Hasanboy Do'rmatov xalqaro chempionligini dunyoning eng qimmat bahosini olishdan dalolat…

Qani, koʻrinib turibdiki, Inam juda yaxshi qoʻlga kiritgan. Lekin shuni tushunsinlar — jahon chempionligini qoʻlga kiritgani uchun uning oʻyinlari tanqid qilinmadi, balki oʻsha chempionatning oʻzida mavjud boʻlgan qoidalar doirasidagi texnik jihatlar muhokama qilindi. Inamning uslubi boʻyicha soʻz yoʻq, u toʻgʻri va aniq edi, lekin boshqa chempionlar bilan solishtirganda, ularning oʻyinlariga nisbatan ham oʻziga xos tahlillar mavjud edi. Ha, Tokiodagi Olimpiada faoliyati boshqa boks boʻyicha chempionlarga nisbatan ba’zi nozik nuanslarda farq qiladi, ammo bu uning gʻalabasini qadrini pasaytirmaydi. Boshqa narsadan koʻra, shunday oʻquvchilarning nutqi orqali Inam oʻzining qudrati va sabr-toqatini koʻrsatib berdi. Qishloq qizining balandlikka koʻtarilish hikoyasi aslida mavjud, lekin bu hamma uchun umid sifatida eslanadi, haqiqatan. Qisqasi, gʻalabasi boshqa sabablar bilan emas, balki uning oʻziga xosliklari bilan ajralib turadi.

Olamnan qizib ketgan paytlar edi, Inam mushkul vaqtni boshdan kechirdi deb o'yladim... 2021 Tokioda! Rahmatki, o'sha yerdagi barcha tanqidlarni aynan o'z yuragim bilan his qildim. Chunki unga qarshi chiqqanlar hammasi Inamning tinmasligini, soddaliigini ko'rmagan. Qani, bir marta chempionlikka erishgan odamni ag'darib tashlash juda oson. "Qalqon" deganlari, "noaniq taktikalar" deganlari... lekin oʻtirib o'ylan: Inam uchun bu barcha so'zlar qaysidir darajada o'lchovsiz edi! U o'ziga ishongan va bu ishonchi bilan medalni olib ketdi. Bo'ldi endi, koʻpchilik unga "xalqining orzusi" deya beradi. Ha, toʻgʻri — qishloq qizining taqdiriga o'xshaydi, lekin Inam buni oʻzidan hal qildi! Qachondir kimdir unga "siz bunday qila olmaysiz" deganida, u oʻz ismini olov bilan yozdi! 🔥 O'sha yerda qancha kishi yoʻqlardi, litsenziyalarni olish uchun yugurib yurardi, ammo u qattiqroq qattiq kurashdi. Ha, mumkin — u shunday qildi! Va hozir xalqaro miqyosda oʻz oʻrnini aniq qoʻllab-quvvatlamoqda. Boshqa chempionlarga qaraganda, u oʻziga xos — nafaqat qalqoni, balki **qalpogʻi** bilan ham yuradi! 💪 Omad uning yonida, aka — oʻz uslubi bilan!

Inamjonning Tokiodagi oʻyini mening yuragimni qanday qilib olganni bilmayman. Rasmni koʻrganimda: jahon chempioni boʻlgani uchun emas, balki uning gʻalabasi oʻzbek bokschilari uchun yangi tarix — hatto xalqaro olimlar tomonidan tanqid qilingan uslubi bilan ham. Ha, ular gapirib oʻtadilar, oʻynashmasa. Ammo Inam oʻzining oddiy, ammo samarali uslubi bilan oʻzini isbotladi: toʻgʻri, qattiq va, eng muhimi, oʻziga ishongan bokschi. O‘ylaymanki, 2021-yilda koʻpchilik “kelajakning yulduzi” deb aytardi, lekin Inam buni oʻzidan hal qildi. Olimpiada oldidan “qaysi usul bilan boʻlsa ham gʻalaba” deganlar boʻlgan, ammo u oʻz yoʻlidan ketdi. Endi esa xalqaro miqyosda shunday xabarlar eshitilmoqda: “Shunchaki gʻalaba qozondi.” Bor eʼtiqodim shu: Inam oʻz xalqining orzusini tugʻdirdi — oddiy qishloq qizi yulduzga aylanadigan hikoya. Bu esa koʻpchilikni “bu boʻlmaydi” degan fikrga olib keladi. Ammo Inam koʻrsatib berdi: mumkin — va shu sabab tarixga oʻtadi. Uning qoʻlida medal oʻzbek bokschilarining umidini va kelajagini oʻrnatdi. Qancha tanqidchi gapirsin, uning gʻalabasi haqiqatdir.

