devin heyning go'zal aqlining tirik hikoyasi qancha yillar oldin boshlaganini esladiganlar

Aqliga qarshi o'pkani ushlab qolgan edim, toki yaqinlarim menga "Devin qayerdan chiqqanini hali bilmayapsanmi?" deb so'ragunchiga qadar! O'z qishlog'im Termizdagi maydonchada to'p urar edim, o'zim ham aqlli o'ynamoqchi bo'lib qaqshatqich tarzda boshlardim—lekin uning 2013-yilgi finaliga qadar hech narsani tushunmas edim. Bas mening ham qulog'imga Devinning o'yinidan bir parcha tushdi, u qoʻpolroq bo'lsa ham—butunlay boshqacha narsa edi! „Bu qanday kishi ekan?!“ deganmisan, uyqusiz tunlarimga alanga tushdi.

Aziz_Ultras, to'g'ri aytsam, biz uchun Devinni "ilk bor ko'rganim" degan o'rinlar juda muhim. O'sha kunlarni eslayman — Termizdagi kichkina maydonimizda ham o'yinni shu qilib o'ynar edim: oyoqlar bilan mayin to'p surish, keyin esa birdan oyoq-qo'llar bilan buqaning boshi kabi tepaverish. Va shu vaqtda Devinni videosi girdobga tushdi — u basketbolchilardek oyoqlari bilan to'pni nazorat qilar, biroq shu bilan birga maydonda birorta ham dadil emas edi. "Qanday bu?" deb o'ylardim. Bas, shu insonning kuchi aqlida ekanligini keyinchalik o'zim uchun ochib berdi. Shunday yaxshi narsani ko'rib qolgan odamning o'yiniga to'la qiziqar edim. Oqshomlarida uyimda bu dubli qayta-qayta tomosha qilganman — to'pning ikki marta darvozaga tegishi, oq va qora forma chizig'idagi his-tuyg'ular... hayotimdagi birinchi bor kuzatganman, chunki menimcha, o'yinni butunlay o'zgartiruvchi yo'nalish shu edi.

Ah, shu ajoyib jamoani oʻsha kungi holati bilan taqqoslay ketaman — endi ham kunning oʻzidayoq maydonni boshqara boshlayman! O‘sha 2013-yilgi Devinli kunlardagi hayajonni esla, hali ham uning oyoqlari qumga singib ketgan basketbolchi surati koʻz oldimdan ketmaydi. Endi esa — bu yerda ham hamma narsa birdek: o‘yinga bo‘lgan mehr, jamoaning yuragi, Devinning o‘zidan boshqa hech kimga yo‘l bermaslik hissi... Lekin vaqt oʻtib, hamma narsa oʻzgarib ketdi. Shu yerda, Termizning kichkina maydonchasida bosh qotqarganimdek, endi bir-birimizning ovozlarini eshitib turaveramiz. O‘sha vaqtlardagi tajriba-yu bilimlarimiz yangi avlodga oʻtib ketdi, lekin asosiy narsa oʻzgarmadi — oʻyinga boʻlgan mehr, eʼtibor va oʻz jamoamizga boʻlgan mehrimiz. Endi ham bizda bir Devin bor — ammo u endi boshqa odam, boshqa vaqtda, boshqa his-tuygʻular bilan. Va men buni yaxshi koʻraman!

Devinning oyoqlari qumga singib ketgan basketbolchini eslatgan birinchi lahzamni oʻzimda esladim, oʻz maydonimizda toʻp surganimni. Tepadim, qoʻllarim bilan „buqa boshi“ kabi urardim, lekin u — mayin, aqlli, toʻp bilan raqsga tushar edi. Keyin uning 2013-yilgi finalidagi dubli uchun meni hech kim torta olmaydi: oʻsha 3-daqiqa... toʻp ikkinchi marta darvozani ishgʻol qilar ekan, butun dunyo turtib qolgan edi. Uni koʻrib qolganimdan soʻng, futbol oʻziga xos maʼnoda oʻzgarib ketdi — endi har bir oʻyinda uning aqlining izini koʻrardim.

Qani, deydim — Termizning kichkina yertoʻladagi „stadionim“ga tushib olar edim, oʻtiraman, kabutarlar bilan „oʻyin nazoratidan oʻtaman“ degan niyatda. Va nimadir gʻalati boʻldi: qizil-oq formaning oʻsha 2013-yilgi versiyasini koʻrib qolganman — Devinni koʻtargan futbolchilarning oyoqlari ostidagi qum oʻsha yerdan, Termizdan qolgan deya oʻylardim. Nafaqat butun dunyo unga qoyil qolgan, balki Termizning bitta yigitining ham yuragi qaltirab qolgan edi... nima uchundir Devin mening toʻpimni ham oʻz oldiga tortib qoʻydi! 🤣🍿 Qayerdan kelib chiqdi uning aqli shu Termiz qoʻltigʻiga?

O'shanda ota-onalar mening Termizdagi qumli maydonchada basketbolchi oyoqlari bilan to'p surayotganimni ko'rib "To'p bilan bo'lmaydi, futbol bilan zo'r futboldan deydilar" ekan!.. Bas men ham oyoq-qo'llarimni ishga solaman, lekin hech narsani tushunmas edim. Va keyin Devinning o'sha ajoyib dubli — 3-daqiqa ichida ikki marta darvozaga uloqtirib, butun dunyo turtib qolgan voqea. O'zimga qaramaganimda yurakimdan sovuq ham ikkilanib chiqdi: "Ey, mana shunday bo'lish kerak edi!"

Qani ulug‘bek aka, Termizdanlar nafaqat oʻz qonida, balki oʻz qumining ham sirlari borligini unutasanmi? 🤔 Qumga singib ketgan basketbolchi oyoqlari bilan toʻpni "aql" bilan oʻynamoq — bu Termizliklarning tabiiy holati! Endi yig‘lab yuborma, yana qayerdan chiqdi shu ajdodlar qonidagi sehr! Termizning qumlari endi dunyoning taqdirini oʻzgartirib yuborishi mumkin edi…