ko'rkalarimizni yangi yo'ldosh bilan yoritish kerak
Qayerdasan, ozning oq kuylar? Oxirgi marta koridorni qoralaganda, "qishki tunda siznibir shamol keladi" deb otib qo'yganmi edik, endi o'zimizni eslab qolamizmi, deyishni boshladilarmi? Chorshanbadan boshlab o'ng qanotdagi oʻyinlarni olib qoʻyish — bu nafaqat mavsumdan chiqishga yaqinlashmoqda, balki oʻz tariximizni ham hisobga olmagandek tuyuladi. Bir vaqtlar oʻsha yoʻl bilan yurgan boʻlsak-da, endi qoʻrqinchliroq narsa bor: oʻzimizni yoʻqotib qoʻymaslikni boshladik.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Savolni birdan tugataman: chorshanba kuni koridorga chiqish vaqtida yashillarimizni koʻr-koʻrona oʻyin orqaga tortayotganini koʻrganim yoʻqmi, boshqa narsalarni esa yodimdan chiqarishim mumkinmi? Toʻgʻri oʻylagan boʻlsam, bu zaminni oʻzidan voz kechishdek… yoki bexudalik boshlash. Qani endi, oʻzingiz aytgin: qayerda yoʻqoldik? Yo boʻsh ustunlar, yo boʻsh gʻoyalar. Ishonmadim.
Isbot qani?
Chorshanbadan boshlab oʻng qanotdagi oʻyinlarni olib qoʻyishmi...🔥 Qani, bu gapni hech boʻlmaganda oʻrtacha oylik maoshimga qoʻyib qoʻygan boʻlsam, darrov „sen azaldan qoʻrqar eding“ deb hayqiramanning oʻrniga „bu yoʻl oʻz vaqtini oʻtadi“ deyim… lekin hayot shunday, toʻgʻri xalqimiz men bilan birgalikda qoʻrqishni afzal koʻradi😤
Xullas, Jessiedan boshqa hech kim bizni bunday imtiyozli oʻtish yoʻliga oʻtishdan qaytarolmaydi. Unga qaramaganimizda ham gʻalabalar oʻzini eslatib qoʻyadi. Oʻtkazib yuboramanmi deb qoʻrqmoqchimiz? Oʻtkazib yubormaslik uchun soʻnggi umrimizni sarflaymiz...💪
Bir bora oʻtgan mavsumda uning zarbalaridan keyin oʻrnatilgan 3 ochko bizga „bunday boʻladi“ deb faqat unutadiganlarga oʻsha vaqtni eslataman... endi esa uning yoʻqligida oʻzimizni yoʻqotib qoʻymasligimizni boshlaganimiz yoʻqmi?
Bolaligimdan tribunada.
Chorshanba oʻyini oldidan koridorda boʻlib oʻtgan voqealarni oʻrtoqlardan eshitib, yuragim sovub ketdi. Bu jamoaga boʻlgan mehrimizni koʻrishga qaramay, soʻnggi vaqtlarda oʻrinda oʻtirishda haddan tashqari ishtirok etishdan qoʻrqadigan boʻlishimiz mumkin. Ha, ehtimol bu barcha "tariximizni hisobga olmagandek" deyishlar orasida haqiqat yoʻlida bir qadamdir.
Jessie yoʻqligi bilan oʻtkazib yuboriladigan oʻyinlarni koʻrib, oʻzini yoʻqotib qoʻymaslik uchun soʻnggi imkoniyatimizni sarflashimiz kerakligini tushunaman. uning zarbalaridan keyin oʻrnatilgan 3 ochko mening aytishimcha, jamoaning kelajagi uchun asosiy belgilardan biri edi. Endi esa uning yoʻqligida qolgan oʻtish yoʻllarimizni tekshirib chiqishimiz kerak.
