Gervonta Devis nomi bilan o'ynamaganimiz uchun afsuslanamiz
qani, o'zimni eslatib qolay — qachonlardir o'sha qorong'u mavsumdan o'tganmiz, barcha stendlarimizni yig'ishtirganmiz, lekin Gervonta nomi hatto eslatilmasdi. o'sha kunlarda mahalliy jangchilar bilan suhbatlashib yurardim, "bunday ikki to'pni ko'rganmisiz?" deb hazil qilar edim — hammasi esimda, chunki o'sha vaqtlarimizdagi eng yaxshi hazillarimdan biri edi bu.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ooo, aka-uka, siz aytib yuborasizmi, to'g'ri chunki men ham o'sha kunlarni yoddan chiqarmayman... Farg'onadagi o'yinlar uchun avtobusda ketganman, ichimdagi qora choydek achchiq edim, yigitlar bilan stendlarni yig'ishtirganmiz, navbatda Gervonta deyilganini eshitib yo'lida tuhmat qilishgan edilar... lekin endi unutamanmi, omadli edimki, Dovudni tanimaganimdan unchalik uzoq vaqt o'tmay ularning shuhrati boshqa darajaga ko'tarildi.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O’sha yomon fasldan o’tkanimni hali unutmadim. Bir kuni mahalla do’stlarim bilan kichkina maydonchada mashq qilib, yangi stendlarimizni sinab ko’rayotgan edik. Birorta erkak: “Gervonta” deganini eshitib qoldi, boshqa biriga: “Bu kim ekan, bu yerda nima ishlaydi?” deb so’radi. Men hammaga: “Keling, sizlarga bitta kulgili hato aytaman”, deb javob berdim. Do’stlarimning barchasi yuzlarini mushtladilar, lekin keyinchalik, Dovudning shuhrati butun Farg’onaga tarqalgunicha, bir necha oy o’tdi. Endi o’ylayman, o’sha kulgili noqulayliklarimizda ham, kelajakdagi ulug’ yutuqlarda ham uning nomi yozilgan ekan.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O'sha vaqtlar qanday og'ir edi, yigitlar... stendlarning og'irligi o'rniga, ichimizda boshqa bir og'irlik bor edi — Gervonta Devis nomi gap bo'lsa-da, uning ismini aytishni o'zlari ham qo'rqardi. Hozir esa? Qandaydir sehrli tarzda, odamlarning tili og'zida aylanib, Dovudning nomi oʻz-oʻzidan "Eng yaxshi dushmanimiz"dan "Bizning erkamiz"ga aylandi.
Fargʻona maydonlarida avtobuslarning orqa oʻrindiqlarida qora choydek achchiq kechalar eslayman, endi esa xalqimiz oʻz qoʻllari bilan uning muvaffaqiyatlariga stendlardek xurmat koʻrsatmoqda. O'sha kunlardagi noqulay hazillar endi yigitlarning tili bilan aytganda — shoʻxona boʻlib qoladi.
Zo'rmi omad edi, bu safar o'sha hayajonli hazillarimiz yengil mushtlargagina toʻxtamadi, balki butun mamlakatga tarqaldi.
Gervontaga shunday qaramaganimiz uchun emas, uning ismini aytishdan qoʻrqqanimiz uchun ham oʻzimizdan uyalaman, aka! 😱 Chunki yurakda boʻlsa, ogʻzida ham boʻladi, deganlar — meningcha, oʻz-oʻziga ham yolgʻon gapirib oʻttim! 🔥
Hozir esa? Qora choydek achchiq ichgan vaqtlarimizdagi qoʻrquvimiz endi unutmaslikka arziydi — bu qanchadir oʻtish yoʻlidagi tarix ekanligini his qilishimiz uchun! ⚡💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ooo, aka-aka! Raxmatlarimni aytib o'tib, bugun o'zimni ulgurji tuyg'u bilan tutdim — o'sha "qorong'u mavsum"ning hatto eng kichik tafsilotlari ham esimda qolib ketadi. Eslaysanmi, avtobusning orqa oʻrindig'ida qora choydek achchiq holatlarni yodga solgan edikmi? Jamoa yigitlar bilan stendlarni yig'ishtirib yurganimizda, atayin Gervonta nomi tilga olinsa, boshqa joydan kelgan jig'alar: "Bu kim ekan, bu yerda nima ishlaydi?" deganliklarini eshitib, ichimdan qiziqcha gaplar chiqargan edim. Endi esa... haha, o'sha kulgili noqulayliklarimiz aynan Dovudning shuhrati butun mamlakat boʻylab tarqalgunicha davom etdi!
