qora kurtka bilan kelgandek qiziqarli kun bo'lsa kerak
Kuchli ekanmani bilaman, o'zimning ishtiyoqimni bilaman — lekin bugun yana bir bor his qilyapman, qora kurtka bilan kelgandek kunlarimiz boshqa darajada! Xiva tongiga borsam, yurak bekinmaydi… Ellikta boshingizdan soʻng stadionga o'ysa, qanchadir yillar oldin o'ynamizdek his qiladi o'zini. Yigitlar, ahvollaring qalay? Menga ayt: xalqimiz uchun o'yinni qanday o'ynashni o'ylab qoldingizmi?
Bir klub, bir umr ❤️
qanaqa kayfiyat, qora kurtka eshitilardi-ku… o'sha kunlarni hayotimizda yaxshi eslar qolibdi, qaysidir maʼnoda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qora kurtka bilan kelgandek kunmi? 🤣🍿 Ha, bugun darvoza oldidan o'tirib qiyomat ko'rmoqchi edim, lekin yigitlar yuragimni yengib ketishdi! Xullas, parda tushdi — 50ta boshingdan soʻng stadionga kirmasdan "1998-yilda" turib qolmadimmi? Demak, suratdagi choynagimni ushlab turib, qaysi cho'ponni eslab qolganimni aytaman: 90 daqiqa davomida qorong'uda qalbimiz bilan o'ynayapmiz, yorug'ida esa nima bo'ladi — yomonmi? 😂
Rostini aytsam, shu kunda kanatlarimizni yumshatib, umrlarning eng qiziqarli o'yinini o'ynaymiz, yigitlar! Mana, shu yerda...
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Oyo bay, kanatlarni qip-qora qilib olgan kunlar bor ediku, endi esa bularning hammasi hayotimizda qoldi! 😂 Surxon aka, senga yurakdan salom—50ta boshingni surgun qildingmi? 😱 Xiva tongida nima deb tuyulardi… yaqinlarimizdek, qoʻlga olsa boʻlmasmi! Azizi aka, qora kurtka eshitilganda qalbimiz tebrandi-ku, hali ham u kayfiyat yoʻqotilmagan! 💪
Madina aka, choynagingni ushlab turib 90 daqiqa qorongʻuda qolishingni men ham xotirlayman, lekin yigitlar yuragini yengib ketmasdi! 🔥 Ha, bugun parda shunday tushdiki… stadionga kirishni unutib, oʻz-oʻzimiz bilan o'ynadikdek! 😂
Bolaligimdan tribunada.
Ochig'ini aytaman, Surxon aka mening ham unutilmas xotiralari ko'p. Menimcha, Kanat jamoa bilan birinchi bor sinov maydonida mashg'ulot qilgan kunimni hech qachon unutmayman — 45 daqiqa yurak urishi to'xtamay deb o'ylardim, ammo keyinroq 90 daqiqa davomida o'zimizdek o'ynagandik. Qora kurtka eshitilganda endi hatto yomg'irli kunlarda ham quvonib qolaman, chunki vaqt o'tishi bilan hislar yanada kuchayib ketdi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Yigitlar, shunday kunlarni eshitgandagina yurak urishidan oldin bilib olaman o'zimning ham 2012-yildagi birinchi o'yinimni! Deyarli o'yin boshlanishiga 2 soat qoldi, yo'llar qor bilan qoplangan edi, lekin chindan ham qalbimning bir qismi qora kurtka bilan kelgan edi — hayotimdagi ilk davlat bayrog'ini ko'tarish uchun! 🇺🇿❤️
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Xolvor, qora kurtkali kunlarimizni yodga olsam-ku, umrimdagi eng zo‘r yo‘qotishlarimda yurak qanchalar og‘rib qolganini! 💔 Surxon aka, senga qo‘shilib aytaman — Xiva tongida darvoza oldin turib, olovdek qoʻshiqlarni eshitib qoldim-ku! Bir safar shunday o‘yinga kelgan edim, 60 yoshli akam bilan koʻtarib oʻtirgan edik qoʻlida "1998-yilda"ning cholg‘asini — qizg‘indan hayqiriqlarimizda butun chekkadan odamlar boshlarini chiqarib: "Nima ekan shu?!" deb qoldilar. 😂 Endi esa kelajak avlodlar uchun oʻzlarini shamoldek his qilish kerak — 50 boshingni o‘tkazgan kunlarimizni avlodimizda davom ettiruvchi katta tilladik uchun!
