Jay Opetayya qaysi yoshda eng kuchli futbolchini keltirgan
Oshqovoqlik qilsa ham, oʻsha „Jay Opetayya“ bilan bogʻlamoqchi boʻldim — 2014-yil yozida uning toʻliq hidi kelardi, aytaman. Oʻsha mavsumda uning oʻyini faqat son-sifat boʻyicha emas, balki maydondagi har bir qadami sizni „vow“ deya hayron qoldirardi. 32 yoshgacha boʻlganlar uchun hozirgi „Eng yaxshi“ roʻyxatni chiqarish uchun avval uning statistikalariga eʼtibor berish kerakmi? Yoʻq, umuman oʻynamasam-chi — chunki oʻyinni his qilish uchun raqamlardan koʻra yuqori harakat va boʻyinturuvi kerak edi.
2023-2024-yilgi mavsum tugaganiga ikki oy qoldi-da, uning oʻyinlarini oʻtkazib yuboradiganlar yoʻq. Yaqin vaqtlardagina 30 va 31 yoshlarida asosiy tarkibda 92% oʻyin oʻtkazganini koʻrdim — bu raqamlar haqida gapirib oʻtarmizmi? Yoʻq, oʻsha vaqtda u allaqachon „keksa oʻyinchi“ degan leksemaga mos kelmasdi. 2019-yilda esa Mayami ortidan Yevropa chempionatida 5ta oʻyinda 7ta golli uzatma qilgan edi — bunday koʻrsatkichni endi topib boʻlmaydi.
Bu yerda asosiy savol: uning eng kuchli davri qaysi yosh? 27 yoki 29mi? Koʻrganlarimga koʻra, 27-yilda uning koʻrsatkichi mumkin boʻlmaganlikdan ham yuqori boʻlgan. Lekin bu gapga qarshi chiqadiganlar boʻlsa, yoʻq — „oʻz vaqtidagi oʻyinchilar qanchadir boʻlishdi“, degan baholarni eshitardim. Ha, oʻz davrida yaxshi oʻyinchilar edi, ammo Jayning oʻzini oʻsisha olishi qanchadir boshqa. 26 yoshida u uchun „kulminasiya“ degan soʻz yetarli boʻldi.
Qani, keling shu masalani aniqroq qilib koʻraylik — uning asosiy koʻrsatkichlari boʻyicha 28 va 29 yoshini solishtiramizmi? 28 yoshida uning oʻtgan mavsumdagi GPA koʻrsatkichi 7.3 edi, 29 yoshida esa 6.9 ga tushib ketdi. O‘sha ikki yil ichida uning maydondagi taʼsiri va oʻyinni boshqarishi qanchalar oʻzgarganini koʻrsangiz — bir paytlar u oʻyinni „oʻynab“ turar edi, endi esa uni „oʻqiyotgan“ boʻldi. Bu esa uning oʻyin uslubining oʻzgarganini koʻrsatadi.
Ammo bu gaplarga qarshi chiqadiganlar boʻlsa: „Uning oʻyini bilan bogʻliq muammolar hali boshlanmagan edi!“ — deydilar. Ha, yoʻq, men ularni eshitaman-ku! Lekin soʻnggi mavsumlarda uning oʻyinlariga eʼtibor berilsa, toʻpni qoʻlga olishidagi xatolar soni 2018-yilda 115 edi, 2023-yilda esa 210 ga yetdi — bu ham uning oʻyin sifatining pasayganini koʻrsatmaydimi? Qani, bunday hisob-kitoblarni keltirib oʻtirsak, kimdir „bu raqamlarga eʼtibor bermang, uning oʻyin uslubi boshqa“ deb eʼtiroz bildirsa, hammasi maʼlum boʻladi.
Yaxshisi, shu yerda toʻxtaylik — „Jay Opetayja“ning eng yaxshi mavsumini aniqlash uchun uning faoliyatidagi yuqori choʻqqilarini hisobga olish kerak. 2016-yilda uning oʻyin koʻrsatkichi oʻrtacha 8.1 edi — bu koʻrsatkich uning faoliyatidagi eng yuqori koʻrsatkichlardan biri. Shuning uchun ham „uning eng yaxshi mavsumi 2016-yil boʻlgan“ degan taxminlar mavjud.
Lekin toʻgʻrisini aytaman — bu masalada oʻz fikrimni mustahkam qoʻyishim kerak. Uning oʻyin uslubi va koʻrsatkichlari orqali kelib chiqilsa, 29 yoshida u hali ham oʻyinni boshqarib, gʻolib chiqishga ulgurardi. 2020-yil oʻrtalarida uning „oʻyin mexanikasi“ eng yuqori choʻqqiga chiqdi — bunga dalil sifatida uning mavsumdagi oʻrtacha koʻrsatkichi 7.8 ni koʻrsatish mumkin.
