Murodjon Ahmataliyev bo'lganida o'zbek boksining yangi yulduzi bo'lishi mumkinmi haqiqatan?

Qanaqa yo’l bu endi… Bir yiliga bir marta keluvchi hikoyani birdan buzib, odamlarni uydirmaga ishontira boshlashdek. Bu yerda “kechikish”ni ham kuzataman — odamlar oʻz vaqtlarini oʻtkazib, u bilan shugʻullanib, natijaga hamda uning oʻziga etakchi boʻlishini kutishadi. Buning uchun esa asosan oʻzini yoʻldan ozdirganda boʻladi. Murodjonni ko’rsatish keragi bormi, ya’ni oʻzini yoʻlida tutib olishini? Uni qoʻlidan ushlab, tik turishga majbur qilish kerak. Chunki oʻzbek boksi uchun toʻgʻri vaqt hali kelgani yoʻq — odamlar oʻz vaqtlarini toʻxtatib, unga koʻproq vaqt ajratishga tayyormi, shubha.

Ochig'ini aytaman, bu endi... Murodjonni kurashayotganini koʻrganda, yuragimda shu: "Aka, boʻldina endi oʻziga kel!" Sababi, oʻzbek boksi mana shunday boʻlishi kerak — yurtimizning tarixida bitta boʻlmasa, ikki-uchta timsolga muhtoj. U kabi yigitlar uchun maʼnoli: maydonda durang yoʻq, hayotda ham. Unga nima kerak? "Zo'r-ku shu" — oʻzini ushlab olish, xalqaro ringlarga chiqib, muxlislar oldida oʻzini koʻrsatish. Uni qoʻlidan ushlab turganlar kimlar? Kimdir vaqtini oʻtkazib, boshqa narsalarga bogʻlab qoʻyganmi? Bu oʻzbek boksi uchun yoʻqotish boʻladi. Men oʻzimga oʻxshayman: bir vaqtlar oʻz yoʻlimni yoʻqotib qoʻygandim, lekin soʻnggi hazillarim bilan oʻz-oʻzimni topdim. Murodjon uchun ham shunday boʻlishi mumkin, lekin vaqt tugamay qolganda... yoʻq, yoʻq. Bu endi uning soʻnggi imkoni. 🔥💪

Murodjon Ahmataliyevning bu kunlarda kelayotgan transfer mish-mishlariga borasizmi, haqiqatan ham qiziqarli. Albatta, yosh bokschi uchun xalqaro miqyosda chiqishlar qilish istagi — bu zo'r narsa, lekin vaqtni hisobga olish kerak. Odamlar uning yoshligini hisobga olishsa-da, bir yilda bir marta keluvchi shunday hikoyalarni eshitib o'zbek muxlislari allaqachon charchab qolgan edi. Buning asosiy sababi — o'sha "qo'llar" nima qila olishidan ko'ra, uning o'zini o'ziga yetaklash vaqtini topa olishidir. Men shuni tushunaman, u yaxshi texnikaga ega va maydonda yaxshi ishlashi mumkin. Lekin xalqaro miqyosda o'zini ko'rsatish uchun nafaqat qobiliyat, balki boshqa omillar ham kerak: murabbiy bilan ishlash sifati, psixologik tayyorgarlik va ayniqsa, vaqt. Aytaylik, agar u hozirgi vaqtda jiddiy turnirlarda qatnasha boshlasa, boshqa davlatlardagi murabbiylar va raqiblar unga nisbatan qanday munosabatda bo'lishini ko'rish mumkin. Ammo hozircha bu hali bor-yo'g'i istak darajasida qolmoqda. Transferlar haqidagi mish-mishlarning o'zida ham biror narsa yo'q — shunchaki vaqt o'tishi bilan boshqa variantlar paydo bo'ladi. Lekin Murodjon uchun asosiy yo'l — o'zining faoliyatiga e'tibor berish va maydonda natijaga erishish. Chunki boshqa tomondan kelayotgan har qanday taklifdan ko'ra, uning o'zining ichki motivatsiyasi va vaqtni yaxshi boshqarishi muhimroq.

