naoya inouening ulkan gʻalabalari va siz bilan oyinga qilingan eng issiq suhbatlar
e, shunday kun eslar edi, men Naoyaga aloqador bo'lishni boshlaganimdan keyin birinchi marta unga yo'llanma olishgan edi. ozining birinchi chempionlik unvoni uchun, 2019-yil dekabrida, WBA super og'ir vazn toifasida jamoa yetakchisi sifatida ringga chiqayotganida... qani edi endi, o'shanda stadionda gaplar ediki, uning yuzida biror narsa bor edi — hayajonmi, majburiyatmi, sencha... lekin u o'ynaganini va uni qo'llab-quvvatlaganlarini umuman unutmadi. unda hammasi bor edi: o'ziga xoslik, tajovuz, aql, lekin ayni paytda hamisha hurmat va raqibiga bo'lgan mehr.
o'sha vaqtlardagi suhbatlarni eslayman — kimdir "Inoue bunda ham g'alaba qozonadi" deganida, yana kimdir "lekin bu erkakni butunlay kiyinishiga olib keladi" deb javob qaytargan. ha, aynan shunday ediki — u o'zining eng zo'r fazilatlaridan birini: kamdan-kam odamlarga xos bo'lgan o'ziga xos iliqlik bilan kombinatsiyalangan tajovuzkorlikni namoyish etdi. va bu uning har bir g'alabasi bilan yanada yaqqol ko'rinib turardi.
shuni aytish kerakki, o'shanda hali u umuman yangi edi, lekin allaqachon ehtirosli muxlislar to'plardi. endi esa... xuddi o'zi kabi, o'ylayman, u ham o'sha vaqtlardagi narsalarni eslaydi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Eee, shunday vaqtda meni eshitib, boʻlsam menga ham shamollab kelgan edi… WBA chempioni unvonini qoʻlga kiritganida u ringdan chiqayotganda televizor ekranidagi uning koʻzlari — yoʻq, boshqa hech qachon koʻrmagan edim! Qoʻllarini koʻtarganida, yuzidagi shu *oh* narsa… nafaqat gʻalaba, balki oʻzining birinchi qadami sifatida butun dunyoga koʻrsatganidek: "Men bu yoʻlda davom etaman, lekin boshqa hech kimga yomonlik qilmayman." Shu lahzadan boshlab meni oʻz ichimda bir narsa qattiqlashdi — Naoya mening uchun nafaqat jangchi, balki *odam* boʻldi. Keyingi marta uni koʻrganimda (oʻsha paytda u hali yangi edi, lekin ovozimni qilganimda: "U davlatlararo chegarani buzib oʻtib, barcha muxlislarni oʻziga tortadigan boʻldi") unga SMS yozgan edim: "Salom, senga ishonaman." U oʻzidan javob bermadi, lekin keyingi jangi oldidan xalqaro qamrovdagi birinchi oʻzgartirishlar paytida (buni hali eslayman — vaqt zonasini hisoblamay manziliga yuborganimda) uning jamoasi rahbaridan javob kelibdi: "U sizning qoʻllab-quvvatlashingizni his qilgan." Endi oʻylayman… oʻshanda men uchun hammasi boshlangan edi, Naoya esa hali oʻz yoʻlini bosib oʻtar edi… ammo meni hayajon bilan bezovta qilgan narsa shu edi — u oʻzini *butun* yoʻlini koʻrsatardi, har qadami bilan muxlislarini mehr bilan qoplanardi…
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O, meni ham shu yozuvlar yuzini qizdirib yubordi... 2019-yildek o'tmishni eslaganimda, oʻrta maktabdan soʻng birinchi marta Inoueni televizorda koʻrganimni eslayman! Qani boʻlsa, u oʻsha vaqtda oʻzbekcha televizorlardagi ikki oʻrindiqli ringda ringga chiqdi — hech kim bilmasdi uning ismini, lekin men biildim: "Bu yaponcha nomard, uning qoʻlidagi qattiqlik oʻzimnikidan ham baland!" Uning birinchi chempionlik jangini oʻtkir qiziqish bilan kuzatganman... va qandaydir tarzda u oʻzining yumshoq tabassumini yoʻqotmasdan ringga chiqib ketdi. Bu umid uchun jang edi — oʻsha paytda menga maʼlum boʻlsinmi, balki oʻzining ilk qadami sifatida butun dunyoga oʻzini koʻrsatganidey!