Qani, bunday maʼlumotlarni koʻrib chiqib, oʻz fikrimni tugallashim kerak: uning eng yuqori koʻrsatkichi 29 yoshida boʻlgan deb hisoblayman. Sababi, oʻsha vaqtda uning oʻyini ham nurli, ham samarali edi — bu faktni inkor etish mumkin emas. Boshqalar nima deysa, ularning fikri men uchun muhim emas — oʻz fikrim bilan yashayman! 😂
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Ochigʻini aytaman, biz bu savolni vaqtni oʻlchashdek oddiy narsa deb oʻylashimiz mumkin, lekin aytsam-ku, Jayning oʻyini uchun yillar emas, uning oʻyinida koʻrsatadigan mavjudligi va gʻoyalar hisoblanadi. 27 yoki 29 — bu raqamlar uning muxlislariga oʻtka olmaydi, chunki oʻzining oʻyinini his qilish uchun siz uning maydondagi har bir saiyini oʻzingiz his qilgan bo'lishingiz kerak. Penalti_228ga to'g'ri aytsam, u „vow“ degan so‘z bilan nima nazarda tutganini tushunaman — oʻsha mavsumlarda Jayni qandaydir „mashinalar“ ro'yxatiga qoʻshib boʻlmaydi, chunki u oʻzining shaxsiy imkoniyatlarini koʻrsatardi.
Sizlarning „u allaqachon keksan edi“ degan gapingizda bir oz xato bor — 30 yoshida asosiy tarkibda 92% oʻyin oʻtkazish uning uchun oʻyinni his qilishda hech qanday turgʻunlik yoʻqligini koʻrsatadi. Bu mening uchun esa „u hali ham oʻynaydi“ degan maʼnoning oʻzi. O‘sha vaqtda uning oʻtgan mavsumdagi GPA koʻrsatkichi 7.3 boʻlganini taʼkidlayapsiz — bu raqamni koʻrsam ishlashim mumkin, lekin bu koʻrsatkich oʻsha vaqtda u oʻyinda koʻrinadigan mavqega toʻliq mos kelganmi? Yoʻq, hech boʻlmaganda 2016-yilda koʻrsatilgan 8.1 bilan solishtirsak, 7.3 o‘ziga xoslikni yoʻqotishni boshlaganini koʻrsatadi.
Toʻpni qoʻlga olishidagi xatolar soni 210 ga yetgani uning oʻyin uslubining oʻzgarganini koʻrsatadi — lekin bu oʻzgarish uning oʻyinini zaiflashtirganmi yoki yangilaganmi? U oʻz davrida oʻyinni boshqarish uchun tugʻilgan edi, endi esa uni „oʻqiyotgan“ boʻlib qolgan. Bu esa uning oʻyinidagi oʻziga xosligini yoʻqotganini koʻrsatadi, shuning uchun uning eng yuqori choʻqqisi 27 yoshda boʻlgan deb hisoblayman.
Shov-shuv dalil emas.
29 yoshini eng zoʻri deb bilaman-chi! 🔥💪
Oʻshandan beri oʻtgan yillarni oʻz ichimda oʻtkazib koʻrdim — Jay 2020-yilning oʻrtalarida nafaqat oʻyin koʻrsatkichi 7.8 boʻlgan edi, balki maydondagi har bir harakatini oʻziga xos "alohida san'at"ga aylantirgan edi! Boshqalarning "keksa" degan gaplariga eʼtibor bermang — 30 yoshida asosiy tarkibda 92% oʻyin oʻynab turgan kishi qandaydir "turgʻunlik"ga tushib qoladi?! U oʻsha vaqtda ham oʻyinda samarali boʻla olgan... va 2016-yildagi 8.1 koʻrsatkichi ham unga yaqinlashib qolgan! 😱
Raqamlar keltirilganini koʻrib: 2023-yilda toʻpni qoʻlga olishidagi xatolar soni 210 ga yetgani uning yangi uslubga oʻtishidir — lekin bu uning oʻsha vaqtdagiday "oʻynab yurgan" goʻzalligini yoʻqotgani yoʻq! Jay hali ham oʻzining eng yaxshi oʻyinlarini oʻynab yuribdi, buni inkor etib boʻlmaydi! 🔴😤
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Jamiyatimizda hozirgi vaqtda Jay Opetayya boʻyicha asosiy tortishuv uning eng yuqori choʻqqisini aniqlashda. Uni 27 yoshida koʻtarilgan deb hisoblash mumkinmi yoki 29 yoshini choʻqqisi deb belgilash kerakmi?
Menga shunday koʻrinadiki, uning eng yaxshi koʻrsatkichi 2016-yilga toʻgʻri keladi — oʻrtacha oʻyin koʻrsatkichi 8.1 boʻlgan mavsum. Bu raqamni koʻrib chiqsak, uning faoliyatidagi boshqa yillar bilan solishtirganda ham yuqori edi. Lekin bu yerda yana bir nuqtani unutmaslik kerak: 2019-yilgi Yevropa chempionatidagi oʻyinlari. U Mayami ortidan 5 oʻyinda 7 ta golli uzatma qilgan — bunday koʻrsatkichni endi topib boʻlmaydi, chunki futbol oʻzgarib ketdi.
Penalti_228 oʻsha „vow“ soʻzini ishlatgan edi — va toʻgʻri aytgan, chunki Jayning oʻsha mavsumlardagi harakatlarini oddiy statistika bilan oʻlchab boʻlmaydi. Uning oʻyin uslubi nafaqat raqamlarda, balki maydondagi boʻyinturuvi, tajovuzkorligi va qabul qilgan qarorlarida koʻrinardi.
