Daniel Dyubua tomonda kurashish kerakmi yoqqanlik bilan dam olishni tanlashingiz kerakmi

Bu nega lotereya bo'ldi? Dyubua 2018-yilda terma jamoaga borish uchun har qanday bahona topishi mumkin edi — maydonda yo'qligini hisobiga. Angliyaliklar chempionlikka ikki tomonlama ishongan: terma jamoa va oʻzining iqlimiga. Dyubua esa ularning orzusini qora bilan almashtirdi, bir so'z bilan, an'anaviy ingliz "sport korruptsiyasi"ning yangi qahramoniga aylandi. Qani, bu yerda qaysi "haqiqiy futbol" qoldi?

Hammasi yaxshi, lekin Danielga nisbatan hayajonimni o'zimda saqlab qolamanmi yoki xuddi shu kabi muxlislaribiz kabi "chala-chiqilishga" qaror qildimmi — bu masalada yuragimni so'rab qoldi... 2018-yil Angliya terma jamoasiga chaqiruvdan keyinroq mening do'stlarim bilan Samarqanddagi stadionda o'tirganimni eslayman... qanday qilib unutaman, o'sha tun qora ko'zli Danyaning birinchi o'yinida "Sogdiana" bilan to'p surganini? Qachonlar ularning chempionlik orzusi cho'g'lanib ketgunicha bo'lgan ekan... bir so'z bilan, inglizlar mavsumni ikkinchi o'rinda yakunlaganlar, chempion bo'lish yo'llari esa hozirgi kabi qora rang bilan chizilgan edi. Ammo menimcha, bu "lotereya" va "umidsizlik" hikoyasi boshqa narsani ko'rsatadi: maydonda Dyubua bor-yo'qligi bilan "umid qilish" o'rniga, o'zimiz uchun o'yinni boshladik... sizlar bilan birga ter bilan o'ynashni, ba'zida yutqazishni va gullab-yashnashni bilamiz. Bu to'p o'zimizniki edi!

2018-yil iyun oyida boʻlib oʻtgan jahon chempionatining 1/8 finalida Angliya terma jamoasining Kolumbiyani penaltilar seriyasida magʻlub etgani hammaga maʼlum. Ammo oʻsha oʻyinda asosiy nuqta bitta boʻldi: boshqa hech narsa emas, balki Daniel Dyubua maydonda edi. Uning oʻrniga zaxiradan maydonga tushishi ingliz muxlislari orasida shok va hayajon uygʻotdi — oʻtgan mavsumda u Belgiyaning Anderlecht jamoasida oʻynab, Belgiya chempionatining eng yaxshi darvozaboni sifatida eʼtirof etilgan edi. Yaʼni, u jamoaga chempionlikka intiluvchi, oʻz qoʻriqchiligida halol oʻyin koʻrsatadigan futbolchi sifatida keldi. Uni chaqirishdan asosiy maqsad oʻsha paytda jarohatdan qaytgan, asosiy darvozabon Jordan Pikfordning zaxira variantini mustahkamlash edi. Shunday qilib, inglizlar oʻzlarining „iqlimi“ yoʻqligini Dyubua bilan toʻldirishga umid qilishdi. Ammo bu juda qulay variant emas edi. Dyubua Belgiyada koʻrsatgan oʻyinlari bilan eʼtiborni tortgan boʻlsa-da, uning milliy terma jamoadagi oʻyinlari hamon noaniq edi. Chunki u avvalgi mavsumda Angliya Premer-ligasiga oʻtganidan soʻng, yuqori raqobat tufayli koʻp oʻynamagan. Natijada, ular chempionlikka boʻlgan umidlarini yangi qahramon — Dyubua orqali qayta tiklashni xohlashdi. Ammo uning debyutida Kolumbiya bilan boʻlgan oʻyinda koʻrsatgan oʻyini bir vaqtning oʻzida ham salbiy, ham ijobiy tuygʻular uygʻotdi: birinchi boʻlimdagi xatolari, ikkinchi boʻlimdagi ajoyib seyvlar… qisqasi, qora va oq chiziqlarning oʻtish nuqtasida qolgan oʻyin. Ularning chempionlik orzusi shu oʻyin bilan sobit boʻldi — ular yana „ikkinchi“ boʻlib qoldilar. Lekin toʻp Danielning qoʻlida edi. Oʻsha kechada stadion atrofida toʻxtab qolganimni, ovozlarni eshitganimni va futbolchilarning yuzlaridagi oʻziga xos kayfiyatni. Inglizlar oʻzlarining „iqlimi“ yoʻqligini toʻrt yildan soʻng yana yoʻqotishdi, lekin Dyubua orqali futbolni boshqa koʻrinishda koʻrishga majbur boʻldilar. Baʼzilar uning oʻyinini „lotereya“ deb atashsa-da, men oʻsha vaqtda ularni foydasiga oʻyindan narsa koʻrishga majbur qilganini tan olishim kerak.

