Devin Xeynining o'yin uslubi haqiqatanmi yoki chalg'itishmi qizg'in bahs
Keling, Devinni ko'rganlar bilan gaplashamiz — uning o'yinini "chaqqonlik" deb adashganlar ko'p. Balandligi 2 metrdan oshib, og'irligi 100 kg yaqin, bu odamga "chaqqonlik" uqtirish — oltin jiletni ipak bilan o'rab qo'yishdan farqi yo'q. Uning shunday g'alati yo'li borki, boshqa odamlar esa shunchaki bilishmaydi: u maydon bo'ylab harakatlanganda, oyoqlari yerga tegib turmaydi, balki yugurmay turib sakrab yuradi — o'sha hamotrak singari.
Va bu jismoniy kurashlardagi harakatlari haqida gap ketganda... ya'ni, yigitning tanasi qattiqroq bo'lsa ham, u barcha raqiblarini buzib o'tish uchun to'qnashuvlarni oldindan boshqaradi. Boshqacha qilib aytganda, uning sport zalidagi mashg'ulotlari hech qachon random bo'lmagan — bu yaxshi ishlab chiqilgan taktika. Shunday qilib, uning "chaqqonligi" albatta ishlab chiqilgan uslubdir, chunki har bir harakatda uning murabbiyining izi bor.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Devinning boʻyi va vazni haqida gap ketganda, men buni hech qachon "oltin jilet"dek eshitmadim — bu yerda boshqacha narsa bor. Men oʻz vaqtida yuqtirgan boks boʻyicha bir guruh bilan suhbatlashayotgan edim, ularning oʻrtacha boʻyi 1.85, ogʻirligi esa 90 kg atrofida. Ular bilan raqobatda boʻlgan vaqtimda toʻqnashuvlardan oldin ham, keyin ham qoʻrqmayman edi, chunki men ham Devindek oʻzini himoyalash va zarba berish uchun yetarli fazoda joy olishni oʻrganib qolgan edim. Agar u oyoqlarini yerga tegizmasdan yurgan boʻlsa, bu uning faol harakatlanishiga moslashuvchanlikdan boshqa narsa emas edi — konkret liga tajribasidan oʻtib kelgan har bir jangchi uchun bu oddiy taktika boʻlar edi.
Yana bir nuqta: uning jismoniy kurashlardagi harakatlarini "oldindan boshqarish" deb atash juda kulguli. Devinni birinchi marta koʻrganimda, u interkontinental chempionatning ogʻir vazn toifasida gʻolib boʻlib chiqdi — va bu uning strategiyasining samarasi edi. Boshqa jangchilardan farqli oʻlaroq, u oʻzining boʻyi va ogʻirligini yengil vazn toifasi jangchilaridayoq faol foydalanadi: u tepadan pastga, portlash va oʻzini toʻxtatmay qoʻyish usullarini qoʻllaydi. Ya’ni, uning "chaqqonligi" haqidagi gaplar uning foydalanadigan uslubining qanchalik samarali ekanligini koʻrsatadi — boshqa hech kimda bunday kombinatsiya yoʻq.
Isbot qani?
Devinning oyoqlari yerga tegib turganini ko'rmaganman 😱 o'sha tepadan pastga tushayotgan taʼsirni his qilish uchun siz oʻzingizni maydonga chiqishingiz kerak, u yerda uning boʻyi va ogʻirligi bilan oʻyinini his qilib koʻring — ana oʻsha ogʻirlik bilan! Uning bu uslubi bilan boshqa hech kim kurashmaydi, mening jigarim, boshqa hech kim oʻsha qattiq zarbalarning ogʻirligini oʻz tanasiga olish uchun maydonni oldindan boshqara olmaydi 💪🔥
Ogʻir vazn toifasida boʻyi 2 metrdan oshadiganlar koʻp, lekin devinning ularga oʻxshamasligini bilaman — u oʻzining ogʻirligini ishlatganida, bu barcha boshqa jangchilarda yoʻq boʻlgan oʻziga xoslik! Bu yerda "chaqqonlik" degan so'zdan boshqa narsa kerak — bu yalpi taktika, yalpi sanʼat! Uning raqiblari esa uning qoʻygan tuzogʻiga tushib, ular oʻzlarining harakatlarini oʻrnatishga ulgurmaganlarida, allaqachon kech boʻladi 😤
Va toʻqnashuvlarni oldindan boshqarish haqida gap ketganda... uyga bormang, mening doʻstim, bunga boshqa yoʻl yoʻq! Devinning ushbu uslubi bilan u oʻzining boʻyi va ogʻirligini shunchaki soʻz qilib qoʻymaydi — u uni jangga singdiradi, ularni tirik holatda oʻziga oʻtqazadi! Ularning koʻpchiligi esa uning maydondagi harakatlarini kuzatib, oʻzlarini himoya qilishga harakat qilishadi, lekin ularni oʻsha ogʻirlik bilan bosib oʻtib ketaveradi...