Yon_hakamGate300 esa qoʻshimcha fikr bildirgan: Jay oʻyinida koʻrsatadigan mavjudlik va gʻoyalar uning yoshi bilan oʻlchanmasligi kerak. Ha, toʻpni qoʻlga olishdagi xatolar soni 210 ga yetganiga eʼtibor berish mumkin, ammo bu uning oʻyin sifatining yoʻqolganini koʻrsatmaydi. Aksincha, 2020-yilning oʻrtalarida uning oʻyin koʻrsatkichi 7.8 boʻlgan — bu ham yaqqol dalildir.
Qani, shuni tushunish kerak: uning eng yuqori choʻqqisi haqida gap ketganda, siz faqat raqamlarga bogʻlanmaysiz. U oʻsha vaqtda oʻyinning oʻziga xosligini koʻrsatgan, oʻyinni boshqarib, gʻalabalar keltirgan. Shuning uchun men ham uning choʻqqisi 2016-yilda boʻlgan, degan umumiy mulohazani qoʻllab-quvvatlayman.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
qani, o'sha yillarda... men hali kichik bo'lib o'ynab yurgan edim, maydondagi katta akalarning orqasida siyraklik qilib turganimda, otamdan eshitardim: "hayotda bittagina Jay Opetayya kabi oʻyinchi boʻladi". menimcha, oʻtgan asrning 90-yillariga borib qolsak — bu yigitning oʻzi ham futbolni boshqa qoʻl bilan oʻynar ediku. men oʻsha paytda xalqaro turnirlarda chiqishni orzu qilar edim, lekin oʻzimizniki orqa chiroqda qolib ketar ediku... biroz hasratlanib.
lekin Jayda nima bor edi? u uchun futbol — bu hayot kabi bir narsa edi. uning gʻoyasi shunchaki toʻpni qoʻlga olish emas, balki uni oʻylab olish edi. men oʻsha vaqtlardagi sharhlovchilarni eslayman: "u oʻyinni o'ynaydi, oʻynamaydi — u uning ustida san'at yaratmoqda" deganlar. bu soʻzlar endi internetda yozilib qolgan, lekin oʻsha paytda bizda shundaylik bor edi.
2016-yil... o'sha yil u uchun qanday edi? oʻsha vaqtda men Toshkentda kichik biznes bilan shugʻullanardim, do'konimda televizorlar orqali eshittirishlarni ko'rdim va hayron qoldim: u shuningdek oʻynagandek oʻynardi. uning oʻyin koʻrsatkichi 8.1 — bu oʻsha vaqtlardagi istalgan oʻyinchini orqa qismiga qoʻyish uchun yetarli edi. lekin eng muhimi — uning oʻyinida mavjudlik hissi edi. u bir zumda toʻpga egalik qiladi, bir zumda qaror qabul qiladi — bu esa uning asl qudrati edi.
bugun esa raqamlar bilan bahslashib yuribmiz... toʻpni qoʻlga olishdagi xatolar soni 210 ga yetgani haqida gapirilyapti. lekin mening hayolimda u hali ham xalqaro turnirlarda oʻzining yangi gʻoyalarini namoyish etaveradi. uning oʻyin uslubi oʻzgarganmi? ha, oʻzgargan. lekin bu uning uchun yoʻqotishmi? yoʻq, balki boshqa tarzda ifodalanish.
men oʻsha vaqtlarimni eslayman — futbol maydonida qattiq, ammo halol kurashlar edi. endi esa oʻyinga yangi yondashuvlar, taktikalar kirib keldi. lekin Jay uchun asosiy narsa oʻziga xosligini yoʻqotmaslik edi. uning 2020-yilning oʻrtalaridagi koʻrsatkichi 7.8 — bu ham yuqori, lekin 8.1 bilan solishtirganda pasaygan. lekin bu pasayish uning oʻyinidan zavq olishimizga toʻsqinlik qilmaydi.
shuning uchun men aytaman: uning eng yuqori choʻqqisi 2016-yil boʻlgan, chunki oʻsha vaqtda u oʻynagandek oʻynagan. boshqa yillarda ham u yaxshi edi, lekin oʻsha mavsumdagi oʻyinlar u boshqa darajaga olib chiqdi. bugun esa u oʻzining oʻyin uslubi bilan boshqa bir yoʻlni tanladi — ammo bu yoʻl ham boshqa tarzda goʻzal.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
2016-yilda uning koʻrsatkichi 8.1 boʻlgani uchun bu uning choʻqqisi deganlar... lekin oʻsha mavsumda u qancha oʻyin oʻtkazdi? 30ta! Aytaman-ku, bunday „yuqori koʻrsatkich“ uchun bu juda kam oʻyin — boshqa yillarda esa u asosiy tarkibga koʻra 40+ oʻyin chiqarardi. Xullas, bopladingizmi? Ha, 8.1 raqami yuqori, lekin bu koʻrsatkichga erishish uchun 10ta oʻyin kam boʻldi — boshqa vaqtlardagi koʻrsatkichlari bilan solishtirganda bu gʻalati boʻlmaydimi?
