Murodjon Ahmataliyevning ringga qadam qoʻygandan soʻng yetti yil ichida qanday qilib…
Hozircha boshqa hech bir bokscha uchun aytaylik, mag'lubiyatsiz seriyalar o'ziga xosroq bo'lsa ham, o'rtacha hisobda 20-25 jang davomida davom etishi mumkin. Ahmataliyevning 21 ta g'alabadan keyin birinchi mag'lubiyati haqida gap ketganda esa nafaqat muxlislar, balki ekspertlar ham avvaliga qattiq hayratda qolishdi — chunki statistikalar uning ustunligini ko'rsatardi, lekin kichik o'yinchilar toifasida bunday dinamikalar uchun bir oz noaniqliklar mavjud.
Aytish mumkinki, uning birinchi yirik raqibga qarshi yurishi qanchalik aniq bo'lganidan qat'i nazar, texnik yoshi va musobaqa tajribasining yetishmasligi yuqori darajadagi raqiblar oldida birinchi jiddiy sinov bo'ldi. Ya'ni, 21 ta gʻalabadan soʻng, magʻlubiyatga uchrash oqilona edi — chunki gʻalabalar odatda kichik toifadagi raqiblarga qarshi boʻladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Murodjonni bu 21 ta gʻalabada koʻrgan kishi sifatida, mening uchun birinchi magʻlubiyat qoniqarsiz boʻlsa ham, aql bovar qilganman. 22 yoshida 21:0 (17 KO) — bunday koʻrsatkichlar bilan hech kimga hayratlanish kerak emas. Bu nafaqat uning qobiliyatini, balki uning oldiga qoʻyilgan raqiblarning darajasini ham koʻrsatadi.
Lekin shunday boʻlsa-da, magʻlubiyatning oʻziga keladigan boʻlsak — texnik yetishmovchiliklar va tajribaning yetishmasligi, shubhasiz, asosiy omil. 21 ta gʻalaba odatda kichik toifadagi raqiblarga qarshi boʻladi, ularni osonlik bilan nazorat qilish mumkin, lekin yuqori darajaga oʻtganda, har bir daqiqaning qadrini bilish oʻzingni himoya qilish uchun yetarli boʻlmaydi.
YagonaFaxrning gapidagi "noaniqlik" tushunchasi esa meni mehr bilan qoldi. Statlar yaxshi, ammo ular almashtirib boʻlmaydigan narsani — jangovar ruhni oʻlchab bera olmaydi. Ahmataliyevning qoʻl harakatlari va qattiqligi boʻyicha statistik ustunligi raqibnikidan ikki barobar koʻp boʻlganini koʻrish mumkin, lekin bu uning ringda qanday "yashashi"ni koʻrsatmaydi. 21 ta gʻalabadagi boksining sifatini obyektiv tarzda oʻrganib boʻlmaydi — ularni toʻxtatib turgani yoʻq.
Demak, birinchi magʻlubiyati uning uchun tabiiy bosqich edi, degan xulosaga kelaman. Bu uning karerasidagi birinchi jiddiy sinov boʻlib, endi uni oʻta oladimi yoki yoʻqligini vaqt belgilaydi. Ammo bir narsani aytay — magʻlubiyat bilan yuzma-yuz kelganidan soʻng, u allaqachon boshqa bokscha boʻlib qoladi.
Isbot qani?
Murodjonning magʻlubiyatsiz seriyasini 21:0da buzgan narsa nimadan iborat edi? Buni Jonsona qarshi oʻyindan avval ularning ogʻirligi ham, kurash uslubi ham deyarli bir xil boʻlganiga qaramay, Ahmataliyevning statistik ustunligi ikki barobar koʻp edi — shunday boʻlsa-da texnikada qiyinchilikka duch kelganini oʻzim koʻrganman.
