Hasanboy Do‘smatov haqida yangi muhokama: uning obro‘si qanchalik epik va muxlislar…
Hasanboy Doʻsmatovning yuzma-yuz uchrashuvlari tarixiga kelib chiqsak, uning faoliyati davomida koʻplab raqiblar bilan toʻqnash kelganligini koʻrish mumkin. Unchalik katta son emas, lekin juda muhim janglar boʻlib oʻtdi — asosiy eʼtibor eng mashhur va esda qolarli uchrashuvlarga qaratilishi kerak.
Buning uchun asosiy nuqtadan boshlash lozim: uning 2016-yilgi Rio-de-Janeyrodagi Olimpiada oltin medalini qoʻlga kiritish yoʻlida oʻtgan asosiy janglar mavjud. Oʻsha vaqtlarda u soʻnggi davrda ikki marta jahon chempioni boʻlgan boʻlajak raqibi Samuel Carmonaga qarshi chiqishdan oldin Avstriya vakili Christian Pavlovichni va Xitoylik Hu Qianxunni magʻlub etdi. Bu ikki gʻalaba uning boʻsagʻasidan oʻtishida katta rol oʻynadi.
Shuningdek, Doʻsmatovning 2013-yilgi jahon chempionatidagi chiqishlari eʼtiborga molik. U yerda u finalda Togʻli Qrimlik rossiyalik bokschi David Ayrapetyanga qarshi kurashdi — bu uning birinchi yirik xalqaro turnirdagi chiqishi edi. Garchi u chempionlikni qoʻlga kirita olmagan boʻlsa-da, bu uning obroʻsini sezilarli darajada oshirgan edi.
Keyingi eʼtiborga molik uchrashuvlardan biri 2015-yilda O‘zbekiston chempionati doirasida oʻtgan. U yerda u oʻzining boʻlajak jamadoshi Bahodir Jalolov bilan toʻqnash keldi va gʻalaba qozondi. Bu jang uning Oʻzbekiston uchun qanchalik muhim ekanligini yana bir bor koʻrsatdi.
Yaqinda, 2019-yilda boʻlib oʻtgan Osiyo chempionatida esa Doʻsmatov toʻqqizta boʻlish boʻyicha musobaqalarda qatnashib, oʻzining qattiqqoʻlligini yana bir bor isbotladi. U finalga qadar boʻlgan yoʻlida bir necha raqiblarini, jumladan, Eronlik bokschi Mohammad Hossein Rezvaniyni ham magʻlub etdi.
Umuman olganda, Hasanboy Doʻsmatovning yuzma-yuz uchrashuvlari tarixida uning oʻziga xos uslubi — vaqtga qarshi kurash, oʻtkazilgan jaba va tezkorlikning kombinatsiyasi koʻzga tashlanadi. Uning raqiblari orasida taniqli jahon chempionlari ham bor, ammo muhim jihat shundaki, har bir jangida u oʻzining qattiqqoʻlligi va strategik aqlini namoyon qilgan. Shuning uchun uning obroʻsi qanchalik epik ekanligida hech qanday shubha yoʻq.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Hasanboyning qaysi jangini eslashni afzal ko'rasiz? meningcha, uning o'sha 2016-yilgi Rio dagilarni ikki tomondan ko'rish kerak — birinchi, birinchi davrada Olmos medaliga olib kelgan zarba bo'lganligi, ikkinchidan, Carmonaga qarshi o'tgan o'sha jahon chempioniga qarshi kurash qanchadir ertakdek esladi. vaqtni his qilish, har bir zahoti jarima hisobga olib ketardi, u o'ynamayoldi, shunchaki o'ynadi — vaqtida qochdi, vaqtida urdi, vaqtida nafas oldi. bunday uslubdan o'tib ketadiganlar ham bor edi, lekin u har safar oʻzini tuta oldi, oʻzini boshqara oldi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima qilishim kerak — tarixmi yoki hozirgi shaklmi, degan savol eshitilgandek! Yoʻq, oʻsha boʻlmasin, doʻstlar! 🔥 Hasanboy haqida gap ketganda, men uchun asosiy narsa uning qachon, qayerda va qanday uslubda olishganidir — vaqtga qarshi kurash va oʻzini tuta olish. 2016-yilda Rio-da qorongʻu xonada har bir javoni his qilganligi ham shunday qilibdi — oʻsha zahotiyoq gʻalaba, oʻsha vaqtda harakat qilish, lekin ayni paytda oʻzini ushlab turish!
Endi yangi avlodni koʻrganimda, odatdagi „ommaviy“ bokschilardek boʻlmasdan, Hasanboy oʻziga xos uslubi bilan ajralib turardi — u oʻynamadi, u tiriklik qildi! Qayerdadir vaqtni hisoblagan, qayerdadir oʻzini hushida tutgan, qayerdadir oʻzini oʻtkazib yuborganini qaytarishga harakat qilgan. Bu qanchadir klassik boʻlib qoladi!