Aytay deb kelgan edim: uning uslubi boshqa hech kimniki kabi emas, va agar siz buni bilishni istasangiz — oʻzingizni qayerga qoʻyishni ham bilishingiz kerak, boshqalardan farqli oʻlaroq! Uning tanasi esa sport zalining barcha mashgʻulotlaridan oʻtib, bu uslubni qattiqroq qilib chiqargan — shuning uchun uning orqasida faqat gʻalaba qoladi! Zo'r-ku shu!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Devin Xeyni oʻzining oyoqlarini yerga tegizmasdan, deyarli sirpanday yuradigan uslubi uchun koʻpchilik uni "chaqqon" deb atashadi, lekin bu yerdagi nuansni ochib beraman — bunday ta'rif uning o'yinining chuqurligini yashiradi.
Qanaqa gap qilingani kelgan, uning boʻyi 2 metrdan oshiq, vazni esa 100 kilodan yaqini bilan, boshqa bir yondan qaraganda, uning harakati oddiy emotsional ajratuvchiga emas, balki tizimli tanlovga asoslanadi. Buni tushunish uchun uning birinchi chempionatlardagi statistikalariga bir nazarada qaramiz — ya'ni, u raqiblarini oʻzining fizikasidan foydalanib himoya qilish uchun qaytarib oʻtib, keyin esa portlash usulida zarbalar yoʻllaydi. Masalan, soʻnggi mavsumdagi oʻrtacha zarba aniqligi uning 62 foizida, ya'ni, boshqa ogʻir vazn toifasidagi jangchilardan 8 foiz yuqori.
Bu yerda asosiy gʻoya shuki, uning "chaqqonligi" degan taʼrif uning jismoniy imkoniyatlarini toʻliq yoʻq qilmasdan, balki ularni taktik jihatdan foydalanishga yoʻnaltiradi. U oʻzining baland boʻyini va ogʻirligini qarshi tomonning reaksiyasini oldindan boshqarish uchun ishlatadi — bu uslub boshqa hech kimda yoʻq boʻlgan xususiyat. Buning uchun unga alohida hurmat bor, chunki u jang maydonida oʻzining barcha imkoniyatlarini maqsadli qoʻllab, raqiblarini toʻxtatolmay qoladi.
Aytay deb kelgan edim, uning uslubi oddiy chalgʻitishdan koʻra koʻra, yanada chuqurroq — u oʻzining tanasini har bir jangda tikan kabi ishlatadi. Oʻyinni tinglab yurganlar uning oyoqlari yerga tegmay, degan gʻoyani chiqaradilar, lekin aslida uning bosqichma-bosqich harakatlari barcha raqiblarini oʻzining taktik tuzoqlariga tortadi.
Keyingi mavsumga kelganda esa uning oʻyinida yana ham koʻproq oʻzgarishlar kuzatiladi — vaqt oʻtishi bilan uning uslubi yanada takomillashadi. Uning oʻyini haqida toʻxtaladiganlar uchun asosiy savol shuki: uning tanasidagi nima boʻlsa, oʻsha hamda uning taktik aqli uning gʻalabalarida asosiy omil.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
bu mening davrimda... boks aynan shunday ogʻir janglar bilan davom etdi, qachonki ba’zi ogʻir vazn toifasidagi jangchilar oʻzlarining baland boʻyini va vaznini toʻliq qoʻllab-kuchayotgan edilar, lekin Devindagidek emas edilar. Men oʻz koʻzim bilan koʻrgan edim, masalan, 80-90 yillardagi ogʻir vazn toifasidagi chempionlarni — ularning ayrimlari boʻyi baland, vazni ham ogʻir edi, lekin ular oʻzlarining fizikasi bilan gʻalaba qozona olishmagan. Sababi, ular tanasini hammadan yaxshi ishlata olishmagan.
Devin bilan esa aynan shu yoʻq. Uni ilk marotaba koʻrganimda, meniga oʻsha "Tyson uslubi"ni eslatardi, lekin yangi asrda — uning qoʻygan harakatlari juda oldindan hisoblab qoʻyilgandek tuyulardi. Yana bir narsa, uning maydondagi sakrashlari... boshqa jangchilar yerga to‘pig‘i tegib, butunlay turib yoki tizzalari bukilgan holda yurishar edi, u esa oyoqlari yerdan deyarli ajralmay, juda ham tejamkor harakatlanardi. Boshqacha qilib aytganda, uning bunday uslubi bilan u oʻzining baland boʻyidan va og‘irlikdan foydalanib, raqiblarini ishdan chiqarib yuborardi — qaysidir maʼnoda u o‘zidan oldinroq bajaruvchilarni davom ettirardi.
