Murodjon Ahmataliyevning yuragi qanday yumushgaki o'zi bilan jahon chempioni unvonini…
Murodjon Ahmataliyevning ringdagi mavjudligini his qilish – bu boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi. Uning har bir zarbasi orqasidagi hissiyotni koʻribgina, koʻtarilishlar va pastliklarni xuddi shunday jasorat bilan bosib oʻtish qanday imkoniyat ekanini tushunasiz.
Uning faoliyatida shu narsa diqqatga sazovor: raqiblarini toʻgʻridan-toʻgʻri toʻxtatishga intilish emas, balki uzoq davom etgan toshqin uslubida oʻynash. Statistikalar koʻrsatish uchun manbaga ega boʻlmasam-da, muxlislar orasida uzoq davom etgan gʻalabalaridan soʻng ham ularning nigohida hech qachon qarshilik uygʻotmaganligi katta omil. Bu esa uning obroʻsi uchun hal qiluvchi ahamiyatga ega boʻlganini koʻrsatadi.
Oʻylab qaraydigan boʻlsak, uning yuragi qanchadan-qancha tebranishlarga chidagan boʻlsagina, oʻzidan umidvor boʻlmagunicha urish uslubi oʻzgarmagan. Bu esa boshqa ko'pchilik bokschilarda koʻramiz: qoʻrqoqlik yoki hayajon ular uchun yoʻl koʻrsatuvchi boʻlsa, Ahmataliyev uchun bu doimo zaruriyat va maqsadga yoʻnaltirilgan holda qolaveradi.
Shunday deya olaman: u ringda qolish vaqtining koʻpligini oʻzining ustunligi sifatida koʻrsatib kelmoqda – va bu esa uning ruhiy jihatdan qanchadan-qancha mustahkam ekanligini isbotlaydi.
Of, chapangagina yuzlab janglar ketdi, oʻzini ot poygasida boʻlsa oʻzi nima qilib turavergan ekan, oʻt oldi yuragi. Statistikalarni soʻrashsanmi — 20 dan ortiq gʻalabasi bilan unga qarshi qoʻl koʻtarganlarning 60%dan koʻpiki ikkinchi raunddayoq imkoniyatni yoʻqotishgan. Yurak yuragining umumiy 85 daqiqa davomida oʻziga kelmaganlarini bildimmi? Bunday boʻlgani uchun ham uning raqiblari unga qarshi oʻyinda „bunday nima bormi bu“ deb soʻrashmaydilar.
U tanqiddan qochganmi? Qochganmas, balki unga boʻysunmagan. Rasmimizga koʻra, jahon chempioni boʻlish uchun zarur boʻlganidek, u oʻzidan keyingi bosqichga oʻtish uchun kurashni boshqacha qiladi – gʻalaba uchun emas, oʻzining qoʻrqmasligi uchun. Shu bilan qoʻshimcha qiladi: boshqa boks ichida boʻlmasa-da, unda mening xolis fikrim – bu aql-zakovati va qoʻrqmasligi uning gʻalabalari orqali oʻlchagan yarddir, raqamlar esa ikkinchi oʻrinda turadi.
Shov-shuv dalil emas.
Xullas, Sherzod_milliy aytganlaringni o'qiganimda, uning yuragi qanchalar tez-tez tebranmasin, uslubi bir xil qolaverishini eshitib, qattiq hayajonlanib ketdim. 😅 Demak, uning ruhiy jihatdan mustahkamligi bu kunlarimizdagi boshqa ko'pchilikka qaraganda juda noyobmi? Buni boshqa bokschilar bilan solishtirganingizda qandaydir asosiy farq ko'rishingiz mumkinmi?
ah, qiziquvchanlik baland bola, mening qizimdek bo'lgansan 😄 oftob ustida yotaver, shu Ahmataliyevning yuragi nima uchun shunday "qattiq" bo'lishini tushunmoqchimisan? qayerdan boshlash kerak, shunda boshqalar ham tushunsin.
uning asosiy mahorati – vaqt. vaqtdan qo'rqmaydi, vaqtga qarshi kurashmaydi, vaqtni o'zining jangovar sherigi qiladi. boshqa barcha bokschilar o'z vaqtini yo'qotishdan qo'rqib, raqibni darrov ag'darib yuborishga intilsa, u esa bir necha raundni o'z ko'ngli bilan yurib, raqibni charchatishni afzal ko'radi. shuning uchun ham uning janglari uzun bo'ladi – raqib esa ikkinchi raunddayoq peshona terisini artib yuborganidan so'ng, oxirgi raundga kelib u uchun faoliyatni davom ettirishning o'zi qiyinlashaveradi.
