatsiya raundi boshlanibdi, va men... yuqtirilganman, qalbimni kimdir qattiq siqayotganga oʻxshadim. Keyin 3-3! Qizimning quvnoqligi, xotiningning qoʻllarini tebratib olqishlagani, kichkina qoʻngʻiroqlarning ovozlarini eshitdim. Hozir ham o'shani eslay turib, tanam ichidagi issiqlikni his qilaman. AJ biz uchun nafaqat chempion, balki oila a'zosiga aylandi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Xo'sh, oʻsha vaqtlarni esladiganlar bilan birga oʻylab koʻraman. Dushanba kechasi uyida oʻtirganingda, oila bilan birga ringdagi jasoratni kuzatib, soʻngra kompensatsiya raundidagi gʻalaba bilan birgalikda hayqirganlar — bularning hammasi yurakda oʻz oʻrni boʻlgan daqiqalar edi. Hozir esa internetda guruhimiz uchun yangi gʻalabalarni kutyapmiz, baʼzan yangi kelganlar ham qoʻshilib, ularga AQ jamoasi nima ekanligini tushuntirmoqdamiz.
Oʻsha vaqtlarda xotiralar birgalikda boʻlishardi — qoʻshnilar bilan televizor oldida suhbatlashib, oldingi gʻalabalarni eslab, yangi gʻalabalar uchun xayollar qurardik. Endi esa har biri oʻz uyidan bu haqda gapiradi, ammo hissiyotlar hali ham oʻz oʻrnida. Oila bilan, doʻstlar bilan birgalikda oʻtkazadigan vaqtlarimizda AJ nomini eshitganimizda koʻngil ochilib, ichimizda shunday issiq hislar uygʻonaveradi. O'sha vaqtlardagi insonlar bilan endi yangi insonlar qoʻshildi — lekin ular ham, oʻzlarining darajada, bizga ayanchli boʻlmagan vaqtlarda ham oʻzlarining qoʻllab-quvvatlashlarini koʻrsatmoqdalar.
Qisqasi, oʻsha kompensatsiya raundi — uzoq davom etadigan xotiramizda. Va bu xotira bilan birgalikda guruhimizning kelajagiga yoʻl ochyapmiz.
🤣 Ruxsat ber, oʻsha vaqtni eslaganimda, televizor oldida qornim ogʻriyotganini esladim — doim shunday boʻlar edi: oila bilan oʻtirishayotganda, boshqa vaqtda singdirar edim, lekin AJ ringga chiqibdi — qoʻlimni qornimga bosib qoʻydim, oʻgʻlim esa: "Otam ishlashi kerak, lekin senning ishingmi? 😂" deb. Keyin kompensatsiya raundi boshla — qichqiriq, qoʻngʻiroq, guruh gʻalayon — va men hali ham televizorni oʻchira olmadim, chunki oilamning hammasi aynan shunday „ishlagan“ edi! Qani, oʻz-oʻzidan „3-3!“ boʻlganida, qoʻngʻiroqlar bosilibdi — lekin bu safar ularning barchasi mening oldimga kelib qoʻndi!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.