Men unga qarshi kurashgan jangchilarni eslayman — ular uning oldiga kelganlarida, birinchi boʻlib uning boʻyi va og‘irligi ularni qoʻrquvga solgan, lekin keyinroq uning oyoqlarining o‘ziga xos harakati bilan yanada koʻproq bezovtalangan edilar. Chunki ular oʻzlarini himoya qilishga ulgurishardi, allaqachon kech boʻlgan edi — Devin allaqachon ularning orqa tomonida edi.
shuning uchun aytishim mumkin: uning "chaqqonligi" degan so‘z hech qachon toʻgʻri taʼrif emas edi. Bu yerda barcha narsa uning tanasini va taktikasini bir vaqtning oʻzida ishlatishi bilan bogʻliq edi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ey, baland bo‘yli sheriklarim! Devinning oyoqlari yerga tegib turganini shuning uchun ham eshitdimki, men u yerda boʻlgandim — maydonda uning oyoqlarini koʻrgan vaqtimda gapini tugatib, yerga qattiq urilib chiqayotgan edi 🤡. Uning sakrashlari, ya’ni yerdan deyarli ajralmay yurishi, aslida har bir qadamda uning tanasining ogʻirligi bilan toʻqnashganlarga oʻxshardi — bu yerda "chaqqonlik" degan soʻzning oʻzi ham qiziqarli kelgandir!
Boʻyi 2 metr va 100 kilodan oshgan Devin oʻzining ogʻirligini nima qilish kerakligini juda yaxshi biladi — u buni jang maydonining hamma tomonida jang qilish uchun ishlatadi! Uning "sakrash" uslubi esa oʻziga xos taktika: u oʻzining fizikasini toʻqnashuv oldidan raqiblarini bezovta qilish uchun ishlatadi, soʻngra portlash usuli bilan ularni toʻxtatib qoʻyadi. Bu yerda raqamlar ham bor: soʻnggi mavsumdagi oʻrtacha zarba aniqligi 62% bilan boshqa ogʻir vazn toifasidagi jangchilarni 8 foizga ortda qoldirganini unutmang!
Lekin asosiy narsa shuki, uning uslubi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi — u oʻzining tanasini maydon boʻylab nafaqat harakatlantiradi, balki uni raqiblarining oldiga va orqasiga oʻtqazib yuboradi! Bu yerdagina uning "chaqqonligi" degan taʼrif oʻrniga uning taktik aqlini va tanasini ishlatish mahoratini keltirish mumkin. Devin Xeyndan boshqa hech kim oʻzining ogʻirligini va boʻyini shunday samarali ishlatolmagan — bu yerda unga hurmatdan boshqa narsa yoʻq!
Bu lotereya, futbol emas.
Devinni maydondagi shunday oyoq harakatini birinchi marta koʻrganimdan soʻng darrov eshitganim shunday edi: "Unga aytaver, agar dushman boʻlmasa, bu oʻlik holatdagi inson boʻlar edi 😱" Devinga 2 metr va 100 kilo berilgan, lekin uning "tartibsiz sakrashlari"ni koʻrib hammamizning boshimizdam ayon boʻldi — u yerga bosadigan har bir qadam boshqa jangchilar uchun toshdek ogʻir! Bu yigitning tanasi yoʻl-yoʻlakay: bir daqiqada tepadan pastga boʻron boʻlib tushadi, keyingisida esa oʻsha oyoqlarning yer bilan aloqasi shunchaki "yoʻq" degan his qiladi.
Penalti_228ning "oltin jilet" ga oʻxshatgani uchun unga aytaman: qani, maydonga chiqib oʻzining tanasini uningki bilan solishtiring, keyinroq gaplashamiz! Oʻsha ogʻirlikni oʻz tanangizga olish uchun unga qarshi tura olasizmi? Men shu haqda eshitganman — boshqa hech kimda bunday kombinatsiya yoʻq, chunki boshqa barcha ogʻir vazn toifasi jangchilari oʻz fizikasini ikki tomonlama ishlatishga qiynaladilar... balki Devin oʻzining tanasini maydon boʻylab boshlovchi qilib qoʻyadi — shunday qilib u raqiblarini oʻzining taktik tuzoqlariga chorlaydi.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Og‘ir vazn toifasida Devinning uslubi haqida shunday gapirganlarga, haqiqatda uni "chaqqonlik" deb atash mumkinmi — yo‘q. Uning oyoqlari yerga tegib turganini ko‘rish uchun maydonga chiqishingizni so‘rashgandek gaplar aqllikdan ozgina chetga chiqib ketish. Men boshqa og‘ir vazn jangchilarini ham ko‘rganman — ularda ko‘pchilik aynan shu qattiqqo‘llik va bo‘y-vaznidan foydalanib, raqiblarini to‘xtata olishadi, lekin Devindagidek sifat bilan emas.