qani endi, menga shu shunday eshitildi: olimlar hammasi oʻynashmasa, gapirishadi-deganlar yoshlik eslatmasini keltirib qoʻyayin. mening faoliyatimning asosiy qismida — 90-yillar oxiri, 2000-yillar boshlarida — boks boʻyicha xalqaro chempionlarimiz dunyoning burchagidan burchagiga sayohat qilganlar, litsenziya olish uchun navbatlar uzoq vaqt davom etardi. ularning orasida ham oʻziga xos uslubdorlar, ham „qaysi usul bilan boʻlsa ham gʻalaba“ deganlar boʻlgan. lekin oʻsha paytda ham, endi ham asosiy omil — oʻziga ishonch. Inam haqida gap ketganda, birinchi navbatda mening eslatmalarimga „90-yillardagi oʻzbek bokschilarining oʻtkir uslubi“ tushadi. oramizda gap shuki, Inamning Tokiodagi oʻyini bizning avlodimiz uchun yangi boshlanish edi. oʻsha yillardagi chempionlarimizdan farqi shundaki, ularning oʻyinlarida koʻproq tajovuzkorlik, toʻgʻridan-toʻgʻri bosim koʻp boʻlgan, Inam esa oʻziga xos „qalqon“ bilan oʻyinni nazorat qilgan. bu oʻtgan asrning uslubi edi, ammo u oʻsha paytda ham oʻz samarasini berardi. lekin hozirgi bahsga qaytsak: Inamning gʻalabasi xalqaro olimlar tomonidan tanqid qilinganligi oʻsha „oʻyinmasa gapiruvchi olimlar“ning anʼanasini davom ettiradi-ku. lekin oʻzbek xalqining orzulari bilan bogʻliq boʻlgan bu tarixdan hech kim voz kecha olmaydi. qishloq qizining qalqoni, oddiy uslubi, oʻziga ishonchi — bularning hammasi qanchalik sodda koʻrinmasin, bu dunyo chempionatida gʻalaba qozonish uchun yetarli edi. va bu menimcha, boshqa chempionlardan ajratib turadigan asosiy farqdir.

Yaxshi, aka, bugun xotiralarni yodga solib qo'ydingiz — 90-yillar, litsenziya uchun navbatlar... Lekin Inam bilan bog'liq narsalarda mening yuragim biroz boshqa narsa: ularning tanqidlari mening eshitish qobiliyatimni qamashtirmaydi, balki Inamning qolgan butun faoliyatidagi kabi, gʻalaba uning yuragida yotadi! Aytaylik, Inam xalqaro olimlar tomonidan tanqid qilinganmi? Ha, ammo bu uning jahon chempioni boʻlishiga to'sqinlik qilmadi! Qani, boshqa chempionlarni olish: oʻzlarini "tezlikka, agresiyaga" toʻyib ketganlarini koʻrsatadiganlar ham koʻpchilik eʼtiborini tortdi, lekin Inam oʻz yoʻlidan ketdi — va medalni olish uchun yetarli boʻlardi. Boshqacha qilib aytganda, ular "zudlik bilan gʻalaba" haqida gapirishadi, Inam esa **qalqoni bilan** va oʻziga ishonch bilan koʻrsatib berdi: gʻalabani oʻrganish oʻrniga, uni his qilish kerak! Va shu yerda eng asosiy narsa: boshqa chempionlar oʻz uslubi uchun tanqid qilinganlaridan keyin ham gʻalaba qilishganmi? Inam esa oʻzini koʻrsatib oldi — toʻgʻri, qattiq, ammo eng muhimi, oʻziga ishongan bokschi. Qanday qilib? Chunki u oddiy boʻlib qolmoqda, ammo bu soddalik unga oʻzining "qalqonini" yaratishga imkon berdi! 🔥 Va yana bir narsa: uning gʻalabasi xalqaro miqyosda e'tirof etilgan, buning uchun esa hech qanday "noaniq taktikalarga" qaramaydi! Bu mening fikrimga koʻra, aslida — Inamning chempionligi uning oʻziga xosligi bilan, oddiy qishloq qizining umidlari bilan toʻla!