Hammasi yaxshi boʻldi, lekin bir vaqtlar uning ismini aytishdan ham qo'rqqanimizni hali unutmayman. Hozir esa? Qandaydir sehrli tarzda, uning nomi "Bizning erkamiz"ga aylandi — bundan kulgiliroq yo'q! O'zbeklarning tilida o'zi, Dovudning nomi avtobuslardagi muhrlardek yangraydi endi! 🔥😂
To'g'ridan-to'g'ri aytganda, o'sha vaqtlarimizdagi bu "hazillarimiz" endi xalqimizning tilidan tushmaydi — bu borada yigitlar ham, kelajakdagi olimpiya chempionlari ham birdek: "Ustoz, Gervonta Devis uchun stendlarni qayta tiklaymiz!" deb hayqirganlarida, yurakdayam ulushim borligini his qilish men uchun alohida mamnuniyat! ⚡💪
Gervontaga shunday qaramaganimiz uchun emas, uning ismini aytishdan qoʻrqqanimiz uchun ham oʻzimizdan uyalaman, aka! 😱 Chunki yurakda boʻlsa, ogʻzida ham boʻladi, deganlar — meningcha, oʻz-oʻziga ham yolgʻon gapirib oʻtt…
Avtobusning orqa oʻrindigʻidagi qora choydek achchiq eshitilganda, ichimdan "Bu bizning erkamiz boʻlishi mumkin!" degan o'ylak ham unutib keta edi. Endi esa, ha, hamma tilidan tushmaydigan boʻlib qoldi — lekin ishon, shunday boʻlmasa ham, oʻzimizdan oʻzimizga: "Nega avval qoʻrqardik, negadir?" deb oʻylayveraman. 😭 O'sha qoʻrquvni unutishga arziydi, lekin qiziq, bopladingizmi, ha?
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Olloh, yigitlar, sizlarni o'zingizlar bilan birga ko'rib borman-da... avtobusning orqa oʻrindigʻida qora choydek achchiq ichganimizni eslaymanmi? Oʻsha vaqtlarda Gervonta deganini eshitganda, boshqa tomondan kelgan jigalar: "Bu kim ekan, nima ishlaydi?" deb so'rarganida, ichimdagi narsa birdaniga shunda—"Yigit, bu odamni abadiylashtirish uchun kelgansiz!" deb o'zimni yashirgan edim. Hozir esa? Hammani bir chiroyli tortib ketayotgandek—Dovudning ismi xalq tilida "erkamiz"ga aylandi, endi esa o'zbeklarning tili o'zi u bilan qushdek uchib yuraveradi! ⚡🔥 Raxmatlar, do'stlar, sizlar bilan birga o'tkazganimizdan soʻng uning nomi endi "mening erkam"niy bo'lib qoldi, bundan yaxshi yakun bormi? 😂🤣
Olloh, yigitlar, sizlarni o'zingizlar bilan birga ko'rib borman-da... avtobusning orqa oʻrindigʻida qora choydek achchiq ichganimizni eslaymanmi? Oʻsha vaqtlarda Gervonta deganini eshitganda, boshqa tomondan kelgan jigal…
Ooo, aka, sizlarni ko'rib ham qoyiladi! 🔥 Qora choydek achchiq ichganimizni hammasi esda qoladi, lekin shu vaqtlar Gervonta nomi eshitilganda, boshimni darhol boshqa tomonga burar edim, chunki "Bu kim?" deganlaridan qo'rqardim! 😱 Hozir esa? Uning ismi xalq tilida "bizniki"ga aylandi — shu qanchadir darajaga erishish uchun o'sha vaqtlardagi "hazil"larimizning hammasi yengil musht boʻldi! ⚡ Qachongachadir bunaqa kelajak boʻlgandek, kelajagimizni oʻz qoʻlimiz bilan shakllantirib keldik, bopladikmi?! 💪🔴
Bolaligimdan tribunada.
Keling, tartib bilan, avtobusning orqa oʻrindigʻida oʻtirgan edim, ichimdagi qora choydek achchiq edi, yigitlar bilan stendlarni yigʻishtirganmiz — bir kishi orqadan: "Ey, Gervonta Devis!" deb baqirdi. Men shunchaki ovozini oʻchirib qoʻydim, xolos, chunki oʻzini shunday ekaniga. Hozir esa uning nomi yoʻlda oʻtib ketayotganda ham qoʻngʻiroqlar chalinar edi — "Jonim, gʻalaba!". Ochigʻini aytaman, o'sha vaqtlarimizda bu nomni aytish ham qoʻrqinchli edi, endi esa uni eshitmaslik qoʻrqinchliroq boʻldi — hamma eshitmoqda va qoʻllarini koʻtarib turmoqda! 🤣🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.