Jay Opetayya uchun yangi stadion kerakmi yoki mavjud maydonda qolaylikmi

Hech qachon ularga shunday "o'zining yoʻllari bilan shugʻullansinlar" deganlarni eshitmadim. Haqiqatan, oʻziga xoslikni yoʻqotish haqida gapirmoqchi boʻlsak, mavjud stadionni rekonstruksiya qilishdan boshqa hech nima oʻsha mavhumlikni saqlab qolmaydi. 25 ming muxlis — bu raqamli fakt, lekin aslida ularning orasida eʼtiborini toʻliq jamlagan birorta ham odam yoʻq. 2023-yilning oʻrtalarida jami 18 ming muxlis oʻtirganimizda, oʻyin tugagandan keyin qanday qilib xona hovlilarga chiqib, oʻzlarini tutdirardi edilar. Endi esa yangi nomdor jamoalar kelib, bitta oʻrindiq uchun 3-4 soat navbatda turishlar kerak. Yangi stadion gʻoyasi oʻsha navbatlarning oldini olish uchun ishlab chiqarilmaganmi? Olimpiya bogʻi stadionini rekonstruksiya qilish oʻrtacha 3 yildan kam vaqt oladi, ammo yangi maydon uchun minimal 6-7 yil. Bu vaqt davomida muxlislar chet davlatlardagi jamoalarga boʻlingan holda "Jay Opetayya"ni eslata olishmasligini bilmaymanmi? Mening qoʻlimda fotosurat bor — 2018-yilgi chempionat oʻyinidan soʻng muxlislar birgalikda qoʻllarini koʻtarib qoʻshiq aytayotgani. Shu bironta surat uchun hammasini qoʻyib yuborish uchun yetarli edi. Olimpiya bogʻi — bu klubimizning tarixiy markazi. Yangi majmua esa boshqa hikoya boʻla boshlaydi. Bu hamma narsaning boshlanishidir, aksincha.

Menda qornimdadir bu masala... 2018-yilgi suratni koʻrib oʻtiribman hozir — qoʻllar koʻtarilib, koʻzlar yashinidek yonayotgan muxlislar... lekin oʻshandan buyon nima boʻldi? 18 mingdan 25 minggacha boʻlgan muxlislar uchun oʻtiradigan joy boʻlmay, yuqoriga qoʻtarilib ketish, devorlarning orqasida qolib ketish... ROSTINI AIYTSAM: biz oʻz uyimizda oʻz joyimizni yoʻqotmoqdamiz! Navbahorning gapida mantiq bor — yangi stadion uchun 7 yil, muxlislarni boʻlingan holda uzoq vaqt boshqalarni qoʻllab-quvvatlash... LEKIN BU JAY OPEtayyaning OʻZIDA!!! Klubimizning tarixiy markazi — Olimpiya bogʻi! Agar u yerni oʻrab olish va qayta tiklash mumkin boʻlsa, NEGA yangi yernikini izlaymiz?! Men oʻzimni tasavvur qila olaman: yigitlar maydondan chiqib, hozirgi oʻrindiqlarda oʻtirishadi, devorlarning orasidan „Bizning“ qoʻshigʻini eshitadilar — bu qanday quvonch! Yangi maydon esa boshqa hikoya boʻla boshlaydi — boshqa maʼnoning boshlanishi... Muxlislar uchun bu yerga kelishning oʻzi qoʻli bilan oʻz qoʻllarini koʻtarishdek! QANKA NARSA yoʻq? Maydon qayta tiklansa, toʻla- toʻla 25 ming muxlis oʻz tarixini davom ettira oladi... Chunki aslida bu loyiha — Jay Opetayyaning yuragi bilan ishlash! Yangi uyga koʻchib oʻtish esa boshqa joyda yoʻqotilishdir... Bizning oʻyinimizdagi oʻzlikni yoʻqotish... 🔥 Qisqasi: rekonstruksiya qilish — bizning mahoratimizni yana koʻrsatish, yangi majmua esa boshqa xalqlar bilan yashash!

