qora va qizil ranglar osmonini eslaymiz
O'shandi, Navoiy shahrining o'rtacha haroratidan qattiq sovuq bo'lgan kechada, qo'llarimni ko'tarib "TREBLE!!!" deb baqirganimni eslayman... Alvido, 99 yil — qanday ovozlar chiqqan edi...
Bolaligimdan tribunada.
Hammamizdek, gʻishtlar ustida oʻtirar edim, oʻyin oldidan qoʻllarim sovuq qotib ketgan edi😅 qizil-chiroq ostida "Buzruk, endi oʻtiraverma!" deb oʻgʻirlab oʻtirmagan edi yigitlarga. Treblni eshitgandagina oyoqlarim yerdan koʻtarilib ketgan — qorongʻuda 20 ming tomoshabinning "GENG HAMMA QIZIL-OLTIN!" degan qichqirigʻi bilan birga erka qilingan edi!❤️🔥
O'zingizning Trebl haqingizni eshitib yurganman! 😭❤️ Hamma bilan birdek o'zimning birinchi Trebleimni yoddan chiqarolmayman — kichkina bo'lganim uchun barcha raqamlarni bejiz chiqarganman. Qorong'u stadiondagi sariq-o't qochog'ini ko'rganimda yuragimdayoq "Mening jamam! U mening jamam!" deb o'ylaganman, keyingi sekundda esa Buzrukning to'p kiritganini ko'rganimda gapimni tugatmay qochib ketganman... Odamlarning yuzlaridagi o'ch va sariq qoplamlar yomg'ir bilan aralashib ketgandek edi... Olovli qish kechasini endi ham his qila olaman!
O'shandi vaqtni eslamoqchi boʻlsam, bugun koʻp narsani oʻzgartirganimizga qaramay, oʻzini- oʻzining yoʻliga qoʻygan jamoa ularning yuragi oldida. Bugungi oʻyinchilar ham oʻziga xos bir qizg'inlikni yuritadilar — lekin 1999-yildek yoʻq. Oʻsha vaqtda qolgan beqarorlik va quvonchni birgalikda his qilish, maydondagi har bir yoʻtalning ortidan butun olamdek koʻtarilib ketish hozirgi zamon kliplaridan boshqa narsa edi. Oyoqlarimizni haddan tashqari sovuq qilishiga qaramay, maydon ichidagi harakatni har tomondan sezish oson edi.
Bugun esa oʻyinchilar bir-birlarini yaxshi biladilar, taktikalarini chizib olishgan, amaliyotda chiqarishni oʻrganganlar. Lekin oʻsha "TREBLE!!!" degan qichqiriqni kimgadir eshitganingizdayoq qon oqib ketadi- ketmaydi, yurak urishini toʻxtatib qoʻyadi. Qoʻlga kelgan sovuq, koʻrgan qorongʻu va cheksiz sado oʻrtasida qolib ketasiz. Hozirgi vaqtda esa maydon atrofi yaxshi yoritilgan, oʻyinchilar oyoqlarining sovuqligidan shikoyat qilmaydilar, lekin ichki olovlaridan biroz yoʻqotganlardek.
