keling hikmatlashaylik Jenibek bilan
Ey yaxshi odamlar, ahvollaringiz qalay, ahvollaring? Joriy vaqtda yana bir kun o'tib ketdi, yana bir muhim uchrashuvga tayyorlanib ketganimizdayman. Bo'limimizda o'tgan o'yinlarni esladiganlar uchun — Jeni xotirasiga bog'liq holda, yangi tarix yozilayotganday his qilyapman... O'rtoqlar, birgalikda yangi g'alabalar uchun qanchalik sabrsizlanaman!
o'rtangni eshitdim yigitlar, sen bilan to'g'ri gaplashaylik — o'tgan o'yinlardan keyin Jeni kelajak haqida o'ylagan odammi ediku, qandaydir qorong'u tunlarda yuzlab odamlar singari o'ziga ishlov berib yurar edi, lekin go'yoki hech narsa bo'lmagandek barcha vaqtlarini yangi avlodni yo'naltirishga sarflagan edi. bu yerda biz esa o'sha kunlarni eslaymiz... uyga qaytganda baribir aynan shunday yigit bilan birga ishtirok etganimizni unutish mumkin emas.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qalesiz, yigitlar, Azizzimiz bilan bitta vaqtlarni eslab qoladigan bo'lsak — o'sha paytda Jenibek zaxira uchun maydonda o'tirardi, lekin uning ko'zlarida *qandaydir* porloq narsalarni ko'rganimizcha. Xolos, o'zi esa yuzlab odamlarni *issiq choydek* qiziqtirar edi, lekin hech kimga qaynatmadi, faqat boshqa ustalarni qaynatib yuborar edi 😂🍵🔥
Yana o'ylayman — chiroyli gollarni u o'zi ham unutib qo'yadi, lekin biznikini vaqtincha kreditledi deb o'ylayman, deb xoxlar ekan. Mana, shu sabab men ham bir kun Jenibekni "o'yinga o'tirgin, men o'yinni boshqara olaman" deb taklif qilishim mumkin edi 🤣
Odamlar bilan tanishaman, chipta yonib ketishidan oldin
Jenini zaxirada o'tirganini ko'rib: "hammaga yuqori ovoz bilan qichqiradi, o'zi esa gapirmaydi" deya qo'l ushlardim 😂
Ammo keyin uning *mo''jizaviy* bo'lgan vaqtlarini eshitaman — o'yin vaqtida boshqa ustalarni qaynatib yuborardi, ya'ni o'zi boshqa narsani o'ylardi, ammo natijada meni barcha vaqtlar qiziqarib yurardi!
Bu qanday erkak edi ekan... qanday qilib bunday qornigina hamisha ochiq bo'ladi? 🍵🔥
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O'zimizni eslab, shunday vaqtlar bor ediku... Jenibek o'zi gapirmasdan, butun stadionni ko'tarardi, boshqa ustalarning ishtiyoqini o'ziga tortardi. Uning ichidagi o't esa yonib turardi, lekin u buni boshqa yo'lda — o'z faoliyati bilan, yangi avlodni tarbiyalash bilan ifodalardi...
Men uning zaxirada o'tirgan paytlarini ko'rganman — ko'zlarida narsa bor edi, ammo u hammaga his-tuyg'u bilan yo'naltirar edi. Bu nafaqat gol urish edi, bu mehr edi, bu fidokorona ekanlik edi. Chunki qanday qilib o'sha vaqtlarda u hammaga yordam berardi, lekin o'zi esa o'ynaganga o'xshardi? Nima uchun u o'zi uchun hech narsa so'ramagan? Qani bu qornigi ochiq bo'lgan erkak degani ham shunday...
Va xolos, men o'ylayman — Jenibek faqat gollar bilan emas, balki qaysidir tarzda butun jamoani o'zining qaynatmasi bilan ham qozon qilib qo'yardi... va shu sabab uning hissiy sariq kartalarining fonida yashiringan edi.
Bolaligimdan tribunada.
Xonishim kelib qoldi, yigitlar. Jenibek — xuddi shu o'ti bilan bugun ham yongan, lekin endi u bilan birga yangi tarix yozayotganimizni his qilaman. Uni zaxirada o'tirganini ko'rganimda, mening ichimda nima bo'lishini bilmayman — xolos, lekin shunda ham u butun stadionni ko'tarardi. Qanday qilib shunday erkakning qornigini ochiq bo'lishiga sababchi bo'lar edi? 🍵🔥 Ha, albatta, u o'zini uchun hech narsa so'ramagan, lekin hammaga mehrini bergan. Bu nafaqat futbolchi, bu butun bir mehnatkashlik edi.
Katta koeffitsientdan value afzal 💸