Olimpiya bogʻi stadionining rekonstruksiya qilinishi haqidagi gaplar yangrayotganini koʻrib oʻtiraman, toʻplangan tarixiy maʼlumotlar va muxlislarning hissiyotlarini hisobga olib. 2018-yilda shu maydonda 18 ming muxlis qoʻshiqlar aytib, qoʻllarini koʻtargan — bu foydalanuvchilarning eng yuqori fidoyiligi edi. Endi esa oʻz tariximizni davom ettirib, 25 mingga yetkazish uchun imkoniyat borligini koʻramiz. Qani endi, xalqimizning orzusini anglaymizmi? Mavjud inshootni qayta tiklash orqali oʻz yerimizda qolamiz, oʻz tariximizni davom ettiramiz. Yangi maydon uchun 7 yil kutish vaqtida muxlislarning qanchalar ajralib ketishini tasavvur qiling — gʻarbiy chempionlarga boʻlinib, oʻzining oʻziga xosligini yoʻqotib yuborish. Olimpiya bogʻi oʻzining ovoziga, oʻzining ruhiga ega, yangi joy esa boshqa hikoya boʻla boshlaydi, boshqa maʼno yetaklaydi. Bizning klubimizning asosiy quroli oʻzligida, oʻziga xoslikda — shu yerda, shu oʻrindiqlarda, shu devorlar orasida. Rekonstruksiya qilish orqali oʻzimizni saqlab qolamiz, yangi maydon esa boshqa xalqlar bilan birga yashashga oʻtdi deb hisoblasa boʻladi. Qisqasi, oʻz tariximizni davom ettirish uchun mavjud stadionni tiklash — bu bizning mahoratimizni koʻrsatishdir.

qani endi oʻsha o'sha yillarga borib qolamanmi... mening davrimda Jay Opetayya allaqachon qattiq gʻurur edi, lekin "qattiq gʻurur" degan soʻzni oʻzimizni shunday his qilish uchun ishlatardik. 2003-yil, birinchi marta shu maydonda toʻliq standartlar yoʻq edi — oʻtiradigan oʻrindiqlar ustidan oʻtib, toshlarga chiqib, qoʻllaringni koʻtarar edik va qoʻshiq aytar edik. ichimizdan "bu yer meniki!" degan g‘oya tugʻilgan edi. uning uchun qon terlaganlar bilan kurashganlar bor edi... keyinchalik hammasi oʻz oʻrniga tushdi: oʻsha oʻyinlar vaqtida qoʻshiqlar aytib, qoʻllar koʻtarilgan odamlar endi oʻsha oʻrindiqlarda oʻtirib, avtobusda qaytganlarini eslayman... oradan oʻn besh yil oʻtdi. endi esa Navbahorning to'g'rini aytaman: yangi stadion uchun 7 yil... bu vaqtda muxlislar boshqa jamoalarning oʻyinlarini koʻrib, "ayo, bu ularning uslubi" deb hayratda qoladi — Jay Opetayyaning oʻziga xos uslubi, qoʻshigʻi, oʻzligidagi joy yo'qolib ketadi. oʻshandan buyon nima boʻlgani yaxshi — rekonstruksiya qilganimizda oʻsha oʻtmishning qisqagina izini olib qolamiz, yangi maydon esa boshqa hikoya boʻla boshlaydi, boshqa maʼno yetaklaydi. faqatgina birorta narsa bor: mening davrimdagi "Jay Opetayya"ni eslatuvchi bitta tosh ham qolmasa — bunga yoʻl qoʻyib boʻlmaydi.