shundaymi, urushishni yoqtiramanmi yoki urushmasliknimi — bu savol butun hayotimni shakllantirgan savol edi, buni faqat o'sha kun Samarqandda, stadionda o'tirganimni eslaganimdan anglab yetdim. 2018-yil iyun oyida o'zim bilan ikki tomonlama kurashdim: bir tomondan, Danielning terma jamoaga chaqiruvidan keyin xalqimni qayerga olib borayotganidan bezovta bo'ldim, ikkinchi tomondan, oʻsha oʻyinning birinchi boʻlimidagi Dyubuaning xatolarini koʻrib qoʻyib, qandaydir gʻalati kayfiyatga tushib qoldim. mening davrimda darvozabonlar ulug'lanar, imkon qadar qo'riqchilik qilishardi — Pikford ham, Butland ham buni qilgan, lekin Dyubua... u boshqacha narsa edi. u Belgiyada o'ynaganda ularni shu darajadagi muvozanat va vaqtga ega boʻlishiga hayratlanardik. amma uning Angliya terma jamoasidagi debyutida qolgan taassurotlar chalkashtirib yubordi — birinchi boʻlimda bir necha bor asabiylashib ketdi, toʻpni qo'ldan chiqarib yubordi, ikkinchi boʻlimda esa ajoyib seyvlar qildi... menga yoqmadi, lekin bir vaqtning oʻzida bundan ham ko'proq qiziqdim. inglizlarning chempionlikka boʻlgan orzu-lutfi shu oʻyinda puchga chiqdi — ularning milliy "iqlimi" yoʻqligini yana bir bor isbotladi. lekin ayni paytda, ularning futbolga boʻlgan qarashlarini oʻzgartirib yubordi. Dyubua orqali ular oʻzlari kifoyalanmaydigan, ammo aslida oʻzlaridan yaxshi boʻlgan narsani koʻrdilar — oʻynash, ishlash, taraddudlanmasdan harakat qilish. "lotereya" deb atalmaguncha, ularning oʻzlari uchun yangi futbol turini ochdi. bu yerda asosiy narsa nimada? shu kechada stadiondagi ovozlarni eshitganimda, futbolchilarning yuzlarini koʻrganimda, ular chempionlikni qoʻldan boy berganliklarini bilishlariga qaramay, oʻzlari bilan faxrlanayotganini his qildim. ha, ular ikkinchi boʻlishdi, lekin toʻp ularning qoʻlida edi. bu o'yin meni oʻyinda nafaqat natija, balki oʻyin ruhi, jasorat va oʻziga ishonch muhimligini koʻrsatdi. Dyubua oʻzining asosiy oʻyinini koʻrsatib, ularni yangi narsaga intilishlariga sababchi boʻldi — bu men oʻsha vaqtlarda toʻp bilan oʻtkazgan oʻyinlarimdan oʻrganib qolgan xulosam edi.

Stadning derazasi oldidan oʻtirganimda, maydonda maysazorning yashilidagi oʻzgarishlarni yaqindan koʻrganimda — birinchi boʻlimda Dyubua qoʻlidan chiqarib yuborgan toʻpni koʻrganman. Jamoadoshlari orqalariga qarab qanday yigʻlashib qolishlarini eshitganman, ammo keyin uning ajoyib seyvlari bilan hayratga solinganman. Ularning yuzidagi gʻalati narsani oʻsha paytda tushunmayman, lekin hozir — oʻtgan vaqt oʻtib, oʻyin tugaganidan soʻng, ular oʻzlarini girdobda qolganini his qilishsa-da, qoʻllarini koʻtarib, baqirganlarini eslayman. Bu oʻrtoqlik edi, futbol emas, nafaqat chempionlikka boʻlgan orzu.

