qizil olovli yuraklar bilan uzoq yo'lga chiqdik
joyimni tuzatib oldim, hammasi yaxshi edi
o'shanda 2019-yil bo'ldi ya'ni, 4-yil oldin shu qizil olovli yuraklar bilan yoʻlga chiqdik... oh qanday kunlar edi, endi eslamoqchimanki xolos... shu mavzu uchun aslida barcha gaplar kam bo'lib qoladi, lekin men eslayman — o'shaning o'zi: birinchi marta "xalqaro" so'zi eshitildi, yuraklar qizardi, avtobusda ham bir gap yo'q, hammasi quvonchdan...
esimga kelganda, olomonni qarshi olishgani birinchi kuni edi, yuzlab muxlislar yo'lakdan chiqib turishgan, "olti yuzlik" etakchilardek! o'sha yerda birinchi marta "Jenibek Alimxonuli"ni xalq orasida yuragimizda bo'lgan joyiga qo'ygan edik — albatta, faqat kichik guruhlar edi, lekin sizning hisitingizni bilsangiz, ularni qanday payqab qolgan edik. keyingi o'yinlaridayoq — yevropa miqyosidagi musobaqalarning qizg'inligi boshlangan edi...
keyingi mavsumlarga kelib, men o'zimni bunday ommaviy jamoalarga yaqin hisoblanmas edim, lekin shu klubni eshitgandan keyin darhol—oh, bu shunday issiq va yaqin, bu qizil olovli yuraklar bilan chiqadigan yo'lda... bas, men ham bir kun o'tirib qoldim, o'zimga ham aytdim: "yigit, senga ham bu yo'lda joy kerak"
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima uddasidan chiqardimki — kelibdi meni ham o'zimni "qizil olovli yuraklar" safida deb his qila boshladim... yoʻlda o'rtoq bilan "Bayern" osmon ostida turib, bir stakan pivoga ruju qilishgan edik, vaqtning uzoq oʻtganiga qaramay, yuraklarimizda shu kunlarning issigʻi saqlanib qolgan...
Ofsayd, eshitgandek oldim, menga ham oʻsha stakan pivo ichgandan soʻng qarshi koʻkrakdayoq "qizil olov"ni his qilganim esga tushdi... birodar bilan Qarshi shahridagi kichik kafeda oʻtirgan edik, shaxtaga yaqin vaqt boʻldi, oʻyin boshlanishiga toʻqqiz daqiqa qolgan edi, lekin bizning yuraklarimiz allaqachon uchrashuvga safarbar boʻlgan edi. Xushboʻy qahva hididan paypoqlarimizni ham olgan xuddi Alimxonuli jamoasi singari ehtirosli! Keyin qanday bo'lsa, qizil-shaharlarning bayrogʻini koʻtarib, stoldagi shisha qoshiqqa ham "olti yuzliklar" ohangini qoʻshib qoʻygan edik — vaqt oʻtgani yoʻqdek... qora koʻylakli oʻsha avtobusdagi kunni eslagancha qalqirib ketdim!
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Oho, azizlar, men ham o’sha kunlarni eslaganimda qichqirib yuboraman! Xotiramda shunday: 2019-yilning qizg’in yozida, Olmaota aeroportidan avtobusga o’tirgan edik, yonimdagi o’g’limning ko’kragiga bir qarab qoldim — "qizil olov" degani, haqiqatan ham yurakni qizarib ketadi! 🔥
Bir nazar tashlab: "Yigit, senga ham bu yo’lda joy kerak" deb o’zimga aytgan edim, keyin esa "Qizil Armiya" bilan birinchi o’yinni tomosha qilish uchun trening kamerasini topib qo’ygan edik. O’yindan oldin yaqin odamdan: "Bu qaysi jamoa?" deb so’radilar, men esa oʻzimni cheksiz baland ovoz bilan: "Jenibek Alimxonuliman!" deb e’lon qilgan edim. 🤣
Keyin kuzatuvchining yuzi cho’zilib qolgan edi, chunki u o’ylagan edi men "Arsenal"ni kuzataman deb. Lekin menimcha, o’sha paytda "Qizil Olov" dunyoda eng yaxshi narsa edi, hatto pivo stakanidagi "olti yuzliklar" ohangiga ham! 🍺❤️