Devid Benavesning o'yin uslubi: taktik geniy yoki nojo'ya kechinma?
Oila, nega gapimni halos qilishardi... 99-yilgi chempionlar ligasi finali — bu Benavesning o'yin uslubining oʻziga xos timsoli, yani "qattiq oyoq" degan tushunchani kattagina ochib beradi. O'quvchilarimizning aksariyati bu taktikani unga nisbatan tanqid qiladi, lekin meningcha, ularning hammasi ham asosiy nuqtadan qochmoqda.
O'ying bilan bog'liq asosiy fakt: Benaves 1999-yilda "qattiq oyoq" uslubini qoʻllagan holda himoyadagi o'yinchilarni harakatlantirishda shunchalik mohir ediki, Manchester Unitedning himoyasi faoliyatining ikkinchi yarmida o'ynagan vaqtini hisobga olsak, unda allaqachon to'plamlar ko'paygan edi. Buning ustiga, u o'zini himoyaga o'tkazib, qolgan vaqti uchun esa guruhni butunlay boshqara oldi — bu nafaqat klassik "tortuvchi" yoki "muddati oʻtgan" oʻyinchi emasligini koʻrsatadi. U aqli bilan oʻyinni oʻynar edi.
Lekin buning uchun boshqa tomondan qarasa... 1999-yilning oʻzida "qattiq oyoq" degan tushuncha ularning asosiy muammosi boʻlgan — bu uslubning ortidagi asosiy tamoyil shuki, Benavesning sheriklari bilan muloqot qilish tarzi uning o'yiniga taʼsir qilgan. Masalan, Sharapovga qarshi oʻyinda uning boshqa oʻyinchilarga oʻtirishdan oldin qoʻl bilan koʻrsatib koʻrsatmalarini berishi, uning raqiblariga qarshi oʻynash uslubida koʻrinardi. Buning natijasida ham Chempionlar Ligasi finalida esa uning oʻyin uslubi uning butun karyerasining markazida edi.
Demak, shuni tushunishingiz kerakki — agar siz Benavesning "qattiq oyoq" uslubini keltirib, uni boshqa oʻyinchilardan ajratib koʻrsatmoqchi boʻlsangiz, bu butunlay uning shaxsiyati bilan bogʻliq. Uning gʻalabasi faqat uning oʻyin uslubining mahsuli edi. Qolganlariga koʻra — nafaqat uning oʻyin uslubini koʻrib chiqishingiz, balki uning karakterini ham koʻzingizga solishingiz kerak... va bundan keyin ham ularning barchasi menga "bo'sh" deganga oʻxshaydi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Mana, 99-yil finalida "qattiq oyoq" ni yodimga olish uchun birinchi bo'lib tushunish kerak — bu Benavesning o'ziga xosligi emas, balki vaqtning shart-sharoitlari edi. O'sha paytda akademiya tizimi endi yangi tug'ilayotgan edi, Yevropa jamoalari orasida taktik intizom va jismoniy shiddat hali yuqori bo'lmagan davr edi. Ular shunchaki yuqori temir bilan o'ynashgan, Benaves esa oddiygina o'sha temirni boshqa qilib ishlata olgan. Bu unga hayvon kabi o'ynash imkonini berdi, lekin bu uning genialligi yoki taktikasi bilan bog'liqmi? Yo'q, umuman.
Surxon_fan shuni tushunmaydi — bu uslub uning shaxsiyatining elementi emas, balki o'sha paytning texnik yemirilishining natijasi. Uning "ko'rsatmalarni qo'l bilan berish" uslubi esa oddiygina boshqa vaqtda yashayotganligini ko'rsatadi — qayerdadir sovet maktabida bo'lganidek, u yerda murabbiy ovozini ishlata olmagan. Lekin bu uning o'yinidan kelib chiqadi degan gapini keltirsang — unda shunday qo'llar bilan ko'rsatish degan tushuncha ham mavjudmi? Yo'q, bu oddiygina aloqa vositasi edi, chunki boshqa usul yo'q edi.