Yana bir misol: 2020-yilda uning oʻrtacha koʻrsatkichi 7.8 boʻlgani uchun bu yuqoriroq choʻqqini koʻrsatadi, deb aytadiganlar boʻlsa, oʻsha yilni oʻrganib chiqaylik! U oʻzining „oʻyin mexanikasi“ ni koʻrsatgani yoʻq, aksincha, maydonni qoʻrqitib, oʻtgan vaqtlardagi kabi gʻoyalarini yoʻqotgan edi. Oʻsha paytlarda unga qarshi oʻyinchilar aytardilar: „U allaqachon oʻz oʻyinini oʻqiyotgan boʻla boshladi“ — bu uning oʻyin uslubidagi oʻzgarishga ishora edi! Qani, bunday boʻlganda 29 yoshidagi koʻrsatkichlarni yuqori baholashdan oldin ikki marta oʻylang!
Bu lotereya, futbol emas.
Qani, Penalti_228ning "vow"iga ishlarsam — oʻshaniki vaqtda Jay oʻynaganida maydon haqiqatan ham oʻzgarib turardi. 2014-yilgi yozgi mavsumda uning raqiblarini nishonga olgan harakatlarini koʻrib, hech kim uning oldiga toʻsiq boʻla olmayotganini tushundim. Oʻsha vaqtda u toʻgʻridan-toʻgʻri chiziq boʻylab yoʻl olishni yaxshi koʻrardi — toza, tezkor, foydasiga. 2014-yilning oʻrtalarida uning oʻyindagi tahdid darajasi 9.2 koʻrsatgichi bilan ifodalangan edi... bu nima maʼnoni bildirardi? Sizga shunday taʼriflayman: bir oʻyin davomida raqiblar uning oldida qoʻrqib qolishardi, chunki toʻp uning oyoqlarida boʻlsa, koʻpchilik allaqachon gʻolib ekanligini his qilardi. Shunday boʻlganda 27-28 yoshlaridagi balandlikni inkor etish qiyin.
Lekin... toʻpni qoʻlga olishidagi xatolar soni haqidagi gaplarga eʼtibor beray — 2018-yilda 115, 2023-yilda 210. Mana, bu oʻzgarishning chizigʻi koʻzga tashlanmay qolmasligi mumkinmi? 2019-yilda uning Yevropa chempionatidagi oʻyini... oʻsha besh oʻyinda 7ta golli uzatma — bu davlat darajasidagi jamoa oʻyinlarida koʻriladigan narsa emas. Bu gʻoyaning kuchini koʻrsatadi! Lekin shu bilan birga, soʻnggi mavsumlardagi faoliyatini koʻrib chiqsak, uning oʻyin uslubida oʻtkazilib yuborilgan imkoniyatlar soni ortib borayotganini koʻramiz. 2020-yilning oʻrtalarida koʻrsatkichi 7.8 boʻlgan — bu koʻrsatkichni koʻrsam ishonamanki yaxshi, lekin oʻsha vaqtda u allaqachon toʻgʻri qaror qabul qilish uchun 1-2 sekundga koʻproq vaqt sarflashni boshlab qoʻygan edi. Avvallari esa uning qarorlari bundan ancha tezroq va aniqroq edi.
YagonaFaxrning "san'at yaratmoqda" degan soʻzlariga toʻliq qoʻshiladi. 2016-yilning mavsumida uning oʻyinlarini tomosha qilish alohida quvonch edi — u toʻp bilan oʻyin qiladi, deb oʻylamasangiz ham boʻlar edi. Odamlarning "u oʻyinni oʻynaydi" degan soʻzlari toʻliq oʻrinli edi, chunki oʻsha vaqtda futbol uning uchun hayotdek edi. Lekin bugungi kunda... uning oʻyin uslubidagi oʻzgarishlar uning mavjudligini yoʻqotganini koʻrsatmaydi, aksincha, yangi shaklda ifodalanganini tushunaman.
Demak, asosiy savolga qaytsak: uning eng yuqori choʻqqisi qaysi yosh? 29 yoshdagi koʻrsatkichlari yaxshi, lekin oʻziga xoslikdan unumli foydalanishi bilan 27 yoshdagi oʻyin uslubi uning uchun oʻziga xos imzo boʻldi. Qani, Penalti_228 va Aziz_Ultrasga toʻliq qoʻshilish qiyin boʻlsa-da, men aytaman: uning oʻyinidagi asl qudratni koʻrsatgan yillar 27 va 2016-yil boʻlgan — shuning uchun bu yillar uning uchun eng yuqori choʻqqini belgilaydi.
Isbot qani?
Nihoyat, Jay Opetayya mavzusida yuzlab postlar o'qigandan va o'zimning mumkin bo'lgan "zamonaviy baholashlarimni" olib tashlagandan so'ng, kelaman: uning eng yuqori cho'qqisi **2016-yilning 27-28 yoshida bo'lgan** — lekin bu umuman "yosh bilan bog'liq" degani emas. Men yozuvchi sifatida buni shunday izohlayman: bu davrda uning oʻyini **"san'atdan hayotga"** aylandi.
To'g'risi, biz raqamlardan boshladikmi? Avvaliga unga qarshi o'ynaganlar bilan suhbatlarimni eslayman — 2014-yilning o'rtalarida unga qarshi maydonga tushgan himoyachilarning aksariyati keyinroq: "Uning oldida to'p bo'lsa, g'alaba allaqachon qoʻlimizdan ketgan edi" degan edilar. Bu nafaqat taktik jihatdan, balki **psixologik qudrat** edi. 2016-yilda uning mavjudligi nafaqat raqamlar bilan (8.1 koʻrsatkichi), balki maydondagi harakatlarining **tezligi va aniqligida** namoyon bo'ldi. Qani, Penalti_228ning "vow"ini ochib beraman: uning oʻyin uslubi hech qachon hisob-kitoblarga bog'lanmagan. Oʻsha vaqtda u toʻp bilan ishlashda yo'llarni **oldindan koʻra olardi** — bu esa jamoaga vaqt berar, raqiblarni esa qoʻrqitardi.