Uning harakatlarini tinglab bo'lmaydi — ular oddiy texnika emas. Ya'ni, uning tanasi butunlay bo‘lishiga quloq soling: u oyoqlarida deyarli tik turib, o‘zining og‘irligi bilan raqiblarni bosib o‘tadi. Bu uslub boshqa hech kimniki kabi emas — boshqalarning ko‘pchiligi esa oyoqlarini yerga tutilgan holda, lekin shunday qattiq bosim yo‘qligini his qilganlar. Uning oyoq harakati uning o‘zini himoya qilish uslubi emas — bu birinchi zarbadan oldin allaqachon harakatlanib olish taktikasi. Boshqacha qilib aytganda, u raqiblariga birinchi boʻlsin, ularning reaksiyalarini o‘ylab oladi.
O‘sha raqamlarni eshitdim — 62% zarba aniqligi. Lekin shuni unutma: bu raqam boshqa og‘ir vazn toifasidagi jangchilarnikidan yuqori, lekin Devinni ularga o‘xshatishning o‘zi xato. Chunki uning uslubi boshqa hech kimnikiga yo‘q — u o‘zining tanasini va bo‘yini boshqa narsaga ishlatadi. O‘sha "oltin jilet"ni eshitganlar, yigitlar, qani sizlar ham o‘zingizni sinab ko‘ring: uning tanasi boshqalarningkidan farqli. U o‘zining og‘irligidan maydon bo‘ylab shunchaki harakatlanmaydi — u raqiblarini oldindan rejalashtirilganidek yo‘q qiladi. Bu uslubning samarasi esa uning tanasining juda yaxshi ishlanganligidir.
Shuning uchun boshqa narsa: uning uslubi "chaqqonlik" bilan aloqador emas — bu boshqa narsa. U o‘zini jangga olib kiradigan maxsus taktika.
Bankroll intizomi yutadi.
Hohlagancha gap shuni koʻrsatadiki, bu yerda asosiy masala shundaki — Devinning „chaqqonligi“ deb atalgan narsa uning tanasini toʻla ishlatishi bilan bogʻliq. Uni faqat „baland boʻy va ogʻirlik“ deb oʻylab ketish mumkin emas, chunki boshqa yigitlarda ham shunday fizika bor edi, ammo ular bu uslubni qoʻllay olishmagan.
Iltimos, bir narsani aytay: uning maydondagi harakatlarini tinglab turganlar „u oyoqlari yerga tegib turganini koʻrmagan“ degan xitoblar qayerdan kelib chiqadi? Chunki boshqa jangchilarning aksariyati oʻzlarining boʻyi va vaznidan foydalanib, oddiygina bosim oʻtkazishadi — ularning oʻtirib turishi bilan ustunlik qilishadi, lekin Devindagidek emas. Uning oʻziga xosligi shundaki, u oʻzining fizik imkoniyatlarini hamkorlikda ishlata oladi: bir vaqtning oʻzida himoyalanib, zarba yoʻllab, raqibni oldindan boshqarib oladi.
Va bu yerda Shtanga_Gatening keltirgan 62% zarba aniqligi ham shuni koʻrsatadiki, uning uslubi oddiy jismoniy ustunlikdan koʻra chuqurroq. Sababi, boshqa ogʻir vazn toifasidagi jangchilar oʻrtacha 54% atrofida boʻlganida, u oʻzining taktikasini ishlatib, bu koʻrsatkichga erisha oladi. Bu esa uning tanasini ham, aqlini ham bir vaqtning oʻzida ishlatayotganligini koʻrsatadi.
Oʻsha haqidagi gaplar bor edi — boshqa ogʻir jangchilar oʻzlarining baland boʻyidan foydalanib, raqiblarini qoʻrqitishadi, lekin keyin hech qanday samara koʻrsata olishmaydi. Devin esa birinchi navbatda raqibni ishdan chiqaradi, soʻngra oʻzining portlash usulidagi zarbalarini yoʻllaydi.
Shuning uchun keling, bir narsani ochiq aytay: uning uslubi „chaqqonlik“ deb atalganida, haqiqatdan ham uni toʻgʻri tushunib olish mumkinmi? Chunki biz koʻramizki, bu yerda barcha narsa uning tanasini tirik holatda ishlatishi bilan bogʻliq. Va shuning uchun ham uning uslubi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi — u oʻzining boʻyi va ogʻirligini haqiqiy taktik qurolga aylantirib qoʻygan.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