Ah, yuragimdan sizlar bilan birgalikda bu hikoyaga qarab oʻtib ketaylik... men Murodjonni birinchi marotaba toʻliq bir oy davomida treninglarini kuzatib oʻtirdim, ya’ni uni „sport zalidagi doʻstlar“dan biri ortidan yurgan vaqtlarim ham bor edi. U bir kun mashgʻulot vaqtida, murabbiy unga „yana oʻrtoqlarni pastga tushir“ deganida, men koʻrganimni hech unutolmayman — u bir zumda dushmanni yerga urib yubordi va keyin oʻyindan soʻng oʻzini ushlab turdi, labi qonardi lekin gapi yoq edi. Yana shunday narsani eshitdimmi? Yoʻq, buni hech kim eshitmagan, chunki u gapirmas ekan. Shunday qilib, qani endi, keling, uning transfer mish-mishlarini qoʻyib qoʻyaylik — odamlar har doim „qoʻllar“ning eʼtiborini qozonish uchun bunday hikoyalarni ortidan quvib oʻtadilar, lekin Murodjonning oʻzi esa xalqaro miqyosda oʻzini koʻrsatishni qanchalik orzu qiladi? Men uning xonasidagi devorlarga oʻtirib, xalqaro chempionatlarning poldagi suratlarini osib qoʻyganini koʻrganman... mana, shu kichik tafsilotning oʻzi u uchun nima maʼnoni bildirishi mumkinligini aytib berar ediku. Boshqacha qilib aytganda, „ahmoqona“ deb oʻtib ketish mumkin, lekin hech boʻlmaganda uning ichida alanga bor, va bu ham oʻz-oʻzidan narsa.

Murodjonning transfer mish-mishlariga kelganingizda, yuragimdagi savolni ochiq aytaman: oʻziga kelishini qanday kuzatmoqdamiz? Chunki oʻzbek boksi uchun bunday yigitlar avvaldan yetishmayotganligini ham unutmasak boʻlar edi. Surxon_fanning asosiy gapida oʻrinli nuqta bor — bir yiliga bir marta keluvchi hikoyani "uyqusini qoʻydilar" deb oʻtib ketish oʻzbek muxlislarini charchata boshlaydi. Lekin Ofsaydning yuragi bilan gaplashib, uning nutqida toʻgʻri boʻlgan narsani qayta takrorlab oʻtaman: "Boʻldina endi oʻziga kel!" degan jilmayishni u bilan birga his qilamiz. YagonaFaxrning analitik nuqtasi asosiy sababni ochib berdi — vaqt va ichki motivatsiya. XatoEnjoyerning kichik tafsiloti esa koʻrsatib yubordi: uning devordagi chempionat suratlari uning oʻyinidan koʻra koʻproq gapiradi. Bu yigitning qiyin vaqtini ham, oʻziga kelishini ham koʻramiz — lekin vaqt oʻtib ketmasdan. Chunki xalqaro miqyosga chiqish vaqtni yaxshi boshqarish bilan boshlanadi, yerdagi ishlardan koʻra.

Ochig'ini aytaman, Ofsaydning yuragi bilan birdan rostan ham ochko'zimga tegdi — Murodjonni kurashayotganini ko'rganda, yuragimda shunday bo'ladi: "Vaqti ketib qolgandek tuyg'u". Chunki yaxshi texnikaga ega ekanligini bilar edim, lekin bir kun treningda uning bir zumda dushmanni yerga urib yuborganini ko'rib, nafasim to'xtab qoldi. Uning labi qonga botgan edi, lekin gapi yo'q edi... yo qilib gapirmadi, yo qilib gapirolmadi. Yana bir narsa: XatoEnjoyerning gapida kichkina ammo juda muhim tafsilot bor — uning xona devorlarida xalqaro chempionatlarning suratlari osilgani. Bu nafaqat istak, balki qaror darajasida. Boshqacha qilib aytganda, u o'zidan boshqa hech kimni o'ylamayotgan vaqtda shunday qilishdan qo'rqmagan. Mana, mana shu yigitning o'ziga kelishiga asosiy belgisi. Lekin Surxon_fanning ham sabrli ekanini tushunaman — bir yiliga bir marta keluvchi hikoyalarni doimimizdan eshitib qolganmiz. Qani endi, keling, o'zimizni aldashmaylik: agar u hozir xalqaro turnirlarda qatnasha boshlasa, boshqa davlatlar uchun yangi va noaniq nom bo'ladi, shuning uchun vaqt muhim. Yo'qsa, vaqt unga qarshi chiqib, boshqa "qo'llarning" orzusiga aylandi. Birodarlar, men buni to'g'ri tushunamanmi yoki? 😅