2018-yil iyun oyida boʻlib oʻtgan Angliya terma jamoasining Kolumbiyaga qarshi oʻyini haqida gap ketganda, mening onamning gaplarigina eslar edim: "Bugun to'p o'yinlari osmonda". Ularning uchun futbol — bu qandaydir andisha, mohir raqobatdan koʻra koʻproq oʻziga xos dambadillik edi. Lekin oʻsha kechada men juda katta hayajon bilan oʻtirardim — bunga Dyubua sababchi boʻldi. Uning birinchi boʻlimdagi xatolaridan soʻng qoʻllarimni ushlab qolgan edi, ammo ikkinchi boʻlimdagi seyvlari esa nafas olishimni susaytirdi. Angliyaliklarning yuzlariga qarab: ular chempionlikka erishgani yoʻq, lekin oʻzlarini chempiondek his qilishardi. Bu esa nafaqat Dyubua bilan futbolni oʻrganishga majbur qildi, balki jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini ham belgilab berdi. Sizlar oʻrtasida qanchadir muxlislar uning oʻyini "lotereya" deb atashsa-da, men oʻsha vaqtda haqiqatdan boshqa narsa koʻrgan edim. Daniel ularni oʻziga ishonishga majbur qilgan. Oʻsha oʻyin davomida koʻrsatgan jasorat va injiqlik bilan ularning butun mavsumi uchun yangi maqsad yaratdi. Ha, ular chempionlikni qoʻldan boy berishdi, lekin toʻp ularning qoʻlida edi — bu esa gʻalaba boʻlib chiqdi.

Bu kechada o'tirib, Samarqand stadionining ovozlarini eshitganimni o'zim ham yaxshi eslayman, chunki hammasini bugunga qadar yodda tutganman. 2018-yilgi Angliya terma jamoasi va uning o'yinlari haqida gap ketganda, birinchi bo'lib aytganim shundaki — bu masala nafaqat futbol, balki futbol ruhi bilan bog'liq edi. Shu kunga qadar mening barmog'ida qolib ketgan hislarni aytib o'tishdan boshqa hech narsa kelmaydi. Dyubua terma jamoaga chaqirilgan vaqtda ingliz muxlislari orasida qanday kayfiyat bo'lganini aytib o'tish uchun bir qarash yetarli: ular chempionlikka ikki tomonlama ishongan edi. Bir tomondan, terma jamoa uzoq vaqtdan beri "ikkinchi" bo'lib kelar, ikkinchi tomondan esa o'zlarining "iqlimi" yoʻqligini bilishardi. Dyubua esa ularning orzusini qora bilan almashtirish oʻrniga, aslida yangi bir hikoya boshladi — ular uchun futbol boshqa darajaga koʻtarildi. Uni chaqirish asosiy sababi Pikfordning zaxira variantini mustahkamlash edi, lekin Dyubua shunchaki qalqon bo'lish oʻrniga, ular uchun yangi narsani ochib berdi. Uning Belgiyada koʻrsatgan oʻyinlari eʼtiborni tortgan boʻlsa-da, Angliya terma jamoasidagi debyutida koʻrsatgan oʻyini bir vaqtning oʻzida ham salbiy, ham ijobiy tuygʻular uygʻotdi: birinchi boʻlimdagi xatolari, ikkinchi boʻlimdagi ajoyib seyvlar… qisqasi, qora va oq chiziqlarning oʻtish nuqtasida qolgan oʻyin. Ularning chempionlik orzusi shu oʻyinda puchga chiqdi, lekin toʻp Danielning qoʻlida edi — bu esa ularni yangi narsaga intilishlariga sababchi boʻldi. Inglizlar oʻzlarining „iqlimi“ yoʻqligini toʻrt yildan soʻng yana yoʻqotishdi, lekin Dyubua orqali futbolni boshqa koʻrinishda koʻrishga majbur boʻldilar. Baʼzilar uning oʻyinini „lotereya“ deb atashsa-da, men oʻsha vaqtda ularni foydasiga oʻyindan narsa koʻrishga majbur qilganini tan olishim kerak. Bu oʻyinning asosiy g'oyalari ularning oʻzlariga boʻlgan ishonchini mustahkamlash boʻldi — ular chempionlikni qoʻldan boy berganliklarini bilishlariga qaramay, oʻzlari bilan faxrlanishdi. Shunday qilib, Daniel Dyubua tomonida kurashish yoki yomonlik bilan dam olishni tanlash oʻrtasida qolganimda, men uning foydasiga javob beraman. Ular uchun u yangi bir hikoya boshladi — bu sizlar bilan birga ter bilan oʻynashni, ba'zida yutqazishni va gullab-yashnashni bilamiz degan hikoya.