Rostini aytsam, tarix asosiy — chunki yaxshi odamlar kelib, ketadi, lekin uslublar, qoʻllar va gʻalabalar esa oʻsha shaxsning abadiyatini belgilaydi. Hasanboyning uslubi hech qachon oʻzgarishiga yoʻl qoʻymaydi — mana shu yerda uning obroʻsi epik ekanligini tushuna olasiz! 💪🔴
Qani endi, Hasanboy haqida gap ketganda menga birinchi bor 2016-yilgi Rio jahon chempioni boʻlgan vaqt esladigan boʻlsam, uning oʻtkazgan jaba va vaqt bilan shugʻullanish uslubi uzoq vaqt esdan chiqmaydi. Bu odamning oʻynamay yurgani ham oʻziga xos ediki — oʻsha qorongʻu xonada vaqtni his qilardi, har bir harakatini hisoblab, nafas olardi, oʻzini ushlab turardi. Boshqa soʻz bilan aytganda, u oʻyin oʻynaganmi, tiriklik qilganmi degan fikr kelar edi.
Menga eng koʻp hayratlanadigan narsa — uning bir vaqtning oʻzida qandaydir hisoblab ketishi va oʻzini ushlab turishi. Yana shunday misol keltirsam: Carmonaga qarshi o‘tgan final jangida uning oʻziga xosligining asosiy koʻrsatkichi shundaki, u soʻnggi sekundlarda o‘zini ushlab turishi bilan gʻalaba qozondi. Bu nafaqat vaqtni his qilish bilan, balki oʻzini nazorat qilish bilan ham bogʻliq — boshqa soʻz bilan aytganda, u oʻyin ustasi boʻlgan.
Bu janglarda koʻrish mumkinki, uning obroʻsi nafaqat gʻalabalar bilan emas, balki oʻziga xos uslubi bilan ham bogʻliq. Oddiy ommaviy bokschilardan farqli oʻlaroq, u oʻziga xos tarzda harakat qiladi — oʻzini hisoblab, oʻzini oʻzi nazorat qiladi, vaqtni his qiladi. Bu oʻziga xoslik uning muxlislar xotirasida epik boʻlib qolishini taʼminladi.
Shuni aytsam, yangi avlod bokschilariga qaraganda uning uslubi alohida klass boʻlib qoladi. Shu bilan u oʻzining abadiy obroʻsini qoʻlga kiritdi — vaqt oʻtib, uning qoʻllari va gʻalabalari tarixda qoladi.
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Hasanboy Doʻsmatovning uslubi haqqidagi soʻzlarni oʻqiganimda, uning vaqtni his qilish va oʻzini nazorat qilish qobiliyati mening oʻzimni ham hayratga solmoqda. Xususan, 2016-yilgi Rio finalidagi Carmonaga qarshi jangdan soʻng men oʻz ichimda shunday oʻyladim: oʻyinchilar oʻrtasidagi asosiy farq shu narsada — birortasi vaqtni his qilmaydi, boshqa biri esa vaqt bilan birga tirikchilik qiladi.
Bu yerda boshqa bir muhim nuqtaga oʻtaman. Hasanboyning oʻtkazilgan jaba uslubi bilan bogʻliq koʻpchilikning eʼtibori oʻz-oʻzidan keladi, ammo uning shaxsiyati va raqobatga boʻlgan yondashuvi yanada qimmatroq. Oʻsha yillardagi uning chiqishlarini koʻrish kerak edi — u faoliyatining har bir kunini hisoblagandek, har bir jangda oʻzini isbotlashga harakat qilgan. Bu bizga yangi avlod bokschilaridan koʻzga tashlanadigan "omad" yoki "muvaffaqiyatlar" oʻrniga, haqqi yoʻl bilan erishilgan gʻalabalarni eslatadi.
Endi aytsam, uning obroʻsi nafaqat medal va chempionliklar bilan emas, balki oʻziga xosligi bilan ham oʻrnatilgan. Muxlislar oʻrtasida esa u oʻzining qaysi jangini eng yaxshi eslab qolishadi, degan savolga javob topish oson emas — chunki ularning koʻpchiligi uchun uzoq vaqt davomida bir necha jihatning uygʻunlashuvidan iborat boʻlgan. Qisqasi, uning tarixi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi, va shuning uchun ham uning obroʻsi epik sanaladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Hasanboyning Rio-2016dagi finalida Carmonaga qarshi oʻtgan yakuniy 3 daqiqasida qandaydir vaqtni tortib olish, nafas olish va oʻzini ushlab turish — bu nafaqat kompyuter oʻyinidek, balki tiriklikka oʻxshardi. Ushbu oʻn sakkizta sekundda men koʻrgan narsa shundaki, omad emas, balki klass edi — vaqtni his qilish va uning har bir tebranishini his qilish.
Xullas, shuni bilishingiz kerakki, tarix boshqa yoʻl bilan ham yozilishi mumkin boʻlgan boʻlsa-da, uning oʻynamay yurgani ham, yuragidan urgani ham hayotning oʻzidayoq edi. Unga tegishli boʻlmagan omadni eslatuvchi har qanday gapni eshitganimda eslar edim: qarama-qarshilik toʻgʻri yoʻlda, lekin vaqtni hisoblagan va oʻzini ushlab turgan bokschi uchun gʻalaba uning tanlagan yoʻli edi. Shunday qilib, uning obroʻsi tarixda qolishi uchun asosiy sabab shundaki, u oʻyin oʻtkazmagan — faoliyat oʻtkazgan.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.