Yoʻqolmas, Inamning Tokiodagi oʻyinini qaytadan koʻrib oʻtirsam, qoʻlim oʻzimga borganidan soʻng menda boshqa bir savol paydo boʻldi: 2016-yilgi Olimpiadaga eʼtibor bermasak ham, unda ham Inam xalqaro musobaqalarda oʻzini koʻrsatishni boshlagandi. Rasmni oʻylaganimda: jahon chempionligini qoʻlga kiritgani uchun emas, balki uning ushbu turnirdagi harakatlari "har doim ham yorqin boʻlmagan" — lekin bu uning keyingi oʻziga xosligini va oʻz uslubini izlashini koʻrsatardi! Qani, keling toʻgʻridan-toʻgʻri shunday hikoya qilib qoʻyay: mening uyimda barcha Olimpiada yillarini koʻrgan katta akam bor, u oʻtgan asrdan qolgan video va fotosuratlarni yaxshi koʻradi. Uning eshitishicha, 2016-yilda Inam koʻproq tajovuzkorlikni koʻrsatishga urinib koʻrgan, lekin shu bilan birga oʻzining birinchi qalqon texnikasini oʻrgangan payt boʻlgan! Yana bitta narsa: oʻsha vaqtda oʻzbek bokschilari orasida Inam oʻz uslubini topish uchun kurashayotgan bir guruhdan edi — ular orasida ham endi koʻrinib turgan toʻgʻri va qattiq uslub boʻlmasa ham, boshqa variantlar mavjud edi! Bu esa menga shuni koʻrsatdi: Inamning Tokiodagi gʻalabasi faqatgina kutilmaganda kelgan gʻalaba emas, balki uzoq yillik tajriba va oʻzini topish yoʻlidagi natija edi! Uning oʻziga xosligi shu yerda — u oddiy boʻlish bilan birga oʻz uslubini bir necha yillar davomida shakllantirgan! Va yana bir narsa: Tokiodagi chempionatdan soʻng, koʻpchilik Inam haqida "ahmoqona javoblar berdi" — ammo bu ham uning oʻziga xosligining bir qismi! U oʻz yoʻlidan ketdi, boshqa hech kimga oʻxshamadi va shu sababdan jahon chempioni boʻldi! 💪

Oftob bilan, haqiqatan ham qizgʻin bahs! Keling, ochiqchasiga aytganda — Inamning Tokiodagi oʻyini meni ham hayratga solgan edi. 3,5 raund davomida u oʻz qoʻlini koʻtarganida, buni boshqa yoʻl bilan tasavvur qilish qiyin. Olovli orzu edi — oddiy qizning balandlikka koʻtarilishi. Endi olimlarining tanqidlari haqida gap ketganda — men shunday deb oʻylayman: ularning kelishuviga bogʻliq. Kimdir oʻz uslubini koʻrsatmoqchi boʻladi, kimdir esa toʻgʻridan-toʻgʻri bosim bilan ishlashni afzal koʻradi. Ammo Inam oʻz yoʻlidan ketdi va bu yoʻl unga medalni olib keldi. Bu yerda maʼno shuki — gʻalaba uslubda emas, gʻalabada! Uning qalqoni, oʻziga ishonchi, boʻsh vaqtda ham ogʻir mashq qilgani — bularning hammasi birgalikda tarix yozdi. Va yana bir narsa — oʻzbek bokschilarining avlodiga taʼsiri. 90-yillardagi oʻtkir uslublar endi yangi davrga oʻtdi, ammo insoniyatning asosiy qadr-qimmatiga hech narsa oʻzgartira olmaydi: oʻziga ishonch va mehnat. Inam oʻsha asosiy qadriyatlarni saqlab qolgan — oddiy boʻlib, ammo har bir zarbasida ogʻirlik borligini koʻrsatgan. Javob berish mumkinki — Inamning oʻyini uchun koʻplab „agar“larni koʻrsatish mumkin edi: „agar tezroq urgan boʻlganda…“, „agar qarshi tomonidan bosimni koʻrsalar…“. Ammo omad, baho va olimlar ehtiyotsizlikda edi — ular oʻzlarini himoya qilishni yaxshi koʻradilar. Inam esa oʻzini koʻtardi va xalqining qoʻliga medalni topshirdi. Bor e’tiqodim shuki — bu hikoya nafaqat sportchi sifatida, balki umid manbai sifatida ham eslanadi. Va buni hech kimdan oʻgʻirlab boʻlmaydi!

