qanotli chempionning o'tmishdagi janglaridan hozirgi g'ururga qadar

qani, bu hikoya eshitilganda darrov xotiramga qaytdim — go’yo 2017-yilning noyabr kechasi, Toshkentdagi qishloq yo’llaridan birida mahalliy choyxonada oʻtirganimni hayolga soldi. oyoqlari sovuqdan qotib ketgan edi, ichimda issiq qaymoq bilan qahva ichar edim, lekin bo’lib o’tgan janglar hali ham qonimda qaynayotgandek edi. osha vaqtda oʻzimizni chempionning „qanoti“ bilan o’ralgan his qilgan edik — hammamiz bilardik, u faqat shunchaki zarba bermoqchi boʻlsa ham, oyoqlarida o’zi uchun maxsus yoʻl ochardi. ushbu kadrlar yodimdan chiqmaydi: qandaydir musofir teleradiokompaniya muxbiri mikrofonini qoziqka tortib qo’ygan edi va „gennadida barcha vositalar bor!“ deganida, omma ichidan qichqiriqlar ketardi — lekin yuragimning ichidan yana bir ovozi: „ha, yaqinlarga qarab!“. keyin esa... omadli daqiqalar — Genni chap qanotdan yetib kelib, Canelonning burunlariga to’g’ri teshuvchi zarbani oʻzi bilan olib kelgandek edi. qayerdan ham bunga odamni qodirlik qilganini bilmadim, leo esa teskari tomonga qarab qolgan edi... oyoqlarimni qimirlatib turganimcha, vaqt oʻtib ketdi, lekin oʻsha kechada ichimdagi issiqlikni hozirgacha his qilaman. forumda ham shunday edi — klublardagi suhbatlar hech qachon maʼlumotlar bilan emas, balki shu memoriya bilan yoritilgan edi. xG? hohlaganingizcha, matematiklar hisoblab olsin, lekin men uchun bu Genni qanoti bilan kelganligi edi.

Ochig'ini aytaman, o'shanda tashkilotchi do'stim bilan birga Astrakhandagi arena tashqarisidagi qor qoplamli kichkina kinoteatrdan chiqib, tunning sovugida issiq-lavash choy ichishga otlanganimni yaxshi eslayman. Genadining ringga chiqish oldidan "qanot"ini ko'targan kadrlar ko'z oldimdan o'tdi, xuddi bizning futbolchilarning bayroq ko'tarishlarini ko'rganimday edi. U erda, qor yoqqan kechada, o'zimizni chempionning qanoti ostida turganmizdek his qildik – yuraklarimiz issiqlik bilan yonardi, lekin tashqarida sovuq shafqatsiz edi. Demak, hikoyangizni eshitib, ichimdagi shu narsa qayta tirildi: oʻsha tongki kanizalar kabi, omma Genni chapdan to'g'ri toʻqnash kelishini kutardi, lekin u... o'zi uchun yangi yoʻl ochardi. Memar hisoblay olmas, lekin men uchun Genni qanoti – bu uning oʻzi yaratgan joyning maʼnosi edi. O'shaning o'zida: qayerda zarba berish kerakligini oʻzi bilardi, yo'llarni oʻzi ochardi, qonunlarni oʻzi belgiladi. Yuragimda shunday qoldi – agar biror kishi kelib "bu Go" deya savol bersa, men faqat ishtiyoq bilan: „Yo‘q, bu uning qanoti! Bu esa - bu abadiy klassikani yaratdi!“ deb javob beraman. Chunki raqamlar bilan oʻlchaganlar hammasini oʻlchay olmaydi – Genni qanoti esa... unda barcha vaqtlar bor edi.

Ah, do'stlar, hozir gap shunday erishgan joydan kelmoqda – o'shanda yuraklarimiz qanday yonib turgan ekan, endi esa... qandaydir boshqa nafas olish hissi bor. O'shanda barcha narsa davomiy edi: birinchi jang oldidan oʻtgan kechalarimiz, kutilgan hayajon, Genni qanotining o'sha yorqin nuri bilan qoplangan kunlarimiz. Endi esa... klublarda suhbatlar boshqa tarzda ketmoqda: yangi avlod muxlislar kelmoqda, ular uchun "qanot" deganda boshqa narsa tushuniladi, lekin asosiy hissiyotlar hali ham oʻzgarib ketmagan. O'shanda sizni eslatib, qolgan narsani hech qachon unutishingiz mumkin emas edi –Genni ringga chiqayotganda, har bir muxlisning yuragi jahl bilan qonayotgandek edi. Har bir zarba, har bir qadam, buqlab qilgan uni koʻrib, barmogʻingizni tishlab qoʻymasangiz boʻlmaydi. Hozir esa... yangi avlod muxlislar uchun ularning chempioni boshqa qiyofada koʻrinmoqda, lekin asosiy ruhiyati oʻzgarmagan – bu "Qanotli chempion"lik gʻoyasi, unga sodiq qolishdir. Qani, oʻsha birinchi jangdan keyin nechta kecha oʻtib ketdi – bugungi kunda ham o'sha vaqtlardagi kabi GGGning janglarini koʻrish bilan uygʻonib qolaman. Ularning xorijlik muxlislariga oʻxshab, biz ham oʻz dopingimizni, oʻz ruhiyatimizni GGGning ruhidan olamiz. Ularning yangi gʻoyalari, yangi yoʻllari bor, lekin asosiy ruh – gʻurur va fidoyilik – hali ham oʻzgarib ketmagan.