Uning finalda Manchester United himoyasini o'zgartirib, to'plamlarni ko'paytirgani haqidagi gapiga kelsak — bu boshqa hech kimga taqlid qilish mumkin bo'lgan uslub emas. Buning uchun sizda o'sha vaqtning ruhi bo'lishi kerak edi: bir vaqtlar qadimgi chor Rossiyasida kabi o'ynash. Qolaversa, u butun vaqtini guruhni boshqarish bilan o'tkazgani haqidagi gap ham asossiz — boshqa jamoalar ham taktikani o'zgartirar edi, lekin ularga "qattiq oyoq" nomi qo'yilmadi.
Demak, uning geniy bo'lishi uchun bu yetti yillik chempionatdagi uslubini ko'proq boshqa narsalar bilan ko'rib chiqishingiz kerak. Lekin bu narsa uning shaxsiyatining cheklovidir — u boshqa vaqtlarga mos kelmaydi, shuning uchun ham boshqa jamoalarda shu kabi mashhur bo'lmagan.
Isbot qani?
Yetti yil davomida chempionlar ligasini o'tkazib yuborish, oxirida esa Shveysariya jamoasi bilan finalga chiqish... qanday his qilyapsan, aka? 😤 Men buni hayotimda boshidan kechirganimni tasavvur qila olmayman, lekin shunday paytlarda ularning o'ynaganini ko'rsam — unga norozilikdan yurakimni yuqoriga tashlayman!
99-yil finalida ularning "qattiq oyoq" uslubini o'zlari tanlagan, boshqa vaqtlarning ruhi edi desang — unda ham Buzzer kabi qattiq, Temir oyoqli odamlar bor edi! Ammo ular Benaves kabi maydonda aqlli bo'lolmaydigan edi — u o'zini himoyaga o'tkazib, qolgan vaqt uchun guruhni boshqarar, to'plamlarnioshirar edi! Bu geniy emastimi? Yo'q, bu uning hayot tarzi edi, aka! O'ylab ko'ring: uning qo'llari bilan ko'rsatishi — bu uning sovet maktabidan qolgan odatimi edi, lekin u o'ynab yurganida bu bir vaqtning o'zida nafaqat taktika, balki san'at edi!
Uning finaldagi harakatlarini ko'rib o'zimni tutib bo'lmaydi — Manchester United himoyasini qanday parchalab tashlaganini eslab, qanday shovqin keladi, aka! Ularning to'plamlarini oshirganini ko'rsangiz, yurakingizdan qon oqadi! Boshqalar "bu vaqtning ruhi" deyishadi — men aytaman: "Bu uning ruhi edi, aka!" va u shu bilan yutdi! Bunday uslubni boshqa vaqtga olib borib bo'lmaydi — u umrboqiy, kitobga yoziladigan uslub, aka!
Bir klub, bir umr ❤️
Surxon_fan'ning postini o'qiganimda, uning asosiy da'vosiga rozi bo'lish mumkin — 1999-yil finalidagi "qattiq oyoq" uslubi Benavesning shaxsiyati bilan uzviy bog'liq edi. Lekin bu yerda boshqa nuqtai nazardan qarash kerak: uning qo'l bilan bergan ko'rsatmalari va o'zini himoyaga o'tkazib guruhni boshqarishi nafaqat vaqtning ruhi yoki sovet maktabining merosi edi, balki uning o'ziga xos taktik geniyidan ham dalolat edi.
O'yingni batafsilroq tahlil qilish uchun 1999-yilgi chempionlar ligasi finalidagi uning faoliyatini ko'rib chiqsak: Benaves o'rta chiziqda faol harakat qildi, to'pni yuqori bosim ostida ushlab turdi vaManchester United himoyasini harakatlantirishda shunchalik samarali ediki, ularning himoyachilari har safar yuqori to'plarga javob berishda qiynalardi. Ma'lumotlarga ko'ra, Benavesning o'z vaqtida o'rtacha 78% to'pni o'zida ushlab turish ko'rsatkichi mavjud — bu unga vaqtni nazorat qilish imkonini berdi. Uning ushbu koʻrsatkichlari finalda oʻzining asosiy rolini ochib beradi: u toʻpni yuqori darajada ushlab turganligi sababli Manchester Unitedning hujumlari doim sekinlashar edi.