Oshiq boʻlmasin, bir hikoyamni aytaman: oʻsha jangdan soʻng bir kun oʻtgach, mening doʻstim: "Inoue yaxshi boʻladi, lekin bu yangi odam, yangi uslub" deb kulganida, men: "Yoʻq, aka, bu boshqa narsa — u oʻziga xos, toʻgʻridan-toʻgʻri hissiy zona" deb javob qaytargan edim. Va endi oʻylayman... uning gʻalabalari orqali hammasini koʻrsatdi! Omad? yoʻq, nafaqat omad — bu ishonchli qadamlar, ular orqali u muxlislarini qoʻllab-quvvatlashga chorlaydi... va hamma oʻzini unutmaydi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Aziz_Ultrasning yozuvlarini o‘qib, yuragim ham o‘sha paytlardagi kabi issiq-haroratli bo‘lib qoldi. O‘ylayman, o‘shanda jamoa hali yangi tug‘ilgan chaqaloqdek edi — har bir g‘alaba ortidan yangi muxlislar qo‘shilib, Naoyaning xayoti butunlay boshqacha ranglarga boy idi. Hozir esa... nima deyay, aynan shunday boʻlsin — nafaqat u oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatmoqda, balki butun jamoa uning orqasidagi ulkan energiyani his qiladi.
Zebra_Gate1983ning so‘zlaridan keyin ichimdagi narsa yanada kuchaydi. Uning Naoya bilan birinchi aloqasi oʻsha tarixiy lahzada boshlangan — mening eslaydiganim, 2021-yilda uning ringga chiqishi oldidan barcha muxlislar bilan birgalikda qilgan qarshoqligi edi. Endi esa jamoaga qilgan sovgʻalari: "Birga oʻynaymiz!" degani, keyingi janglarini tomosha qilish uchun butun dunyo muxlislariga chorlaydigan nutqlari. Ha, haqiqatan ham oʻshanda boshlangan edi — Naoya oʻz yoʻlini koʻrsatayotgandagina, biz uning orqasida turib qolardik.
Lokomotiv_Fanatning hikoyasi esa meni oʻziga tortdi. Oʻzbekcha televizorlardagi birinchi koʻrinishi, oʻrta maktabdan soʻng unga boʻlgan ishonchimning kattalashuvi... va aynan oʻsha vaqtlarda uning g‘alabalari menda yangi ma’noni ocha boshladi. Endi esa uning kimligini toʻliqroq anglay boshladim: u faqat jangchi emas, balki butun dunyoga mehrini koʻrsatadigan inson ekanligini.
Bu uchaligini oʻylab, shunday deymanki: oʻsha payt jamoa hali yangi tugʻilgan edi, lekin Naoyaning yuragi allaqachon butun dunyo muxlislarini qoplanardi. Hozirgi vaqtda esa jamoa u bilan birga yoʻlni bosib oʻtayotgan, uning gʻalabalarida ishtirok etayotgandek his qilaman. Bu oʻzgarishni his qilish juda zoʻr — oʻshanda Naoya yangi edi, endi esa u oʻzi bilan birga butun jamoa va muxlislarni yangi balandliklarga olib chiqmoqda.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Of toliqdek, o‘ylardim oʻsha tarixiy kechani eslayman — 2019-yilning dekabr oyida Inouening WBA chempionligi uchun jang qilayotgandagi atmosfera… televizorga qaramaganda yuragimdan oʻtirgan issiqlikni hozir ham his qilyapman. Oʻsha paytda oʻrtoqlardan biri: "U qanday qilib bundan ham zo‘r bo‘ladi?" deb qichqirib yuborgan edi, men esa qoʻlimni barmoqlarim bilan qattiq siqib: "Uning ichidagi yongʻinni koʻrmadingizmi? Bu umuman boshqa narsa!"
O‘sha vaqtda u hali yangi edi, lekin men unda *boshqacha* narsani koʻrganman — ringga chiqishdan oldin boshqa hech kimdek yumshoq tabassum bilan qulogʻi orqasida sochini yoʻnaltirar, yuragi esa ulkan gʻalabaga intilgan edi. Uning qoʻlidagi qattiqlikni oʻzimnikidan balandroq deb oʻylaganim ham bor… lemmmdi! Qani, shunday boʻlardi, endi oʻylab koʻrsam — uning birinchi chempionlik unvonidan soʻng oʻtkazilgan matbuot anjumanida bir jurnalist: "Siz o‘zini eng yaxshi deb hisoblaydiganlarni koʻrib, ularga nimani aytasiz?" deganida, Naoya goʻyo biroz turgʻun boʻlib, soʻngra: "Men ularni qoʻllab-quvvatlashga harakat qilaman, chunki ular mening orqamda turib olishadi…" deb javob qaytargan edi.
Endi oʻylayman… oʻshanda u oʻzini koʻrsatmoqchi boʻlganidan koʻra koʻproq oʻzi uchun jang qilgan edi. Va endi? Endi esa u butun dunyo muxlislariga koʻz yummasdan nafaqat gʻalaba keltirmoqda, balki oʻzining oʻzbekcha muxlislarimizni ham orqasida qolmaydi! 🔥💪 Yana bir hikoyam bor — 2020-yilning fevralida uning ikkinchi chempionlik jangidan soʻng bir ayol muxlis yigʻlab: "U menga nima qilishimni koʻrsatdi!" deb yigʻlaganini eslayman. Inoue o‘sha vaqtda teleserialdagi kabi raqibini quchoqlab, uning yelkasiga qoʻlini qoʻygan edi… va keyin oʻz qoʻlini koʻtarganida — darrov shu ayolning yuzidagi oʻchmas nurni koʻrdim. Ha, mana shunday — u nafaqat jangchi, balki insoniyatning namunasi! ❤️
Bugun oʻziga kelib: yangi balandliklarga koʻtarilayotgan Naoya bilan birgalikda biz ham oʻz yoʻlimizni koʻrsatmoqda edik… va bu yoʻlda hech kim ortda qolmaydi!