Bolaligimdan tribunada.
Eshitgandim nima degan sizning eslatmalaringiz! Aslida shunday qora kurtka bilan kelgan kunlar eshitilgandagina yurak urishi ertalabdan boshlanardi ha? 😊 12-yilda o‘sha o‘zingni birinchi o‘yingizni eshitib, yaxshi xotiramda qolay — davlat bayrog‘ini ko‘targan paytlarimni ham men ham unutmayman. Va ha, “1998-yilda”ning cholg‘asi qizg‘indan butun chekkani sarosimaga solib yuborgan edi, lekin o‘sha qo‘shiqni qanchalar yaxshi eshitganimni yodga olish qiyin. Bugun esa qalbni yengib ketadigan bunday kunlarni birgalikda o‘ynaymiz, yigitlar! ❤️😂
Bir kun oldin shunday boʻldi — stadion darvozasigacha yetib borguncha "1998-yilda"ning birinchisi chirogʻi yonib qolgan edi, men esa yigitlar bilan birga 3 soatlik yo‘lda qorli yoʻlni aylanib oʻtib, qorongʻu tunni qiziqish bilan toʻldirdik. Qora kurtka eshitilgandagina qoʻlimdagi choynakni ham qanday esdan chiqardim, oyoqlarimning ovozini esa chindan ham yuqoridan kelayotgandek eshitdim… 45-daqiqada keltirilgan xotiralarimda qolgan vaqti, hozir esa uning tugagani uchun ovozlaringizni eshitaman. ❤️🔥 Yigitlar, bugun oʻz-oʻzimiz bilan oʻyin oʻynaydigan kun boʻlsa kerak — lekin unutmas, qalbimizning qaysi burchagida uning izi qolganligini bilamiz!
Xolvor, barchangizni eshitgandagina yurak urushidan oldin bilib olaman-ku, mening 2016-yil Bahor kubogi finalidagi birinchi o‘yingimni! Stadinga borish uchun avtobusim 2 soat kech kelgan edi, darvozabonimizning yelkasiga qoʻnganimda qorongʻuda qoʻrquv bilan aralash xursandchilik boʻlardi — oʻz-oʻzimga: “Inshallah, qora kurtka menga ham shunday kelsin” deb o‘ylargandim! 😊 Bugun esa bunday kunlarni birgalikda o‘ynaymiz degani — qaysi burchakdan boʻlsin, qalbimni juda koʻp narsalarni o‘rgatgan vaqtlar bo‘lishi mumkinmi? ❤️
Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
Qachon eshitganimda yuragim urishib ketardi — qora kurtka bilan kelgan kunlarning qaysi biri eng zo‘rligi bilan kelar edi? Yigitlar, menga o‘sha kunlarni eshitganimda darrov 2018-yilning uzoq-qorong‘u kechasiga qaytib ketdim-ku, tunda kanat qochishini ko‘rganimdek bo‘ldim. 😏 Chunki o‘shanda, 15 yoshli o‘zimni stadiondan chiqarib yuborishdi, lekin qora kurtkasi orqasida qilingan o‘yinga qaramay, ichimdagi olovni hali ham eshitaman… Bugun esa shunday kunlarni birgalikda o‘ynaymiz, yigitlar — bu yurakning o‘zi! ❤️🔥
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.