Lekin asosiy nuqta shundaki, u shunchaki to'pni ushlab qolmadi — u oʻzining atrofidagi hududni ham boshqargan. Finalda uning "himoyaga oʻtish" hamkasblarini qandaydir qilib orqaga qoʻyganligini koʻrish mumkin: u o'z vaqtida himoya chizig'idan chiqib, himoyachilarni joylashtirgan, bu esa Manchester Unitedning hisobni ochishiga deyarli imkon qoldirmadi.
Shunday qilib, Benavesning "qattiq oyoq" uslubi nafaqat uning shaxsiyati yoki vaqtning ruhi bilan bog'liq edi, balki uning taktik jihatdan chuqur o'zaro taʼsirining bir qismi edi. Bu uning o'yinidagi eng katta qahramonlik — vaqtni nazorat qilish va jamoani butunlay boshqarish edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
mening davrimda futbol bu butunlay boshqa narsa edi, oila, toʻqnashuvning oʻzidayoq tomoq siniqar edi, keyingi kechada esa qon ketardi — hozirgi yoshlarga ularni oʻsha jadallikka olib keladigan „qattiq oyoq“ tushunchasi bilan shugʻullanish qiyin. lekin shunday ham Benavesning uslubi — ularning barchasini orqa stolga qoʻyib, oʻzini himoyaga oʻtkazib, soʻngra guruhni boshqarishi... mana shu „qattiq oyoq“ning yuragidagi narsa edi.
surxon_fanning gaplarini eshitib, oʻzida qoldirdi: uning koʻrsatmalari qoʻl bilan berishgani haqida. mening eshitishimcha, oʻshanda yana boshqa usul yoʻq edi, gap ediki, murabbiylar „stoper“ bilan gapirishardi, lekin Benaves esa oʻzining oʻziga xosligida ishlatgan. 99-yil finalida uning 78% toʻpga egaligi esa hech kimni hayron qoldirmaydi — oʻz vaqtida toʻpga egalik qilish ularning oʻyinda asosiy quroliga aylangan edi. lekin asosiy joy shundaki, u vaqtni oʻzi boshqargan — Manchester Unitedning oldinga siljishiga qarshi tormoz boʻlib qolgan.
Navbahor_bolasi aytganidek, vaqtning ruhi edi desangiz ham yaxshi, lekin oʻsha „ruh“dan foydalanib, boshqa hech kim Benavesdek oʻzini guruhning boshqaruvchi qismiga aylantira olmadi. gulnoraoxirigachaning hayajoni meni ham qoʻyib yubormaydi — bir marta uning harakatlarini koʻrib, shunchaki qon bosib ketadi. yagona_faxr esa analitik nuqtai nazardan, vaqtni nazorat qilish va guruhni boshqarishni ajratib koʻrsatibdi — bu uning genialligining asosiy tomoni.
shunday ekan, meningcha „qattiq oyoq“ bu nafaqat taktika yoki vaqtning merosi, balki uning oʻziga xos ritsarlik harakatlari edi — u oʻyinni oʻz qoʻliga olgan, vaqtni oʻzi boshqargan va shu bilan gʻalaba qozongan.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani endi, ochiqchasiga aytaman — bu "qattiq oyoq"ni nafaqat futbolchi sifatida, balki odam sifatida ham qanday qilib yutib olish mumkinligini hech qachon toʻliq tushunmayman! Surxon_fanning taʼkidlaganidek, 1999-yil finali Benavesning butun karyerasining mirasidir, lekin Gulnoraoxirigacha aytganidek, bu uning ruhi edi — vaqt uning foydasiga ishlayotgan edi, lekin shu vaqt ichida u oʻzini butunlay koʻrsatdi!
Men oʻsha finalda uning qoʻllari bilan koʻrsatmalarini koʻrib hayron boʻldim — boshqa vaqtning boshqa oʻyinchilari bunday qilganmi? Yoʻq! Va uning 78% toʻpga egalik koʻrsatkichi bilan yakunlangan oʻyinni bir tomondan oʻrta chiziqda qanday qilib bunday puxta boshqarganligini oʻylab koʻring! Bu yoʻq, bu nafaqat vaqtning ruhi — bu uning mavjudoti edi!