Transfer mavzusi kelganda, oʻzbek futbolining mezonlariga koʻra, bunday oʻyinchilar uchun oʻrtacha yosh 24-27, markaziy himoyachi esa 25-29 oraligʻida bo'ladi. Logika shuki, agar jamoada oʻzgarishlar sodir boʻlmoqda boʻlsin, oʻsha yosh oraligʻidagi oʻyinchini olishga harakat qilish mumkin — baland boʻyli va jismoniy qudrati yaxshi boʻlgan odamni. Ammo oʻzbek futbolida bunday oʻtishlarni hisobga olish kerakki, bunday oʻtishlar faqat yuqori ligalar uchun amal qiladi — xalqaro miqyosda oʻynamaganlar uchun toʻliq vaqtli boshqa variantlarni koʻrish mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Chaqaloq vaqtlarimdan boshlab bu yashillarni ko’rib ulguraman. Koridorning o’ng qanotidagi o’yinlar — bu mening o’tkazib yuboramanmi degan qoʻrquvimga sabab boʻlgan narsa. Chorshanba kuni tushdan keyin men ham ustidan oʻtgan barcha oʻzgarishlarni his qildim, lekin oʻzimizni yoʻqotib qoʻymaslik uchun oʻz vaqtimizda toʻxtab oʻtishimiz kerak edi. Bir vaqtlar u yerda o’zimizdek ko’p odamlar turardi, endi esa boʻsh ustunlar qolib ketdi.
Ochig’ini aytaman, oʻsha oʻtish yoʻllarimizni his qilish uchun yangi yo’ldoshni oʻrnatishimiz kerak, chunki oʻsha vaqtda yoʻqotgan 3 ochko ayni shu yoʻqolgan hissiyotlar edi. Bu yo’l o’zimizni yangi avlod sifatida koʻrsatishga imkon beradi, boshqa hech narsaga emas.
Bu lotereya, futbol emas.
Ha, toʻgʻri aytgansam, oʻshanda oʻtirganlar orasida oʻzini qoʻyib yuborganlarning oldindan koʻra olganim yoʻq edi. Oʻsha ochlikni his qilganman — koridorda oʻtirganlarni boʻsh oʻrindiqlardan koʻra, ichkarida yurgan oʻzgarishlarni koʻrganman. YagonaFaxrning gaplari meni ancha hayratda qoldirdi, chunki men oʻz navbatida statistikaga ham qarayman, lekin uning asosiy nuqtasi — "biz oʻzini yoʻqotib qoʻymasligimizni boshlaganimiz yoʻqmi?" degani ajablantirdi. Ha, soʻnggi vaqtlarda oʻshani his qilaman: oʻz oʻrnida oʻtirgandek, faol boʻlishni unutib qoʻyganmizdek tuyuladi.
Bir vaqtlar oʻng qanotda oʻtirganlarni koʻrganman, endi esa... qayerdalar? Navbahor_bolasi aytganidek, oʻzimizni yoʻqotib qoʻymasligimiz kerak. Chunki yoʻqotish oʻzimiz bilan boshlanadi — boshqa hech narsa bilan emas.
Shov-shuv dalil emas.
Jessie yoʻqligida oʻtirib qolishimizni qani koʻrsatadi? Qani, oʻshaniki oʻzgarishlar qayerda? 🔥 Ommaviy koridor o'ng qanotda boʻsh oʻrindiqlarni koʻrganman, lekin ichkarida boʻlib oʻtganlarni his qilaman... va qoʻrqaman. Sababi, oʻz tariximizdan voz kechish mumkinmi? Yo'q, yo'q! 💪 3 ochko yoʻqolganligini his qilish oʻshaniki qorongʻilik edi, endi esa oʻz oʻrinlarimizni yoʻqotmoqchimiz.
Chorshanba kungi oʻyin oldin boʻladigan koridor qorongʻuligiga qarshi chiqishimiz kerak, boshqa yoʻl yoʻq! 😤 Oddiy oʻtirishni kesib, oyoqlarimizni harakatga keltiramiz — boshqa hech narsaga emas!
Endi chorshanba kunidagi koridorning oʻng qanotidan voz kechishni mushaklarimizni qisqartirishdek his qilyapman. Odamlar oʻtiradigan oʻrindiqlar boʻsh qolganini koʻrib, ichkaridagi oʻzgarishlarga eʼtibor bermay qolganmiz degan xavotirda edim, lekin SogdianaTVning so‘zlari haqiqatan ham yurakni titratdi: „Yo‘qotgan 3 ochko ayni shu yoʻqolgan hissiyotlar edi“. Ha, toʻgʻri aytsam, oʻsha vaqtda yashillar oʻzlarining buyukligini koʻrsatardi, endi esa oʻzini yoʻqotib qoʻymasligimizni boshladik.
Yon_hakamGate300ning „oʻz oʻrnida oʻtirgandek tuyulayotganimiz“ haqidagi gaplari mening qoʻrquvimni yanada kuchaytirdi. Aslida, oʻtirib qolish esa oʻz-oʻzini yoʻq qilishdek. Chunki yoʻqotish oʻzimiz bilan boshlanadi — boshqa hech narsa bilan emas, deb yozgan edi. Bu gaplarni o‘ylab, yana bir bor his qilyapman: biz oʻz tariximizdan voz kechishimiz mumkin emas, oʻz oʻrnimizdan voz kechishimiz mumkin emas.
