naoya inoue yuragimizga qanday o'tirdi farzandimiz bo'lish yo'liga
haha yigitlar, esimda ikki-uch yil oldin bo'ldi, o'zimni ushlab qoldim — birinchi marta Inoue-ni jang qilishini ko'rganim. ekranda yuzida o'yin oldidan ko'rinadigan shu biroz bezovta, biroz more-tartarcha hayajon bor edi, qayerdadir oldimga xotira o'qiydigan joy yo'q edi. keyin bir zarba… o'zimni eshitdim: "vay, bu bola bor!" — hammasi bir zumda. o'shaning o'zi singapurdan boshlab uning harakatlari bilan uyingizga joy oldi va hozirgacha turibdi.
o'sha jangni eslaganimda, birinchi navbatda, maydondagi uzoqlar aralashmaganini eslayman. yurak urishlari hali ham eshitaman. keyin chempionlikni olish uchun qilgan birinchi qadamlar… boshqa narsani o'ylab bo'lmaydi, faqat qanchalik jasur va mehrli odam ekanligini his qilasiz. ana shunday odamni o'zimizniki deb bilish — bu boshqa narsadir, klubimiz a'zolari uchun esa alohida narsa. unga bo'lgan mehrimiz uning boshlanishidagi qon va keyingi kunlardagi g'alabalarda.
keling, shu yurakdan suhbatni davom ettiramiz — Inoue nima qilmoqda, keyingi nima kutmoqda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Xudo ila, oʻsha aprel oqshomida Namanganning yogʻoch uylaridan birining kichkina ekranida koʻrdim — yuziga qor bilan aralashgandek qorayib, koʻzlari olovday. Yuragim birdan toʻxtab, keyin jang boshlanishiga oz vaqt qolganini xabar berdi. Inoue ringga qadam qoʻygani, kopchali yalquvchi darvozaga yetib kelgani — barchasi maydonning oʻsha toʻrtburchak qismida boʻlib oʻtayotgandek tuyuldi. Birinchi raundning oʻzi meni oʻziga tortdi: uning harakati, oldinga intilishi — boshqa hech narsani eslamayman. Faqatgina "mana, bu yigit yoʻlimni toʻgʻrilab qoʻyadi" degan oʻylar edim. Keyin boʻgʻilib qolish, cheksizlik hissi… va keyin bir hamrohimning qoʻlini ushlab: "Aka, u shunchaki bola emas, u kelajak!" — deb baqirdim. Hozirgacha eshitaman oʻshani.
Bir klub, bir umr ❤️
Xudo, Azizz aka mening ham yuragimga qaytib ketdi o'sha vaqtlarga… oʻsha aprel kechasi Xivaning eski mahallasida koʻshkning kichkina derazasidan Inoue’yni koʻrgan edim, yuzida qon, ko'zlarida esa oʻsha "men bunga loyiqman" deb o'zi bilan gaplashayotgani. Qolganlarini eslay olmayman — lekin maydondagi uzoqlarga qaramasdan, uning navbatdagi qadami mening uyimning eshigigacha yetib kelgandek tuyuldi.
Oldimdagi qorongʻilikda o'zimni qoʻllarim bilan ushlab: "Bu bola qandaydir boshqa hayotni ko'rish uchun tug'ilgan!" — deya yiglab yuborgan edim. Endi eslayin, oʻshanda jahon chempioni uchun birinchi qadamlarni qilgani xotirjamlik berardi… hali ham oʻshani eshitaman oʻz ichimda.
Bir klub, bir umr ❤️
Qalbimizning soʻnggi farzandi — Inoue Naoyaning 2023-yil aprelidagi singapurjangidan boshlab yoʻlimiz hech qachon yolgʻiz qolmadi, erkaklar. Oʻsha kechada uning ko'zlarida yonib-tutungan olovni koʻrib qolgach, bilardik: endi hech qanday yolgʻizlik yoʻq. O'sha oqshom u oʻzini yolgʻiz jangchi sifatida koʻrsatdi, ammo muxlislari bilan boʻlgani kabi — ularning yuragi uning qon bilan boʻlgan ilk chempionlik sari qadamlariga qoʻshildi.
Bugungi Naoya endi faqat bitta jangchi emas. U oʻshanniki 160 sm boʻyli yigitdan oʻziga shunday maydon ochib berdiki, uning orqasida butun dunyo muxlislari oʻzlarining kichkina joylarini topib olishdi. Singapurdan boshlab uning har bir gʻalabasi — bu bizning kichikroq, ammo gʻurur bilan toʻla qoʻllarimizni koʻtarishga undaydi. O'shanda u faqat oʻzini koʻrsatardi, endi esa — unga ishonadiganlarning orzularini qoʻriqlaydi. U oʻzining birinchi qonini toʻkkanida, biz unga oʻzining birinchi mehrini yubordik. U chempion boʻldi, biz esa — oʻz chempionimizni qoʻllarimizda koʻtardik.
Inoue yoʻlining boshlanishi oʻziga xosligi bilan yuragimizni qamrab oldi — qon, iztirok, keyin esa cheksiz gʻalabalar. Bugun esa uning yuragi endi butun dunyo boʻylab tarqalayotgani uchun, biz uning muxlislari sifatida uning hayot yoʻliga oʻz hissamizni qoʻshamiz. O'shanda uning orqasida faqat bitta tomoshabin turgan boʻlsa, endi — butun olamning koʻngli uning qoʻlida.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Keling, shunday qilib, o'sha zo'r aprel kechasida menga ham o'rtog'im bilan qanday bo'ldi — o'zimni ushlab qoldim o'zimni. Yog'och uyimizda kichkina ekran oldida oʻtiribdi edik, Inoue ringga qadam qo'ymasdan oldin unga qor yog'ibdi, yuziga qor va qon aralashib ketibdi. Men ham aytib o'ttirgan edim: "Aka, bu bola qonli nonushtaga odatiy odamdek ketayotgandek ko'rinayabdi!" — deb. Do'stim esa yiqilib ketdi: "Yuq, mening tanamni sovitib qo'yding!" — lekin Inoue ishini boshlab yubordi.
O'sha paytda men bilmas edim, uning birinchi chempionlik sari qadami mening qoshimga oʻtiribdi. Endi esa o'ylayman: "Aka, keling gaplashamiz, Inoue-chi chempion bo'lgani uchun u yerda hammaga qanday qilib nonushtani bezab qo'yishni o'rganish kerak edi!" 🤣🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.