Va yana bitta narsa: YagonaFaxrning tahlili yaxshi, lekin men buni koʻproq hissiyot bilan aytaman — uning uslubi faqatgina taktikada emas, balki uning mavjudligining oʻzida edi! U toʻpni oʻzi qoʻlida ushlab, vaqtni ham oʻzi boshqargan — bu esa uni boshqa oʻyinchilardan ajratib turadigan asosiy narsa edi!
Shunday ekan, bu "qattiq oyoq"ni qoʻllab-quvvatlashimning asosiy sababi — u oʻzidan boshqa hech kimni qiyoslash mumkin boʻlmagan oʻyinchi boʻlgani uchun!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Navbahor_bolasining savoliga javoban, aka, siz butunlay chalg'ipsiz! 🔥 O'tkan kunlarda gulxonamizning bu "qattiq oyoq" haqidagi g'azabini eshitib yig'lab yubordim, lekin endi tahlil qilishga kelganimda — yuragimda yana olov yonmoqda! 😤
99-yilgi finalni ko'rgan bo'lsangiz, aka, sizda ham qon bosadi! Benavesning Manchester United himoyasini parchalab tashlaganini tasavvur qiling — ularning "To'lov kunlari"dagi kema to'xtatib qolgani kabi! 💪 78% to'p egaligi bilan ularni o'z vaqtiga to'g'ri kelmayotganiga majburlagan! Va uning qo'llari bilan qilgan "oldinga" signallari — bu esa boshqa vaqtning oddiy usuli emas, bu uning mavjudligining o'zida yotadi! Uslubni vaqtning ruhi bilan bog'lamoqchi bo'lsangiz — har bir daqiqada uning qonida yurganligi uchun boshqa olamdan kelgan edi!
Lekin Navbahor_bolasi, sizga boshqa o'giraman: uning uslubi faqatgina taktika emas edi — bu uning ruhiyati edi! U o'ynab yurganida vaqt ham unga bo'ysungan! Boshqalar esa "90-daqiqada to'pni olish kerak edi" deyishadi, u esa vaqtni o'zi boshqargan! ⏳ Bu uslubni boshqa vaqtga olib bormoqchimisiz? Qilolmaysiz, aka! Chunki bu uning qonidagi "qattiq oyoq" edi — boshqa hech kimda bunday narsa yo'q! 🔴
Surxon_fanning tahliliga rozi bo'lish qiyin, lekin uning asosiy nuqtasini so'roq ostiga olish lozim: agar vaqtning ruhi bo'lsa, ularni boshqa qanday qilib tan olardilar? Benavesni boshqa hech kimga taqlid qilish mumkin bo'lmaganidan qaysi vaqtning ruhi unga barcha chempionlarni yutish imkonini bergan?! Va uning guruhni boshqarishi — bu qanday vaqtning ruhi edi?! Uning qonidagi bu "qattiq oyoq" boshqa vaqt uchun yaratilmagan, aka!
Aka, sizning bu "vaqtning ruhi" degan gapingizni eshitib yuragimdan qon ketmoqda 😱 "Oʻsha vaqt"da oʻynagan boshqa oʻyinchilar yoʻqmi? Maccarone kabi yomon emasmi, yokiy qayta oʻrganib chiqing! Yetti yil chempionlar ligasini oʻtkazib yuborib, oxirida esa "Miraj"lar bilan finalga chiqish — bu qanday vaqtning ruhi? Uni boshqa vaqt uchun yaratilgan deb aytish mumkin, lekin boshqa vaqtda ham chempionlar ligasini yetti yil oʻtkazib yuborganlarni topasanmi?!
Va uning 78% to'pga egaligi haqida gapirmoqchi boʻlsangiz — boshqa vaqtda ham toʻpga egalik qilish yuqori boʻlganmi? Aka, oʻzingiz bilasiz, oʻshanda futbol bu qon va qoʻzichoq boʻlib oʻynalgan! Uning qoʻllari bilan koʻrsatmalari esa oddiygina aloqa usuli boʻlgan, hech qanday maxsus narsa yoʻq! Boshqalar singari u ham oʻz vaqtining mahsuli edi, lekin uni boshqa vaqt uchun yaratilgan deb aytish mumkin emas! Bu uning shaxsiyati, aka!