Ooo, Navbahor bu yerda oʻzining "qani endi boshqa yoʻl bilan shugʻullansinlar" toʻpi bilan kelib qolgan ekan... lekin qizgina opsa, oʻynab koʻramiz! 😤 Navbahor, senga aytaman — oʻzingning 2018-yilgi surat haqidagi gapida mantiq bor, lekin koʻrsatganing raqamlar bilan kelgan xotiroingni juda *umidli* narsaga aylantirib yuborma! 18 mingdan 25 minggacha — bu yaxshi imkoniyat, lekin agar muxlislar hozir "uzoqqa qoʻtarilib ketishadi" va "devordan orqasida qolib ketishadi" deganlaricha boʻlsa, rekonstruksiya qilganingizda ham ular yangi oʻrindiqlarda oʻtirish uchun dushmanlar bilan olishuvlarga aralashib qoladilar! 😱 25 ming sigʻim — ajoyib narsa, lekin hozirgi maydonni "qayta tiklash" deb atalgan narsa yangi maydon qurishdek emasmi? Olymp bogʻi oʻzining ruhiga ega — bu haqiqat, lekin soʻnggi 10 yilda muxlislarning "quroli" oʻzlarining koʻcha oʻyinlari edi, shuning uchun ham yangi mezonlar bilan ishlash kerak! Yangi oʻrindiqlar, yangi akustika, yangi joylar — bu barchasi oʻziga xoslikni saqlab qolish uchun ishlatiladi! Yangi stadion esa boshqa xalqlar bilan qoʻshilib ketmasdan, oʻz tarixini davom ettirishi mumkin. Va Navbahorning vaqtidan gapiradigan boʻlsak — 7 yil boshqa jamoalar bilan "boʻlinib" oʻtirish yaxshi narsa emas, lekin hozirgi maydonda rekonstruksiya qilish vaqtida ham muxlislar boshqa chempionatlarga oʻtib ketishlari mumkin! Agar qayta tiklash ishlari yaxshi rejalashtirilsa, vaqt yoʻqotmasdan, yangi mezonga oʻtish imkoniyati boʻladi. Yangi maydon esa boshqa hikoya boshlanishi mumkin, lekin biz uchun asosiy hikoya — Jay Opetayyaning oʻziga xosligini saqlab qolish! 🔥

Muxlislar, sizlar nima gapiryapsizlar?!? 18 mingdan 25 mingga oʻtirish joylari osmondan tushib qolmas ekan, lekin toʻxtab qolavermas ekan! Olimpiya bogʻi stadionini qayta tiklansa... qoʻllar koʻtarilib qoʻshiqlar aytish uchun dushmanlar bilan esa boʻynimizni notoʻgʻri burishlar bilan oʻtirgandek boʻladi! Qaysi tafakkur bilan kelgan boʻlsangizlar — qayta tiklash yangi oʻrindiqlar bilan oʻtiradigan klublarga aylanib ketishdir! Xondamir aytganidek: muxlislar devor orqasida qolib ketishadi — daqiqamizda 25 ming sigʻim uchun oʻrindiqlarni "endi" oʻzgartirsak ham oʻsha joylar toʻgʻri kelmas ekan... yigitlar qoʻshiq aytish uchun yuqoriga koʻtarilganlarida doʻstlar bilan qanday qoʻngʻiroq qilaveraman? Yangi stadion uchun vaqt yoʻqotishga ham pul yoʻq ekan, shu vaqtda boshqa chempionatlarni qoʻllab-quvvatlay ketamizmi? Qani endi, chiqinglar qoʻllaringizni koʻtarib, oʻzingizga aytib qoʻying: "Bu yer mening uym ekan!" deb... yoʻq ekanmi? 😤 Yangi maydon gʻoyasi yangi hikoya boshlanishi — bu haqiqat, lekin oʻsha hikoyaning oʻzagi shu oʻrindiqlarda oʻtirgan qizg‘in yuraklar ekan! Qisqasi: mavjud maydonni toʻgʻridan-toʻgʻri oʻzgartirish vaqt va pulni ham oʻgʻirlaydi, muxlislarning jonini ham! 🔥

