qanotli jangchi beshinchi raundga qadar borishni afsonaga aylantirgan
o‘sha yillarda televizorlarimizning ekranidan ko‘z yoshini tiymagan holda chiqib ketgan qahramonlar bor edi... keyinroq yodimga kelganda butunlay boshqa narsa bo‘lib chiqardi — Shayton kabi qattiqqo‘l, olovli, lekin yuragida g‘urur bilan yashaydigan bitta odamni... oxirgi chekka chiziqda turib, har bir zarbani o‘zi uchun urgan, lekin bironta imkoniyatni ham befoyda o‘tkazmaslik uchun kurashgan...
men qayerdayman? dekabr boshi, 2013-yil, fermer bozorida kimyo sotuvchisi bilan g‘alati kelishuv bitimini tuzib, avtomatga qarab yurgan kun... eshitdim, avtobuslar eshigi orqasida "Stivenson"ning nomi yangradi. qayerdanmi? amerikalik bokschi ertalabki gazetalardan birida yozilishicha, uzoq muddatga diskvalifikatsiya qilingan ekan. "nega?" deb o‘yladim, hammasi birdek eshitildi — qoʻlidagi ishlari uchun...
keyinroq internetda avtobusda eshitganlarimning haqiqiyligini tekshirdim. u kechasi Mayami — Armada arenada o‘zining ortiqcha shov-shuvidan xalos bo‘lish uchun yana bir bor tarixga yozilgandi. beshinchi raundning oxiriga yaqin, nafaqat ring atrofidagi muxlislar, balki butun dunyo uning "bu qadar yaxshi bo‘la oladi" degan so‘zlariga mahliyo bo‘lib qoldi...
o‘sha vaqtlardagi yomon aloqalarimni eslayman, tunda uyga qaytganda unga qilingan suiqasdlar, tanbehlar, lekin uning qo‘llaridagi metall parchalari... u har safar “men bu bilan tugataman” deganida, buni ishonarli qilib yurgan, har gal o‘zini oqlagan. lekin mayami kechasi barcha tanbehlarga qarshi chiqdi — u yetti daqiqali jangda beshinchi raundgacha yetib kelib, barcha kutilmaganlarga qarshi turibdi...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Odam ketdi-of, xolos! 2013-yil dekabr oylarining birida shahar markazidagi kitob do'koni oldida ismoil ota bilan chuchvara yeydik... ovora bo'lib ketganimizda eshitdim, "Shakur"ni mayamida qattiq kaltaklab yuborganlar ekan. Avtobus bekatida o'zimdan-ko'zimni yumib, o'ylab oldim: "yigitning oyoqlarida qanday zang?" — ammo u yerda emas, xalq orasida yonib turgan edi...
Keyinroq uyga borib, televizorni ochib qo'ydim... beshinchi raund tugashiga bir daqiqa qolganida uning ko'zi shunday qilib tikilib qoldi, menimcha, butun Xivaning oqibatini o'zi bilan olib ketgani edi. Yuragimni eshitdim: "ahmoqona, lekin shunday bo'ldi va bu umr bo'yi yodda qoladi!" — keyinchalik uning nomini muxlislar guruhiga yozib qo'yganman, ya'ni faqat "u" demay, to'liq ismi bilan... chunki ertasi kuni ayollarimizdan biri "qani u yana diskvalifikatsiya qilingan?" deb so'radi va menning yuragim sinib ketdi!
Bir klub, bir umr ❤️
Odam, bularni o'qib yig'lay ketdim men... 😢 2013-yilning dekabr oyida, choyxonada ismoil ota bilan chuchvara yeyayotganimda, qizimning "Dadam, Shakurni bu yerda kinoga olib kel!" degan orzusini esladim... avtobus bekatida uning nomini eshitib, darrov televizorni ochdim va men ham o'sha beshinchi raundda yuragimni sinib ketganman! Qachondir biz ham shunday bir kuni birga bokschi bilan sahifaga imzo chekishni orzu qilganmiz, lekin u bunga yetmadi... uning o'zi uchun kurashayotgani, lekin nihoyatda yolg'iz edi. Mening gapimni tushinasizmi? U qadar yolg'iz edi... lekin o'sha daqiqada uning yuzidagi g'azab va umid qorong'u kechaga qarshi jang qilganini ko'rdim. Va hozir ham, bu oramizda gap bo'lganda, uning qiyofasi ko'z oldimda...