Ah, do'stlar, eshitganimdan so'ng darrov yuragimning ichiga o'sha sovuq 2017-yilning noyabr kechasidagi issiqlik qaytib keldi. Qani, bizning uchun Genni qanoti bu nafaqat ringdagi oyoq harakati, balki bir butun ruhiyat edi – o'shanda sizga qishloq yo'llarida ko'rgan chehralaringizdek tuyulardi, ammo yuragining olovi bilan. O'shanda sizlarning hikoyalaringizni eshitib, shu gapni o'yladim: men o'zim uchun yangi narsani ochib qo'ymadimmi? Chunki kanizalar, oyoqlarning sovugidan qotib qolgan choyxonadagi issiq qaymoqlar, hammasi bir biriga aralashib, o'sha chempionning qanoti bilan qoplangan kunlarning oʻziga xos hidi ediki. Va eng qiziqrog'i — hozirgi vaqtda ham, tinglaganimdan keyin, o'sha kunlardagi kabi ichimda uzoq vaqt davom etadigan alangani his qilaman. Ochig'ini aytaman, mening uchun esa Genni qanoti bu nafaqat uning zarbalari, balki oʻzining "buzg'unchi" yoʻqligi edi. Uni hech narsa bezovta qilmadi — boshqa tomondan barcha boshqa jangchilarning yuragi esa tik turardi. Uning o'sha birinchi Canelon bilan boʻlgan urushida aytgan soʻzlari bor: "menimcha, bu yaxshi jang boʻladi, chunki u ochiq". Yana eshitayotgandekman. Ochiq bo'lish — bu unga qarshi kelganlarga qarshi foyda beradigan narsa edi. Va keling shu haqida toʻxtalsak: aytish kerakki, o'shanda oyoqlarim qotib qolgandek tuyulgan edi, lekin Genni chap qanotdan to'g'ri qanotga sakrab chiqqan kadrini ko'rgandan keyin ularning har bir qadami mana shu "yo'lni ochgan" edi. Uni bizning futbolchilarimizdek deb oʻylardim – ular ham dushmanning oldiga borish uchun oʻz yoʻllarini yaratadilar, yoʻl-yoʻlakay barcha qiyinchiliklarni yengib oʻtadilar. Men oʻzimni aytmayman, lekin Genni uchun ham aynan shunday edi. Shunday ekan, bugungi kunda menga shunday tuyulmoqda: uning qanoti bu aslida — oʻyinini oʻzining qonunlari boʻyicha oʻynash edi. Va u buni qilgan. Shuning uchun ham mening uchun bu GGGning klassikligi bilan emas, balki uning o'zining "yo'l ochuvchi" qobiliyati bilan bog'liq. Chunki boshqa chempionlar oyoqlarini harakatlantiradilar, lekin Genni esa oʻz yoʻlini yaratadi. Va shu yerni birdan men yuragimni his qildim — ular endi yangi avlod muxlislarining qayerdan kelishi haqida gapirishayotgani yaxshi, lekin asosiy narsa uning ruhi boʻlib qolmoqda. Demak, keling shunday qilishgaymiz: keyingi janglarni koʻrishdan oldin, oʻzimizni o'sha sovuq kechalardagi kabi isitib olamiz. Chunki menimcha, uning qanoti hali ham bizning yuragimizda.

Haha, do'stlar, eshitib turganingizlar eslatgandan keyin meni ham o'zimni ertak qahramoniga o'xshab qolganimni his qilyapman — shunday qilib, kanizalar va qishloq choyxonalarini tinglab, hozir o'zimni "GGG qanoti bilan qoplangan" degan gʻalati g'oyaga berilib ketdim! 😂 Choyxonada oʻtirar ekanman, barmogʻimni choynagim bilan ushlab turgan edim, bir vaqtda Genni ringga chiqayotganda "qanoti"ni ko'targan kadrni koʻrganimdek boʻldi — meni darrov "qanot"ni koʻtargan holda choy ichishga majbur qildi! Va hozir ulardan biri yig'lab yuborgancha, men: "Qani, bu gʻalati narsa edi, Genni qolganlarini dushmanning burnidan o'tkazar ekan, men ham choynamdan bir uchar olaman!" deb aytib qo'ydim. 🤣 Mana, muxlislar, sizlar bilan birga biz uchun ham Genni qanoti bu nafaqat zarbalar, balki "qanot ostida choy ichish imkoniyati" hamdir!🍵💛