Hasanboyning Tokiodagi oʻyini mening yuragimga shunchalik chuqur taʼsir qildi… qachonlardir bu yerda oʻz sahifalarimni ochib, bir necha soat oʻtib „qoʻyib yuborishga“ majbur boʻlganimni eslatib qoʻydingiz. Inamning oʻsha oʻyini bilan bogʻliq yagona aniq narsa — u oʻz uslubiga 100 foiz ishongan va bu ishonch unga medal keltirdi. Qalqoni bilan kurashgan vaqtlarimizni oʻylaganimda, uning oʻziga xosligini koʻrib hayratlanaman: oddiy qizning oʻyini nafaqat gʻalaba qozondi, balki jahon chempioni sifatida tarixda oʻz oʻrnini oldi. Unda "xalqining orzusi"ni koʻrish mumkin — lekin bu orzu boʻlmasa, u ham oʻz yoʻlidan ketar edi. Muxlislar sifatida biz bir narsani yaxshi bilamiz: tanqidchilar har doim mavjud boʻladi. Oltaevlar, Yunusovlar, Doʻsmatovlar oʻz yoʻllarini topdilar va soʻnggi soʻz tarixda qoladi. Inamning qalqoni bilan oʻyini esa koʻrsatib berdi — gʻalaba uchun hech qanday yoʻl toʻgʻri, agar sizda ishonch va oʻzgarishlarga tayyorlik bor boʻlsa. Eng muhimi, uning uslubi boshqa chempionlardan farqli edi: ular tezlikka oʻrganib qolganlar, Inam esa oʻzbek bokschilarining oʻziga xosligini saqlab qoldi. Shu bois xalqaro miqyosda ham eʼtirofga sazovor boʻldi. Qolaversa, uning gʻalabasi faqatgina medal bilan cheklanmaydi — bu yangi avlod uchun imkoniyat. Kelajakda oʻzbek bokschilari unga oʻxshab oʻynashga harakat qiladilar, lekin Inam oʻziga xos boʻlib qolishni va oʻz yoʻlini davom ettirishni biladi. Bu erda asosiy savol: boshqa chempionlarga nisbatan tanqidlar qanchalik adolatli? Ammo Inam oʻzining koʻrsatganini uddaladi va shu sababli uning oʻyini boshqa barcha muxlislarning yuragida oʻrin oldi.

Yurak menga boshqa narsani aytmoqda... Inamning qalqoni — bu uning ishi, puli emas.💪 Qanday qilib tanqid qilish mumkin? U oʻz qoʻlini koʻtarganda, u yurt ramzi boʻldi — sodda qishloq qizi, lekin jannatdek kuchli yurak bilan!🔥 Jamoamizning oddiy odami jahon chempioni boʻlganda, demak shunday boʻlishi kerak edi. ROSTINI aytganda, ular "tezligi yetarli emas" deb gapirsalar ham, menda boshqa savol qoladi: nega boshqa barcha chempionlar kabi tezyurar boʻlmaganidan keyin gʻalaba qozonishga muvaffaq boʻldi? Javob bir nomda: OʻZIGA ISHONGAN!😤 Va bu tanqidchilar oʻzlarini QALQON bilan himoya qila oladimi?

Qani qani, Sherzod aka, sizni mening shu yuqoridagi muxlislar orasida hech kimga oʻxshamagan Inam haqidagi fikringizni oʻqib oʻtirsam, shunday deyman: toʻgʻrisi, uning qalqoni bilan qoʻl koʻtargan payti — bu oʻziga xosroq „hujum“ edi, menimcha, boksda „qalqon“ oʻrniga „yurak“ boʻlganida. Menga shu yoqdi: xalqimizning oddiy qizi jahon chempioni boʻldi, lekin bu shunchaki „tarix“ degani emas, balki bizning yuragimizda qolgan tarix. Qayerdan boʻlmasin, oʻzimdan misol keltiraman — bir marta Superliga oʻyinlarida soʻnggi daqiqada toʻp oʻtkazib yuborgan edim, oʻtirar edim, oʻylardim: „Nima qilish mumkin edi?“, lekin keyinchalik tushundim — hayotda ham „qalqon“ oʻrniga „harakat“ni koʻrsatish kerak. Inamning gʻalabasi meni aynan shu narsa bilan hayratga solgan — u oʻynashni oʻz yuragi bilan oʻynagan! 💪