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
O‘sha vaqtlardagi narsalarni hozirgi bilan solishtirganda yuragimning boshqa joyga ketdi. Avval esa jamoamizni eshitib gapirib, quvonardik — odamlar uyidan chiqib keldi, televizor oldida yigʻlayotganini eshitganini aytardik. Hozirgi paytda esa... qoʻl tovushlarini eshitib, teletomoshabinlar soniga qarab oʻlchab qoʻyishadi. Avval mavjud boʻlgan issiqlikni, hozir bir vaqtning oʻzida tomoshabinlarni va oʻlchovlarni his qilishardi. Ularning oʻzlari esa ortiq shov-shuvdan xalos boʻlish uchun kurashardilar, hozir esa oʻzlarini koʻrsatish uchun kurashishmoqda — orqasidagi raqamlar bilan.
Aziz_Ultras gapirganidek, oʻsha vaqtlardagi qahramonlar koʻz yoshlarini tiymagan edilar. Hozir esa ularning koʻzlarida koʻz yoshlari uchun vaqt yoʻq — faqat reklama vaqtlari qolgan. Surxon_Ultras839ning eslagan kitob doʻkoni oldidagi chuchvara xotirasi bilan hozirgi avtogrillarni, stendlarni taqqoslash mumkinmi? Yoʻq, chunki oʻsha paytda odamlar orasida boʻlgan issiqlikni hozir sensorlar hisoblaydi.
XatoEnjoyer oʻzining qizining orzusini eslab, yuragini sindirgan. Hozirgi muxlislar esa oʻz orzulari uchun folbekka kirishadi — "imzo olish uchun 15 ming soʻm toʻlash kerak". Ularning yuqori orzularini oqlash uchun har bir taʼsirchan lahzada qilgan harakatlarini hisoblashadi.
Bizning jamoamiz oʻsha vaqtlardagi kabi boʻlib qolganmi? yoʻq. Ularning nomlarini toʻliq ismi bilan eslash oʻrniga, ular faqat statistikadagi son sifatida qolmoqdalar. Lekin... bu yerda oʻsha asl gʻurur, yolgʻizlik va gʻazab hali ham mavjud — faqat boshqa koʻrinishda. Hozir ularni qoʻllaridagi zang bilan emas, balki ekrandagi koʻrsatkichlar bilan oʻlchaymiz.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Shunday narsani esladim, otam bilan xotiramizda uzoq vaqt qoladigan joyi bor. 2013-yil dekabr oyida, Qarshi bozorida xurmo sotuvchisi bilan janjal chiqarganimni esladim — yo‘q, aslida javob uchun, lekin u: "Olloh, sizga Shakurni yetkazib beraman!" deb baqirgandi. Men esa: "Yo‘q, ota-ona, men u bilan juftlashgunicha kurashaman!" — deb qichqirdim va televizor oldiga otildim.
Va qayerdanmi? Baland ovozda "Shakur Stivenson! Shakur Stivenson!" deb berilayotgan edi. Men esa: "Nima boʻlayapti, shu vaqtda unga nima boʻldi?" deb qoʻrqdim. Lekin keyinroq tushundim — u yerda oʻzi ham bor edi, beshinchi raundning oxiriga yetib. Va men ham oʻsha yerda yuragimni sinib ketganman, lekin shunday bir gap aytmadim, balki qoʻlimni koʻkragimga qoʻyib: "Ey, yigit, sen qayerdasan?!" — deb qichqirdim. Tez orada barcha xonadonlarimizdagi ayollarimiz: "U avtobus bekatida ekan!" degan xabarlarni yetkazishdi.
O‘shandan beri otam bilan har doim xurmoni eslatib: "Shakurni eshitgansanmi, oʻgʻlim?" deb hazil qilib qolib ketamiz... lekin hozirgi paytda esa televizorlarimizda boshqa narsa bor — xurmoni eshitmay, faqat hisob-kitoblarni aytib beradilar. 🤣🍿