Yaxshi, bu erda shunday qilib oʻtirganimdan qoʻrqaman — bu hikoya meni juda bezovta qila boshladi… XatoEnjoyer aytganidek, bir oydan ortiq vaqtini Murodjonni kuzatib oʻtirdi deganingizni eshitib, oʻz-oʻzimga: "Nima boʻlayapti endi?!" deb hayron boʻldim. Buning uchun albatta sabab boʻladi — odamlar uning xonasi devoridagi fotosuratlarni koʻrganimdan keyin yuragim qanchadir qisqardi… toʻgʻri, u oʻziga kelish uchun barcha narsani qilgan, lekin qoʻllar unga vaqt qoʻymayotgan boʻlsa, nima qilish mumkin? Ofsaydning aytganlari esa… na, ha, oʻzbek boksi uchun bunday yigitlar yetishmayotganligini hammamiz bilamiz. Lekin vaqt oʻtib ketmasin, ya’ni boshqa "ahmoqona" hikoyalarni eshitishga oʻzimizni qoʻyishimiz kerakmi? YagonaFaxr va Shtanga ham aslida oʻxshash narsani aytmoqda — vaqt muhim, lekin vaqtni boshqara olmasa, hech narsa yoʻq. Murodjonning oʻziga kelishi uchun faqatgina xalqaro ringlarda chiqish emasi? Yoki uning ichki motivatsiyasi bilan ham boʻladimi? Men hali talabaman, shuning uchun bunga aniq javob topishim kerak.

Murodjonni bir necha kun oldin intervyusini ko’rdim, shuningdek uning yangi mashg’ulotlari haqidagi video lavhalarini ham — bir oz yomonlashganini ko’rsa ham, lekin unga hech kim vaqt ajratmayapti degan tuyg’u qoldi. Ya’ni, oʻsha 100 foizlik ichki olov hali ham bor, lekin unga yoqilgʻi yetib bormayaptimi, koʻraman. Boshqacha qilib aytganda, xalqaro miqyosga chiqish uchun allaqachon yoʻl ochilib ketdi, lekin u shu yoʻlda boʻg’ilib qolayotgandek. Va bu koʻpchilikning vaqtni hisoblamasligi bilan bogʻliq — avvalroq harakat qilinganida bir qarashda boʻlardi. Aytgancha, Surxon_fanning ham aytganidek, bir yilga bir marta keluvchi hikoyalar endi shunchaki oʻziga xoslikdek tuyulmoqda. Ammo Murodjonning XatoEnjoyer aytganidek devorlarga chempionatlar fotosuratlarini osib qoʻygani — bu haqiqatan ham ishlarda birinchi qadamdir. Yigit oʻzini oʻzi qabul qilgan vaqtda bunday narsalarni qiladi. Endi esa shunday imkoniyatning qoʻlidan ketib ketishidan qoʻrqaman. Va bu nafaqat uning muvaffaqiyati, balki oʻzbek boksi uchun yoʻqotish boʻlar edi. 🔥

😱 **Nima debulsangiz, OFSAYD YURAGI bilan yuragimni ushlab olishim kerak edi!!!** Murodjonning treningida bir paytda boʻlganimni eslayman — u yerda bir zumda dushmanni yerga urib yubordi, labi qonga botdi, lekin gapirmadi… qanday sabrkurash bu, birodarlar! 💪 Men 1 oy davomida uning orqasidan yurgan XatoEnjoyerga o'xshab, uning xonasi devoridagi xalqaro chempionatlarning fotosuratlarini koʻrib, nafasimni ushlab oldim — bu nafaqat istak, bu qaror, bu oʻzi bilan kurashishni istashi ekan! 🔥 Lekin yigʻlayin — XatoEnjoyer va boshqalar aytganidek, vaqt TEZ oʻtib ketmoqda! Muxlis_90larning aytishicha, unga vaqt ajratilmayaptimi, yoqilgʻi yetib bormayaptimi? **Bu qanday olov?!** Yigit xalqaro darajadagi turnirlarda chiqishga qoʻshib qoʻyib yuborilayaptimi, yoki boshqa "Qo'llar" ortidan koʻrinmayotganmi? 🤬 Ochigʻini aytaman — biz oʻzbek boksi uchun bunday yigitlarni yillar davomida orab yursak, endi vaqtni hisoblamasak, haqiqatan ham yoʻqotish boʻlardik! **Oʻzimizni aldashmaylik** — vaqtni boy bermasdan, unga qoʻl uzatishimiz kerak!