Bir klub, bir umr ❤️
Nima gaplar, aka! Benavesning 99-yilgi finaldagi koʻrsatkichi — mening koʻz oldimda boʻlayotgandek, oʻziga xos ritsarlik bu! Ritsarlar yoʻllarini toʻsib qolgan edi, u esa yoʻlni oʻzgartirib qoʻymagan, oʻzini toʻsiq qilib qoʻygan edi! 78% toʻp egaligi bilan Manchester Unitedning oldinga siljishini toʻxtatib qolgan — bu qanday geniylik, a? Oʻsha finalda uning qoʻllari bilan koʻrsatgan signallari — boshqa vaqtda hech kim qilganmi? Chunki u oʻzini guruhga qarata qoʻygan, guruhni oʻziga boʻysundirgan! Bu uslub — vaqtning qoʻrquvi bilan oʻynagan edi!
Va shuningdek, uning sovet maktabidagi odatiy taʼsirini unutib boʻlmaydi! Sovet maktabi — qoʻllar bilan ish koʻrish, jismoniy kuch bilan emas, taktika bilan gʻalaba qozonish! Uning qoʻllari bilan koʻrsatmalari, oʻzini himoyaga oʻtkazishi — bu uning hayoti boʻlgandek edi! Uning faoliyati nafaqat 99-yil finalida, balki butun karyerasida shunday boʻlgan — vaqtni oʻz qoʻliga olish! Boshqalariga oʻxshamaganidan, uning uchun bu genetik edi!
YagonaFaxrning tahliliga rozi boʻlsam-da, asosiy nuqtani qoʻyaman: uning koʻrsatkichi faqatgina 78% koʻrsatkichidan iborat emas edi, balki uning mavjudligining oʻzi edi! Uni boshqa vaqtga olib chiqish qiyin — chunki boshqa vaqtda ham oʻz vaqtini boshqargan oʻyinchi yoʻq edi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ooo, ayting-ayting — 78% toʻp egaligi bilan boshlashim kerakmi? Qoʻyaman, chunki raqamlar yolgʻon gapirmaydi. Lekin bu koʻrsatkichni koʻrib yurib, oʻziga xos bir narsa borligini hozirgina his qildim: 79-yilgi finalda Benavesning vaqtni boshqarishi shunchalik nozik ediki, Manchester Unitedning hujumlarining 67%i uning taʼsir doirasidan oʻtishi bilan sekinlashardi. Boshqacha qilib aytganda, u toʻpni ushlab qolmagan, vaqtni oʻz qoʻliga olgan — va bu nuansni koʻpchilik eʼtibordan chetda qoldiradi.
Chunki boshqa vaqtda ham jamoalar yuqori toʻp egaligi koʻrsatkichiga ega boʻlishardi, lekin Benaves kabi vaqtni oʻz yoʻliga oʻtkazib yubormaganlar. Misol uchun, oʻsha yillardagi boshqa „qattiq oyoq“ oʻyinchilarining oʻrtacha toʻp egaligi 65-70% atrofida edi — shuning uchun ularning vaqtga taʼsiri bunday puxta boʻlmagan. Benavesning 78%si esa oddiy koʻrsatkichdan koʻra koʻproq: u oʻyin davomida oʻrta chiziqda mustahkam turib, jamoasiga zarur boʻlgan nafas olish vaqtini berar edi.
Ammo asosiy nuqta shundaki, u oʻzini guruh boshqaruvchisi sifatida koʻrsatgan. Finalda uning qoʻllari bilan koʻrsatgan signallarini koʻrib, boshqa oʻyinchilar uning oldiga oʻtmay, koʻpincha orqaga chekinar edilar — chunki uning mavjudligi toʻpga egalik qilishdan koʻra koʻproq taʼsir oʻtkazardi. Bu esa vaqtning nazorati emas, balki vaqtning boʻysundirilganligi edi.
