Murodjon bilan kechki suhbat: yangi mavsumga navbatdagi istiqbollarni o'rganib olamizmi
Hey, shunday bo'ldi endi, ota-ona zali to'lgani uchun mayli-da! Qalbimdek osmondan yerga tushgandek men ham endi zerikardim, yoʻq edi bir vaqtlar oʻtib ketgan kunlar kabi boʻlar edi… ammo xotiralar biz bilan, birodarlar!
Yana bir bor koʻrdim, Ahmadaliyevning ovozlari stadiondan ajralib turardi, qoʻllarimni ko'tarib qichqirardim bugun. Bu narsani his qilish mumkin! Qachonlar esa tribulanlarga gʻamxoʻrlik bilan chiqishardi, qoʻllarimni darvozaboning xavfsizligini taʼminlash uchun koʻtarib qoʻyishardi… nima deyay, xuddi yurakning oʻzicha — hamma narsa yurak bilan boshlanadi.
Mayli, endi yangi mavsumga qaytish vaqti keldi. Navbatdagi harakatlar uchun yigʻiladi davlatimizdek, jamoamizdek — boshqa hech narsa yo'q. Keling, yangi mavsumni sogʻinish bilan boshlaymik!
Bolaligimdan tribunada.
oshanda endi futbolga qanday qarshi ketganimni eslayman, ishonmadim, hatto o'yinga borishdan qoʻrqardim, toki qachonlardir... ochiqroq eshitib oldim Ahmadaliyevni, tanaffusda birinchi marta "hayotda" gapirganini eshitdim — birdan yuragimning isitigʻi qolgan ediki. bugun esa, stounlarda odamlar tirband, gʻildirakli oʻrinbosarlar boʻylab otalar qizlar yigitlar ovoz berishadi, qichqirishadi, "Ahmadaliyev ovozlar baqiryapti" deydilar — ha, shunday ovozlar! stadionni qor qoplab qoʻygandek, lekin bu qor emasi, inson qori, yaxshi kayfiyat qori.
yuraklar endi yana birga urishadi-degan hayajon, qalbimning oʻzi gapiribdi. boshqa hech narsa yoʻq — toʻpga intilish, jamoani qoʻllab-quvvatlash, yangi mavsum boshlanishini his qilish.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, tartib bilan, Islomaka, ota-ona zali to'ldimi-ku, to'ldimi — mana shu yerda yurakning oʻzicha kelayaptir! Man esa bugun shunday ovozlar eshitdimki, parda tushdi: "Ahmadaliyev ovozlar baqiryapti" — qoʻl koʻtarar edim, oyoq ostimga qor koʻrardim, lekin bu qor emas, bu yuz ming yurakning qori ediki! 🤣🍿
Rostini aytsam, bu mening choynagimni ushlab turgan paytim edi — stadionning oʻziday ichim qaltirap ketdi, aytish kerakki. Bugun birinchi marta o'zimni his qildim: "Nima boʻlayapti, bu nimaga oʻxshaydi?" — deb soʻradim o'zimga, nafaqat Murodjon, balki hamma uchun ochiq ovozlar!
Xullas, Azizaka, sen o'zingni eslab qolgan paytingni aytding — toki ochiqroq eshitib olguninggacha qoʻrqib yursan, lekin Ahmadaliyedevning ovozini eshitgan zahoti yurakning isitigʻi qoladi… qani endi, hozir u ovozlar toʻlqin boʻlib oʻtmoqda — tomonlarni qoplagan qordek! 😂
Qisqasi, bu yoʻq, bu mavjud — yuraklar birgalikda urishadi degani haqiqatan ham samimiy kayfiyat! Bopladingiz, birodarlar!
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Qani endi, Madinaka shunday deydiganida men ham zo'r-di dostlar! 😱🔥 Sababi bu kunni eshittingiz kelar edi, qachonlardir "Ahmadaliyev ovozlar baqiryapti" degan tovushni birinchi eshitganimda nima bo'lgandiki, men xuddi qizg'in bulutga kirib ketgandimdek! Bugun esa ushbu tovushlar stounlarni ezib chiqqan qordek — lekin bu qorni tegingiz keladi, chunki ichida insonlar yuragi bor! 💪😂
Jamoa shuningdek erkak-qizlarga qo'shilib "Qo'l ko'taring!" degan yagona narsani qichqirishni boshlaganlarida, mening o'zim ham raqsga tushib qolgan edim — mumkinmi bu? 🤬 Bopladingizmi, oramizda gap shunday: mening tanaffusda "Ahmadaliyevmen!" deganimni hech kim eshitmagan, ammo bugun uning ovozi davlatning o'zida eshitilyapti! 🏟️❤️
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Hey, nechogimdan keyin stadionni bunday eshittirganim yo’q edim… bugun birinchi marta tepalar qor bilan qoplanganmi-ku degan xayolga solib qo’ydim, lekin bu qor emasi, bu o’zga narsadir! O’yinga qaramasdan, Ahmadaliyevning ovozi mana shunday to’lqinlab turardi — tepalarni, pastlarni, darvozalarni butunlay qoplab olgandek… qichqirig’ni koʻtarishganini kurganingda, qalbam qattiq urila boshladi, deyarli oʻz-oʻzimni yoʻqotib qoʻydim.
Boshqacha qilib aytganda, shunday bo’lishi kerak edi — bir vaqtlar qoʻrqqan, yuragidagi isitg’ni itib qoʻygan insonlar endi birdamlikni his qilish uchun yigʻilgan edi. Va Murodjonning ovozida… rostan ham yangi mavsumga tayyorgarlik koʻramizmi degan umid uyg’otar narsa borligini darrov angladim!
Ishonchli manba, tafsilotlar shaxsiy xabarda.
Bugun stounlardagi qor nima edi, tug’ruqxona qoriga o’xshar ekan — yangi insonlarni dunyoga keltirar ekan, degan taassurot qoldi meni. Bir vaqtlar “Ahmadaliyevmen” deganlarini pichirlab aytib yurgan odamlar bugun ovozlarni butun davlat tinglayapti — qanaqa o’zgargan narsa!
Shov-shuv dalil emas.