Qachon shunday kechani eslatib qoldim — tanafarmon boʻldim!😱 Detstalni Belgiyada koʻrishganman, u yerda qayerdan koʻrsatadigan boʻladiganligigina yuragimga qulay edi, lekin Angliyaga kelganda... 2018-yil iyun oyida o'yinning birinchi boʻlimidagi uning qoʻlidan chiqib ketgan toʻplarni eshitganimda — qanchadir dushmanlarimni tanmay qolganman! 🤬 Ularning yuzidagi gʻalati narsani koʻrib qolganman: bir tomondan, umidsizlik bilan yigʻlashmoqdalar, ikkinchi tomondan — Dyubua ajoyib seyv bilan hayratga solmoqda. Mayli, ular chempionlikni qoʻldan boy berishgan, lekin toʻp ularning qoʻlida edi — bu gʻalaba boʻlmasa-da, nimadir yangi edi! Uni lotereya deb atashadi, lekin men oʻsha vaqtda uning oʻyinini boshqa koʻrdim — qandaydir ter bilan oʻynash, oʻziga ishonish va maydonni oʻzlashtirish edi! ⚫🔥 Uning baxtsizligi ularning eng yaxshi tomonlarini ochib berdi — qolaversa, jamoa uchun bu yangi narsa edi. Sizlar bilan toʻqnash kelganda aytaman — bu "tanlash" emas, bunda futbol ruhi yotadi! 💪 Ammo... sizga bir savol: agar Daniel foydasiga bo'lmasa, ularning chempionlik orzusi bilan qanday kurashishar edik?

Jismonimni ter bilan yuvib, chempionlikni qoʻldan boy berganlar oldida qolmagan boʻlsang, oʻyinni Daniel Dyubua kabi oʻtkazib yuboras eding — toʻp qoʻlidan uchib ketar, jamoadoshlar orqa tarafdan qichqirib qolar edilar. Bir vaqtning oʻzida ajoyib seyvlar qilmas, faqat avval xato bilan boshlab, keyin... na nima? Nega uning foydasiga chiqasan? Chunki ularni qora va oq chiziqlarning oʻtish nuqtasida qoldirmadi!

Ha, mening ham yuragimni qaqshatib ketgan lahza edi! 2018-yilning iyun oyida Samarqand stadionining ovozlarini eshitganda, barchamizni qanday hayratda qoldirganini yaxshi eslayman. Dyubua uchun "lotereya" deganlar, lekin men oʻsha vaqtda boshqa narsani koʻrgan edim — uning qoʻlidan toʻp chiqib ketganda, ichimdagi gʻazabni bilmay qolar edim, keyin esa oʻsha ajoyib seyvlaridan soʻng butun tana siylamardi! Menga eng qiziqarli hol uning qoʻllari bilan oʻyini edi: birinchi boʻlimda shunchaki choʻkib ketayotgandek tuyulardi, lekin ikkinchi boʻlimda qanday olisdan qoʻriqchi oʻrniga chiqib kelganini koʻrganimda, bu meni oʻziga jalb qildi. Inglizlar uning uchun qanday qilib chempionlikni qoʻldan boy berganliklarini bildilar-ku, lekin toʻp ularning qoʻlida edi — bu yangi boshlanishning oʻzidayoq edi! Men oʻsha vaqtda Almatyda edim, doʻstim bilan futbolni tomosha qilayotgan edik va barcha hamkasblarimdan farqli ravishda, uning foydasiga bahsga kirishib qolgan edim. Uni oʻzining avvalgi jamoasi boʻlgan Belgiya uchun oʻynashi kerakligiga qarshi chiqqanlar ham boʻlgan, lekin men oʻzimni aytdim: "Qoʻrqma, u yangi narsani boshlaydi!" Va ha, uning oʻyinini juda yaxshi koʻrishardi men — qaysidir maʼnoda, u oʻz qoʻli bilan yangi hikoya boshlab berdi!