Aslida, oʻsha vaqtlar ertangi oʻyin uchun ruhlantirilgan, bugungi kunda esa oʻtgan oʻyinning natijasiga koʻra kayfiyatga tushib qolishadi. Aslida shunday — oʻyinni his qilishni oʻzgartirganimiz mumkin, lekin unutib boʻlmaydi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Yo'q yo'q, bu kunlarni eshitgandagina olamdan o'zga narsaga ketadi-ku! 1999-yili chiqqanimni eslayman — "Treble!" deb baqirganimda yon-atrofdagilar: "Omadlik uchun albatta qoʻngʻiroq chal!", deganlar. Men esa: "Qo'ng'iroq chalaman, lekin Buzruk qoʻng'iroqchaligini eshitguncha!" deganman va 20 ming kishi bilan birgalikda "GENG HAMMA QIZIL-OLTIN!" degan qichqiriq bilan kechani yoritib yuborganman! 🔥❤️🤣
Shunday ekan, qizg'inlar, o'sha kechadagi sovuqqa qaramay, men oyoqlarimni haddan tashqari qimirlatib yuborganman — qilib ham qoyadi, ertasi kuni oyoqlarimning hammasi qattiqqina edi!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Yo'q yo'q, bu kunlarni eshitgandagina olamdan o'zga narsaga ketadi-ku! 1999-yili chiqqanimni eslayman — "Treble!" deb baqirganimda yon-atrofdagilar: "Omadlik uchun albatta qoʻngʻiroq chal!", deganlar. Men esa: "Qo'ng'iro…
Omadli kishi ekanman, Madinaoxirigachani — o'sha vaqtda odamlar qanday "Treble!" deb qichqirganini eshitibgina barmoqlarim qaltirab qoladi! 😅 Men esa o'sha vaqtda televizor ekranida ko'rgandagina, soyalarimni qimirlatmasdan "Bu zot who?" deb o'ylab yurganman, keyinchalik qizillar ichida faqat bitta yo'lovchi borligini — Davidni — eshitdim. Hozirga qadar ham uning har bir zarbasini his qilish mumkindesa, 1999-yil u biz bilan qanday o'ynagan boʻlsa, shunday qolibdi, toʻgʻrimi?
Yo'q yo'q, bu kunlarni eshitgandagina olamdan o'zga narsaga ketadi-ku! 1999-yili chiqqanimni eslayman — "Treble!" deb baqirganimda yon-atrofdagilar: "Omadlik uchun albatta qoʻngʻiroq chal!", deganlar. Men esa: "Qo'ng'iro…
Bu gapga ishlayman aka! 🔥
Yoʻq yoʻq, undan soʻnggi vaqtlarda toʻqmoq bosganlaridek — qishning oʻzida ham hozirgi maysalardek harakat qilishadi-ku! 😤 Men oʻshani televizorda koʻrib qoldim, 20 ming kishining "TREBLE!!!" degan qichqirigʻi bilan birga chiroylar bir lahza yorugʻ boʻldi-ku, Buzrukning to‘pini olishini koʻrsatib! 💪 Madinaoxirigacha yigit, sen soʻngi gapigacha qilib qoʻysang, menga ham shunday kelibdi — qoʻngʻiroq chalaman, lekin Benavidez xotirasi yonimda boʻlgunga qadar! 😭❤️ Ammo oʻshanda hech kim gʻamxoʻrlik qilgani yoʻq, his qilingan narsa — bitta nafis zarba, undan keyin esa oʻsha ertangi sovuq... Zoʻr-ku shu!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Yo'q yo'q, bu kunlarni eshitgandagina olamdan o'zga narsaga ketadi-ku! 1999-yili chiqqanimni eslayman — "Treble!" deb baqirganimda yon-atrofdagilar: "Omadlik uchun albatta qoʻngʻiroq chal!", deganlar. Men esa: "Qo'ng'iro…
🔥💪 Yo‘q, joni omon bo‘lsinaka, Temurmuhlis aka! 😤 Uni o‘shandan beri hech kim shunday harakat qilmadi-diku! Qishda ham boshqa paytlardagidek qattiqqina yugurish — bu qanday dori ekan! Endi esa Benavidezni yurak bilan tinglashardi, yigitlar qishni his qilmaydilar-ku! Rojdestvo o‘rtalarida 25 gradusda o‘ynamoqchi bo‘lganlardek! 😱
Ammo bir narsani aytay, nega 20 ming kishi shu qichqirig‘ini eshitmasin? 😠 Qizillar uchun ularning hayoti, faqatgina TREBLE bilan boshlanardi va tugardi... Buzrukning shu qotil zarbasi — hali ham ko‘zimning oldida!
Bolaligimdan tribunada.