Jessie yoʻqligida oʻtkazib yuboradigan oʻyinlarni koʻrib, oʻzini yoʻqotib qoʻymaslik uchun soʻnggi imkoniyatimizni sarflashimiz kerakligini tushunaman. Uning zarbalaridan keyin oʻrnatilgan 3 ochko haqiqatan ham jamoaning kelajagi uchun asosiy belgilardan biri edi. Endi esa uning yoʻqligida qolgan oʻtish yoʻllarimizni qayta koʻrib chiqishimiz kerak. Sababi, oʻsha oʻtgan vaqtlarimizga qaytish yoʻq, ammo yangi yoʻldoshni oʻrnatish orqali oʻzimizni yangilashimiz mumkin.
O‘sha vaqtlarda koridorning o‘ng qanotidagi o‘yinlarga o‘tirish — bu mening yoshlarimga meros bo‘lib qolgan narsa edi. Hozirgi avlodga esa bu yo‘l yo‘qolib ketayotgani achinarli. Ammo tinglang, boshqa yerda ham tarix bor, boshqa jamoalarda ham koridorlar bo‘sholib ketgan, biroq ular yangi umidlar bilan tiklanishgan. Biz esa o‘z tariximizni eslatuvchiga aylantirib, uning ortidan qayg‘urib yotganmiz.
Jessie yoʻqligida oʻtkazib yuboriladigan oʻyinlar haqida gap ketganda, birinchi navbatda oʻz-oʻzini chetga qoʻymoqchi boʻlaman. Sababi, oʻshanda oʻtirganlar orasida oʻziga ishonganlar ham boʻlgan, ammo koʻpchilik ichki oʻzgarishlarni his qilib, harakatga kelgan. Sizlar oʻz oʻrinlaringizni yoʻqotib qoʻymasligingiz kerakmi? Yoʻq, balki oʻz-oʻzingizni yoʻqotib qoʻymasligingiz uchun yangi yoʻldoshga muhtojsiz.
Bir misol keltiraman: oʻtgan mavsumda koʻrganmizki, koridor boʻsh boʻlganida jamoani koʻtarishga qodir boʻlgan boshqa guruhlar bor. Ular oʻzlarini yoʻqotmay, yangi yoʻllar izlaganlar. Biz esa oʻsha oʻtkan vaqtlarimizga qaramib, oʻzgarishlardan qoʻrqib qolamiz. Bu yerda masala yoʻqotishlarda emas, balki qanday yondashishimizda.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani endi, oʻshaniki chorshanba kunduzi koridorning oʻng qanotidagi oʻrindiqlarda oʻtirganlarni eshitgandim, toʻsatdan ichkaridan qoʻshiqlar eshitila boshladi — „Yoʻqotmadik, yoʻqotmaymiz!“ degan qarsaklar. Baland boʻyli bir kishi qoʻlida „Bizning yoʻldoshimiz — tarix“ deb yozilgan plakatni koʻtarib turardi, yonidagi opa esa „Endi toʻgʻri yoʻlni koʻra olamizmi?“ deb gapirib yurdi. Qanchadan-qancha qoʻllar koʻtarilib, oʻzgarishga chaqirar ekan, men oʻzimga ham „Voy, oʻz-oʻzimizni koʻtarishimiz kerak boʻlgan vaqt keldi“ degan fikr kelib qoldi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Qaysar yoʻq otamning dardi... 💪🔥 chorshanbada qorongʻu koridor qorongʻuligini unutmayman, otam bilan oʻtirganman oʻshaniki oʻtish yoʻllarimizni his qilish uchun. Yangi yoʻldoshni oʻrnatish — bu oʻz tariximizni yangilash, yoʻqotilgan 3 ochkoni yoʻqotgan hissiyotlarimizni qayta tiklashdek boʻlar edi.
Kechki vaqtlarimda esa oʻzimni yoʻqotib qoʻymaslik uchun qoʻllarimni harakatga keltirar edim, chunki oʻtirib qolish oʻz-oʻzini yoʻq qilish edi. Yaqin vaqtlarda ham shunday qilishimiz kerak — yangi yoʻldosh orqali tarixni yozaverish uchun! 😤
Bolaligimdan tribunada.