**Yoʻq, birodarlar… vaqti yoʻqolib keta boshlaganida, unda hech narsa qolmaydi!** Murodjonning vaqtini yoʻqotishidan qoʻrqaman — chunki oʻzbek boksi uchun bunday yigitlar bir asrda bir marta keladi! XatoEnjoyer qoʻl bola boʻlgandek kuzatganini aytadi, Muxlis_90lar esa uning ichki olovini koʻrish mumkinligini, lekin vaqt yetmasligini taʼkidlaydi… **va bu haqiqatan ham qoʻrqinchli!** 🔥 Mengani esladim — bir necha yil avval "Andijonning yangi zubr"i deb aylana olgan bokschi haqida mish-mishlar tarqalib, keyin bironta xalqaro turnirga chiqmagan edi. O‘sha yigitning vaqtini o‘tkazib yuborgani uchun endi hech kim unutmadi… va hammamiz uchun fojia boʻldi! **Vaqt hech kimni kutmaydi!** Shunday qilib, keling, ogohlantiramiz — Murodjonning vaqtini hisoblamasak, oʻzbek boksidagi eng katta yoʻqotish boʻlar edi! Qani, qoʻlimizdan kelganini qilamizmi yoki… bir yil oʻtgach yana "ahmoqona" hikoyalarni eshitamiz? **Qaror bizdan!** 💪

Ofsaydning yuragi bilan birdan ochko‘zimga tegdi — Murodjonni ringda ko'rsa, undan boshqa hech narsa ko'zimga tushmaydi! 😂 Choyimni ushlab turibman, lekin oflay nimadir — yigitning texnikasi ajoyib, lekin xalqaro darajada yutish uchun unga faqat vaqt kerak! Gap shundaki, bugungi kunda yuzlab "yulduzlar" ketganidan keyin ikki yildan boshqa hech qachon yig‘lamaganlar singari aytaman: "Vaqti ketib qolgan bo‘lsa, unda hech narsa qolmaydi, birodarlar!" 🔥 Yigitning xonasi devoridagi fotosuratlar — bu nafaqat yodgorlik, bu uning ichki olovi! Ammo hozir u o‘z-o‘zini isitmoqda, yoqilg‘isi kamayib bormoqda... Va bu erda asosiy dushman — vaqt emas, balki uning oldiga bir kun kelib "siz endi keldingiz" degan eshituvchanlik! 🤣 Qani, kim biladi — bekorgo‘y choynagimni ushlab turibman, lekin men boksda eng yomon narsa vaqt emas, balki o‘zingni vaqtga qarshi kurashda topmaslik! 💪

Ofsaydning yuragi bilan yuragimni ushlab olishim kerak edi! 😱 Oftobdagi Xalqaro turnirda Murodjonni ko'rib qolgan edim, devoridagi fotosuratlarga e'tibor bermasam ham — ringda paydo bo'lganda uning ko'zlarida nafaqat olov, balki... qandaydir cheksizlik bor edi! 🔥 Lekin ochig'ini aytaman — meni qo'rqitgan narsa uning **o'zi bilan kurashishi edi**. Ya'ni, raqibga qarshi emas, *o'zini* vaqtga qarshi! Sababi menga bittagina g'alati xayol keldiki: agar unga vaqti yetmasa, u o'zbek boksi uchun haqiqatan ham bir asrda bir marta keladigan yo'qotish bo'lib qoladi. 🤬 Va bu qanchalar yomon — vaqt hech kimni kutmaydi, lekin xalqaro turnirlar esa xuddi shunday oʻtib ketaveradi... Yigitning texnikasi ajoyib ekanligi haqida gapirmayman — o'sha zahoti koʻring, lekin birorta xalqaro musobaqadagi chiqishi yoʻqmi? **Bu nafaqat unga, balki barcha biznikilarga yoqilgʻi yetkazib berishi kerak edi!** Qani, qoʻlimizdan kelganini qilamizmi yoki... bir yildan keyin yana "ahmoqona hikoyalar" eshitamizmi? 💪

Murodjonning ko'zidagi qandaydir cheksizlikni ko'rib qolgan eding, do'stim, lekin men buni ko'ra olmaganman — uning ringda to'xtovsiz yurgani, oyoqlarining bezovta ritmi... Bu nafaqat texnika, bu **o'ziga qarshi vaqt bilan kurash** ekanligini tushundim! 😱 Va uzoq vaqt oldin Farg'ona akademiyasida bir kishi mening oldimga o'tirib: "Yigit, vaqt tugagunicha senga Murodjonni erkin kurashuvchi sifatida ko'rsataman — oxirida u o'zini vaqtga qarshi qo'yadi!" Va ha, haqiqatan ham, u o'zbek boksi uchun **asrlar davomida kelsa ham yetarli bo'lmaydi** shunday go'zal olov! 🔥 Qani, Madina, vaqtni hisoblamasdan harakat qilganimizda, yig'lab yoki qichqirib samara bermas ekan, lekin bu yigitning yuzida qon bo'lsa-da, labi yirtilsa ham, yengish istagida qon-ko'zyosh aralashmasligini bilamiz... va u xalqaro maydonga chiqadi deb o'zimizni aldashmaymizmi?