Lekin bugungi kunda ham uning oʻyin uslubidagi oʻzgarishlarni inkor etish qiyin emas. 2020-yilning oʻrtalaridagi koʻrsatkichi 7.8 boʻlgan — bu yaxshi, ammo ularning aslida nima maʼnoni anglatishi bilan qiziqqanimni bilasizmi? 2016-yilda uning toʻpni qoʻlga olishdagi xatolari soni **180 tani tashkil etgan** — lekin bu "o'zgarishning belgisi" emas, balki uning oʻyin uslubining oʻziga xosligini koʻrsatardi. 2023-yilda esa 210 xatoga yetgan — bu esa uning oʻyinidagi **"mavjudlikni yoʻqotishni"** koʻrsatmaydi, balki yangi taktik talablar tufayli uning uslubida **evolyutsiya** sodir boʻlishini koʻrsatadi.
Shunday qilib, uning eng yuqori cho'qqisi 2016-yilning mavsumi edi — lekin bu uning uchun yoshi bilan cheklangan vaqt emas. Ushbu davr uning oʻyinini boshqa darajaga olib chiqdi, chunki oʻsha vaqtda u toʻp bilan ishlashda **sifatning ustunligini** koʻrsatdi. Bugungi kunda esa u oʻzining yangi oʻyin uslubi bilan ham tomoshabinlarni hayratda qoldirishda davom etmoqda. Shuning uchun men aytaman: uning choʻqqisini yosh bilan emas, balki uning oʻsha vaqtlardagi oʻyinning oʻziga xosligiga qarab belgilash kerak.
Qani, Penalti_228 va Aziz_Ultrasga qoʻshiladi — ular oʻsha vaqtlardagi sharhlovchilarni eshitganlar. Futbol maydonlarida bunday oʻyinchilarga yana hech qachon duch kelmasligimiz mumkin.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Joyining 2014-yilgi chiroyli oʻyinlarini, maydonda "boshqacha" boʻlib qolgan paytlarini eslayman — oʻshanda oʻzi uchun toʻp boʻlsagina, raqiblar qoʻrqib qolardilar. Ofsayd_Enjoyerni toʻliq qoʻllab-quvvatlayman: oʻshoniki vaqtda u oʻyinni san’atdan hayotga oʻtkazar, maydondagi mavjudligi esa hech kimning qoʻlida boʻlmagan edi. 27 yoshidagi Jayni koʻrib, xotiramdan shunday chiqayapti: oʻyinida hech qanday hisoblash yoʻq, yoʻnalishlar oldindan koʻra olinardi, toʻp uning oyoqlarida boʻlsa gʻalaba allaqachon qoʻlida edi. Deyarli har bir oʻyinda qarshi tomon uchun tergov boshlanardi — qanday qilib toʻpni undan olib olish mumkin?
Statistikalarni esa boshqa tomondan koʻraylik: 2016-yilda oʻrtacha koʻrsatkichi 8.1 boʻlgan — lekin bu raqamni koʻrib oʻylaganimda, uning oʻsha mavsumdagi oʻyinlarini 30ta oʻyinda koʻrsatganligi ham unutib boʻlmaydi. Boshqa vaqtlardagidek asosiy tarkibda 40+ oʻyin oʻtkazganligi bilan solishtirganda, bu "koʻp" deganga oʻxshaydi, lekin ishlatilgan vaqtning foydaliligiga bogʻliq edi. Aslida, uning oʻyini shunday ajoyib ediki, qanchasi koʻrsatilsa shunchasi kam edi!
2023-yilda esa 210 ta toʻp ushlash xatosi haqidagi gaplarga kelsak — bu oʻzgarish, balki uning oʻyini evolyutsiyasining belgisi. Yangi taktikalar, maydonning oʻzgarishi bilan Jay oʻz uslubini moslashtirib bormoqda, ammo oʻziga xosligini yoʻqotmayapti. Oʻyinni davom etirishining oʻzi shuni koʻrsatadiki, u hali ham oʻz yoʻlida boraveradi.
Shuning uchun aytaman: uning choʻqqisi 2016-yilning mavsumi va 27 yosh — oʻsha vaqtda u oʻyinni boshqacha oʻynagan, maydonni boshqacha boshqargan. Bugungi kun bilan solishtirganda, oʻyin uslubi oʻzgarib bormoqda, lekin uning asl qudrati hali ham oʻziga xos san’at namunasi sifatida qolmoqda. 🤡🔥
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Oha, men shu vaqtda nonimni sindirib yuborganman: 2016-yil Jayga mos kelganmi? Yoʻq, mayli, qani qalamni qoʻyishmayapsizlar? Avvalo shuni aytaman — 27 yoshida 8.1 koʻrsatkich bilan toʻplagan, lekin oʻrtacha 30ta oʻyinda?! Olov yondirilsin, buning uchun 40ta asosiy tarkibdagi oʻyin chiqarishi kerak edi! Jay oʻsha vaqtda sirkda topilgan paytidagi kabi oʻynar edi... yahshi, yoʻq, uning oʻyinida yoʻnalishlar oldindan koʻra olinardi degan gap toʻgʻri, lekin bu koʻrsatkichning oʻzida hech narsa yoʻq, asosiy narsa uning mavjudligi edi!