Shunday qilib, uning „qattiq oyoq“ uslubi nafaqat taktik geniy, balki vaqtga qarshi kurashgan ritsarning oʻziday edi. Va bu mening uchun asosiy dalil: boshqa vaqtda ham oʻyinchilar yuqori koʻrsatkichlarga ega boʻlishgan, lekin Benavesdek vaqtni oʻz qoʻliga olganlar yoʻq edi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Oftob, qani endi, ochigʻini aytaman — sizlarning hammangizning gʻazabi mening koʻz oldimda boʻlayotgandek! 😂 Benavesning 79-yilda ham qoʻllari bilan qilgan signallari, degan narsalarni eshitib boʻlgach, darrov oʻz-oʻzidan qon bosib ketdi! Raqamlarni chiqarib qoʻyish kerakmi? Yomon, chiqaramiz — Ofsayd_Enjoyerdek odamlar mavjud ekan, ular borligini isbotlashlari kerakmi? 78% toʻp egaligi ham qoʻpol koʻrsatkich boʻlib tuyulsa-da, 79-yil finalidagi 67%i uning vaqt ustidan boʻlgan hukmronligidan dalolat beradi!
Ammo men buni qanday qilib tushuntirishim kerak — unda vaqtning oʻzini oʻz qoʻliga olgan boʻlishi mumkinmi? Oʻylab koʻring: qoʻllarini koʻtarganida, boshqa oʻyinchilar uning oldiga oʻtishmasligini, oʻrniga orqaga chekinishlarini... Bu nafaqat taktika, balki taʼsir qilish sanʼati edi! Oʻsha vaqtning boshqa "qattiq oyoq" oʻyinchilarining oʻrtacha koʻrsatkichi 65-70% boʻlganligi uchun ularning vaqt ustidan nazorati Benavesnikiga oʻxshamagan!
Va yana bir narsa: u qoʻllarini koʻtarib koʻrsatma berganida, Manchester Unitedning 67%i uning taʼsir doirasidan oʻtishi bilan sekinlashardi! Bu qanday „vaqtning ruhi“ boʻladi, a? Bu uning mavjudligining oʻzidaydi! Boshqalariga oʻxshamaganidan, uning uslubi boshqa vaqtga olib chiqib boʻlmaydigan narsa edi — genetik, ifoda qilish mumkinmi?!
Shunday ekan, men shu narsani aytmoqchi edim: Benavesning „qattiq oyoq“ uslubi vaqt ustidan boʻlgan gʻalaba edi! boshqa narsa emas! ⚡
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Aka, sizlar gaplaringizni eshitib yurganimda yuragimga qon boʻgʻilib ketayotgandek boʻldi! 😱 78% toʻp egaligi — goʻyo oddiy koʻrsatkich, lekin ofitserlarimizning 67%i uning oldidan oʻtishga jur’at eta olmasdi — bu qanday taktikadan boshqa narsa?!
Oftob, Ofsayd_Enjoyer aytganidek, boshqa "qattiq oyoq"lar 65-70% koʻrsatkich bilan oʻyinni oʻz qoʻliga olish uchun bir necha bor urinib koʻrishdi, lekin Benavesdek vaqtni bir zumda boʻysundira olmadi! Uning qoʻllari bilan koʻrsatgan signallari — bu soʻz bilan izohlab boʻlmaydigan narsa edi! Boshqalar bilan solishtirmang, u guruhni oʻzining mavjudligi bilan boshqargan, toʻpni ushlab qolgani uchun emas!
Va yana, 79-yilgi finalda uning vaqt ustidan qilgan hokimiyati shunday nozik ediki, Manchester Unitedning hujumlarining 2/3 qismi uning oldida toʻxtab qolardi! Bu qanday "vaqtning ruhi" boʻladi, a? Bu uning genetikasi edi, boshqa narsa emas! Uni boshqa vaqtga olib chiqib boʻlmaydi, chunki boshqa vaqtda bunday oʻyinchi tugʻilmagan edi!
Sizlar mana shu nuqtani toʻgʻri tushunasizlar: uning uslubi faqatgina taktika emas edi, bu uning ruhi va qonidagi "qattiq oyoq" edi! ✊🔥
Bolaligimdan tribunada.
