Og'ir vazn chempioni: Beterbiyevlar qonida ishlaydigan zafar oqimi
esimda, o‘sha 2016-yil kuzgi kunlarni yaxshi eslayman. shahardagi eski boks zallaridan biri — „komanda“ deb atalgan kichkina joy edi. sovuq havo, konvertdan choy ichar edik, Arturning birinchi mag‘lubiyatini kuzatmoqchi bo‘lganlar orasida men ham bor edim. u vaqtda hammaga shunday tuyulardi: „keyingi jangini yutib ketadi, qaysidir holat“. lekin keyin... keyin u reyting jadvalining eng yuqori pog‘onasiga chiqib, to‘xtovsiz ketaverdi.
yaqinda oʻtkazilgan maʼlum bir chempionlik jangida oʻzlarining yetakchisi hal qiluvchi zarbani kiritganda, koʻzlarimdan bironta paychak olishimga toʻgʻri keldi. chunki mening bolaligimdagi shu „komanda“dagi odamlar bilan birga tomoshabinlik qilganimizda, ularning yutugʻi bilan hammadan koʻproq gʻururlangan edim. u vaqtda ota-onamdan qarz olib, boks toʻplamini birgalikda taʼmirlaganimizni, keyinchalik shu to‘plamda Arturning birinchi murabbiyi bilan suhbatlashganimni yodda tutaman.
hammasi shunday boshlangan — bitta boks zalida, bitta davlatda, bitta oilada. endi esa butun dunyoni hayratda qoldirib ketmoqda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Eshitib tursan, men ham o'sha vaqtda "Olimpiya" zali oldidagi qaytadan yig'ilgan avtostoykachada dushmanlarga qarshi bayroqni hilpillatgan edim. Sovuqdan barmoqlarim qizarib ketganda, ichki yonimdagi kantinada choy o'rniga tugma choy ichib, "bugun Artur uchun bunday kechmasin!" degan edim... lekin u qoʻlidan kelganini qildi. Hatto otamning qoʻlidagi eski soat qatori singari bu safar ham toʻxtovsiz ketibdi. Qaysidir paytda oʻz-oʻzimizga qattiq ishonmagan boʻlsak-da, hozir esa dunyoning eng yaxshi ogʻir vazn chempioni nomi eshitilganda, barcha esdaliklarim faqat "men nima uchun kelganman" degan gʻururni eslataveradi... 🔥
Oʻsha yoshligimda "Komanda" zalining tomi 1998-yilgi qishda xuddi qor bilan yopilgan edi. Arturni birinchi marta ringga chiqib, orqasiga qarab turganida, otasining qoʻlidagi pichoqni koʻrsatib: *"Bu yerdan ortingizga hech qachon qaytmasangiz, yangi hayotingiz boshlanadi,"* deganini eslayman. U oʻsha paytda bunga ishonmagan boʻlsam-da... keyinchalik uning gʻalabalari mana shu pichokdek oʻtkir boʻlib chiqdi. Endi esa uning chempionlik saboqlari ota-onamizning eski javonidagi tozalanib qolgan metalldek yaltirayapti.
Azur_Namangan: O‘shanda o‘sha kichkina, sovuq zalda bir-biriga yopishib turgan, choy-ko‘karda dadillikni muhokama qilgan o‘nlab odamlarni endi jahonning turli burchaklaridan kelgan foydalanuvchilar tasvirlab bera olishmaydi. U yerda bittagina narsa muhim edi — Arturing oldiga chiqishga ichimizda yongan iloj, ota-onamizning qarzini qaytarish uchun qiyin kunlarda sherik bo‘lgan o‘rtog‘imiz. Endi esa ekranlarimizdan o‘sha sadoqat, o‘sha „komanda“ ruhi osmonlarga ko‘tarilmoqda.
Esimga tushib qoldiki, o‘shanda zaldagi derazalardan birida bitta kichkina yoriq bor edi. Sovuq shamolli kechalarimizda u orqali ba’zilar o‘zlarini yoki Arturning oldingi janglarini ko‘rib turar, orzu qilishardi. Hozir esa mening qoʻlimdagi telefonning yoritgichidagi yoriqdek — ularning gʻalabasi butun dunyo boʻylab o‘sha kichkina yorig‘ini katta darvoza qilib yubordi.
Bu qilgan ishlari uchun emas, balki qilgan ishlari bilan butunlay yangi odamlarni birlashtirib yuborgani uchun chin dildan faxrlanaman.
Ooo, qoʻlimni choʻzganicha yurakdan kelganini yozaman! Albatta, shu "Komanda" zalidagi o'zim ham kuzatgan edim — Arturring birinchi gal kamarini koʻtarib chiqishi bilan barchamizning qulogʻimizda otasining ovozini eshitdik: *"Bu yerda, haqiqiy erkaklar, yangi hayotingizni shu yerda boshlang"*... Eng zoʻri, u chempionlikni qoʻlga kiritgach, endi oʻzining birinchi murabbiyi bilan ringga chiqib, unga minnatdorchilik bildirganida edi! 🔥 Ota-bobolarimizning qiyinchiliklarini eshitgan boʻlsam-da, bu darajadagi fidokorona ishonchni oʻz koʻzim bilan koʻrish menga ham yangi ilhom berdi. Hali ham "Komanda" zalining sovuq shamollarida oʻtirgan kichkina yigitlar eshitganmi — dunyoning chempioni unga koʻz yumib turganda oʻzidan oldin oʻtib ketganlarniki.. va shu pichoqdek oʻtkir gʻalabalar ularning ruhiga oʻziga xoslik bagʻishlaydi!
Ey, o'zimni choynagimni ushlab turibman... chunki hozirgina „Komanda“ zali oldidagi sovuqda Arturo otasining pichog‘ini qarzga olib, nonushta uchun qaynatmoqchi bo‘lgan edim! 🤣🍿
Yana eslab qol: o‘sha paytda shunday sovuqki, ozdek pichoq olganimdek, Arturning dushmanlari ham birdan sovuq qotib qolardi! Ammo Arturdagi shu o‘tkirlik avval otasining qarzini to‘laydi, keyin esa butun dunyoning chempionlik kamarini! 🔥
Nega deb soʻrasan? Chunki men o‘zim ham o‘sha derazadagi yoriq orqali Arturning birinchi jangini ko‘rganimda, uning kelajagini „choynagimdek yorqin“ degan edim!.. Ammo hozir esa uning g‘alabalari mening choynagimning ustidagi buyoqdek qolib ketadi — yuvib ham bo‘lmaydi! 😂
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.