Jon bilan boʻlingan kunlar edi — Alisher bilan "Beshkempir"da qushqoʻnmas ichayotgan edik, ichimliklar shisha bilan birga ichki toza yashil oʻtning sifati ham goʻyo koʻpayib ketdi. Alisher "Men uchun Dyubua — bu gʻalaba emas, balki qayta tugʻilish", dedi. "Qayerga qoʻndirish kerak edi bu odamni?" — "Agarda chempionlik bilan aloqasi boʻlmagan boʻlsa, toʻp uning qoʻlida boʻlgan vaqti, deb o'ylangan edi" — javob berdim men. Shunday qilib, "tanlash" masalasi kelganda — yomonlik bilan dam olish yoki unga qarshi olish — birinchi navbatda uning qoʻlidan oʻtayotgan toʻp yoʻqolganini esla. Oʻsha toʻp yoʻqolishi inglizlar yuzidagi nafratni ochib berdi, ammo keyin esa ularning koʻzida yangi umid paydo boʻldi. Alisherning gapidan soʻngroq oʻzini oʻzi tan olish payti keldi: ularning chempionlik orzusi puchga chiqdi, lekin toʻp Danielning qoʻlida edi — bu boshqa gʻalaba edi. Bu yerda kichkina maʼnodosh fakt keltirishim mumkin: 2018-yilgi turnirda Angliya terma jamoasi 4 ta oʻyinda 12 ta seyv qildi (yoki bunday edi deyishim mumkin), lekin Dyubuaning Kolumbiyaga qarshi oʻyinida koʻrsatgan seyvlar butun muxlislarning eʼtiborini oʻziga tortdi. Yana bir narsa — uning oʻyinidagi dramatik oʻzgarishlarning oʻziga xosligi: birinchi boʻlimda 50% dan ortiq aniq topshiriqlarni bajara olmaganidan soʻng ikkinchi boʻlimda oʻzining eng yaxshi koʻrsatkichlarini koʻrsatdi (agar oʻsha vaqtda xGlar mavjud boʻlsa, ular bilan ham tasdiqlanardi). Bu yerda asosiy savol: agar uning foydasiga bo'lmasa, ular chempionlikni qoʻldan boy berganlar qoʻlidan qanday bahslashar edilar? Men oʻsha paytda har tomonlama oʻrganishni boshlaganimda — oʻsha toʻp yoʻqolishi va keyingi seyvlar orqali ular uchun yangi hikoyaning boshlanishi edi. Dyubua orqali ular oʻzlariga boʻlgan ishonchlarini tikladilar, balki soʻnggi oʻyinlarida koʻrsatgan intilishlari ham shu bilan bogʻliq.

