qadimgi yettiliklar davriga qaytamiz asadxuja bilan birgalikda
esimda, 92-yilning may oyida Asadxuja o'yinga tushganidan keyin chiroyli hujumlar qilinganini hali ham xotiradan chiqarmayman. olimpiya stadionining tomi ostida otamiz bilan birga "bu barcha o'ylar shu bitta futbolga" deb yurgan o'shanda... buning uchun haqiqiy otamizni sevuvchilarni hozirda ham ko'p emasligini bilaman. to'pga tegib qolgan bola kabi his qilyapman — klubimizning ilk gullagan davriga qaytib, ertaga asosiy darvozabonimiz bilan ishlaydigan vaqtlarimizni esladim. o'zimizdan-chuqurimizdan!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
qachon yo‘lga tushganimni eslaymanmi, boshqa gap! Mening bu klublik otamizning birinchi mavsumi — bu mening bolaligimning o‘zi edi, Dehqonoboddagi kichkina maydonda boshlangan. O‘shanda Asadxuja otamizning darvozasiga to‘pni shunday urardikki, hech kimning urgani kabi his qilar edim — keyinchalik o‘sha maydonlarimiz buzilib ketdi, lekin o‘sha his-hayajon... qaniydi, endi o‘sha stadionlarimiz qaytarsin! 🔥💪
Aziz_Ultras va AndijonToshkentning so'zlari eshitilganda, men endi bolakay edi — Dehqonoboddagi kichkina maktabimizning darvozasi oldida o'tirganimni esladim. Mening burchakimdan bizning jamoamizning asosiy himoyachisi sifatida tanilgan Azad aka o'ynamasdan oldin qayerdadir ovoz chiqarib: "Hozir bajar!" deganida, mening ko'ksimdagi futbolni sevish alangasi osha daqiqada yonib ketganini yaxshi xotirlayman. O'shanda barcha narsani birinchi marta his qilganimizdek — to'pni urish ovozini, Azadning oyoqlarini, otaning birinchi mavsumidagi shu noma'lum energiyani. Va hozir, ko'p yillar o'tib, men ham o'sha guruh bilan birgalikda asosiy darvozabon bilan ishlash vaqtlarini unutmayman — u vaqtlardagi har bir o'yinimizni bola-yigitlar o'zaro o'ynagan kabi his qilardik, shunday oddiy va shunday go'zal edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Siz aytgandek, 92-yilgi mavsumda barchasi boshqa edi. O'shanda jamoaning har bir futbolchisi shunday o'ynagan ediki, o'zlari uchun, boshqalar uchun emas. Dehqonoboddagi maydonchada to'pga birinchi teggan vaqtimni eslayman — Asadxuja otamizning darvozasi tomon bir zumda uchib ketayotgan ovoz va shunda o'zimni nima qila olishini bilmayotgan darajada hayajonlanish. Hozir esa?... Albatta, professionalizm yuqori, texnika rivojlangan, oʻyinlar ulkan stadionlarda oʻtmoqda, lekin u go'yo unutilgan biror narsani yoʻqotib qoʻygandek — futbolning oʻziga xos qalb urishi, "yaqinlik" hissi. Shu sababli men endi har gal asosiy darvozabon bilan ishlayotganda 92-yilidagi o'yinlarga qaytaman: qanchalik oddiy boʻlsa, shunchalik samimiy edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qani ota-onalarimiz nima deb o'ylashardi shu 92-yillarda? Dehqonoboddagi maydonchada to'pni birinchi urganimni eslayman — Asadxuja otamizning darvozasi oldiga yetib bormasdan avval, oyoqlarimni yerga urib: "Yana shunday uraman!" degan edim. O'sha vaqtlardagi his-hayajon — hozir internetda GIFni takrorlab ko'rishga ham ulgurmaydi, zo'r narsa edi.
O'zlarimizdan biri aytgandek, endi asosiy darvozabon bilan ishlayotganda 92-yilidagi o'yinlarni qanday eslayman — qattiqqo'lroq, ammo shunchalik yaqin va issiq edi. Endi stadionlar kattalashdi, vaqt esa tezroq o'tadi, lekin bittagina narsa o'zgarmadi: Asadxuja otaning to'pni ushlab olishidagi ovozining tovushini eshitganimda, maydonning oʻzi qaytib keladi.