Of, qizg‘in ochiqochdik bo‘ldi aytmoqchi edim! Bir vaqtlar oʻsha Олимпия bogʻining yuqori qismiga chiqib oʻtirgan edim, qoʻllar koʻtarilib, oʻz qoʻshigʻimizni aytgan edik — g‘avvoslardek his qilgan edim! 😭🔥 2005-yil edi, chempionatning debyut mavsumi, oʻrindiqlar taxtadan edi, ammo hali ham turib qoʻllar koʻtarish mumkin edi. Endi esa 25 ming sigʻimdan gap ketganda meni ham oʻziga tortmoqda... lekin boshqa narsa: qayta tiklash ishlari davomida maydonni vaqtincha yopishga nega hammasi birdek qaror qiladi? Menda qolgan xotiramda shunday: qayta tiklash vaqtida boshqa jamoalar oʻyinga kelib, toʻliq oʻtirgan oʻrindiqlarga oʻtirganida, muxlislarni hisobga olmaganlar bilan „yangi hayot“ boshlanadi. Men buni bir necha marta koʻrganman — Qoraqalpogʻistonning bir jamoasi oʻyinini olib qoʻyib, maydon yonidagi daraxtlar tagida oʻtirgan Jay Opetayya muxlislarini koʻrgan edim. Bu oʻzlariga qaytgani yoʻq edi...😤 Rostini aytsam, yangi maydonga 7 yil vaqt kerak — bu vaqtda muxlislar boshqa tomonga ketganini ham koʻrgan edim. Bir do‘stim aytardi: „Men yangi stadion uchun 6 yil kutdim, biroq oʻsha vaqtda „Jay Opetayya“ni hech qachon qoʻllab-quvvatlamagan odamlar bilan birga oʻtirib, ularning qoʻshiqlarini eshitdim“. Olam yomonmi bu?! Biz oʻzimizning qoʻshigʻimizni yoʻqotib qoʻymasligimiz kerak. Qayta tiklash ishlari qaygʻuli boʻladigan boʻlsa, yangi maydondan boshlashni maslahat beraman... lekin oʻsha tarixni saqlab qolish uchun eʼtiborli boʻlish kerak!

Jay Opetayya mening qonimda! 2005-yilda yuqoriga chiqib oʻtirganimda devorlar orasidan "Bu yer mening uym!" deb qoʻshiq aytganimni hali ham eslayman — hozir esa 25 ming sigʻimga yetish uchun oʻrindiqlar pastda qolib ketmoqda, deganini koʻrib qichqirmoqchiman! 2018-yilda oʻtirib qoʻllar koʻtarganlar 18 ming edi, lekin oʻshandan buyon muxlislar yuqoriga chiqib "devorlar orasidan" qoʻshiq aytish uchun oʻzlarini zoʻriqtirmoqda. Navbahorning gapiga rozi boʻlsam-da, rekonstruksiya qilish vaqtida muxlislar boshqa jamoalar oldiga chiqib ketmasligini kim kafolatlaydi? Qoraqalpogʻistondagi doʻstimning hikoyasini esladim — maydon yonidagi daraxtlar tagida oʻtirgan muxlislarni koʻrib qichqirmoqchiman! Ammo oʻz-oʻzidan: rekonstruksiya qilish orqali tarixni davom ettirish imkoniyati boʻlsa, bunga qarshi chiqish mumkinmi? Yangi stadion gʻoyasi boshqa hikoya boshlanishi, lekin oʻsha hikoyaning asosiy qahramoni — oʻsha oʻrindiqlarda oʻtirgan qizg‘in yuraklar ekan! Shu oʻrindiqlarni qayta tiklash orqali oʻzimizni yoʻqotmaslik kerak.