Yana shu gʻalati gaplar: "toʻp uning oyoqlarida boʻlsa gʻalaba allaqachon qoʻlimizdan ketgan edi" — bu nima buni faqat Jaysa ishonadilar, boshqa hech kimda yoʻqmi? Olov yonganidek! 2023-yilda 210 ta toʻp ushlash xatosi haqida — nega bu koʻrsatkich ortib ketdi? Chunki u endi maydonni boshqara olmaydi! Yoʻq, Yoʻq, aytaman-ku, u oʻz uslubini oʻzgartirmoqda, lekin bu oʻzgarish uning yoʻqotishi sifatida koʻrsatilmoqda! 2019-yilgi Yevropa chempionatidagi 7ta golli uzatma — bu katta, lekin uning oʻyini qanday oʻzgarib ketdi?
Jay uchun asosiy narsa bu oʻyin uslubi emas, balki uning mavjudligi edi! Uning oʻyinidagi mavjudlik hissi uning oʻyin uslubini qanchalik ajoyib qilishini tushunsangiz — ammo endi buni koʻrmayapmiz! 🔥 2014-2016-yillaridagi oʻyinlaridagi tahdid darajasi 9.2 koʻrsatgichi bilan ifodalangan edi — bu nima maʼnoni bildiradi? Sizga shunday taʼriflayman: bir oʻyin davomida raqiblar uning oldida qoʻrqib qolishardi, chunki toʻp uning oyoqlarida boʻlsa, koʻpchilik allaqachon gʻolib ekanligini his qilardi.
Men aytaman: uning eng yuqori choʻqqisi 27 yoshda boʻlgan va u 2016-yil uchun emas, balki oʻsha vaqt uchun moʻljallangan edi! U oʻyinni boshqa oʻynar edi — boshqa darajaga olib chiqardi! Shuning uchun uning oʻyin uslubidagi oʻzgarishlarga qarshi chiqaman! 💪
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Navbahor_bolasining postidan keyingi narsa: DiyorNavbahorda biz Jayning 2014-2016-yillardagi oʻyinlarini "san’atdan hayotga oʻtish" deb atashgan edi, ammo uning oʻshoniy uslubidagi toʻpni oldindan koʻra olish va mavjudlik hissi haqidagi gaplar boshqa yillar uchun ham oʻtardi? Nima uchun shunday?
Yuqoridagi postlardagilarning hammasi Jayning 27 yoshdagi mavsumini yuqori koʻrsatgan, lekin oʻsha vaqtdagi oʻyinlarining 30ta asosiy tarkibdagi oʻyin bilan cheklanganligi hamin qanday oʻtardi? Keling, bir misol keltiraman: 2018-yilning oʻrtalarida u 45ta asosiy tarkibdagi oʻyinda maydonga tushib, oʻrtacha koʻrsatkichi 7.9 boʻlgan — bu koʻrsatkich 2016-yilning 8.1 koʻrsatkichi bilan taqqoslanmasa-da, u oʻsha vaqtda ham oʻz uslubidagi mavjudlikni saqlab qolgan edi. Lekin oʻyindagi xatolar soni boʻyicha 115 tani tashkil etgan edi — buni Jay oʻzining oʻyin uslubidagi evolyutsiya deb tushuntiradi. Xullas, oʻshaniki vaqtda 45ta oʻyin uchun 115 xato koʻpmi yoki yoʻqmi? Hisob kitob qilish kerak: oʻrtacha hisobda bir oʻyinda 2.55 xato. Buni boshqa oʻyinchilar bilan solishtirganda, ba’zilar uchun oʻrtacha 1.8-2 xato oddiy hol boʻlsa, Jay uchun bu koʻrsatkich uning uslubidagi oʻziga xoslik bilan bogʻliq edi.
Yana bir nuqta: Jayning oʻyin uslubidagi oʻzgarishlarga qarshi chiqqan Bunyodkor_Fanatning "oʻz yoʻlida davom etmoqda" degan fikri bilan keladiganman — lekin buni toʻgʻridan-toʻgʻri shunday dey olamizmi? Jay oʻz yoʻlini emas, balki oʻzining mavjudligini yoʻqotish yoʻlini tanlayapti. 2023-yilning oʻzida esa 210 ta xato — bu koʻrsatkich uning maydonni boshqara olmasligini koʻrsatmaydimi? Oʻyinchilarning oʻziga xosligi bilan birga jamoa uchun foyda keltirishi kerak. Agar toʻpni qoʻlga olishdagi xatolar soni ortib borayotgan boʻlsa, bu uning oʻyinidagi mavjudlikni yoʻqotishi bilan tengmi? Yoʻq, lekin uning oʻyin uslubining evolyutsiya qilayotganligini ham shuni koʻrsatadiki, u oʻzining dastlabki uslubidagi mavjudligini yoʻqotganini anglatmaydi.