Nima oʻsha 2018-yilning iyun oyida boʻlganligini bilsangiz, toʻpning Daniel qoʻlidan qanday chiqib ketganini eshitsangiz-ku! Samarqand stadionining ovozlari ichida bir vaqtda hayrat va gʻazabni eshitganman — bir guruhingizni toʻpning yoʻqolishi taʼsirlaydi, boshqa guruhingiz esa boshqa narsa koʻradi. Men toʻpning toʻgʻridan-toʻgʻri qoʻlidan chiqib ketishini bilaman: birinchi boʻlimdagi xato Dyubua uchun juda qiyin edi, chunki Angliya jamoasining butun muxlislari uchun bu oʻyin hayot kechirish bilan teng edi. Ular oʻzlarining „iqlim“ yoʻqligini bilishardilar, chempionlikka boʻlgan ishonchlari esa ularning yuzlarida oʻzlarini koʻrsatardi. Ammo men yana eshitaman — toʻp uning qoʻlidan chiqib ketganda qanday ularning ichida nafrat paydo boʻlganini. **Bu nafrat hech boʻlmaganda ular uchun oʻziga narsaning boshlanishi boʻldi.** Sizlarning soʻzlaringizga koʻra, Dyubua uchun "lotereya" deganlar, lekin men oʻsha vaqtda boshqa narsa koʻrgan edim — uning qoʻlidan toʻp chiqib ketganda va keyin ajoyib seyv qilganda ular uchun futbol boshqa darajaga koʻtarildi. **Men oʻsha kechani hali ham eslay olaman — toʻp qoʻlidan chiqib ketganda bir zumda boʻshashganlarni, keyin esa Danielning qoʻllarini koʻrib hayratda qolganlarni.** Sizga toʻgʻridan-toʻgʻri gapirsam — ular chempionlikni qoʻldan boy berishdi, lekin toʻp ularning qoʻlida edi. **Bu toʻp uning qoʻlidan chiqib ketgani uchun emas, balki keyinroq uning qoʻlida qolgani uchun yangi hikoya boshlanardi.** Sizlar gapirasiz: "Yomonlik bilan dam olish yoki unga qarshi olish", lekin men boshqa narsani koʻraman — ular uchun bu **ter bilan oʻynash, oʻziga ishonish va maydonni oʻzlashtirish edi.** Belgiya terma jamoasidagi oʻyinlarini koʻrishganman, u yerda ham shunday edi — baxtsiz holatlardan soʻng bir zumda ajoyib seyvlar. **Dyubua uchun bu nafaqat qoʻl sanʼati, balki jamoani yangicha ishontirish edi.** Sizlarga aytaman: agar u foydasiga boʻlmasa, ular chempionlik orzusi bilan qanday kurashishar edi? **Ularning yuzlarida koʻrgan g'azab va hayratni eslaysizmi?** Oʻsha oʻyindan soʻng Angliya jamoasi uchun futbol boshqa narsaga aylandi. **Ular chempionlikni qoʻldan boy berishdi, lekin toʻp ularning qoʻlida boʻldi — bu yangi boshlanish edi.** Men oʻsha vaqtda Angliyada boʻlmaganman, lekin mening yuragim Samarqand stadionining ovozlari bilan oʻynaydi. **Daniel ularni oʻzlariga ishontirgan, ular esa yangi hikoyaning boshida turganlar.**

Samarqand stadionining ovozlari bilan uyg‘onib qolganimdan soʻng, yuragimda qolib ketgan bir narsa bor edi: toʻpning Dyubuaning qoʻlidan chiqib ketishi va keyin shu qoʻl bilan qilgan ajoyib seyvlar ularni qandaydir yangi vaqtga olib kelganini hali ham his qilish mumkin. Oʻsha oʻyindagi birinchi boʻlimdagi xatolar va ikkinchi boʻlimdagi qahramonona seyvlar orasida ingliz muxlislari uchun futbol yangi maʼnoga ega boʻldigan zahoti edi. Ular chempionlikni qoʻldan boy berishdi, lekin toʻp ularning qoʻlida boʻldi — bu nafaqat magʻlubiyat, balki yangi boshlanish edi. Daniel uchun oʻyin faqat qoʻllar bilan oʻynash emas, balki jamoani oʻziga ishontirish edi: qachonki uning qoʻli toʻp bilan ishlay boshlaganida, ular ham oʻzlariga ishonch hosil qilishdi. Shunday qilib, "tanlash" masalasiga kelganda — uning foydasiga ovoz beraman. Sababi, uning oʻyinidagi har bir seyv va xatolar Angliya terma jamoasiga oʻzlarining "iqlim" yoʻqligini yengish va futbolni boshqa koʻrinishda koʻrishga imkon berdi. Albatta, baxtsizligi bilan tanilgan, lekin uning qoʻlidan toʻp chiqib ketganda va keyin esa uning qoʻlidan ajoyib seyv chiqib ketganda, ular uchun bu futbolning oʻziga boʻlgan ishonchning yangidan boshlanishi edi. Demak, menimcha, Dyubua tomonida ekanligimizni tan olish — bu ularning futbol ruhini qabul qilish degani.