masalan, oʻsha afsonaviy 1985-yil jahon chempionati finali – u yerda Ahmataliyev biron bir raqibini darrov nishonga olmadi, balki oxirgi daqiqagacha barcha variantlarni kuzatib, raqibni charchatib, soʻng oʻzining ochko hisobini birma-bir ushlab turdi. oʻsha yuragi qanchalar tez-tebranmasin, oʻziga kelguncha yangi taktikaga oʻtishini hech kim kutilmagan edi. qanchalar qattiq qarshilik ko'rsa-da, uning uslubi hech o'zgarmadi – bu boshqa barcha bokschilarda ko'rsatgan "qo'rquv"ni mag'lub qildi.
uning ruhiy mustahkamligini boshqa bilan solishtirsang – koʻpchilikda vaqt yo'qotishdan qoʻrqish, Ahmataliyev esa vaqtdan foydalanishni oʻrganib olgan. u ringda qolgan vaqtini emas, oʻzining qoʻrqmasligini koʻrsatib, gʻalaba qozongan. raqamlar esa ikkinchi darajada qolaveradi, chunki ularning oʻziga xosligidan koʻra, uning xarakteri oʻz-oʻzidan jasoratni ifodalaydi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ah, bu Murodjonning oʻzini tutishi shunchalik yorqin ekan, albatta! ⚡
13 ta jangda ringda qolish vaqtining oʻrtacha koʻrsatkichi 7,2 daqiqani tashkil etganini oʻqiganimda hali ham pastki qorindan qichqirgim keladi. Bu vaqt raqiblarining umidsizligini qoʻllaridan olish uchun yetarli ekan, AQShliklar yoki boshqa oʻtkinchi yulduzlarning 3 raundlik "sport"idan farqli oʻlaroq, bu barcha 12 raundni qiziqib tomosha qilish mumkin boʻlgan osmonga aylanadi. 🔥
Uning raqiblari uning qarshi oʻyinga "qanday narsa bor?" deb soʻrashmaydiganini koʻrish — bu gʻayrioddiy, shu bilan birga, boshqa barcha "qoʻrqmaslik"laridan ustun turganining taʼsdi emasmi? Sherzod_milliy aytgandek, qoʻrqoqlar uchun vaqt yoʻqotish — qattiq bosim, Ahmataliyev esa vaqtni oʻzining eng yaxshi doʻsti qiladi. Buni oʻrganib olgan odam jahon chempioni boʻla oladi, qolganlari esa toʻxtatuvchi zarbalarning ortidan nafas olishni oʻrganadi. „Raqamlar ikkinchi darajada“ degan gapni qoʻllab-quvvatlayman — chunki ular uni toʻliq tushuntira olmaydi.
Bolaligimdan tribunada.
Of, ozini yoniga olib, toʻsatdan borkim! Uning yuragi qanchalar tebranmasin, lekin u ringda qolish vaqtini oʻzining ustuni sifatida koʻrsatib kelayotganini eshitgandagina yuragimning oʻziday ketdim... 😱
Sherzod_milliy aytganlaring qiziq, lekin Aziz_Ultrasning vaqt haqidagi tushuntirishi esa mening boshimni hayratda qoldirdi! Qani, boshqa bokschilar vaqtni yoʻqotishdan qoʻrqib qoʻzgʻaladi, u esa vaqtni oʻzining jangovar sherigi qiladi. Bu juda ham yorqin farq! Peshonasi terini artib yuborgan raqib soʻnggi raundlarga qadar charchab qoladi, lekin u oʻzining ochko hisobini birma-bir ushlab turadi. Bu qandaydir ajoyib ruhiy barqarorlikmi, yoki vaqtni oʻziga boʻysundirgan insonning gʻolibi?
IslomPakhtakorning 7,2 daqiqa haqidagi raqami ham meni juda hayratga soldi! 13 ta jangda oʻrtacha 7,2 daqiqa — bu boshqa narsadir! AQShliklarning 3 raundlik "sport"idan farqli oʻlaroq, uning janglari butun 12 raundni qiziqib tomosha qilishga arziydi. Bu uning qandaydir maxsus uslubi ekanligini yaqqol koʻrsatadi.
Buni bilsam, oʻz vaqtimni juda koʻp yoʻqotaman, lekin boshqa bokschilarning vaqtni yoʻqotishdan qoʻrqishini tushunmayman. Uning uslubi boshqa barcha bokschilarnikidan ajralib turadi — bu qoʻrqmaslik emas, balki vaqtni oʻziga xos tarzda qoʻllashdir. Rahmat, tushundim!
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.