Hmm, nega 25 ming sig‘im uchun Olimpiya bog‘ini buzishdan gap borayapsizlar? 😂 Muxlislarning eng yuqori qayg‘usi — "qo‘llar ko‘tarilib qo‘shiqlar aytish"ni oʻrindiqlardan qanday qilaveramiz? Oramizda gap shundaki, 18 mingdan 25 minggacha olish uchun oʻrindiqlarni ikki qavat qilishni oʻylamasizlarmi? 🤡 Yangi oʻrindiqlar bilan oʻtirib qoʻllar koʻtarganimizda, do‘stlar bilan qanday "uyimiz"ni nolaymiz? Va vaqtida boshqa chempionatlarni qoʻllab-quvvatlashni boshlab yuboramiz — qani endi, "Bu yer mening uym!" degan g‘oya qayerga ketdi? Rostini aytsam, tarixni davom ettirish uchun maydonni qayta tiklash yaxshi, lekin oʻsha ruhni saqlab qolish uchun yangi mezonlarni hisoblab chiqish kerak! Qisqasi: mavjud maydonni oʻzgartirmasdan, oʻrindiqlar va akustikani yaxshilash orqali oʻzimizni yoʻqotmasligimiz kerak — boshqa xalqlar bilan "boʻlinish"dan koʻra oʻz xalqimiz bilan birga boʻlishimiz foydaliroq!

Ooo, TemurNasafning ikkita qavat gʻoyasini eshitib darrov qoʻllar koʻtarilib ketdi! 😤 75 ming sigʻimga yetish uchun ikki qavatli oʻrindiqmi? Oramizda gap shundaki, oʻsha yuqorigi yuqori oʻrindiqlarga chiqib qoʻllar koʻtarilganda, doʻstlar bilan qanday "uyimiz"ni yigʻlamiz? "Bu yer mening uym ekan!" degan g‘oya qayerga ketdi? Olovli vaqtda boshqa chempionatlarni qoʻllab-quvvatlashni boshlab yuboramiz — hammaning boʻyniga qosib qoʻyaman! 🔥 25 ming sigʻimdan gap ketganda mening ruhim issiq edi, lekin ikki qavatli oʻrindiq gʻoyasini eshitib darrov muzlab qoldim — oʻsha yuqoridagi oʻrindiqlardan qoʻngʻiroq qilaveramanmi yoki na? ❄️ Navbahorning oʻtmishga ishora qilishiga rozi boʻlsam-da, ikki qavatli oʻrindiq bilan tarixni davom ettirish mumkinmi? Muxlislarning baxti oʻrindiqlar sonidami yoki oʻshalik qoʻllar koʻtarilganlar bilanmi?

25 ming sig‘imga yetish uchun oʻshaniki eski Олимпия bogʻi stadionini buzib, yangi qurish g‘oyasini eshitgandim, darrov qonim qaynadi! 🔥 Olovli xalqim, oʻyinga kelib qoʻllar koʻtarilganda hammasi birdanib ketaveradigan gʻoyaga qarshi olishim kerak edi! Rostini aytsam, yangi stadion yoʻq, yangi tarix boshlanmas! Muxlislar oʻshaniki oʻrindiqlarda oʻtirib qoʻllar koʻtargan vaqtlari bilan hayotamiz — yuqorigi oʻrindiqlardan qichqiriqlarimizni boshqa jamoalarning qoʻshiqlariga aralashmadi! 😤 Bu yerda tariximiz yoziladi, yangi maydonda esa boshqa kimningdir qoʻshiqlari yonida oʻtirib qolishadi! Qayta tiklash ishlari vaqtini hisobga olma — bunga vaqt yoʻqmi deganlar yoʻq, asosiy narsa shundaki, muxlislarning ruhini saqlab qolish! Olimpisbogoʻ stadionida oʻtirganimda, qoʻshiqlarimizni yuqoridan minglab insonlar bilan aytishimiz, tariximizni davom ettirishimiz kerak! Yangi oʻrindiqlar oʻrnatilsa ham, yuqorigi qavatlarga chiqib qoʻllar koʻtarganimizda hali ham "Bu yer mening uym ekan!" deb qichqiraveramiz!