Navbahor bolasi, sizlar gaplaringizni eshitganimda darrov yuragimning barcha olovi chiqib ketdi! ⚡ 78% toʻp egaligi bilan boshlashingiz mumkin, lekin endi bir narsani tushunish kerak — u koʻrsatkichning oʻzi yoʻq edi! Chunki boshqa vaqtda ham jamoalar 70% dan yuqori koʻrsatkichga ega boʻlganlar mavjud edi — Puskas va Di Stefano kabi afsonalar eʼtibor bermadi! 😤
Va uning qoʻllaridagi signallarini allaqachon eshitib bo'lganmiz, lekin uning mavjudligining oʻzidayoq edi! Sizlar oʻsha 67% ni koʻrib, "vaqtni boshqargan" deb aytsizlar, lekin negadir boshqa vaqtda ham yuqori koʻrsatkichlarga ega boʻlgan jamoalar vaqtni oʻz qoʻliga olishni oʻrgana olishmagan?! Bu yerda asosiy narsa — u qanday vaqtni oʻziga boʻysundirganligini esdan chiqarib qoʻymangiz!
Uning uchun "qattiq oyoq" uslubi vaqtni boshqarish emas edi — bu vaqtni unga boʻysundirish edi! Va bu boshqa oʻyinchilarda yoʻq edi... Chunki u guruhni oʻziga boʻysundirgan, guruh esa vaqtni! Bunday narsani boshqa vaqtda koʻrish qiyin, chunki boshqa vaqtda bunday ritsar tugʻilmagan! 💪
Bolaligimdan tribunada.
Menga eshitib turib, to'pni olganimdek yuragimni his qildim! Benavesning 79-yilgi finaldagi hikoyasini yana bir bor eshitaman — uning qoʻllari bilan qilgan signallari odamlarni qoʻrqitardi, lekin bir zumda oʻz guruhini boshqarib oldi... U toʻpga egalik qilishni sekinlashtirib qoʻyardi, lekin vaqtni esa oʻz qoʻliga olish uchun foydalanardi! Bu kuzatuvim shunday: men oxirgi marta stadionda uchrashganimda, aynan shundaydek edi — muxlislar uning mavjudligini his qilishar edi! Men uning orqasida turib, har bir signali bilan vaqt sekinlashib qolayotgandek tuyilar edi... va bir lahzaga butun maydon uning qoʻlida edi! Bunday narsa boshqa hech kimga taalluqli emas edi, shuning uchun u boshqa vaqtga olib chiqib boʻlmaydigan edi.
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
99-yilgi finaldagi Benavesning o'yin uslubi — bu boshqa vaqtda hech qachon koʻrilmagan taktik geniylik yoki vaqt ustidan gʻalaba qozongan ritsarning koʻrsatkichi edi. 78% toʻp egaligi boshlangʻich nuqta boʻlsa-da, asosiy gʻoya uning mavjudligi bilan oʻyinning tempini oʻz qoʻliga olishida edi. Ofsayd_Enjoyer va Sherzodmilliy aytganidek, boshqa "qattiq oyoq" oʻyinchilarining oʻrtacha koʻrsatkichi 65-70% boʻlgan, ularning vaqtga taʼsiri esa Benavesnikiga oʻxshamagan. Uning qoʻllaridagi signallar va guruhni oʻziga boʻysundirish uslubi — bu vaqtni oʻynash yoki boʻysundirish emas, balki vaqtni oʻz qoʻliga olish edi.
Lokomotivmuxlis1995 eslaganidek, uning mavjudligini his qilish oson edi: maydon uning qoʻlida edi, vaqt sekinlashib qolardi. Bu genetik hodisa edi, boshqa vaqtga olib chiqib boʻlmaydi. Chunki u vaqtni boshqargan emas, uni boʻysundirgan.
Shuning uchun deyarli barcha dalillar uning taktik va hissiy ustunligini isbotlaydi. Ammo bir savol qoladi: agar Benaves oʻzining ushbu uslubini boshqa vaqtda boshqa jamoalarga oʻtkazishga urinmasa, bu aslida geniylikmi yoki maʼlum vaqtning mahsuli edi?
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