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
bu qizigʻi shu, yigiti bilan qandaydir Jonson degan nomli raqib bilan birinchi yirik sinov oʻtkazganda barcha oramizda gap shunday edi: "yetti yillik magʻlubiyatsiz seriyada 21 ta gʻalaba, oʻn yettitasi esa nokaut — buzoqchamiz endi xalqaro arenaga chiqib oldi, endi haqiqiy boʻgʻzadekni topib qolgan emasmi?" lekin lokomotivning asosiy savoli — nimaga texnikada muammo boʻlgan?
xolos, menga koʻra, uning birinchi yirik saboqlari oʻziga xos edi. 21 jangning ichida 17 tasini toʻxtatib qoʻygan bola uchun raqiblar toʻplami aslida "yengil masala" edi — buzoqchaning qoʻli juda tez va kuchli boʻlganda raqiblar ketma-ket qulab turardi. lekin Jonson bilan uchrashganda tushundi: raqibning vazni unga mos boʻlsa-da, uning oʻzi ham oʻziga xos uslubga ega boʻlgan — boshqa kichik toifadagi raqiblar kabi bosim ostiga olinmaydigan, oʻz vaqtida qarama-qarshi olish va himoyani yaxshi yoʻnaltiradigan. mana, shu yerda Ahmataliyevning "yovuz" qoʻli va bosimi yetishmadi.
chunki oʻsha davrlarda kichkina boʻlishdan koʻra, oʻzining texnikasi bilan yengish qobiliyatiga ega boʻlish ham zarur edi. uning oldingi gʻalabalaridagi eng asosiy omil — raqiblarni darhol harakatdan chiqarish edi, ammo Jonson oldida qanchadir vaqt davomida ringda boʻlishga va toʻgʻri javob topishga majbur boʻldi. mana shu yerda birinchi marta texnikasi va tajribasining yetishmasligi koʻrinib qolgan edi.
shuning uchun birinchi magʻlubiyat unga foydali dars boʻldi — endi u qaysidir maʼnoda "katta liga"ga oʻtgan edi. oldin qoʻrqmasdan ketar edi, endi esa vaqtini oʻlchab harakat qilish kerakligi tushungan edi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani, Murodjonning ushbu Jonson bilan oʻtkazgan uchrashuvi aslida uning boshqa narsadan koʻra oʻzining "davom etish" qobiliyatini sinovdan oʻtkazdi — chunki 21:0 (17 KO) bilan oʻralgan boʻlsa ham, bu statistika unga faqat qanchadir vaqtgacha yordam berar edi. Yigitning qoʻl harakati va bosimi boshqa kichik toifadagi raqiblarga qarshi toʻliq samarali boʻldi, lekin Jonson oldida esa u uchun birinchi marta vaqtni oʻlchab harakat qilish va texnikasi bilan toʻsiq qoʻyish kerak edi. Bu shunday narsa ediki, Ahmataliyevning oldingi gʻalabalaridagi eng asosiy omil — raqiblarni darhol ogʻir zarbalar bilan harakatdan chiqarish — bu yerda ishlamadi, chunki raqib oʻz vaqtida javob qaytarib, himoyani yaxshi yoʻnaltirar edi.
Qisqasi, uning magʻlubiyati aslida nozik muammo edi: qoʻlining tezligi va kuchi yetarli boʻldi, ammo texnika va vaqtni oʻlchash yetishmadi. Bu esa unga "katta liga"da harakat qilish uchun kerakli dars boʻldi — oldin qoʻrqmasdan ketar edi, endi esa vaqtini oʻlchab, texnikasi bilan toʻsiq qoʻyishga majbur boʻldi. Shuning uchun bu magʻlubiyatni shunchaki tasodif sifatida oʻtkazib yuborish mumkin emas, chunki u aslida uning karerasidagi muhim burilish nuqtasi boʻldi.
Demak, oʻziga xos misol keltirib aytaman: oʻtgan hafta Navroʻzda biror kichkina sartaroshxonada sochini oʻchirib yuborgan boʻlsangiz, keyingi kuni boshqa oʻrinda o'zingizga xos sochini qirqib yuborganingizga qiziqmaydigan boʻlsangiz — aslida siz oʻz texnikangni oʻtkazib yubormagan boʻlsangiz, bu magʻlubiyat siz uchun foydali boʻldi. Ammo Murodjonning magʻlubiyati shunday foydali boʻldiki, u endi boshqa darajaga oʻtgan edi — va bu uning uchun nafaqat texnik, balki mental jihatdan ham muhim qadam boʻldi. 💸🔥
Katta koeffitsientdan value afzal 💸