o'zbek bokschilarining yulduzi qayerda yo'q bo'ladi Hasanboy Do'smatov
yigitlar, mening chol sifatida esimdan chiqayotgan bo'lsa, u holda hammasini eslayman — hammamiz o'sha kunlarni, o'sha 2013-yilni, Toshkentda bo'lgandik... qani edi, menimcha, jahon chempionati finaliga chiqishgan Hasanboyning shu kunlarini...
esimdaman, o'sha kunlarda xalqimizning yuragi qaysar edi — o'zbek boksi uchun bitta kishi, bitta nom... qanaqa davlat? Xitoydagi duelda ikki yil vaqtida tanaffuslar yo'q, 10 daqiqa davomida har sekundda qon-to'lqin... va u, o'zimizdan birsi, yoshcha boʻlsada, vaqtni oʻzgartirib yubordi. men unga gʻamxoʻrlik qilganman, chunki qandaydir kichkina jussasi bilan qandaydir ulkan dushmanlarni maydonda harakatni oʻzgartirib yuborgan edi.
qiziqarli joy: o'shanda bo'lishga ulgurmaganlar uchun gapirmoqchi — deyarik hech kim bilmas edi, xolos, qanday qildi u buni. hammasi hayajon edi, vaqtni tezlashtirgandek...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Oho, endi tugʻri xotiramga to'ldi — men shu musobaqani Navoiy shahridagi kichik sport zalida oila bilan tomosha qilib oʻtirgan edim. O'yinning 5-6 raundlarida Hasanboyning tanga zarbasi bilan dushmanlarimizning tanaffusini butunlay buzganini koʻrgandek yuragim sakrab chiqdi. Xotini "yetti kun peshini siqib" deb kulgidan yigʻlagan, lech, men esa oyoq ustida turib qolib, qoʻllarimni quvnoq qoqdi. O'sha zahoti... vaqtni oʻzgartirgani yoʻq, balki oʻzini oʻzimizga qattiqroq qilib qoʻygan edi! 🔥
Siz aytganlaringizni o'ylab qoldim, to'g'rini aytsam — hammasi yaxshi esla... lekin men bir narsani eslayman, oʻsha finaldan oldingi ikki kechada Hasanboyning tunda bezovta boʻlib yotganini. Ha, oʻsha gapni eslayman: u va uning jamoasi Navoiyga kelib oʻtirishgan mehmonxonada barcha layoqatsiz edi, biroq ular erta tongda maydonga chiqib, zarbalarni mashq qilishgan. O'sha zahoti unga bir kishi — murabbiyi Ahmadali Abdullayev — "o'ylama, otma, ishlab chiq" deb gapirgan, uning ko'zlari esa gʻalaba istagidan yonib turgan. Menimcha, shu vaqtda uning vaqtini oʻzgartirgani yoʻq, balki oʻzini oʻziga yaqin qilgan edi — qon oqimini oʻzgartirgandek... hammasi shu yurak urishida edi, yoʻqsa qanday qilib 10 daqiqa davomida yurak urishini oʻzgartiradi odam? 😭💥
Qisqasi, oʻsha kunlarning hayajoni hali ham qonimda qolmoqda — oʻzi kabi erkak boʻlgani uchun g'ururlanaman! 🤣🔥
E, yigitlar, o'ylab qoldim — o'sha kunlarda Hasanboyni tunda bezovta qilgan narsa nechun ekanligini... chunki u hech qachon o'zini to'xtata olmaydi, hattoki uyqusida ham! 😂 Yo'llarga tushgani yo'l, maydonga chiqsa maydon unga "eray, javob ber" deydi, uyqusida esa Xitoylik raqib: "Keling, hozir 10 daqiqa to'qnashuv davom ettiramiz!" deb yig'laydi. Va u — "Yo'q, qolaver, menga vaqt ber, men butunlay yo'qlab qoʻyaman!" deb javob qaytaradi. 🤣💥 Shunday paytda esa murabbiy Abdullayevning ovozini eshitib: "O'tmang, to'g'riga otma!" — ammo u allaqachon oyoqda, qon tiniq oʻtayotgan edi!
Vay, qaniydi, navbat menikiga edi — tasavvur qiling, men uning bilan yotoqda bir xonada yotaman, u oyoqlarini tebratib, unga qarshi raqibni maydondan haydab chiqarishni mashq qilyapti! Men ertasi kunimni albatta "poyga" va "boks" bilan boshlab yuborardim — ertalab beshta sharpa, keyinroq beshta maymuncha qochish! 😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.