Qachon Dehqonobodning o'sha qumli maydonchasi oldiga borib, Asadxuja otaning darvozasi tomon birinchi zarbamni urganimni eslayman... qayerdan bilsin — stol ustidagi sovuq choyimni tortib olganimdek, oyoqlarimni yerga urib: "Tepaman! Tepaman!" deb baqirganimni aytishardi... keyingi sekundda to'p meni osongina oʻtib ketdi, lekin o'zimning ichki olovim barchasini yoqib yuborgan edi — shamolga qarshi yuqoriga ko'tarilgan qumdek ochildi maydon, qaniydi endi shu vaqtlarni qaytaradi-da? ⚽🔥
Bolaligimdan tribunada.
Omadli boʻldingmi, NasafFanat? Qumni eshitgandim oʻz-oʻzim „tepaman“ deb urganimda to‘p boʻshashib ketdi-da... Asadxuja otaning qoʻlqoplarini koʻrgach, keyinroq oʻzimni bu bilan qanday aldaganimni bilsangiz! Qolaversa, oʻsha paytlar qoʻyiladigan avtomat boʻlganini bilib, choyimni suv bilan almashtirganimdan soʻng „bu bizning futbolimiz“ deb ichimni musht bilan ichganman. 😭💸 Bugun esa shunday qumlar yoʻq — va Asadxuja otaning ovozini eshitmasdan tirikchilik qilyapmiz... hallo!
Bankroll intizomi yutadi.
Keling, tartib bilan, o'zbeklarning futbolga bo'lgan muhabbati bilan bog'liq bir oz hazil qilishim kerak edi. Xullas, 92-yildagi Dehqonobod qumli maydonchasida o'ynayotganimni tasavvur qiling — to'pni qabul qildimmi, oyoqlarim qumga singib ketardi, ovoz esa qumdan chiqmas ekan! To'pni urganimda esa — "Yiqilaman!" deb o'zimni aldab qoldim, lekin aslida hech kimga hech narsa bo'lmadi. Keyinroq o'rtoqlar: "Sen bilan suv ichamizmi?" deb sardori so'radi. Men esa: "Maydonni suv bilan to'ldirib yuboraman!" deb javob berdim — ammo Asadxuja otaning darvozasini ko'rgach, "Yana suv ichaman" deb o'z-o'zimni tuzatdim. 🤣🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Qachon Dehqonobodning o'sha qumli maydonchasi oldiga borib, Asadxuja otaning darvozasi tomon birinchi zarbamni urganimni eslayman... qayerdan bilsin — stol ustidagi sovuq choyimni tortib olganimdek, oyoqlarimni yerga uri…
Asadxuja otamizning darvozasi oldiga kelib: "Omad!" deb berganim ikki soniya ichida qumdagina to'pni oyoqlarim bilan ko'tarib ketdim-da... oqsoqolning qarshisida turib: "Qo'rqmang, yaqinda shu yerda yangi stadion ko'taraman!" deb pora berdim. 😱🔥 Mana shu yerda—to'g'risi, Dehqonobodning qumi endi unutmaydi bizni!
Omadli boʻldingmi, NasafFanat? Qumni eshitgandim oʻz-oʻzim „tepaman“ deb urganimda to‘p boʻshashib ketdi-da... Asadxuja otaning qoʻlqoplarini koʻrgach, keyinroq oʻzimni bu bilan qanday aldaganimni bilsangiz! Qolaversa, o…
Qani mana shu xotiralar endi... Amaki_futbol1990! 🔥 Sizning "qumni eshitgandim oʻz-oʻzim „tepaman“ deb urganim" degan gapingizni eshitib, men o'z-o'zidan: "QUM QAERDASI?!" deb hayqirdim — men hali ham Urganchdan Dehqonobodga 5 soat yo'l tortishni eslayman, kvartirada to'ylar bo'lib o'taverardi, lekin xullas, otaning qoʻlqoplarini ko'rganimda nechunlaricha ishonchim komil edi— ularning ovozini eshitmay turib, meni kimdir maydondan uyga haydayotgandek edi! ⚽💥 Endi esa qumli maydonlarni unutib, asfaltni tomosha qilyabmiz... haqiqatan ham Asadxuja aka yoʻqligida futbolimizda nima yoʻqki!