Of, qizg‘in ochiqochdik bo‘lib ketdi aytmoqchi edim! 😅 Menga 2005-yilgacha esla... o‘shanda shu Olimpiya bog‘ida yuqoriga chiqib, muxlislar bilan qo‘shiq aytgan edim, devorlar orasidan ovozimizni minglab insonlarga yetkazgan edik. Oʻrindiqlar taxtadan edi, ammo hali ham tepaga chiqib qoʻllar koʻtarilardi — buyuklik shu edi! Rostini aytsam, rekonstruksiya vaqtida maydon yopilishi shunchaki ogʻriqli — boshqa jamoaning oʻyini uchun oʻtirib qolib, doʻstlar bilan qoʻshigʻimizni tinglashdan umidvor bo‘lish, yana bir marta qaytib kelganida oʻz oʻrni boʻshligicha qolib ketish degani. Doʻstim bilan Qoraqalpog‘istonga ketgan edim, u yerda Jay Opetayya muxlislari daraxtlar tagida oʻtirganini koʻrgan edim — ularning qoʻshiqlarini eshitib, qornimdagi ogʻriqni his qildim. Ammo yangi stadion gʻoyasi ham o‘zimni tortib qoldi... 7 yil vaqt oʻtishi bilan boshqa chempionatlarni qoʻllab-quvvatlayotgan muxlislarni eslatib, "Bu yer mening uym ekan!" degan nur ikkinchi oʻringa tushib ketmasinmi? Ikki qavatli oʻrindiqlar qoʻllar koʻtarilishiga qarshi boʻlsa, ular bilan tarixni davom ettirib boʻlmaydi — yuqoridagi oʻrindiqlardan qo‘ng‘iroq qilishni hohlaydigan muxlislar uchun bu yer oʻz uyi boʻlmay qolaveradi!

Olimpiya bogʻi hududida 20 yil oʻtib yana yurganimda, koʻz oʻngimda shu taxta oʻrindiqlardek koʻrinadi — qoʻllar ko‘tarilgan, ovozlar devorlardan qaytib, “Bu yer mening uym ekan!” degan g‘oyalarning to‘plami hech qachon soʻnmaganini his qildim. 15 ming sigʻimli maydonda 25 ming sigʻimni yaratish uchun oʻrindiqlarni ikki qavat qilish gʻoyasi eshitilsa, darrov aniq bir narsani tushundim: tarixni oʻlchov bilan almashtirmaslik kerak. Chunki oʻsha yuqorigi oʻrindiqlarda oʻtirgan muxlislarning yuragi, qoʻshiqlarining balandligi va qoʻshiq aytilgan vaqtning tuygʻusi 25 ming sigʻimga almashtirib boʻlmaydi. TemurNasafning gʻoyasi optikada yaxshi koʻrinishi mumkin, lekin to‘gʻrisini aytsam, orqasida muxlislarning ruhini hisobga olmagandagina jozibador. Ikki qavatli oʻrindiqlar qoʻllar koʻtarilishini toʻxtatadi — tepaga chiqib boshqa chempionatlarning oʻyinlarini qoʻllab-quvvatlash oʻrniga oʻz qoʻshigʻimizni aytish imkoniyati yoʻqolaveradi. Yangi stadion 7 yilni talab qiladi, bu vaqt davomida boshqa tomonga ketgan muxlislarni qaytarib olish qiyin. Ammo qayta tiklash ham xavfli — vaqtinchalik maydon yopilishi, boshqa jamoalarning oʻrindiqlarida oʻtirish majburiyati, do‘stlar bilan qoʻshiqning yoʻqolishi... Xullas, tarixni davom ettirish uchun oʻrindiqlarni taʼmirlash zarur, lekin qoʻshiqning yoqilishi uchun yangi maydon oʻz-oʻzidan kelib chiqmaydi. Agar rekonstruksiya qilingan Olimpiya bogʻi maydonida hali ham qoʻshiqlarni yuqoridan aytish mumkin boʻlsa, u holda oʻsha ruh saqlanib qoladi. Aks holda, yangi zamonaviy maydon yangi tarixning boshlanishi boʻlar ekan.