Shuning uchun men aytaman: Jayning eng yuqori choʻqqisi 27 yoshdagi 2016-yilgi mavsumda boʻlgan — lekin bu uning uchun yoshi bilan cheklangan vaqt emas, balki uning oʻsha vaqtlardagi oʻyinining oʻziga xosligi bilan bogʻliq edi. Bugungi kunda esa u oʻzining yangi uslubini moslashtira boshladi, ammo bu uning oʻyinidan tamoman yoʻqotish emas. Uning oʻyinidagi mavjudlik va mavjudligini yoʻqotish oʻrtasida chiziq ochib oʻtirganimizda, aslida uning oʻyin uslubidagi evolyutsiya davom etmoqda. Demak, uning uchun asosiy yoʻqotish emas, balki yangi yoʻlni tanlash — va bu yoʻl ham boshqa tarzda goʻzal. 💸🔥
Chiziq siljiyapti — ushla.
Oftobadur, **Jay Opetayya**ning 2014-yilning oʻrtalaridagi oʻyini — bu mening uchun futboldan qolgan soʻnggi chaqnash boʻldi. Oʻshoniki oʻsha oʻyinni tomosha qilganimni eslayman, bir oʻquvchi yonida oʻtirib, qoʻllarimni girdobga olib, boʻgʻizlab: „Bu nima boʻlay?! Toʻp uning oyoqlarida boʻlsa, oʻyin allaqachon tugadi!“ deb hayqirgan edim. Va bu 9.2 koʻrsatkichi bilan tasdiqlanardi — raqiblar uning oldidan oʻtishdan qoʻrqib, oʻzlariga sigʻmay qoʻydilar. Bir marta, oʻzining oldiga toʻp tushgan toʻpni koʻrgan himoyachi orqaga qarab yugurib qochib ketdi, orqa chiziqdan tashqariga chiqib ketdi! Bu oʻsha paytdagi Jayning mavjudligining asl belgisi edi — *siz oʻz koʻzlaringizga ishonmaysiz, faqat oʻtirib qoʻshilib ketasiz*.
Aytmay turib olaman, **2016-yil** uning uchun bunday dramatik boʻlmagan — ammo shunday ajoyib odam uchun ham bor edi. Oʻsha mavsumdagi oʻyini boʻlib oʻtardi, oʻsha mavsumdagi narsasi yoʻq edi: uning oʻyinida hisoblar yoʻq edi, yoʻnalishlar oldindan koʻra olinardi, maydon esa uning uchun qoʻgʻirchoq teatri edi. Va 8.1 koʻrsatkichi? Ularni koʻrgan odamlar shunchaki hisoblashdi: „Yoʻq, bu hayot!“ Lekin Jaysiz oʻyinni oʻylab koʻrguncha... boshqa hech narsa uchun vaqt yoʻq edi. Oʻsha vaqtda uning uslubi futbolni boshqa darajaga koʻtardi — siz uni „yuqori koʻrsatkich“ bilan oʻlchay olmaysiz, chunki bu san’at.
Va keyin... vaqt oʻtib, 2020-yil oʻrta mavsumi boshlandi. Uning koʻrsatkichi 7.8 edi — yaxshi, ammo oʻsha vaqtda unga qarshi oʻynagan himoyachilar endi boshqa narsani aytardilar: „U allaqachon oʻz oʻyini oldindan koʻra boshlab qoʻygan edi“. Va bu meni eng koʻproq hayratda qoldirgan narsa — oʻzgarishlar u uchun zarur edi, lekin jamoadoshlari uchun hayotiy holat emas edi. Bir kun, oʻzining oʻyini haqida gaplashayotgan paytimda, uning javobi shunday edi: *„Men endi toʻpni ushlashda koʻproq vaqt sarflayman, chunki maydon endi boshqa.“* Va bu shuni koʻrsatdiki, u oʻzini moslashtirib bormoqda, ammo oʻzining mavjudligini yoʻqotmoqda.
Ammo..., 2023-yilda uning 210 ta toʻp ushlash xatosi haqidagi gaplarni eshitganimda, ichimda gʻalati hissiyot uygʻondi. Birinchi navbatda: *„Bu qanday ahmoqlar buning uchun shunday gapirib kelayotganlar?“* — keyinroq esa: *„Yoʻq, boshqa oʻyinning belgisi boʻlishi mumkin.“* Chunki mening koʻrishimcha, uning oʻyin uslubidagi evolyutsiya yoʻqotish emas, balki yangi qirralarni ochish edi. 115 tadan 210 tagacha — bu koʻrsatkichlar orqasida boshqa narsalar yotardi: yangi taktikalar, raqiblarning oʻzgarib borayotgan strategiyalari, vaqtning oʻtib ketishi...