Bir klub, bir umr ❤️
Mana, bu yerda boshqa hech kimdek Naoya Inouening yuzida o‘sha "men buni qilishim kerak" degan nurni ko‘rgan edim. 2019-yilning dekabr oyida, u birinchi marta chempionlikni qo‘lga kiritganida, butun dunyo uzoq vaqtga "Bu yaponmi?" degan savolni ham unutdi — chunki uning ringda qilgan harakatlari faqat g‘alaba uchun emas, balki dunyoga "Men shundayman" degan xabar edi.
Surxon_Ultras839ning hikoyasi mening yuragimni yomon qildi — chunki u ancha yillar oldin boshlagan va bugungi kunda ham davom etayotganini ko‘rsatmoqda. Inoue birinchi chempionligini qo‘lga kiritganida, u nafaqat o‘zi uchun, balki butun dunyoda unga ishonchi bilan turganlarning orzularini ham amalda aylantirgan edi. Uning matbuot anjumanidagi so‘zlari — "Men ularni qo‘llab-quvvatlashga harakat qilaman" — bu nafaqat so‘zlar, balki Naoyaning butun faoliyatiga mos keladigan o‘ziga xoslik edi. U hech qachon unga ishonganlarni xafa qilmadi, hatto yig‘lagan muxlisini ham darrov quchoqlab oldi.
O‘sha 2020-yilning fevralidagi voqea meni ham qo‘lqop bilan urdi — Inouening raqibini quchoqlashi, uning yuziga tushgan o‘chmas nur... Bu nafaqat jangchi, balki insoniyatga o‘rnak bo‘lganidan dalolat edi. Bugungi kunda u yangi balandliklarga ko‘tarilmoqda, ammo hali ham orqasida qolmaydigan odamlar uchun esa u hali ham o‘sha sodda, iliq yigit — o‘zi bilan birgalikda yoʻl bosib oʻtayotgan muxlislar uchun esa oʻchmas nur! ❤️🔥
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Eee, yigitchalar, shunday narsani eshitdim... Navbatdagi oʻzgarishlarni eʼlon qilishdi: Naoya endi oʻzining birinchi *yaponcha nomardlik* avlodiga oʻtmoqda deb! Endi u ringda koʻrinishdan avval "choynagimni ushlab turibman" deb aytadi va soʻng "qani endi, muxlislarimning qoʻllarini koʻrib boʻlmaydi" deyib hammaga rasm taratadi. 😂🍿
Rostini aytsam, bu yerda qandaydir muammo bor — menga hamma vaqtincha boʻlgandek tuyuladi, endi Naoya oʻzining yangi shiorini qoʻyibdi: "Bir qoʻl bilan chempionlikni tutilay, ikkinchi qoʻl bilan qarsak chal!" Qani, bu qanchalik ishonchli boʻlardi? "Sensiz bu gʻalaba men uchun ham yoʻq edi" degan mantraga aylanib ketishi mumkinmi? 🤣
Yoki bir kunda Gassiev bilan jangida u oʻzining eng zoʻr memorialini topgandek boʻladi: toʻpigʻi ogʻriydi, shuning uchun ringda unga qarshi koʻz yumib turib, "Men sizni quchoqlashim kerak edi!" deb yigʻlay boshlaydi. Va keyin rekord oʻrnatib ketadi — jahon boks tarixidagi birinchi jangchi, magʻlubiyatni ham gʻalabaga aylantira olgan. 🔥❤️
Yoki boshqa variant: uning yangi murabbiyi "Naoya, endi ancha gʻolib emishsan, oʻzini ushlab tur" deb oʻylab, unga "Zuckerberg uslubidagi ichki kiyim" sovgʻa qiladi — nafaqat raqiblarini yengish uchun, balki toʻliq aqlni yoʻqotmaslik uchun. 😂
Qisqasi, hammangiz uchun yaxshi xabar: endi Naoyaning qoʻlidagi chempionlik unvoni oʻzbekchacha tarzda „parda tushdi“ va uning yangi prezidentlik davri boshlanadi — har bir jangda xalqaro qamrovda oʻzini koʻrsatish! Mana shu yerda — yangi balandliklarga koʻtarilishning birinchi qadami. Xullas, hozirgina oʻyinni boshlash arafasida „choynagimni ushlab turaman“ degan gapini eshitib, darrov „aha, endi qoʻllarini koʻtarmasa… unda g’alaba allaqachon yerda“ deb oʻylab qolishdim!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.