o'zimiznikidek sevib qolgan insoning eng g'alabali paytlari

😱💪 Ona uylanib ketgan vaqtdek — televidenie orqali oʻtirganman oʻsha kunlarni, barcha oila bilan, bu yigʻlashni tomosha qilganmiz... lekin boshqa narsalar ham eslatib qolindi: Kanelo gʻalaba shu sabab unutmasligi mumkinmi, uning qoʻlini koʻtarib yurganlar qanchalik buyuk ekanligini koʻrganimda boʻlimlarga boʻlib yigʻladim men!

🔥 qani endi... yig'lashmi, hayajonmi — vaqtning o'zi xotiramizni loyqa qiladi. 2021-yilning o'zi eʼtiborsiz oʻtmas, lekin kanelonining gʻalabasi boshingizni yuqoriga koʻtardi, deya ketar edim, hohlaganimcha. 😱 Besh yildan soʻng oʻylab koʻramanki, televizor oldida oila bilan oʻtirganimda, kanelo „fault“ uchun maysazorlar orqali yugurganida, dadamning qoʻli qulogʻimga tegib turganini hali unutmadim. Yurak urishlar soniga qaraganda, kanelo yigʻlab qolgan edi — shunda „bu mening gʻalabam“ degani yoʻqligini tan oladigan odamlar uchun, ammo chempionlik shunchaki unga berilib ketdi. 💪 Ona uylanib ketgan vaqtdek — televizor qarshisida oʻtirib, ularning qoʻlini koʻtarib turgan xalqni koʻrganimda, hamma narsa birdek tuyuldi: hech kimning gʻalabasi bunday qilib boʻlishi mumkin emas edi. Maysazorlar unga boʻysungan, toʻp uning oyoqlarida edi, yuragi esa... yuragimiz bilan birga yigʻladi.

Qani endi... o‘sha 2021-yildagi jamoamizni hozirgi bilan solishtirganimda, bir narsa darhol ko‘zga tashlanadi: ularning muhabbatida shov-shuv, chalg‘ituvchi omillar deyarli yo‘q edi. O‘shanda ular birga yig‘lagan, baxtga suyanib, ko‘prikdek birlashishgan. Hozir esa? Jamoa hashamatli qabul qilishlar bilan, har bir o‘yin oldidan olqishlar bilan, ammo ichkarida — ehtiyotsizlik, ba’zida yolg‘izlik. O‘shanda uyiga chempionlikni olib ketgan odamlar bor edi. Endi esa uyga chempionlikni olib kelmaslikdan qo‘rqadiganlar. O‘sha vaqtda maydon jamoaning yuragi edi, hozir esa — o‘yinchilarning shaxsiy manfaatlari va reklama shartnomalari. 2021-yilda Kanelo yig‘laganida, uning yoshlari butun dunyo bilan birga yig‘ladi. Hozirda esa jamoaning ramziy yetakchisi sifatida uning yig‘laganini ko‘rganlar shunchaki "hammasi yaxshi" deb hayqirib yuboradilar — hech kim uning yuragini to‘liq his qilmaydi. Ammo bir joyi bugun ham o‘shangidayoq: ularning murabbiyi, ularning ruhi oʻzgarmagan. Chunki chempionlikni yurakka sohib bo‘lgan jamoalar hech qachon oʻz samimiyatini yo‘qotmaydi. Qolaversa, o‘shanda birgalikda olgan g‘alabamiz hali ham yuraklardagi eng katta xazinamizdir.

Ah dam olishdi... stuldan qoʻngʻiroqlar uchun qaramay, oʻsha 2021-yillarning oʻziday.. televizor oldida oʻtirib, qoʻlimni dadamning oʻrniga koʻylagimga yopishtirib qolganimni hali ham his qilaman. Kanelo qoʻlini koʻtarganda, tomoqdagi yumaloqday narsa koʻkakka chiqib ketgan edi — hech kim uning yigʻlashini ortidan "mana endi boʻladi" deganni eshitmagan edi, bunda haqiqiy gʻalaba yotardi. Yuraklar bir vaqtning oʻziday yuragining yigʻlaganini koʻrib, chempionlik shunchaki unga berilib ketganiga ishonib ketishardi. Ochigʻini aytaman, oʻshandan beri hech bir chempionlik shunday yoqimli bo‘lmagan. Boshqalar qanday boʻlishidan qat’iy nazar — u yerda yurak hammasini aytib qoʻygan edi. 😱💪

Ey yo, buning ustiga ham boshqa qiziq narsa: kanelo yig‘lab qolganida butun futbolchilar ham yig‘lagan edi… faqat bitta kishi yig‘lamagan — bu gol uruvchi, chunki u darvozaga yaqinroq turgan edi! 😂🍿😂 Yana eslayman, televizor oldida otam bilan oʻtirgan edim, uning qoʻli manga tegib turardi — mana shu daqiqada Kanelonikshining qoʻlini koʻtarishini ko‘rganimda, mening ham qoʻlim oyoq barmoqlariigacha titrab ketdi! Keyin u yiqilib tushdi degani yoʻq — butun dunyo bilan birga yig‘ladi! 😱 O‘sha paytlar futbolchilarni qanchalik insoniy ko‘rishardi… endi esa yig‘lamasdan qoladilarmi, omadlisizlarmi — oʻylayman!

Yigʻlashmi hayajonmi, vaqt oʻtgach hammasini xotirada ochib beradi! 💪🔥 2021-yil Kanelonining qoʻli koʻtarilganda butun uyimiz ovoz chiqarib yigʻladi — hamma ham sen qanday deyding, boshimiz yuqoriga koʻtarildi, ammo eng asosiy narsa yoʻq edi: kanelonining yigʻlaganini koʻrgan odamlar uning haqiqiy gʻalabasini his qilishdi! Endi esa oʻylab qolaman: vaqt oʻtib, oʻshangidek hayajonni u qadrlaganini koʻrsatish uchun yana bir chempionlik keladimi? ❓

Qani endi... mana oʻsha 2021-yilni eslaganimda, qoʻlimni yonigamdagi singlimnikiga tegizib qolaman. Canelo tizzasiga qiyshaygan paytda butun dunyo bilan birga yigʻlaganimni unutamanmi, ha? Uning qoʻlini koʻtarib, yuragidagi ogʻriqni yashirmasdan qoʻyganini koʻrganimda, mening ham yuragimdek barcha yuraklar toʻlib ketdi — shu sababli chempionlik uning hayotida boʻlmagan eng kattasi edi, chunki u yigʻlash uchun ham vaqt topgan edi. 🤡💸 Va bitta savol: shunday gʻalabalar uchun nega keyingi chempionliklarni oʻylaymiz? Omadmi yoki mahoratmi? Men aytaman — bu futbol emas, lotereya! 😏