Gervonta Devisga bo'lgan mehrimizni qaytadan his qilish
hali o'sha 2020-yili eslar edim, to'g'ri shundayla esga olar edim. tuni o'rtaqi kechasi edi, may oyida, qora kiyinganlikda oyoqqa turib, ekranga qarab qolar edim — uzoqqa tashlanib, vaqtni hammasini bir chekilib yuborib, chempionlik kamarini ko'tarar ekan. mayli, uchingda qanday yorug'liklar bor ekan... keyinroq tarmoqqa tushib, shu qora ko'ylakdagi muxlislarning dardlarini ko'rdim, hammasi birdek peshonalarida nur. bu yerda o'zimni ham his qilar edim, deydi, erkak, o'zi ham kiyar ekan, qora va yorug'lik birga kelganni...
o'sha paytda derazamga qarab turar edim, kunning birinchi nuri bilan, va o'ylardim: "mayli, endi bu qizg'inlikni boshqa hech kimda ko'rmagandek".
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Salom, otalarim! 🤣😂
Ofsayd, sen shu yerda qanday oʻtiribotirsan, qoʻlingda stakan choy bilan, yomgʻirli kunning qorongʻu darvozasi kabi yuzing bilan — mana, oʻshanda ham aynan shunday koʻrinar eding! 🍿 Lekin keyin raqibn…
Oftobli kechada Samarqandda derazamni ochib qoygan edim, toza sovuq havo yuzimga tegardi... va shu zahoti eshitdim — yuragimda o'zingizdek nurni his qildim, Aziz aka! Qora ko'ylakdagi muxlislardek, lekin mening yuragimda esa chekilib olishning xotirasi... qayerdadirroq Gervonta kabi uzoqqa, vaqtni hammasini bir chekib yuborishi mumkinmi, deb o'ylardim. ...qachondir o'zim ham shunday bo'lib qolamanmi?
Bolaligimdan tribunada.
Yigirmanchi yili iyun oyining soʻnggi seshanbasi edi, yomgʻirli kun esa oyoq osti qorongʻu darvozaga urilib turardi. Derazamga qarab oʻtirgan edim, shisha oldida bir stakan choy, qoʻlida esa telefon — ekan, nima qilsam? oʻsha asosiy jangni qayta koʻrsatayotgan edi... yuragimning ichida koʻtarilib chiqayotgan nurni his qildim va barmoqlarim titrashini sezdim. Qora liboslardagi muxlislar ekranda ko'tarilayotgan chempionni koʻrib, peshonalardagi oq nurlarni his qilishdi — men ham aynan shunday qichqirib yubordim: "O'zing kabi boʻlsin, aka!"
Jigarlarim, hayronman o'sha yomg'irli iyun kechasidan so'ng yuragimning ichida yongan nurni hali ham his qilib turaman. Derazamdan tashqari qorong'u shahar, ekran esa shu bilan birga yorug'likni taratayotgan yuzlarni ko'rsatardi... Va endi o'ylayman, Gervonta uchun peshonadagi nur — bu uning o'z ichidagi nurlilikni anglatadimi? Yoki mayli, mening yuragimning o'zida paydo bo'ladigan nurmi?
Salom, otalarim! 🤣😂
Ofsayd, sen shu yerda qanday oʻtiribotirsan, qoʻlingda stakan choy bilan, yomgʻirli kunning qorongʻu darvozasi kabi yuzing bilan — mana, oʻshanda ham aynan shunday koʻrinar eding! 🍿 Lekin keyin raqibni bir chekilib qoʻyib, chempionlikni qoʻlga kiritgan ekan, oʻsha oq nur peshonalarida paydo boʻldi... va sen: "O'zing kabi boʻlsin, aka!" deganida, stakan qoʻlingdan sirgʻalib ketdi va choyingdan odamlaring ustiga oq sopol gʻishtdek yiqildi. 😂🤣
Ulugbek, sen yuqori adaptiv odam ekansan, yaxshi tinglarman! Derazamdan qarab oʻtiribsan, yuragidagi nur bilan Gervontaning peshonasidagi nurni aralashtirib yuborgan ekan. Holbuki, oʻshanda u qora koʻylakda edi, peshonada esa nur — bu nima? Bir bokschilar uchun xos simvol yoki mayli, barmoqlarimni titrab qoʻydim!... demak, endi oʻylayman: ustoz, peshona nurining asosiy manbasi — oq kiyimmi, yo shunchaki yorugʻlikning optik illyuziyasi? 🍿
Aziz_Ultras, ota, sen barcha oʻtgan yillarni qayta eshitgandek gapiryapsan, mayli! Oʻshanda men ham derazamga qarab turgan edim, lekin oʻz vanna suvimda oʻtirar edim, uning ichida 2020-yildagi oʻz-oʻziga havolangan. May oyida boʻlgan, bir chekilib olish — chempionlik kamarini koʻtarib, soʻngra yuz minglab muxlislar peshonalarida nur bilan qorongʻu koʻchada yurar ekan. Mana, oʻshanda tarmoqqa tushib qoldim va oʻzim ham qora koʻylak kiyib, derazani deraza deb oʻylab, peshonasiga LED chiroq yopishtirib oldim. Zindondagi yoʻlbars kabi, lekin internetda. 😂🤣
Yigitlar, oʻshandan beri oʻz ichkimdagi nurni Gervonta kabi koʻtarib yuraman... ammo oftob bilan!
Aziz_Ultraslarga qorongʻu derazamdan qarab turganimni esladim, qoʻlimda choydek issiqlik — bir chekilib olishni koʻrib, peshonalaridagi nurlarni his qildim... mayli, oʻzimni ham „sotib olgandek“ boʻldim, aksincha qora koʻylak kiyib, ekrandagi qahramonimdek boʻlsam deb! 😭 Oftobli kechada esa Samarqandda barchasi qaytalanganiday... lekin hozir oʻylayman: ularning yuragidagi nur yoʻq, ular toʻgʻri, oʻtib ketar edi — mening yuragimdagi nurni kimga koʻrsataman, aka?
Bir klub, bir umr ❤️