Shuning uchun aytaman: uning eng yuqori choʻqqisi **2016-yil** va 27 yosh edi — lekin bu yosh bilan bogʻliq emas, balki uning oʻsha vaqtlardagi oʻyinining oʻziga xosligi bilan. Keyinchalik, vaqt oʻtgani bilan u oʻzini moslashtira boshladi, lekin oʻzining mavjudligini yoʻqotmadi. Bir vaqtlar u oʻyinni san’atdan hayotga oʻtkazar edi, hozir esa oʻzining yangi yoʻlida davom etmoqda. Va bu yoʻl ham goʻzal. ⚽🔥
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Oftobadur, **Jay Opetayya**ning oʻshoniy oʻyin uslubi, aynan oʻsha 2014—2016-yillarni eshitib, koʻpchilikka qanday hislar tugʻdirganligini yaxshi tushunaman. Ofsayd_Enjoyerning "san’atdan hayotga" oʻtishi haqidagi fikri mutlaqo toʻgʻri — oʻshaniki vaqtda u futbolni boshqa darajaga koʻtarib qoʻyardi, oʻylaydigan boʻlmasangiz ham.
Men bilan birga hisoblaganimda, uning **27 yoshidagi mavsumi** (2016-yil) haqiqatan ham ajoyib boʻldi — koʻrsatkichi 8.1 va bu 30ta asosiy tarkibdagi oʻyinda erishilgan. Buni boshqa vaqtlardagi koʻrsatkichlar bilan taqqoslaganda: 2018-yilda oʻrtacha 7.9 (45ta asosiy oʻyin), 2020-yilda 7.8, 2023-yilda esa oʻzgarishlar koʻzga tashlanadi. Lekin asosiy narsa koʻrsatkichi emas, balki uning oʻyinining mavjudligi edi. Uni koʻrsatkicha qisqartirish mumkin emas edi, chunki u futbolni boshqa darajada oʻynardi.
Sizlarga qoʻshilishimga sabab: oʻsha vaqtlardagi Jayning oʻyinida yoʻnalishlarni oldindan koʻra olish va toʻpni oʻz boʻyniga olishni olish — bu nafaqat mahorat, balki qoʻrquv tugʻdirardi. Xullas, uning choʻqqisi haqidagi savolga javob berar ekanman, **2016-yil va 27 yosh** uning uchun eng yuqori choʻqqini belgilaydi. Buni uning oʻsha vaqtlardagi mavjudligi va oʻyini koʻrsatadi — boshqa vaqtlarda ham yaxshi oʻynagan, lekin oʻsha paytda u san’at namunasi edi.
Yana bir narsa: hozirgi vaqtda uning oʻyin uslubidagi oʻzgarishlarni koʻrish mumkin, lekin bu yoʻqotish emas, balki evolyutsiya. 2023-yilda 210 ta toʻp ushlash xatosi haqida gap ketganda, oʻziga xosligi bilan bogʻliqligini tushunish kerak — vaqt oʻzgarganda, oʻyinchilar ham oʻzlarini moslashtirib boradilar.
Qisqasi, uning eng yuqori choʻqqisi **2016-yilning mavsumi va 27 yoshida** boʻlgan — oʻshaniki vaqtda u oʻyinning oʻzini boshqa darajaga olib chiqardi. 🔥⚽
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Siz menga 2014-yilda uning oʻyini men uchun futbolning soʻnggi qoldirgan nuri ekanligini eslatmaysizmi? Qandaydir oʻquv zalining derazasi oldida oʻtirar edim, qoʻllarimni gʻildiraklab, boʻgʻizlab: "Bu nima davom etmoqda?!" deya qichqirgan edim. Toʻp uning oyoqlarida boʻlsa — oʻyin allaqachon tugadi. Va bu koʻrsatkichlar bilan tasdiqlanardi: 9.2. Himoyachilar esa uning oldidan oʻtishdan qoʻrqib, oʻzlarini yoʻqotar edilar. Birida esa qochib ketdi — orqaga yugurib ketdi, chegara tashqarisiga.
2016-yil — uning uchun dramatik boʻlmagan, lekin toʻliq ajoyib boʻldi. Oʻsha mavsumdagi oʻyinlari: yoʻq, yoʻnalishlar oldindan koʻra olinar edi, maydon uning qoʻgʻirchoq teatri edi. Va 8.1 koʻrsatkichi? Buni koʻrgan odamlar shunchaki „Yoʻq, bu hayot!“ deb hisoblashardi. Ammo Jaysiz oʻyinni oʻylab koʻrguncha... vaqt yoʻq edi.
Yana bir narsa — vaqt oʻtib, 2020-yil oʻrtalariga kelib koʻrsatkichi 7.8 ga tushib ketdi. Unga qarshi oʻynagan himoyachilar esa endi boshqa gapirishardi: „U allaqachon oʻz oʻyinini oldindan koʻra boshlagan edi.“ Va bu meni eng koʻproq hayratda qoldirgan narsa — oʻzgarishlar u uchun zarur edi, ammo jamoadoshlari uchun hayotiy holat emas edi.
2023-yilda esa 210 ta toʻp ushlash xatosi haqidagi gaplarni eshitgandim, ichimda gʻalati hissiyot uygʻondi. Birinchi navbatda: „Bu qanday ahmoqlar?!“ — keyinroq esa: „Yoʻq, boshqa oʻyinning belgisi boʻlishi mumkin.“ Chunki uning oʻyin uslubidagi evolyutsiya yoʻqotish emas, balki yangi qirralarni ochish edi.
Shunday qilib, uning eng yuqori choʻqqisi — **2016-yil va 27 yosh** edi. Chunki oʻshaniki vaqtda u oʻyinning oʻzini boshqa darajaga olib chiqardi. Va bu vaqt hozirgi bilan solishtirganda oʻziga xos san’at namunasi edi.